Tibetan
། །གཅིག་འདུས་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་དེས། །མ་བལྟས་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐུགས་ཀྱང་གསལ། །མ་བསྒྲིབས་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་ཀྱང་སྣང་། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །ཀུན་བྱེད་ང་ཡིས་སེམས་ཅན་དོན་བྱས་ཟིན། །ང་ཡིས་དོན་བྱས་གཞན་གྱིས་བྱ་མི་དགོས། །གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཆོས་ནི་ང་ལུང་མིན། །ང་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཡེ་ནས་བྱས་ཟིན་རྫོགས། །ཡེ་ནས་བྱས་ཟིན་ལྟ་བ་སྒོམ་མི་དགོས། །ཡེ་ནས་རྣམ་དག་དམ་ཚིག་བསྲུང་མི་དགོས། །ཡེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ས་ལ་ཀུན་གནས་པས། །རིག་འཛིན་ས་དང་ས་བཅུ་སྦྱང་མི་དགོས། །མ་རྩོལ་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །རྩོལ་བའི་འཕྲིན་ལས་ཡེ་ནས་བྱ་མི་དགོས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོགས་པས། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་གྱིས་རྩོལ་མི་དགོས། །བདེ་ཆེན་ཆོས་སྐུ་སེམས་ཀྱི་གཅིག་པའི་ཕྱིར། །སྔ་ཕྱི་དུས་གསུམ་མེད་དེ་ཁྱད་པར་ན། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་དང་དུས་གནས་ཀུན་གཅིག་དང་། ། ཐམས་ཅད་གཅིག་ཕྱིར་ང་ལ་ཀུན་རྫོགས་ཏེ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ང་ལ་ཀུན་རྫོགས་པས། །ལྟ་སྤྱོད་འཕྲིན་ལས་དམ་ཚིག་ས་ལམ་ནི། །གང་བཤད་བཞིན་དུ་རྩོལ་ཞིང་སྒྲུབ་མི་དགོས། །དེ་ལྟར་མ་རིག་རྩོལ་སྒྲིབ་བྱས་གྱུར་ན། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་དོན་དང་འགལ་གྱུར་ནས། །བྱར་མེད་བདེ་ཆེན་དོན་དང་མི་འཕྲད་དེ། །རྩོལ་སྒྲུབ་ནད་ཀྱིས་མ་རིག་དེ་ཟིན་འགྱུར། །དེ་བས་རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་རྫོགས་ཆེན་ལ། །སྐལ་མེད་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ལ་སྤྱད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དོན་དང་སྐལ་མེད་པས། །རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་པ་དྲང་བའི་ལུང་ལ་གཟུད། །ང་ནི་ཡེ་ནས་སྤྱོད་ཡུལ་འདས་པ་འདི། །རྒྱུ་འབྲས་དགའ་བའི་སྐལ་པ་མེད་རྣམས་ལ། །བསྟན་ན་སྒྲོ་དང་སྐུར་པ་འོང་བའི་ཕྱིར། །བསྟན་ན་རང་གི་སེམས་ལ་སྐུར་བཏབ་པས། །དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་ཞིང་གཏན་དུ་འཁོར་བར་གནས། །ཞེས་སོ། །བྱས་པས་བསླུས་པར་བསྟན་པ་ནི། བྱས་པས་བསླུས་ཏེ་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ལྟོས། །རྩོལ་བས་བསླད་དེ་སྡུག་བསྔལ་འཁྲུལ་འཁོར་སོམས། །དགེ་སྡིག་ཆོས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་མི་འཆད། །ལས་བསགས་འཁོར་བ་མཐོ་དམན་ཉིད་དུ་འཁྱམས། །སྲིད་པའི་མཚོ་ལས་ཐར་པའི་སྐབས་མེད་དོ། །སྒོ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཅི་བྱས་ཀྱང་། རིག་པའི་དོན་ལ་མ་རིག་པས་བསླུ་བ་ཉིད་དེ་ཚེ་རབས་སྔ་མ་ཡང་སྔར་བྱས་པ་ད་ལྟའི་འཁྲུལ་སྣང་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་མཚོན་ལ། འབད་རྩོལ་ཅི་བྱས་རིག་པའི་ ངོ་བོ་མཐོང་བ་ལ་བསླད་དེ་དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འབད་རྩོལ་བྱས་པའི་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་ནས་འཁོར་བ་ལ་ལྟོས། དགེ་བའི་ཆོས་བྱས་ཀྱང་བཟང་འཁོར་ལྷ་མིའི་ལུས་དང་བདེ་བ་ཙམ་ཐོབ་ནས་སླར་ཟད་དེ་འཁོར་ལ། མི་དགེ་བ་ངན་སོང་གསུམ་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྨིན་ནས་ཕྱི་ཕྱིར་འཁོར་བར་འཁོར་ཏེ་ཐར་པའི་སྐབས་མེད་དོ། །ཁྱུང་ཆེན་ལས། སྒྲིན་པོའི་སེམས་ལ་གཟེད་བསྐུར་ཁམས་གསུམ་ལས་མི་འདའ། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། མི་གཡོ་མཉམ་པར་གནས་པའི་སྨན་ཆེན་མ་བྱས་ན། །མཐོ་རིས་བགྲོད་པའི་རྒྱུ་དེས་ཉོན་མོངས་ཟིན་པར་འགྱུར། །གཏན་དུ་འཁོར་ཞིང་རྡུལ་བྲལ་ཞི་བ་རྙེད་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བྱར་མེད་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པར་བཅིང་བ་ནི། །གང་ལ་དགེ་དང་མི་དགེ་རྒྱུན་ཆད་དེ། །ཆོས་ཉིད་ངང་ལས་འདུ་འབྲལ་གཉིས་མེད་ན། །དེ་ནི་གསང་ཆེན་ངེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། །འབད་རྩོལ་མེད་པས་གདོད་མའི་ས་ལ་ཕྱིན། །ཡེ་གཞག་ཆོས་སྐུ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཟིན། །དགེ་སྡིག་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་རིག་པ་སྟོང་གསལ་མཁའ་ལྟར་དག་པའི་ངང་ལས་མི་གཡོ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་ཆོས་སྐུ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བྱར་མེད་ཀ་དག་གི་རང་མལ་དུ་གནས་པ་ཉིད། རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། གཞི་རྩ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་འདི། །མ་རྩོལ་བཞག་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག །འདི་ ལ་སུས་ཀྱང་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །མ་བཅོས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ནི། །མི་རྟོག་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པ་དེ་ལ་གནས། །ཞེས་སོ། །དོན་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་སྣང་བའི་དུས་རྙེད་ནས། །སྒྲོ་བཏགས་མིང་དོན་འཛིན་པའི་བརྡ་ཆད་དང་། །བཟང་ངན་སྤང་བླང་རྒྱུ་འབྲས་བྱ་རྩོལ་རྣམས། །ཆོས་མེད་བྱར་མེད་མཁའ་ལྟར་སུས་ཤེས་པ། །མེད་པའི་ཆོས་སུ་ཆོས་ཀུན་བཅིངས་པ་ཡིན། །རིག་པའི་རང་སྣང་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་སྣང་བ་དང་བརྗོད་པ་དང་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་སྣང་དུས་ཡོད་མ་མྱོང་བར་བཅིངས་ཏེ། ཆུ་ཟླར་སྣང་དུས་ནས་ཟླ་བར་གྲུབ་མ་མྱོང་དུས་བཅིངས་པ་བཞིན་ནོ། །རིག་པའང་སྟོང་གསལ་ཟང་ཐལ་ཡེ་སྟོང་ནམ་མཁའ་ལྟར་བཅིངས་པས་མ་བཅོས་པའི་ངང་མ་བསླད་པའི་དྭངས་མ་བསྒོམ་པའི་རང་གསལ་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རང་སེམས་གྲུབ་འདོད་ན། །འདོད་པ་མེད་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །རྟོག་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་མི་བྱེད། །བླང་དོར་མེད་པའི་ཡུལ་ལ་རང་བཞིན་གནས། །གཡོས་པ་མེད་པའི་ངང་ལ་ངང་གིས
Chinese
། །一聚一切聚之精要者，未观亦明三世佛之意，未蔽亦显一切有情之心。嗟！大菩萨谛听。造作一切之我已成办有情之义，我已成办之义无需他人作，依于他者之法非我之教言。我之世俗本来自成圆满，本来自成无需观修，本自清净无需守护誓言，本自菩提一切安住于地，故无需修习持明地与十地。无勤本自任运成就之故，勤作之事业本来自成无需作。自生智慧不缘于境，故觉性之智慧无需以境勤作。大乐法身心之唯一故，无有先后三时之差别，圆满具足与时处皆一，一切唯一故我处皆圆满，大圆满我处皆圆满故，见行事业誓言地道等，如所说般勤作修持皆无需。如是若以无明勤作障蔽，则与超越因果之义相违，不得无作大乐之义，勤作修持之病将执持无明。是故对于超越因果之大圆满，非无缘者之行境，应行于因果之法。如是说。大圆满义与无缘者，应依于因果正道之教言。我乃本自超越行境者，对于无有因果喜乐之缘者，若示之则将生起诽谤与诋毁，若示之则于自心作诋毁，将生于六道且恒时处于轮回。如是说。所示现为所作所欺惑者：为所作所欺惑而观轮回之错觉，为勤作所败坏而思痛苦之轮转，善恶之法不断绝痛苦，积业漂泊于轮回高低之处，无有从有海中解脱之时机。无论身语意之法作何，皆为无明欺惑觉性之义，前世亦为昔日所作，以显现今时之种种错觉为证，无论作何努力，皆败坏见觉性之 体性，乃至于地狱。
English
That essence of one gathering all, Without looking, it illuminates the minds of the Buddhas of the three times, Without obscuration, it reveals the minds of all sentient beings. O great Bodhisattva, listen! I, the All-Doer, have already accomplished the benefit of sentient beings. The benefit I have accomplished need not be done by others. A dharma that relies on others is not my teaching. For me, conventional truth is primordially accomplished and complete. Primordially accomplished, there is no need to view or meditate. Primordially pure, there is no need to keep vows. Primordially enlightened, all abide on the ground, so there is no need to train in the Vidyadhara grounds and the ten bhumis. Because it is effortlessly and spontaneously accomplished from the beginning, there is no need to perform activities of effort. Because self-arisen wisdom does not grasp at objects, the wisdom of awareness does not need to strive with objects. Because the great bliss Dharmakaya is one with mind, there is no before, after, or three times; the distinction is that perfect endowment and abiding in time are all one, and because all is one, everything is complete in me. Because the Great Perfection is complete in me, there is no need to strive and accomplish the views, conduct, activities, vows, grounds, and paths as they are taught. If, in this way, ignorance is obscured by effort, then it contradicts the meaning of transcending cause and effect, and one will not meet the meaning of effortless great bliss; the disease of striving and accomplishment will seize that ignorance. Therefore, the Great Perfection that transcends cause and effect is not the domain of those without fortune, and one should practice the dharma of cause and effect. Thus it is said. Because the meaning of the Great Perfection is not for those without fortune, one should rely on the teachings that lead to the path of cause and effect. I am one who has always transcended the domain of practice; if I show this to those who have no fortune for the joy of cause and effect, slander and denigration will arise. If I show it, I will be slandering my own mind, and I will be born in the six realms and remain in samsara forever. Thus it is said. Showing that one is deceived by actions: Look at the illusion of samsara, deceived by actions. Consider the wheel of suffering, corrupted by effort. Virtue and vice, dharma, do not cease the stream of suffering. Accumulating karma, one wanders in the high and low of samsara. There is no opportunity to escape from the ocean of existence. Whatever dharma of the three doors is done, it is ignorance deceiving the meaning of awareness. The previous life is also a proof of the various illusions of the present, which are the result of past actions. No matter what effort is made, it corrupts the seeing of the nature of awareness, even to the point of hell.
Chinese
像地狱、饿鬼、旁生等，也是通过努力造作的业而产生，从而依赖于轮回。即使行善，也只能获得善趣天人的身体和安乐，最终耗尽而再次轮回。不行善，则会在三恶道成熟为痛苦，一次又一次地在轮回中流转，没有解脱的机会。如《穹钦》中所说：“将信任寄托于聪慧的心，不会超越三界。”又如《俱舍论》中所说：“如果不修持不动摇、平等安住的大药，那么前往高处的因，会被烦恼所束缚，永远轮回，无法获得无尘的寂静。”将无为法身的意境束缚住，即是对任何事物，善与非善的延续都已断绝，在法性自性中，没有聚集和分离的二元对立，这就是大秘密的决定性瑜伽，因为没有努力，所以到达原始之地，获得了本初法身国王的宫殿。不作任何善恶，将觉性空明如虚空般清净的状态中，不动的瑜伽士，被称为获得了法身国王的宫殿，即安住在无为本净的自性之中。《珍宝积聚》中说：“此无根之法性，不作意安住，甚为稀有。”又如《俱舍论》中所说：“如其所显现，即是如是之自性，对此谁也不应加以改造。对于未改造的平等之王，安住于无分别法身的意境中。”总结要义：因此，在证得诸法显现之时，对于虚构的名称和意义的执着，以及善恶取舍、因果作为等，谁能像虚空一样了知无有自性、无所作为，那就是将一切法都束缚在无有之法中。觉性的自显现，显现世间、轮回涅槃、基、道、果，一切显现、言说和思虑，都在显现之时就被束缚在从未存在过的状态中，就像水中的月亮在显现之时，就被束缚在从未成为月亮的状态中一样。觉性也以空明通透、本初空性的方式，像虚空一样被束缚，从而将未改造的自性，未被染污的精华，认知为修习的自明。如《俱舍论》中所说：“嗟！大心者，若欲成就自心，因无欲而成就故，不住于无分别之平等性，于无取舍之境，安住于自性，于不动摇之状态中，自然而然。
English
Like hell-beings, hungry ghosts, animals, etc., they are also produced by the karma of effort and thus depend on samsara. Even if one does virtuous deeds, one can only obtain the bodies and happiness of gods and humans in the good realms, and eventually exhaust them and revolve again. If one does not do virtuous deeds, it will ripen into suffering in the three lower realms, and one will revolve again and again in samsara, without any chance of liberation. As it says in the 'Great Garuda': 'Entrusting trust to the wise mind, one will not transcend the three realms.' Also, as it says in the 'Kunje': 'If one does not practice the great medicine of unwavering and equal abiding, then the cause of going to higher realms will be bound by afflictions, revolving forever, and one will not find the peace of being free from dust.' Binding the intention of the unmade Dharmakaya means that for whatever, the continuation of good and non-good is cut off, and in the nature of reality, there is no duality of gathering and separation. That is the definitive yoga of the great secret, because there is no effort, so one goes to the primordial ground, and obtains the palace of the primordial Dharmakaya king. Without doing any good or evil, the yogi who is unmoving in the state of awareness, empty and clear like the sky, is said to have obtained the palace of the Dharmakaya king, which is to abide in the unmade, primordially pure self-nature. In the 'Heap of Jewels' it says: 'This rootless nature of reality, abiding without effort, is very amazing.' Also, as it says in the 'Kunje': 'As it appears, so it is in its suchness, no one should modify it. For the unmade, equal king, abide in the intention of the non-conceptual Dharmakaya.' Summarizing the meaning: Therefore, when one finds the time of the appearance of all phenomena, for the fabricated attachment to names and meanings, and the actions of accepting and rejecting good and bad, cause and effect, etc., whoever knows that they are without nature and without action like the sky, that is binding all phenomena in the non-existent Dharma. The self-appearance of awareness, the appearance of the world, samsara and nirvana, the ground, path, and result, all appearances, speech, and thoughts, are bound in the state of never having existed at the time of appearance, just as the moon in the water is bound in the state of never having become the moon at the time of appearance. Awareness is also bound like the sky in the way of being empty, clear, transparent, and primordially empty, so that the unmade self-nature, the unpolluted essence, is known as the self-luminosity of practice. As it says in the 'Kunje': 'O great Bodhisattva, if you want to accomplish your own mind, because it is accomplished by non-desire, do not abide in the equality of non-conceptuality, in the realm of non-acceptance and rejection, abide in self-nature, in the state of non-movement, naturally.'