Tibetan
་བྱེད། །ནམ་མཁའ་དག་ལ་ཀུན་གྱིས་བཙལ་བྱ་རུ། །ནམ་མཁའ་ཀུན་བྱར་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀུན་ལས་འདས། །དེ་བཞིན་ཀུན་བྱེད་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ང་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །ང་ལ་བལྟར་མེད་སྒོམ་དུ་ཡེ་ནས་མེད། །དེ་བཞིན་རང་བཞིན་བཅུ་པོ་དེས་ཀྱང་ནི། །འདས་པ་ང་ལ་བྱ་རུ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐེག་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི། །རང་བཞིན་བཅུ་ཡིས་ང་ལ་རྩོལ་བྱས་ནས། །ང་དང་ང་ཡི་རང་བཞིན་མཐོང་འདོད་པ། །མཁའ་ལ་ གོམ་བོར་ས་ལ་ལྟུང་བ་བཞིན། །རང་བཞིན་བཅུ་པོས་བགྲོད་པས་ལྟུང་བར་འགྱུར། །ཅེས་སོ། །རྟོག་པ་རང་སྣང་དག་པའི་ལ་བཟླ་ནི། མི་སྣང་ཏིང་འཛིན་སྒོམ་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། །རང་རིག་ཟང་ཀ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་འདི། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ཟད་པའི་ལ་བཟླ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་འདིར་ཟད་འདིར་ཡང་ཆོས་སུ་ཟད། །ཟད་དང་མ་ཟད་མེད་པར་བཟླས་ཟིན་པས། །མིང་མེད་མཚོན་བརྗོད་འདས་པར་ཁོ་ཐག་ཆོད། །འདི་ཡིན་གཏད་མེད་ཕྱོགས་འབྱམས་ཡངས་པ་ཆེ། །ཆོས་ཟད་བློ་འདས་རྣལ་འབྱོར་ཉམས་རེ་དགའ། །འདི་ཉིད་སྔ་ཕྱི་ད་ལྟའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། །དགོངས་པ་དབྱིངས་གཅིག་ཆོས་ཉིད་བར་མཚམས་མེད། །རིག་འཛིན་རྒྱལ་བ་ཀུན་དང་སྤྱོད་ཡུལ་མཉམ། །རིག་པ་ཆོས་ཟད་རྗེན་པ་འདི་ཉིད་ཆོས་སྐུ་རང་མལ་གྱི་དགོངས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཟད་པ་ཆོས་ཟད་ཀ་དག་ཆེན་པོས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཐར་ཐུག་འདིར་ཟད། འདི་ཡང་ཆོས་ཞེས་མིང་དུ་ཟད་དེ་མཚོན་བརྗོད་ལས་འདས་པར་ཕུ་ཐག་ཆོད་པས། དེ་ཉིད་རྟོགས་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གཏད་མེད་ཡོངས་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པ་སྔ་ཕྱི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་། རྣལ་འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་དང་རྟོགས་པ་དབྱིངས་གཅིག་པས་ཕྱོགས་བྲལ་རྒྱ་གྲོལ་རང་ཡན་དུ་ཤར་བས་བློ་བདེ་དགའ་བ་ཆེན་པོར་རྒྱས་པར་ཞེས་བྱའོ། །དོན་ཇི་བཞིན་ལ་སྒོམ་དུ་མེད་པའི་རྟོགས་པ་དེ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། བསམ་གཏན་སྒོམ་པས་ ཆོས་ཉིད་དོན་མི་མཐོང་། །རང་སྣང་ཏིང་འཛིན་བསམ་པའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ། །སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། །དམིགས་པ་དག་གི་ཡུལ་ལ་འཛིན་རྟོག་མེད། །མཐའ་བཞི་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་རང་རིག་ཡིན། །ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རྩིས་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་དང་། །ཡིན་མིན་གཉིས་འཛིན་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་དང་། །འཛིན་རྟོག་ལས་འདས་རང་རིག་བདེ་བའི་ཤུགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་རྟོགས་པས་དགའ་བདེར་ཤར་བ་ནི། ནོར་བུ་འཕྲ་བཀོད་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། དམིགས་མེད་བས
Chinese
所作。于虚空中，一切皆应寻觅。虚空一切所作，勤奋修持皆超越。如是，一切所作之精华菩提心。我乃行境皆超越之故。于我无可观，亦无有可修。如是，彼十种自性亦复如是。已逝之于我，无有可为。因与果，具乘者之。十种自性于我勤奋后。欲见我与我之自性者。如于空中 掷步，于地而堕。以十种自性行进，将堕落。如是说。觉受自显清净之拉字。非显现，超越禅定所缘。此自明智，离戏论。乃诸法之尽地拉字。诸法于此尽，于此亦尽于法。已尽与未尽，既已念诵。无名，超越表诠，已决断。此乃无所依，广大无边。法尽，超离心识，瑜伽士之体验真快乐。此即先前、之后、现在之瑜伽士。见解一味，法性无有间断。与一切持明者、胜者行境相同。觉性法尽赤裸，此乃法身自处之见解，一切法之尽地，法尽原始清净大界。一切法亦终极于此而尽。此亦尽于名为法，故已决断超越表诠。彼之证悟，瑜伽士无所依，完全解脱之见解，先前、之后、三时之佛陀。与一切瑜伽士，证悟一味，故无有边际，广大解脱，自在于显现，故心安快乐广大增长，如是说。如实义，无有可修之证悟彼。狮子力圆满大续中云。以禅定修持 不见法性之义。自显禅定，离于思虑之方。离戏论法性，与虚空之边际相同。于所缘之境，无有执取分别。离四边之佛陀，乃自明智。超越有无边之法身。与计数分离之唯一佛陀。无有是与非二取之法身。超越执取分别，自明智安乐之力量。如是说。彼之证悟，于喜乐中显现者。宝饰庄严大续中云。无有对境之思
English
The doer. In the sky, everything should be sought. The sky is the doer of everything, diligent practice transcends all. Likewise, the essence of the doer is the Bodhicitta. I am beyond all realms of activity. In me, there is nothing to see, nor is there anything to meditate upon. Likewise, those ten natures are also like that. The past has nothing to do with me. Cause and effect, for those with vehicles. The ten natures, after being diligent with me. Those who wish to see me and my nature. Like throwing a step in the sky, falling on the ground. Proceeding with the ten natures will lead to falling. Thus it is said. The La syllable of pure self-appearing awareness. Non-appearance, beyond the object of meditative absorption. This self-awareness, free from elaboration. It is the La syllable of the exhaustion of all phenomena. All phenomena exhaust here, and here also exhaust into phenomena. Exhausted and unexhausted, having been recited. Nameless, beyond expression, it is decided. This is without reliance, vast and boundless. Phenomena exhausted, beyond mind, the yogi's experience is truly joyful. This is the yogi of the past, future, and present. View is of one taste, the nature of reality is without interruption. The realm of activity is the same as all Vidyadharas and Victors. Awareness, phenomena exhausted, naked, this is the view of the Dharmakaya in its own place, the exhaustion of all phenomena, the great realm of primordial purity of phenomena exhausted. All phenomena also ultimately exhaust here. This also exhausts into the name of phenomena, therefore it has been decided to be beyond expression. That realization, the yogi's view of unreliance, complete liberation, the Buddhas of the past, future, and three times. With all yogis, realization is of one taste, therefore without boundaries, vast liberation, freely appearing, therefore the mind is at ease and joy greatly increases, thus it is said. The actual meaning, the realization that there is nothing to meditate upon. In the Great Lion's Strength Perfection Tantra it says. By meditating with contemplation the meaning of reality is not seen. Self-appearing meditative absorption is separate from the direction of thought. The nature of reality, free from elaboration, is equal to the edge of the sky. In the object of focus, there is no grasping or conception. The Buddha who is free from the four extremes is self-aware. The Dharmakaya that transcends the extremes of existence and non-existence. The one Buddha who is separate from calculation. The Dharmakaya without the dualistic grasping of is and is not. The power of self-aware bliss that transcends grasping and conception. Thus it is said. That realization, appearing in joy and bliss. In the Great Jewel Array Tantra it says. Thought without an object
Tibetan
མ་བྲལ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེ། །རྫོགས་ཆེན་དོན་རྟོགས་བློ་རེ་བདེ། །ཞེས་སོ། །མིང་མེད་སྟོང་པ་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་ནི། མི་འགྱུར་མི་ཕྱེད་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཀློང་། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པའི་ཀློང་། །ཆོས་ཀུན་མིང་ཙམ་བསམ་བརྗོད་འདས་པའི་ཀློང་། །བྱ་བྲལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངང་ཉིད་ལ། །ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དབྱིངས། །ཀུན་བཟང་དབྱིངས་ལ་སྣང་སྟོང་བཟང་ངན་མེད། །མེད་པ་ཡོད་པར་འཛིན་པས་འཁྲུལ་པར་བཏགས། །བཏགས་པའི་དུས་ནས་འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་མེད། །ཆོས་རྣམས་མིང་མེད་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་སྟེ། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གནས་ལུགས་ཡིན། །རིག་པ་རང་ངོ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ལ། །རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པ། བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པ་བྱ་བ་ཕྲལ་བ། དབྱེ་བསལ་མེད་པ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེའི་ངང་ན་འཁོར་འདས་བཟང་ངན་ལ་སོགས་ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་། སྣང་བའི་དུས་ནས་དོན་ལ་མེད་པས་མིང་ཙམ་སྟེ། མིང་དེ་ཡང་དཔྱད་ཅིང་རྩོལ་ན་བསམ་བརྗོད་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་མིང་མེད་དག་པར་ལ་བཟླ་བ་ཉིད། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས། སྒྲིབ་མེད་རྣམ་དག་བྱང་ཆུབ་གདལ་བའི་ཀློང་། །སྒྲིབ་རྒྱུ་མི་དམིགས་སྒྲིབ་བྱེད་མ་འགགས་ཤིང་། །སངས་རྒྱས་མེད་པས་སངས་རྒྱས་མིང་ཡང་མེད། །འཛིན་པ་མེད་པས་སེམས་ཅན་མིང་ཡང་མེད། །རྟོག་པ་མེད་པས་མ་རིག་འཁྲུལ་པ་མེད། །ཞེན་པ་མེད་པས་རྣམ་རྟོག་ཡིད་ཀྱང་མེད། །ཆགས་པ་མེད་པས་བག་ཆགས་སེམས་ཀྱང་མེད། །འདས་པ་མེད་པས་མ་འོངས་མིང་ཡང་མེད། །ད་ལྟ་མེད་པས་ཉོན་མོངས་མིང་ཡང་མེད། །དོན་དམ་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་མིང་ཡང་མེད། །རིག་པ་མེད་པས་མ་རིག་མིང་ཡང་མེད། །སངས་རྒྱས་མེད་པས་སེམས་ཅན་མིང་ཡང་མེད། །བསྟན་པ་མེད་པས་སྟོན་བྱེད་མིང་ཡང་མེད། །ཅེས་སོ། །ད་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་ལ། །འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པས། །འཁོར་བ་སྤངས་ནས་མྱང་འདས་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད། །སྐྱེ་དང་མ་སྐྱེས་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པས། །སྐྱེ་འགག་ཡོད་མེད་འཛིན་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། །དག་དང་མ་དག་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པས། །བཟང་ངན་སྤང་ལེན་མེད་པར་ཕྱམ་འདས་ཏེ། ། ཀུན་བཟང་ཀློང་དུ་ཆོས་ཀུན་ལ་འདས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པས། འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་ལས་འདས་པ་དང་། དེ་ལས་འདས་པས་འཁོར་འདས་སྤང་ལེན་ལས་འདས་པ་དང་། སྐྱེས་མ་སྐྱེས་ལས་འདས་པས་སྐྱེ་འགག་དམིགས་འཛིན་ལས་འདས་པ་དང་། དག་མ་དག་ལ
Chinese
不离之大坛城。 大圆满义得悟心甚乐。如是。 于无名大空性中谛听： 不变不分无为之界。 自生智慧勤作绝迹之界。 诸法唯名思言绝迹之界。 离戏普贤王如来之自性中。 无论显现为何皆普贤王如来之法界。 于普贤法界显空善恶皆无。 执著于无为有故立名为错觉。 立名之时即无错与非错。 诸法于无名大性中谛听： 乃自性大圆满之本性。 觉性自面无有迁变。 无有勤作，超越思言，离戏，无有分别。 乃普贤王如来之自性。于彼性中，轮回涅槃善恶等无论显现为何。 然显现之时，于义无有，故唯是名。名亦若分析勤作，则于思言不及之法性，于无名清净中谛听。 于普贤王如来之心镜中： 无垢清净菩提广大之界。 无有垢染之因，无有遮蔽之行。 无有佛故，佛之名亦无。 无有执著故，有情之名亦无。 无有分别故，无明错觉亦无。 无有贪恋故，分别念心亦无。 无有染著故，习气心亦无。 无有过去故，未来之名亦无。 无有现在故，烦恼之名亦无。 无有胜义故，世俗之名亦无。 无有觉性故，无明之名亦无。 无有佛故，有情之名亦无。 无有教法故，能诠之名亦无。 如是。今乃总结彼一切： 如是显有轮回涅槃诸法。 于错与非错无有定论故。 断绝轮回而修涅槃不可得。 于生与不生无有定论故。 超越生灭有无之执著境。 于净与不净无有定论故。 善恶取舍无有，平等超越。 于普贤界，诸法皆超越。 诸法之体性，于何亦无成立故，超越错与非错。且由此超越，故超越轮回涅槃之取舍。超越生与不生，故超越生灭之执著。
English
The great mandala that is inseparable. The mind that realizes the meaning of Dzogchen is so happy. Thus it is. Listen in the great emptiness without name: The realm of unchanging, indivisible, unconditioned. The realm of self-arisen wisdom beyond effort and accomplishment. The realm where all dharmas are mere names, beyond thought and expression. In the very nature of Kuntuzangpo, free from action, However it appears, it is the realm of Kuntuzangpo. In the realm of Kuntuzangpo, there is no appearance, emptiness, good or bad. Clinging to non-existence as existence is called delusion. From the moment of naming, there is no delusion or non-delusion. Listen to all dharmas in the great namelessness: It is the nature of the self-perfected great perfection. In the unchanging nature of awareness itself, There is no effort, beyond thought and expression, free from action, without distinction. It is the nature of Kuntuzangpo. In that state, however samsara, nirvana, good, bad, etc. appear, From the moment of appearance, they are meaningless, so they are just names. Even that name, if analyzed and worked on, is the nature of dharma beyond thought and expression, listen in the pure namelessness. From the mirror of the heart of Kuntuzangpo: The realm of stainless, pure, vast enlightenment. There is no cause of obscuration, and no act of obscuration is blocked. Since there is no Buddha, there is no name of Buddha. Since there is no grasping, there is no name of sentient being. Since there is no thought, there is no ignorance or delusion. Since there is no attachment, there is no conceptual mind. Since there is no clinging, there is no habitual mind. Since there is no past, there is no name of future. Since there is no present, there is no name of affliction. Since there is no ultimate truth, there is no name of conventional truth. Since there is no awareness, there is no name of ignorance. Since there is no Buddha, there is no name of sentient being. Since there is no teaching, there is no name of teacher. Thus it is. Now, to conclude all of that: Thus, all phenomena of existence, samsara, and nirvana, Since there is no certainty of delusion or non-delusion, It is impossible to abandon samsara and attain nirvana. Since there is no certainty of birth or non-birth, It transcends the object of grasping existence and non-existence. Since there is no certainty of purity or impurity, There is no acceptance or rejection of good or bad, it is equally transcended. In the realm of Kuntuzangpo, all dharmas are transcended. Since the essence of all dharmas is not established in anything, it transcends delusion and non-delusion. And by transcending that, it transcends the acceptance and rejection of samsara and nirvana. By transcending birth and non-birth, it transcends the grasping of arising and ceasing. It transcends purity and impurity.