Tibetan
་གནས། །སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྲུབ། །ཇི་བཞིན་པ་ལས་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མ་བསྒྲུབས་ཤིག །བཙལ་ན་རྒྱལ་བས་དབྱིངས་ནས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སྔར་བྱས་ཟིན་པས་ད་ནི་བྱེད་མི་དགོས། །སྔར་གྲུབ་ཟིན་པས་ད་ནི་སྒྲུབ་མི་དགོས། །མི་རྟོག་ཅིར་མི་ དགོངས་ལ་མཉམ་པར་ཞོག །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོནཅིག །སྔ་རབས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། །རང་གི་སེམས་ལས་གཞན་དུ་ཆོས་བཙལ་མེད། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་བྱེད་མ་མྱོང་། །ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྒོམ་མ་མྱོང་། །རང་སེམས་མི་རྟོག་པ་ཡིས་གྲུབ་པ་ཡིན། །ད་ལྟ་བཞུགས་དང་སླད་ཀྱིས་བྱོན་པ་དང་། །རྟོག་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་འབེབས་བྱེད་ངེས་ཤེས་ཀྱི་བློ་དང་བཅས་པ་མེད་པར་ལ་བཟླ་བ་ལས། དང་པོར་མཐར་འཛིན་མེད་པར་ལ་བཟླ་བ་ནི། མེད་པར་ལ་བཟླ་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ནི། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་སོ་ཅོག་རྣམས་ལ། །རང་བཞིན་མེད་པར་ཡོད་པའི་ཆོས་ལས་འདས། །སྣང་ཚུལ་མ་འགགས་མེད་པའི་ཆོས་ལས་འདས། །ཡོད་མེད་མེད་པས་གཉིས་ཀའི་ཆོས་ལས་འདས། །གཉིས་ཞེས་མེད་པས་གཉིས་མིན་ཆོས་ལས་འདས། །ཡིན་མིན་མེད་པས་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ལ། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་བསམ་བརྗོད་ཀུན་ལས་འདས། །རིག་པ་དང་དེའི་ངང་ན་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ངེས་པས་ཡོད་པ་ལས་འདས། སྣང་ཚུལ་མ་འགགས་པས་མེད་པ་ལས་འདས། ཡོད་མེད་གཉིས་མ་གྲུབ་པས་གཉིས་ཡིན་ལས་འདས། གཉིས་མ་ཡིན་པ་ཡང་མེད་པས་དེའི་ཐ་སྙད་ལས་འདས་ཏེ། གང་སྣང་ཅི་ཤར་དུས་ཉིད་ནས་མཐའ་བཞི་རང་སངས་ཀྱི་དགོངས་པར་གནས་པ་ཉིད། རིག་པ་རང་གྲོལ་ལས། མཐའ་བཞིའི་དྲི་མ་རང་སངས་ཉིད། །ཅེས་པ་དང་། རིག་པ་རང་ཤར་ལས། ཆུ་ལ་རྒྱུ་བ་སྨིག་རྒྱུ་བཞིན། །མེད་པ་ཡང་ནི་མ་ཡིན་ལ། །ཡོད་པ་ཡང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་མེད་གཉིས་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །རྟོགས་ལྡན་ཡིད་ལ་དྲན་པ་མེད། །རིག་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་བ་མེད། །སྣང་བའི་རང་བཞིན་འགག་པ་མེད། །རིག་པའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་མེད། །རིག་པའི་འབྲས་བུ་མ་བཅོས་པ། །ཞེས་སོ། །མཚན་འཛིན་སྙིང་རྗེའི་གནས་སུ་ལ་བཟླ་བས་འཛིན་ཞེན་ལས་འདས་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་གདོད་ནས་དག་པ་ལ། །བླང་དོར་མེད་པ་དོན་གྱི་བྱིས་པ་རྣམས། །རང་རང་ལྟ་ལ་ཆགས་པས་རྟག་ཏུ་བཅིངས། །འདུ་ཤེས་མཚན་མར་འཛིན་པས་ཉོན་རེ་མོངས། །མེད་པ་བདག
Chinese
处所。心性乃如实之体性，一切法皆成就于如是性。勿于如实之外有所造作，勿于体性之外另有所求。若寻觅，则于胜者之界亦不可得。往昔已成，故今无需再作。往昔已成办，故今无需再成办。于无分别中，莫作任何思虑，安住于平等舍中。嗟！大菩萨谛听！往昔已逝之诸佛亦如是，未曾于自心之外寻觅佛法，未曾于如实之外有所造作，未曾修习分别之禅定。自心即以无分别而成就。如今安住者，以及未来将至者，亦将以无分别之平等性而成就。如是说。如今，于一切法无自性之定解生起后，无有作意之修习，首先，无有边执之修习。无有作意之义之精髓乃是：显现世间轮回涅槃一切诸法，皆无自性，超越有之法。显现不灭，超越无之法。无有有无，超越二者之法。无有二，故超越非二之法。无有是与非，故于意义之精髓上，不可指此，超越一切思虑言说。觉性以及其境中显现之诸法，以自性决定故，超越有。显现不灭故，超越无。有无二者不成立故，超越二者。非二亦不存在，故超越彼之名言，无论显现何者，出现何者，当下即安住于四边自解脱之见地中。觉性自解脱中说：四边之垢染，自性清净。如是说。觉性自显现中说：如水面之海市蜃楼，非为无，亦非为有，超越有无二者。证悟者心中无有忆念，觉性之体性无生，显现之自性无灭，觉性之特征无有实体，觉性之果无有造作。如是说。于执著之对境，修习慈悲之处，显示超越执著乃是：如是法性本初清净，无有取舍，然意义之孩童们，恒常执著于各自之见，故常被束缚。以于概念执著名相，故极度困惑。无有我。
English
Location. The nature of mind is the essence of suchness, all phenomena are established in suchness. Do not fabricate beyond suchness, do not seek beyond the essence itself. If you search, you will not find it in the realm of the Victorious Ones. Since it has already been done in the past, there is no need to do it now. Since it has already been accomplished in the past, there is no need to accomplish it now. In non-thought, do not think of anything, rest in equanimity. O great Bodhisattva, listen! Even the Buddhas of the past did not seek Dharma outside of their own minds, they never fabricated beyond suchness, they never meditated on conceptual samadhi. One's own mind is accomplished through non-thought. Those who dwell now and those who will come in the future will be accomplished through the equality of non-thought. Thus it is said. Now, after the definite understanding that all phenomena are without inherent existence has arisen, without the practice of intention, first, the practice without clinging to extremes is: The essence of the meaning of non-intention is: All phenomena of appearance, existence, samsara, and nirvana, are without inherent existence, transcending the Dharma of existence. Appearance is unceasing, transcending the Dharma of non-existence. Without existence or non-existence, transcending the Dharma of both. Without two, transcending the Dharma of non-duality. Without being or not being, therefore, in the essence of meaning, it cannot be pointed out as "this," transcending all thought and expression. Awareness and all the phenomena that appear within it are beyond existence because of their definite nature. Appearance is unceasing, so it transcends non-existence. Since existence and non-existence are not established, it transcends duality. Since non-duality does not exist either, it transcends its designation, whatever appears, whatever arises, from the very beginning, it abides in the view of self-liberation from the four extremes. From Awareness Self-Liberation: The stains of the four extremes are self-purified. Thus it is said. From Awareness Self-Arising: Like a mirage flowing on water, it is not non-existent, nor is it existent. Because it transcends both existence and non-existence. The realized one has no memory in mind, the essence of awareness is without birth, the nature of appearance is without cessation, the characteristic of awareness is without substance, the fruit of awareness is unconditioned. Thus it is said. By practicing in the place of compassion for the object of clinging, it is shown to transcend clinging: Thus, the nature of Dharma is pure from the beginning, without acceptance or rejection, but the children of meaning are always bound by clinging to their own views. They are extremely confused by clinging to concepts and names. There is no self.
Tibetan
་ཏུ་འཛིན་པས་ཨེ་རེ་འཁྲུལ། །ཕྱོགས་མེད་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པས་ཐང་རེ་ཆད། །རྟག་ཏུ་འཁོར་བར་འཁྱམས་པས་སྙིང་རེ་རྗེ། །ཆོས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་བྱར་མེད་བླང་དོར་མེད་པ་ལ། བྱིས་པ་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མིག་མདོངས་པ་ཐེག་པ་འོག་མ་བརྒྱད་ལ་ཞེན་པ་རྣམས་རང་རང་གི་ཆོས་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་ཉོན་མོངས་ཏེ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་ཆོས་ཀྱིས་བློ་འཁྲུལ་ཕྱོགས་ཆར་འཛིན་པས་ཐང་ཆད། གཟུང་འཛིན་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོར་འཁྱམས་པས་སྙིང་རྗེ་བར་བསྟན་ཏེ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས། སངས་རྒྱས་མ་བསྐྱེད་རང་ལས་འབྱུང་བ་ལས། །སངས་རྒྱས་སྒོམ་ཞིང་བསྒྲུབས་པས་ཁྱེད་ཀྱིས་གོལ། །བྱང་ཆུབ་རྟོག་མེད་ངང་ལ་གནས་པ་ ལ། །འདུས་བྱས་དགེ་རྩ་བྱས་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། །གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་ཚིག་ལས་འདས་པ་ལ། །ཚིག་དང་ཡི་གེ་བཟུང་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། །དོན་གྱི་སྙིང་པོ་སྐྱེ་ཤི་མེད་པ་ལ། །སྐྱེ་དང་འཆི་བར་བཟུང་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། །ཆོས་སྐུ་བསམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བ་ལ། །བསམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཁྱོད་ཀྱིས་འགྱུས་པས་གོལ། །ལོངས་སྐུ་མ་འདྲེས་ཅིར་ཡང་གསལ་བ་ལ། །གཏི་མུག་འཁོར་བར་བཟུང་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། །སྤྲུལ་སྐུ་སེམས་ཅན་མཐུན་པར་སྣང་བ་ལ། །འགྲོ་བའི་གཟུགས་སུ་བཟུང་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། །སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །སྐུ་གསུམ་དུ་མར་མཐོང་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། །ལྟ་སྒོམ་དབྱེར་མེད་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ལ། །ལྟ་སྒོམ་གསུམ་དུ་མཐོང་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་རང་བཞིན་ལ། །ཆོས་རྣམས་སེམས་སུ་མཐོང་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་གོལ་དང་སྒྲིབ་མེད་པ། །གོལ་དང་སྒྲིབ་པར་འཛིན་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཡེ་ནས་གོལ་མེད་སྒྲིབ་པ་ཡོངས་ཀྱིས་མེད། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྒྲིབ་དང་བྲལ་བ་ལ། །གོལ་སྒྲིབ་གཉིས་སུ་འཛིན་པས་ཉོན་རེ་མོངས། །ཆོས་སྐུ་མ་སྐྱེས་རང་ལས་འབྱུང་བ་ལ། །གཞན་ནས་ཡོད་དུ་རེ་བས་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །སྐྱེ་མེད་བསམ་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ་ལ། །ཚིག་དང་ཡི་གེས་བསྟན་པ་འོ་རེ་བརྒྱལ། །ཤེས་རབ་འགག་མེད་རང་ལས་འཆར་བ་ལ། །མ་རིག་རྨོངས་པའི་བློ་འདི་ཡོངས་རེ་སྡུག །ཅེས་སོ། ། དགེ་སྡིག་ལས་འབྲས་ལས་འདས་པར་ལ་བཟླ་བ་ནི། རང་བྱུང་རིག་པ་དོན་དམ་ཉི་མ་ལ། །དགེ་སྡིག་དཀར་ནག་གཉིས་ཀའི་སྤྲིན་གྱིས་བསྒྲིབས། །བླང་དོར་འབད་རྩོལ་ཞེན་པའི་གློག་གིས་གདུངས། །བདེ་སྡུག་འཁྲུལ་སྣང་ཆར་གྱི་རྒྱུན་བབས་པས། །འཁོར་བའི་ས་བོན་འགྲོ་དྲུག་ལོ་
Chinese
执著于此，多么迷惑啊！ 将无方执为有方，多么疲惫啊！ 恒常流转于轮回，多么可怜啊！ 法性本初即无作，无取舍， 孩童般以各种见解，遮蔽了如实之眼的，执着于下部八乘者， 因执着各自的法为我，而生烦恼，以执着相的法而迷惑，因执着于方所而疲惫。 显示了于能取所取轮回之轮中流转而可怜。 普贤王如来意之明镜中说： 未生佛陀自生起， 禅修修持佛陀汝已错。 菩提无念安住之状态， 以造作善根汝已错。 秘密真言之王超言语， 以执着词句文字汝已错。 意义之精华无生灭， 以执着生与死汝已错。 法身远离一切思， 以种种思念汝已错。 报身无杂然明显， 以愚痴执着轮回汝已错。 化身与有情相应显现， 以执着为众生之形汝已错。 三身无离合之自性， 以见三身为多汝已错。 见修无别一之自性， 以见见修为三汝已错。 诸法皆为觉性之自性， 以见诸法为心汝已错。 菩提心要无错与障， 执着错与障岂会有？ 本来无错无有障， 法身远离诸障， 以执着错与障二者真苦恼。 法身不生自生起， 以期望从他处有完全迷惑。 无生离思之觉性， 以词句文字指示真可笑。 智慧无碍自生起， 无明愚昧之心真可悲。 如是说。 将超越善恶业果者持为己有： 自生觉性真实义之日， 被善恶黑白二者之云所遮蔽， 取舍勤作执着的闪电所击打， 乐苦错觉之雨连绵降下， 轮回之种子六道年
English
How deluded to cling to this! How exhausting to grasp the directionless as directional! How pitiable to wander constantly in samsara! The nature of reality is primordially without action, without acceptance or rejection. Like children, with various views, obscuring the eye of suchness, those attached to the eight lower vehicles, afflicted by clinging to their own doctrines as self, confused by doctrines that grasp at characteristics, exhausted by clinging to directions. It shows how pitiable it is to wander in the wheel of grasping and being grasped in samsara. From the Mirror of the Mind of Samantabhadra: Buddhas uncreated arise from themselves, By meditating and striving for Buddhahood, you err. Bodhi abides in a state of non-thought, By creating contrived virtues, you err. The King of Secret Mantras transcends words, By clinging to words and letters, you err. The essence of meaning is without birth or death, By clinging to birth and death, you err. The Dharmakaya is free from all thoughts, By stirring up various thoughts, you err. The Sambhogakaya is unmixed, clearly apparent in everything, By clinging to delusion in samsara, you err. The Nirmanakaya appears in accordance with sentient beings, By clinging to the form of beings, you err. The three Kayas are the nature of inseparable union, By seeing the three Kayas as separate, you err. View and meditation are the nature of indivisible oneness, By seeing view and meditation as three, you err. All phenomena are the nature of awareness, By seeing phenomena as mind, you err. The essence of Bodhi is without error or obscuration, Where is there clinging to error and obscuration? Primordially there is no error, there is no obscuration at all. The Dharmakaya is free from obscuration, How tormented to cling to error and obscuration as two! The Dharmakaya is unborn, arising from itself, By hoping for it to exist from elsewhere, you are completely deluded. Unborn awareness, free from thought, To point it out with words and letters is truly laughable. Wisdom, unobstructed, arises from itself, This mind of ignorance and delusion is truly pitiful. So it is said. To repeat that one is beyond good, evil, and karmic results: In the self-arisen awareness, the sun of ultimate truth, The clouds of both good and evil, black and white, obscure it. The lightning of clinging to acceptance, rejection, effort, and striving torments it. The continuous rain of illusory experiences of pleasure and pain falls, The seeds of samsara are the six realms of beings.