Tibetan
བཞི་པ། ལམ་ཉམས་སུ་བླང་ཚུལ་བསྟན་པའི་ལེའུ། བཞི་པ། ལམ་ཉམས་སུ་བླང་ཚུལ་བསྟན་པའི་ལེའུ། དེ་ལྟར་ཐེག་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོའི་གནས་ལུགས་ཤེས་ནས། དེ་དག་གི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའང་ཕྱི་རོལ་པའི་ལམ་ནི་རྟག་ཆད་ཀྱི་མུར་ལྷུང་བས་གྲོལ་བ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། སྐབས་འདིར་དབྱེ་བར་མི་བྱ་སྟེ་སྤྲོས་ པས་ཆོག་གོ། །ནང་པའི་ལམ་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་དང་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྐྱོ་ནས་རང་དོན་དུ་གྲོལ་བ་གཉེར་བ་ཡིན་ལ། དེའང་ལམ་ལ་འཇུག་ཚུལ་ནི། མཛོད་ལས། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཅེས་པས། དང་པོ་སོ་སོར་ཐར་པ་རིགས་བདུན་གང་ཡང་རུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་རྒྱུད་སྡོམ་པར་བྱེད་དོ། །རིགས་བདུན་ནི་དགེ་སློང་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་ཚུལ་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་སློབ་མ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ལྔ་དང་། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས་ཏེ་ཁྱིམ་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་བསྡོམས་པས་བདུན་ནོ། །བསྙེན་གནས་ནི་དུས་རེས་འགའ་བ་ཡིན་པས་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་མ་བཞག་གོ། །དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་དེས། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་དང་། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་དང་། དབང་པོ་ལ་མཁས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ལམ་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། གཙོ་ཆེར་བདེན་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་བླང་དོར་དུ་བྱེད་དོ། །དེའང་སྡུག་བསྔལ་ཀྱི་བདེན་པ་ནད་དང་འདྲ་བ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་ཕྱིའམ་ནང་གི་རྐྱེན་གྱིས་བསླངས་པས་ཟུག་རྔུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ནད་དང་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། དེས་མཚོན་པ་འཁོར་བའི་དུས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བཅས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ནན་ཏན་ ལ་འཇུག་པས་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་གོ། །ཀུན་འབྱུང་ནི་ནད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འདྲ་བ་འདུ་བྱེད་པའི་ལས་ཏེ་རི་མོ་མཁན་གྱི་རྣམ་པ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་དུག་གསུམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྤོང་བ་ལ་འཇུག་གོ། །འགོག་པའི་བདེན་པ་ནད་ལས་གྲོལ་བའི་བདེ་བ་ལྟ་བུ་འཁོར་བའི་འོབས་སམ་རིམས་ནད་ལས་གྲོལ་བའི་དགའ་བ་ཅན་འབྲས་བུ་དམ་པ་ཐོ་པར་བྱ་བ་ལ་འབད་དོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྨན་དང་འདྲ་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ནད་ལས་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མར། ནད་ནི་ཤེས་བྱ་ནད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་སྤང་བྱ་ལ། །བ 【处理错误】 [ { "original_tibetan": "བཞི་པ། ལམ་ཉམས་སུ་བླང་ཚུལ་བསྟན་པའི་ལེའུ།", "chinese_translation": "第四品，修道之方式之章节。", "english_translation": "Chapter Four: The Section on Explaining How to Practice the Path." }, { "original_tibetan": "བཞི་པ། ལམ་ཉམས་སུ་བླང་ཚུལ་བསྟན་པའི་ལེའུ།", "chinese_translation": "第四品，修道之方式之章节。", "english_translation": "Chapter Four: The Section on Explaining How to Practice the Path." }, { "original_tibetan": "དེ་ལྟར་ཐེག་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོའི་གནས་ལུགས་ཤེས་ནས། དེ་དག་གི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའང་ཕྱི་རོལ་པའི་ལམ་ནི་རྟག་ཆད་ཀྱི་མུར་ལྷུང་བས་གྲོལ་བ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། སྐབས་འདིར་དབྱེ་བར་མི་བྱ་སྟེ་སྤྲོས་\nཔས་ཆོག་གོ། །ནང་པའི་ལམ་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་དང་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྐྱོ་ནས་རང་དོན་དུ་གྲོལ་བ་གཉེར་བ་ཡིན་ལ། དེའང་ལམ་ལ་འཇུག་ཚུལ་ནི། མཛོད་ལས། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཅེས་པས། དང་པོ་སོ་སོར་ཐར་པ་རིགས་བདུན་གང་ཡང་རུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་རྒྱུད་སྡོམ་པར་བྱེད་དོ། །རིགས་བདུན་ནི་དགེ་སློང་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་ཚུལ་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་སློབ་མ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ལྔ་དང་། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས་ཏེ་ཁྱིམ་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་བསྡོམས་པས་བདུན་ནོ། །བསྙེན་གནས་ནི་དུས་རེས་འགའ་བ་ཡིན་པས་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་མ་བཞག་གོ། །དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་དེས། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་དང་། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་དང་། དབང་པོ་ལ་མཁས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ལམ་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། གཙོ་ཆེར་བདེན་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་བླང་དོར་དུ་བྱེད་དོ། །དེའང་སྡུག་བསྔལ་ཀྱི་བདེན་པ་ནད་དང་འདྲ་བ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་ཕྱིའམ་ནང་གི་རྐྱེན་གྱིས་བསླངས་པས་ཟུག་རྔུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ནད་དང་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། དེས་མཚོན་པ་འཁོར་བའི་དུས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བཅས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ནན་ཏན་\nལ་འཇུག་པས་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་གོ། །ཀུན་འབྱུང་ནི་ནད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འདྲ་བ་འདུ་བྱེད་པའི་ལས་ཏེ་རི་མོ་མཁན་གྱི་རྣམ་པ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་དུག་གསུམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྤོང་བ་ལ་འཇུག་གོ། །འགོག་པའི་བདེན་པ་ནད་ལས་གྲོལ་བའི་བདེ་བ་ལྟ་བུ་འཁོར་བའི་འོབས་སམ་རིམས་ནད་ལས་གྲོལ་བའི་དགའ་བ་ཅན་འབྲས་བུ་དམ་པ་ཐོ་པར་བྱ་བ་ལ་འབད་དོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྨན་དང་འདྲ་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ནད་ལས་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མར། ནད་ནི་ཤེས་བྱ་ནད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་སྤང་བྱ་ལ། །བ", "chinese_translation": "如是，在了解各乘之各自状态后，将详细阐述它们的行道方式。外道之路因堕入常断二边而无法解脱，故此处不作区分，略说即可。内道之路，以三乘之分，可分为声闻乘、缘觉乘、菩萨乘三种。其中，首先，声闻乘之路，乃因厌倦轮回之苦，为自身之利益而寻求解脱。其入道之方式，《俱舍论》云：“具戒闻思者，应勤修禅定。”故首先以别解脱戒七众中任何一种戒律来约束自心。七众为比丘、比丘尼，沙弥、沙弥尼，式叉摩那此五种出家众，以及优婆塞、优婆夷此二种在家众，总共七种。八关斋戒乃是偶尔为之，故不作为功德之所依。如是安住于戒律者，应精通五蕴、十二处、十八界、十二缘起、是处非处、诸根。之后，开始修习道，主要以四圣谛之门进行取舍。其中，苦谛如疾病，由内外之因在身语意三门上引起痛苦，产生各种不悦意的疾病和伤害等。以此为例，为了舍弃轮回时期的五蕴以及与之相关的执取，而精进修持，从而趋入了知自性。集谛如疾病之因，乃是造作之业，如同画师一般，是产生痛苦之因，应舍弃贪嗔痴三毒等。灭谛如从疾病中解脱之乐，如同从轮回深渊或瘟疫中解脱的喜悦一般，应努力获得殊胜之果。道谛如药物，为了从痛苦之疾病中解脱而开始修习，如《宝性论》云：“当知病是当知，病因是当断。”", "english_translation": "Thus, having understood the respective states of each vehicle, I shall explain in detail how to practice their paths. The paths of the outsiders, because they fall into the extremes of permanence and annihilation, do not lead to liberation. Therefore, I will not differentiate them here; a brief explanation is sufficient. The paths of the insiders, divided into the three vehicles, are known as the Hearer Vehicle, the Solitary Realizer Vehicle, and the Bodhisattva Vehicle. Among these, first, the Hearer Vehicle is for those who are weary of the suffering of samsara and seek liberation for their own benefit. The way to enter this path is as stated in the Treasury of Knowledge: \"Those who possess discipline, learning, and thought should diligently apply themselves to meditation.\" Therefore, one first binds one's mind with the discipline of any of the seven classes of individual liberation vows. The seven classes are the fully ordained monk and nun, the novice monk and nun, the probationary nun—these five are on the side of the ordained—and the lay male and female followers, these two are on the side of the householders, totaling seven. The one-day vows are taken only occasionally, so they are not regarded as a basis for qualities. Thus, one who abides in discipline becomes skilled in the aggregates, elements, sense bases, the twelve links of dependent origination, what is and is not possible, and the faculties. Then, one enters the practice of the path, mainly engaging in acceptance and rejection through the four noble truths. Among these, the truth of suffering is like a disease, caused by external or internal conditions in body, speech, and mind, resulting in various unpleasant pains, illnesses, and harms. As an example, in order to abandon the five aggregates of the time of samsara and the clinging associated with them, one engages in diligent practice, thereby entering into the knowledge of their nature. The truth of origin is like the cause of disease, namely the actions of karma, which, like a painter, are the cause of producing suffering. One should abandon the three poisons of attachment, aversion, and ignorance, and so forth. The truth of cessation is like the happiness of being liberated from disease, like the joy of being freed from the abyss of samsara or an epidemic. One should strive to achieve the supreme result. The truth of the path is like medicine, and one engages in meditation in order to be liberated from the disease of suffering. As stated in the Sublime Continuum: \"Disease is to be known, the cause of disease is to be abandoned.\"" } ] ============================================================
Tibetan
དེ་གནས་ཐོབ་ཕྱིར་སྨན་ནི་བསྟེན་པར་བྱ་བ་བཞིན། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་དེ་འགོག་པ་དང་དེ་བཞིན་ལམ། །ཤེས་བྱ་སྤང་བྱ་རིག་པར་བྱ་ཞིང་བསྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཚུལ་གཅིག་གོ། །དེ་ཡང་ལམ་སྔ་མ་བཞིར་སྡེ་ཚན་བདུན་གྱིས་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ། མཛོད་ལས། སྡེ་ཚན་བདུན་ནི་གོ་རིམས་བཞིན། །ལས་ནི་དང་པོ་པ་དག་དང་། །ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་རྣམས་དང་ནི། །བསྒོམ་དང་མཐོང་ལ་རབ་ཏུ་ཕྱེ། །ཞེས་པས། ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི། འབྲིང་པོར་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི། ཆེན་པོར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི། སྦྱོར་ལམ་དྲོད་དང་རྩེ་མོར་དབང་པོ་ལྔ། བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་ཏུ་སྟོབས་ལྔ། མཐོང་ལམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན། སྒོམ་ལམ་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དང་པོ་ནི་ལམ་ཀུན་གྱི་ཐོག་མ་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་སྟེ། དེར་ཞུགས་པའི་ལས་དང་པོ་པས་རང་དང་གཞན་གྱི་ལུས་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་སྟེ། དེའང་འདོད་ཆགས་སྤྱིའི་གཉེན་པོར་རང་གཞན་གྱི་ལུས་དང་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀེང་རུས་སུ་བསྒོམས་པས་ཆགས་པ་བཟློག་པ་ནི། མཛོད་ལས། ཀེང་རུས་ཆགས་བཅས་ཐམས་ཅད་ལའོ། །ཞེས་སོ། །བྱེ་བྲག་གི་གཉེན་པོར་རྣམ་པར་བམ་པ་དང་། རྣམ་པར་དམར་པ་དང་། རྣམ་པར་འབུས་གཞིག་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་བརྒྱད་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ན་རེས་འགའ་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་ཆུ་ཤིང་ལྟར་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་སྟེ། ཚོར་བ་བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ་བར་མ་གསུམ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འདུ་ཤེས་དང་ཆུ་ཤིང་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ། མདོ་ལས། གང་ཅི་ཚོར་བ་ཡང་རུང་སྟེ་དེ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ནས་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་སྟེ། དེའང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་རྣམ་པས། དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་ལ་སེམས་བཟུང་ནས། རྟོག་པ་ཞི་བ་དང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། དེའང་བརྟགས་ན་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ། དེའི་ངང་ལ་བདག་མེད་ པའི་དོན་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་སྟེ། དེའང་འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ལ། ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་བདག་མེད་པ་ཉིད་དང་། མི་རྟག་པ་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པར
Chinese
为了获得那个位置，就像应该依赖药物一样。 痛苦的起因、痛苦的止息以及通往止息的道路。 应该了解、应该断除、应该证悟、应该修习。 如是说，道理是一样的。 也就是，在前四个道上，通过七个组别进行禅修。如《俱舍论》所说：七个组别按顺序，与最初的业，决择分相应，以及修道和见道，进行区分。 因此，在资粮道小品中，修习四念住；在中品中，修习四正断；在大品中，修习四神足。在加行道暖位和顶位中，修习五根；在忍位和世第一法位中，修习五力；在见道中，修习七菩提分；在修道中，修习八正道。 进行禅修。 首先是所有道之初的资粮道小品，进入此道的最初行者，为了对治对自身和他人的身体的贪执，修习身念住。 也就是，为了对治普遍的贪欲，将自己和他人的身体以及一切显现观想为骨架，从而消除贪执。《俱舍论》中说：骨架是对所有贪执之人的对治。 作为特殊的对治，修习八种观想，如观想肿胀、观想青瘀、观想腐烂等。 远离贪欲后，有时通过身念住，观身如流水树等。 然后修习受念住，对于快乐、痛苦、不苦不乐三种感受，修习痛苦之想，以及如流水树般无有实义之想。《经部》中说：无论感受为何，都应将其视为痛苦。 然后修习心念住，通过止观的方式，将心专注于呼吸的出入，平息分别念，心的相续是世俗谛，如果加以分析，则是无有刹那的胜义谛，在此状态中，修习无我的意义。 然后修习法念住，对于由行和识所包含的法，观想内外一切自性的本性皆为无我，以及无常、如幻等。
English
To attain that state, just as one should rely on medicine. The cause of suffering, the cessation of suffering, and the path to cessation. Should be known, should be abandoned, should be realized, should be cultivated. As it is said, the reasoning is the same. That is, on the first four paths, one meditates through seven groups. As the Treasury says: The seven groups in order, are with the initial actions, those in accordance with ascertainment, and are well distinguished into meditation and seeing. Therefore, in the small accumulation path, one cultivates the four mindfulnesses; in the medium, the four right abandonments; in the great, the four legs of miraculous power. In the joining path, warmth and peak, the five faculties; in forbearance and supreme dharma, the five powers; in the seeing path, the seven branches of enlightenment; in the meditation path, the eightfold noble path. One meditates. The first is the small accumulation path, the beginning of all paths, where the initial practitioner, to counter attachment to one's own and others' bodies, cultivates mindfulness of the body. That is, to counter general desire, one contemplates one's own and others' bodies and all appearances as skeletons, thereby eliminating attachment. The Treasury says: A skeleton is for all those with attachment. As a specific counter, one cultivates eight contemplations, such as contemplating swelling, contemplating lividity, contemplating decay, and so on. Having separated from attachment, sometimes through mindfulness of the body, one contemplates the body like a water tree, and so on. Then one cultivates mindfulness of feelings, for the three feelings of pleasure, pain, and neutral, one cultivates the thought of suffering, and the thought of being without essence like a water tree. The Sutra says: Whatever feeling there may be, all of it should be recognized as suffering. Then one cultivates mindfulness of mind, through the manner of calm abiding and insight, holding the mind on the movement of breath in and out, pacifying thoughts, the continuum of mind is the conventional truth, and if analyzed, it is the ultimate truth without a moment, in this state, one cultivates the meaning of selflessness. Then one cultivates mindfulness of dharmas, for the dharmas included by formations and consciousness, one contemplates the nature of all inner and outer entities as selflessness, as well as impermanence, like illusion, and so on.