Tibetan
་བྱེད་དོ། །དེའང་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་རྣམས་ནི་ལུས་ཚོར་སེམས་གསུམ་གྱི་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་བསྒོམས་ནས། འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་གཉིས་ནི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་གིས་བསྒོམས་པས། ཕུང་པོ་ལྔས་བསྡུས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཚུལ་དུ་མས་ལྡོག་པ་ན། སྤང་བྱ་རགས་པ་རྣམས་མགོ་ནོན་ནས་ལམ་གོང་མ་ལ་འཇུག་གོ། །དེའང་མཛོད་ལས། ལུས་ཚོར་སེམས་དང་ཆོས་རྣམས་ལ། །མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་ཡོངས་བརྟགས་པས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་གཉིས་ཀྱང་། རེ་རེ་ཞིང་ལུས་མི་གཙང་བ། ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བ། སེམས་མི་རྟག་པ། ཆོས་བདག་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཚོགས་ལམ་འབྲིང་པོ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་མི་དགེ་བ་མ་སྐྱེས་པ་མི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་བསྡམ་པར་བྱ་བ་དང་། དགེ་བ་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་གོང་དུ་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞིང་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ནི་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་ སྤོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། འདུན་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། སེམས་དང་། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞི་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེའང་རིམ་པ་ལྟར། ཀུན་རྫོབ་པའམ་དོན་དམ་པའི་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འདུན་པ་བསྐྱེད་ནས་བསྒོམ་པ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་རབ་ཏུ་བརྩོན་པས་རྒྱུན་བསྲིང་བ་དང་། སེམས་ཀྱིས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། དཔྱོད་པས་དོན་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལས་བསམ་གཏན་གྱི་སེམས་ཅི་རིགས་སུ་གྲུབ་པས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཐབས་སམ་ཡན་ལག་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་སྦྱོར་ལམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེའོ། །དེའང་དྲོད་དང་རྩེ་མོ་གཉིས་སུ་དབང་པོ་ལྔ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེའང་དད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིི་དབང་པོ་ལྔའོ། །དེའང་བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ལ་དད་པས་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་མོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སྤྲོ་བ་དང་། དྲན་པས་དམིགས་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་པ་མ་བརྗེད་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དམིགས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དམིགས་རྣམས་འབྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པའོ། །དེའང་མཛོད་ལས། དེ་ནི་བདེན་བཞིའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག
Chinese
这样做。也就是，色、受、想等，观修身体、感受、心识三者的无自性等。行和识二者，通过法念住来观修。这样，当以五蕴所摄的诸法为对境的显现执着的烦恼以各种方式止息时，粗大的所断就能被克服，从而进入更高的道。如《俱舍论》中所说：“身受心及法，二相中善观”。因此，对于总相和自相二者，也应一一观修身体是不净的，感受是痛苦的，心识是无常的，法是无我的自性。之后，当生起中品资粮道时，为了不生起未生起的不善，断除已生起的不善，生起未生起的善，增长已生起的善，而精进努力地修持。因此，为了完全断除一切不善方面，称为正断。之后，当生起大品资粮道时，修持欲、精进、心、观的四种三摩地。也就是，按照次第，对于世俗或胜义的善的对境，生起专注的欲求而修持，以极大的精进持续不断地保持这种状态，用心专注于此，并通过智慧彻底辨别其意义的方式来修持。由此，随之生起各种禅定之心，为了成就神通的方法或支分，称为神足。之后，加行道在相续中生起。也就是，在暖位和顶位二者中，修持五根。也就是，信根、精进根、念根、定根、慧根五者。也就是，以对四谛十六行相的信心，以相信的方式来修持。以精进产生欢喜，以正念不忘失对境的分别，以禅定使心专注于对境，以智慧辨别对境的方式来修持。如《俱舍论》中所说：“此是四谛之行境，十六种相。
English
This is how it is done. That is, form, feeling, perception, etc., are meditated upon as being without essence of body, feeling, and mind. The two, formation and consciousness, are meditated upon through the establishment of mindfulness of the Dharma. Thus, when the afflictions of manifest clinging to the phenomena gathered by the five aggregates are reversed in various ways, the gross objects to be abandoned are overcome, and one enters the higher path. As it is said in the Treasury [Abhidharmakośa], "Body, feeling, mind, and phenomena, are well examined in two characteristics." Therefore, for both general and specific characteristics, one should meditate individually on the body as being impure, feeling as being suffering, mind as being impermanent, and phenomena as being of the nature of selflessness. Then, when the middling stage of the path of accumulation arises, one strives and meditates in order to prevent unwholesome [qualities] that have not yet arisen from arising, to restrain those that have arisen, to generate wholesome [qualities] that have not yet arisen, and to increase those that have arisen. Therefore, in order to completely abandon all unwholesome aspects, it is called right abandonment. Then, when the great stage of the path of accumulation arises, one meditates on the four concentrations of aspiration, effort, mind, and investigation. That is, in order, one generates a single-pointed aspiration towards a virtuous object, either conventional or ultimate, and meditates; one continuously sustains that state with great effort; one makes the mind single-pointed; and one meditates through the gateway of thoroughly distinguishing the meaning with investigation. From this, various meditative minds are accomplished, and it is called the foot of miraculous power because the means or limbs of miraculous power are accomplished. Then, the path of preparation arises in the continuum. That is, in both the heat and peak stages, one meditates on the five faculties. That is, the five faculties of faith, effort, mindfulness, concentration, and wisdom. That is, one meditates with faith in the sixteen aspects of the four truths, in a manner of believing. With effort, one generates joy; with mindfulness, one does not forget the discriminations of the objects; with concentration, one holds the mind single-pointedly on the object; and with wisdom, one meditates in a manner of distinguishing the objects. As it is said in the Treasury [Abhidharmakośa], "This is the field of activity of the four truths, the sixteen aspects."
Tibetan
་དྲོ་བ་ལས། །རྩེ་མོ་དེ་ཡང་དེ་དང་འདྲ། །ཞེས་སོ། །བཅུ་དྲུག་གང་ཞེ་ན། མི་རྟག་པ། སྡུག་བསྔལ་བ། སྟོང་ པ། བདག་མེད་པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བཞི་དང་། རྒྱུ་དང་། ཀུན་འབྱུང་བ། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ། རྐྱེན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཀུན་འབྱུང་གི་བཞི་དང་། བདག་མེད་པ། ཞི་བ། གྱ་ནོམ་པ། དབེན་པ་སྟེ་འགོག་པའི་བཞི་དང་། ལམ་དང་། རིགས་པ། བསྒྲུབ་པ། ངེས་པར་འབྱིན་པ་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ནས་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་གཉིས་སུ་སྟོབས་ལྔ་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ། དེའང་ཉོན་མོངས་པ་འཇོམས་པ་ལ་ནུས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་ཆ་ནས་སྟོབས་ཞེས་བྱ་སྟེ། བསྒོམ་ཚུལ་དབང་པོ་དང་མཐུན་ནོ། །བདེན་བཞིའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་ཚུལ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལས་བཟོད་པ་ཡང་སྐྱེ་སྟེ། རྣམ་གཉིས་དེ་བཞིན་ཅེས་པས་གནས་སྐབས་སུ་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་བཞི། གོང་མའི་ཁམས་གཉིས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ཆུན་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་བཞི་དང་བསྡོམས་པས་བརྒྱད་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་། འགོག་པ། ལམ་གསུམ་གྱིས་བརྒྱད་བརྒྱད་དེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ལམ། དྲོད་དང་རྩེ་མོ་དང་བཟོད་པ་ཆུང་ངུའི་བར་དུ་ཚན་པ་བདུན་པོ་བསྡོམས་ཏེ། བགྲངས་པས་རྣམ་པ་ཉིས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའོ། །བཟོད་པ་འབྲིང་དུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་ནས་ལམ་གྱི་བཞི་བོར་ནས་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་འདོད་པའི་ལམ་གྱི་བཞི་བོར་ནས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་བསྒོམ། ཡང་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་འགོག་པའི་བཞི་བོར་ནས་ ཉི་ཤུ་བསྒོམ། དེ་ནས་འདོད་པའི་འགོག་པའི་བཞི་བོར་ནས་བཅུ་དྲུག་བསྒོམ། ཡང་གོང་མའི་ཀུན་འབྱུང་གི་བཞི་བོར་ནས་བཅུ་གཉིས་བསྒོམ། དེ་ནས་འདོད་པའི་ཀུན་འབྱུང་གི་བཞི་བོར་ན་བརྒྱད་བསྒོམ་མོ། །ཡང་གོང་མའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བཞི་བོར་ནས་བཞི་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟར་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་བཞི་བསྒོམ་དུས། གང་ཟག་གི་རིགས་གཉིས་ཏེ། སྲེད་པ་དང་། ལྟ་བ་ཤས་ཆེ་བའོ། །དང་པོ་ནི་འདོད་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་འགོག་ལམ་གང་རུང་བོར་ནས་གསུམ་བསྒོམ། དེ་ནས་ཐ་མ་གཉིས་བོར་ནས་སྡུག་ཀུན་གཉིས་བསྒོམ། དེ་ལའང་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཉམས་པ་དང་། སྙོམས་ལས་འཛིན་པའི་ལེ་ལོས་ཉམས་པའི་རིགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་དེས་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་ལན་གཉིས་བསྒོམས་པས་བཟོད་པ་འབྲིང་རྫོགས་སོ། །དེ་ལྟར་བཟོད་པ་འབྲིང་གི་གནས་སྐབས་སུ་དོར་བ་རྣམས་ཕུད་དེ། ལྷག་མ་བསྒོམ་པ་རྣམས་བགྲངས་པས་བརྒྱ་རྩ་
Chinese
温暖之上，顶也与之相同。如是。十六为何？无常，痛苦，空，无我，是苦谛的四种行相。因，集起，生起，缘的自性，是集谛的四种行相。无我，寂静，殊胜，远离，是灭谛的四种行相。道，理，修， निश्चित निर्याण (梵文天城体)，Niscita Niryana（梵文罗马拟音）， निश्चित निर्याण（决定出离），是道谛的四种行相。之后，在忍位和世第一法位二者中修习五力。也就是，从摧毁烦恼的能力特别增上的角度称为力。修习的方式与根相应。四谛的行相修习方式就是从那里面生起忍位，如《现观庄严论》中“二者如是”所说，在欲界暂时的苦谛的四种行相，加上上面二界的苦谛的四种行相合为一组，总共是八种。同样，集谛、灭谛、道谛三种各有八种，总共修习三十二种行相的方式。或者，在暖位、顶位和下品忍位之间，将七个部分加起来，计算后共有二百二十四种行相。在中品忍位中，在三十二种的基础上，舍弃道谛的四种，修习二十八种。之后，舍弃欲界的道谛四种，修习二十四种。又舍弃上面二界的灭谛四种，修习二十种。之后，舍弃欲界的灭谛四种，修习十六种。又舍弃上面二界的集谛四种，修习十二种。之后，舍弃欲界的集谛四种，修习八种。又舍弃上面二界的苦谛四种，修习四种。这样，在修习欲界的苦谛四种行相时，有两种补特伽罗，贪欲和见解偏重者。前者是舍弃欲界四谛的灭谛和道谛中的任何一个，修习三种。之后，舍弃最后两种，修习苦谛和集谛两种。对于这两种人，又有因“我是”的傲慢而退失和因执着于舍弃而懒惰退失的两种。前者修习两次无常的行相，中品忍位就圆满了。这样，在中品忍位的阶段，去除舍弃的，计算剩下的修习的，总共一百
English
Above warmth, the peak is also the same as that. Thus it is. What are the sixteen? Impermanence, suffering, emptiness, selflessness, these are the four aspects of the truth of suffering. Cause, arising, production, the nature of condition, these are the four aspects of the truth of origin. Selflessness, peace, excellence, solitude, these are the four aspects of the truth of cessation. Path, reason, practice, निश्चित निर्याण (Tibetan, Devanagari: निश्चित निर्याण, Romanized Sanskrit: Niscita Niryana, Literal meaning: Definite Departure), these are the four aspects of the truth of the path. Then, in the two, forbearance and the highest dharma, one cultivates the five powers. That is, from the aspect of the ability to destroy afflictions being particularly increased, it is called power. The method of cultivation is in accordance with the faculties. The method of cultivating the aspects of the four truths is that from that, forbearance also arises. As it says in the Ornament for Clear Realization, "The two are thus," temporarily, the four aspects of the suffering of desire realm, plus the four aspects of the suffering of the two upper realms combined into one group, totaling eight. Similarly, the three, origin, cessation, and path, each have eight, so the method of cultivating thirty-two aspects in total. Or, between warmth, peak, and the lesser forbearance, add the seven parts together, and counting them, there are two hundred and twenty-four aspects. In the middle forbearance, on top of the thirty-two, abandoning the four of the path, one cultivates twenty-eight. Then, abandoning the four of the path of the desire realm, one cultivates twenty-four. Again, abandoning the four of the cessation of the two upper realms, one cultivates twenty. Then, abandoning the four of the cessation of the desire realm, one cultivates sixteen. Again, abandoning the four of the origin of the upper realms, one cultivates twelve. Then, abandoning the four of the origin of the desire realm, one cultivates eight. Again, abandoning the four of the suffering of the upper realms, one cultivates four. Thus, when cultivating the four aspects of the suffering of the desire realm, there are two types of individuals: those who are more inclined to craving and those who are more inclined to views. The former is abandoning any one of the cessation and path of the four truths of the desire realm, and cultivating three. Then, abandoning the last two, one cultivates the two, suffering and origin. For these two types of people, there are two types of decline: those who decline due to the pride of "I am" and those who decline due to laziness in clinging to abandonment. The former cultivates the aspect of impermanence twice, and the middle forbearance is completed. Thus, in the stage of middle forbearance, removing those that are abandoned, counting those that remain to be cultivated, there are a total of one hundred.