Tibetan
བ་པས་སོ་སོས་སྐྱེ་བོའི་ས་ཞེས་བཞག་གི། ཉན་རང་ཞུགས་དུས་གང་ཟག་དེ་འཕགས་པ་ཡིན་ལ། ལམ་དང་པོ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་གི་ཡོན་ཏན་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བསྒོམས་པས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོར་འགྱུར་ན་ས་བཅུའི་ཚེའང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོར་འགྱུར་བ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ནའང་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ཡོད་པས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །འོ་ན་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བསྒོམ་དུས་ཀྱི་ཉན་རང་དེ་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པར་ཐལ། འཕགས་པ་ཡིན་པ་གང་ཞིག་ཐེག་ཆེན་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐེག་ཆེན་ལ་ལྟོས་ནས་འཕགས་པ་མཚན་ཉིད་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། སྤངས་རྟོགས་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་དང་མི་མཉམ་པའི་ཕྱིར་རྟགས་ཟུར་དང་པོ་མ་གྲུབ་པས་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། ཐེག་དམན་འཕགས་ པ་ཡིན། ཐེག་ཆེན་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་སྒོམ་ཡང་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པར་མི་འགྱུར་བས་ཁྱབ་པ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱོང་བར་གསུངས་དུས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཆོས་ཅན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་འཇུག་དུས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་ནས་འཇུག་དགོས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སངས་རྒྱས་དེ་ཐེག་ཆེན་ལམ་ལྔ་དང་ལྡོག་པ་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གསུམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྟེན་རིགས་ཀྱི་རང་བཞིན་རིགས་ཅན་གྱིས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ། ཚུལ་དེས་ལམ་ཅི་ལྟར་བགྲོད་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལྷུར་ལེན་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཡངས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འགྱུར་མེད་དེ། །ཞེས་པས། དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ ཤེས་དེ་ནི། དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་དུས་ན་རིགས་སམ་ཁམས་སམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་ལ། དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་བམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རང་བཞིན་སྟེ་དེ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་དོན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རིགས་ཀྱི་རང་བཞིན། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི
Chinese
有人立名为异生位。声闻、独觉入道时，其人即是圣者。初道是修习四念住的功德。如果修习四念住会变成异生，那么十地时也会变成异生，因为独觉地也有四念住，所以有变成异生的过失。那么修习四念住时的声闻、独觉应成大乘圣者。如果是圣者，是因为修习大乘四念住之故。相对于大乘而言，圣者的体性并不成立，因为断证与大乘圣者不相等，所以第一个理由不成立，因此不会成为大乘圣者。小乘是圣者。即使修习大乘四念住，也不会成为大乘圣者，因为周遍也不成立。当菩萨被说成是清净佛土时，菩萨应成圆满正等觉，有此过失等是所指。因此，声闻、独觉阿罗汉入大乘道时，必须从大乘的资粮道小者开始进入，因为大乘的佛陀必须具足五道和大乘道果的缘故。第三个意义是菩萨道有三：所依之种性的自性，具种性者生起心的方式，以及以该方式如何行道的次第。第一，如《华严经》云：诸佛子，菩萨之种性，乃是安住于法界，如虚空般广阔，自性光明。安住于此的菩萨们，乃是过去、未来、现在诸佛世尊之种性所生。以及《宝性论》云：心之自性为何光明，其即如虚空般不变。因此，自性清净的法界，胜义谛自生之智慧，在具有垢染之时，称为种性、界或如来藏，在远离垢染之时，称为菩提或如来之自性，对于此决定有四种意义：种性之自性，周遍一切。
English
Some establish it as the stage of ordinary beings. When Śrāvakas and Pratyekabuddhas enter the path, that person is a noble being. The first path is to cultivate the qualities of the four mindfulnesses. If cultivating the four mindfulnesses turns one into an ordinary being, then at the ten bhūmis, one would also become an ordinary being, because the stage of the Pratyekabuddha also has the four mindfulnesses, so there is the fault of becoming an ordinary being. Then, the Śrāvakas and Pratyekabuddhas at the time of cultivating the four mindfulnesses should become Mahāyāna noble beings. If they are noble beings, it is because they cultivate the Mahāyāna four mindfulnesses. Relative to the Mahāyāna, the characteristic of a noble being is not established, because the abandonment and realization are not equal to the Mahāyāna noble beings, so the first reason is not established, therefore they will not become Mahāyāna noble beings. The Hīnayāna is a noble being. Even if one cultivates the Mahāyāna four mindfulnesses, one will not become a Mahāyāna noble being, because the pervasion is also not established. When Bodhisattvas are said to purify the Buddha-fields, the fault that the Bodhisattva should become a fully enlightened Buddha, etc., is what is pointed out. Therefore, when Śrāvaka, Pratyekabuddha, and Arhat enter the Mahāyāna path, they must enter from the small accumulation path of the Mahāyāna, because the Buddha of the Mahāyāna must be established as possessing the five paths and the reversal of the Mahāyāna path. The third meaning is that the Bodhisattva path has three aspects: the nature of the support lineage, how those with lineage generate the mind, and the order of how to traverse the path in that way. First, as stated in the Gaṇḍavyūha Sūtra: "O sons of the Victorious Ones, the lineage of the Bodhisattva is said to be the one that fully embraces the realm of phenomena, is as vast as the sky, and is naturally luminous. The Bodhisattvas who abide therein are born into the lineage of the Buddhas, the Bhagavat, who have appeared in the past, future, and present." And from the Uttaratantra: "Whatever is the luminous nature of the mind, that is immutable like the sky." Therefore, the realm of phenomena, which is naturally pure, the ultimate truth, the self-arisen wisdom, when it has defilements, is called the lineage, the element, or the Tathāgatagarbha, and when it is free from defilements, it is called the nature of enlightenment or the Tathāgata. To establish this, there are four meanings: the nature of the lineage, the pervasion of all.
Tibetan
་ཚུལ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། རིགས་སྟོན་པའི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཅེས་པས། དབྱིངས་སྙིང་པོ་འདིའི་ངོ་བོ་ལ་དོར་བྱའི་དྲི་མ་ཡེ་ནས་མེད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕྱི་ནས་གསར་དུ་བསྒྲུབ་པ་མེད་དེ་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལས། དག་དང་ཉོན་མོངས་དང་ལྡན་ཕྱིར། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མེད་དག་ཕྱིར། །དེ་ལ་དྲི་མ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི། གཅིག་ཏུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ས་ལ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་སྔ་ཕྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཡོད་པའི་གནས་འདི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ་ཞེས་འགྲེལ་པར་ཐོགས་མེད་བཤད་དོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་ཆོས་ཕྱིར། །ལྷུན་གྲུབ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཕྱིར། །ཅེས་སོ། །དེའང་དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་མཐོང་ནས་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་ཉོན་མོངས་པ་ཕྲུ་མ་འཐུམས་པ་ལྟ་བུ་ལས་གྲོལ་དུས། སྔར་ཡོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མངོན་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བརྗོད་ཀྱང་། གསར་དུ་ སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དབྱིངས་སམ་སྙིང་པོའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་དྲི་མ་དང་སྐྱོན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ལ། ཡེ་ནས་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་མི་སྟོང་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། རྣམ་དབྱེར་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གློ་བུར་དག་གིས་ཁམས་སྟོང་གིས། །རྣམ་དབྱེ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་མ་ཡིན། །ཅེས་པ་དང་། དེའི་འགྲེལ་པ་ལས། འདིས་ཅི་བསྟན་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་འདི་ལས། བསལ་བར་བྱ་བ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དེ། གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པའི་ཆོས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཤེས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ་བྲལ་མི་ཤེས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་
Chinese
详细区分的方式是，论证了种姓的显现。首先，在《宝性论》中说：“此中无何可遣除，亦无少许可安立，如实观见真实性，如实见已得解脱。”因此，这个法界心髓的自性，本来就没有应该去除的垢染，因为自性光明，没有垢染。也没有从外面新获得的以前没有的功德，因为功德是任运成就的。其中说到：“具足清净与烦恼，以及全无烦恼之清净，因此，无垢佛陀的功德是，完全处于烦恼的凡夫地时，智慧无有分别，法性无有先后差别而存在，这个状态是不可思议的。”无著在注释中这样说到。“无有分别之法性，任运成就不可思议。”也是这样。那么，那个意义的自性就是正确的见解，见到那个，从突然的垢染烦恼像雾气笼罩一样解脱的时候，虽然说以前就有的功德显现为菩提，但并不是新产生的。因此，就法界或者心髓的自性来说，与垢染和过失的事物，以具有分别的相状为空性，但不是以本来就有的功德不空。其中说到：“具足分别之相状，由诸客尘令性空，无有分别之相状，无上之法非空性。”以及，它的注释中说到：“这显示了什么呢？因为自性完全清净的如来藏中，没有丝毫应该去除的遍计烦恼的理由，因为远离了突然的垢染是它的自性。这里没有丝毫应该安立的清净的理由，因为无有分别的法，清净的法性是它的自性。因此，如来藏是远离有分别和无分别的，要知道它被所有烦恼的覆盖所空，而无有分别的不可分离的不可思议的佛法如同恒河沙
English
The way to differentiate thoroughly is to demonstrate the validity of showing the lineage. Firstly, in the Uttaratantra it says, "In this, there is nothing to be removed, nor is there anything to be established. Look directly at the true reality; seeing the true reality, one is liberated." Therefore, the essence of this realm of the heart has no stains to be discarded, as it is naturally radiant and without stain. There are no new qualities to be acquired from the outside, as the qualities are spontaneously perfect. It says in the same text, "Because it possesses purity and defilements, and because it is completely free from defilements and pure, therefore, the qualities of the stainless Buddha are such that, even in the state of ordinary beings who are completely afflicted, wisdom is without differentiation, and the nature of reality exists without any difference between before and after. This state is inconceivable," as Asanga explained in the commentary. "Because of the undifferentiated nature of reality, it is spontaneously perfect and non-conceptual." So it is. The essence of that meaning is the correct view. When one sees that and is liberated from the sudden stains of affliction, like being enveloped in mist, although the manifestation of the previously existing qualities is called enlightenment, it is not newly born. Therefore, in relation to the essence of the realm or the heart, it is empty of characteristics that include differentiation with respect to stains and faults, but it is not empty of the qualities that are inherently present. As it says in the same text, "It is characterized by differentiation; the essence is empty of adventitious stains; it is characterized by non-differentiation; it is not empty of the supreme Dharma." And, in its commentary, it says, "What does this indicate? Because in the Tathāgatagarbha, which is naturally completely pure, there is no reason to remove the causes of complete affliction, since freedom from adventitious stains is its nature. There is no reason to establish any cause of complete purification here, since the undifferentiated Dharma, the pure nature of reality, is its nature. Therefore, the Tathāgatagarbha is empty of all the coverings of affliction, knowing that it is separate from differentiation and non-differentiation, and the inconceivable Buddha-dharmas, inseparable from non-differentiation, are like the sands of the Ganges.