Tibetan
བཅུ་དགུ་འོང་བ་ནི་གདགས་པ་ལས། སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་དགུ། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་ལན་ཅིག་བསྒོམས་པས་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་རྫོགས་སོ། །དེ་ནས་ལན་ཅིག་བསྒོམས་པས་ཆོས་མཆོག་རྫོགས་སོ། །དེ་ནས་མི་རྟག་པ་མཐོང་བ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེའོ། །ཡང་ལེ་ལོས་ཉམས་པ་དེས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ལན་གཉིས་བསྒོམས་པས་བཟོད་པ་འབྲིང་རྫོགས་པ་སྔར་དང་ འདྲའོ། །གཉིས་པ་ལྟ་བ་ཤས་ཆེ་བའི་རྣམ་པ་དང་པོ་གཉིས་གང་རུང་གཅིག་བོར་ནས་གསུམ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་དང་པོ་གཉིས་བོར་ནས་ཐ་མ་གཉིས་བསྒོམ། དེའང་གཉིས་ལས། བདག་གིར་ལྟ་བ་ཤས་ཆེ་ན་སྟོང་པའི་རྣམ་པ་ལན་གཉིས་བསྒོམས་པས་བཟོད་པ་འབྲིང་རྫོགས་སོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཤས་ཆེ་ན། བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ལན་གཉིས་བསྒོམས་པས་བཟོད་པ་འབྲིང་རྫོགས། དེ་བཞིན་དུ་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་མཆོག་སྔར་དང་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་ལམ་རྫོགས་པའི་རྗེས་ལ། མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྐྱེའོ། །དེའང་དང་པོ་བཅོ་ལྔ་ནི་མཐོང་ལམ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། དེ་ལ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ནི། །མ་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་སོ། །བཅུ་དྲུག་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་ཡིན་ལ་མཐོང་སྤངས་ཐག་སྲིང་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོའང་ཡིན་ནོ། །དེའང་མཐོང་སྤངས་ནི་མཐོང་ལམ་གྱི་སྤང་བྱ་ཀུན་བརྟགས་ཏེ། དེའང་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་དྲུག་སྟེ། མཛོད་ལས། སྲིད་པའི་རྩ་བ་ཕྲ་རྒྱས་དྲུག །འདོད་ཆགས་དེ་བཞིན་ཁོང་ཁྲོ་དང་། །ང་རྒྱལ་མ་རིག་ལྟ་བ་དང་། །ཐེ་ཚོམ་ཡིན་ཏེ་འདི་དྲུག་ཀྱང་། །ཞེས་སོ། །དམིགས་པ་དང་ཁམས་དང་ལོག་པར་འཇུག་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་སར། ལྟ་བ་ལྔ་དང་། ལྟ་མིན་ལྔ་སྟེ་བཅུའི་རིམ་པས་ ལོག་པར་འཇུག་གོ། །ལྟ་བ་ལྔ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ཀྱི་ལྟ་བ། མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ། ལོག་པར་ལྟ་བ། ལྟ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བའོ། །ལྟ་མིན་ལྔ་ནི་འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། མ་རིག་པ། ཐེ་ཚོམ་མོ། །ཇི་ལྟར་འཇུག་ན། མཛོད་ལས། དེ་དག་བཅུ་དང་བདུན་བདུན་བརྒྱད། །ལྟ་བ་གསུམ་གཉིས་མ་གཏོགས་པ། །ཞེས་པས། ལྟ་བ་གསུམ་ནི། དང་པོ་གཉིས་དང་ཐ་མ་མ་གཏོགས་ཏེ། གཉིས་ནི་དང་པོ་གཉིས་མི་འཇུག་ལ། གཞན་རྣམས་འཇུག་པས་འདོད་ཁམས་ན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་ཁོང་ཁྲོ་ཕྲི་བས་བདེན་བཞིའི་རྣམ་
Chinese
《俱舍论》中说，十九指的是：一百一十九个刹那。然后，一次性地修习无常的行相，就能圆满大忍。然后，一次性地修习就能圆满胜法。然后，见到无常，对于苦产生法智忍。此外，由于懈怠而退失的人，两次修习痛苦的行相，就能像之前一样圆满中忍。 第二种是见解成分较多的情况，舍弃最初的两种行相中的任何一种，修习三种。然后，舍弃最初的两种，修习最后两种。其中，如果执着于我所见解较多，两次修习空性的行相，就能圆满中忍。如果执着于我见解较多，两次修习无我的行相，就能圆满中忍。同样，大忍和胜法也与之前相同。这样，在圆满加行道之后，见道的十六个刹那依次产生。其中，最初的十五个是见道，如《俱舍论》所说：其中的十五个刹那，因为未见而见，是见道。第十六个也是修道，也是断除见断的对治。见断是指见道所断的遍计所执。如果从体性的角度来区分，有六种，如《俱舍论》所说：有细微和粗大的有之根本六种，即贪欲、嗔恚、我慢、无明、见和疑。如果从所缘、界和邪行的方式来区分，声闻分别说者以四谛为所缘，在三界中，以五见和五非见，以十种次第邪行。五见是：有身见、边执见、邪见、见取见、戒禁取见。五非见是：贪欲、嗔恚、我慢、无明、疑。如何行持呢？如《俱舍论》所说：这十种和七七八，除了三种见之外。也就是说，除了最初两种和最后一种见之外，两种是不行持最初两种，其他都行持，因此欲界有三十二种。在上面的两个界中，因为减少了嗔恚，所以是四谛的行相
English
According to the Abhidharmakosha, nineteen refers to: one hundred and nineteen moments. Then, by meditating once on the aspect of impermanence, great forbearance is perfected. Then, by meditating once, the supreme dharma is perfected. Then, seeing impermanence, the forbearance of knowing the dharma arises towards suffering. Furthermore, for those who decline due to laziness, meditating twice on the aspect of suffering perfects the intermediate forbearance, just as before. The second is the case where the aspect of view is greater. Abandoning any one of the first two aspects, meditate on three. Then, abandoning the first two, meditate on the last two. Among these two, if there is more attachment to the view of "mine," meditating twice on the aspect of emptiness perfects the intermediate forbearance. If there is more attachment to the view of "self," meditating twice on the aspect of selflessness perfects the intermediate forbearance. Similarly, great forbearance and the supreme dharma are the same as before. Thus, after the perfection of the path of joining, the sixteen moments of the path of seeing arise in sequence. Among these, the first fifteen are the path of seeing, as the Abhidharmakosha says: "Among them, the fifteen moments are the path of seeing because of seeing what was not seen." The sixteenth is also the path of meditation and is also the antidote to severing what is abandoned by seeing. What is abandoned by seeing refers to the conceptually constructed objects to be abandoned by the path of seeing. If divided in terms of essence, there are six, as the Abhidharmakosha says: "There are six roots of existence, subtle and gross: desire, anger, pride, ignorance, views, and doubt. These are the six." If divided in terms of object, realm, and the manner of wrong engagement, the Hearers-Specific Speakers take the four truths as their object. In the three realms, with the five views and five non-views, they engage wrongly in ten stages. The five views are: the view of the aggregates, the view of extremes, wrong view, the view of holding views as supreme, and the view of holding ethics and asceticism as supreme. The five non-views are: desire, anger, pride, ignorance, and doubt. How do they engage? As the Abhidharmakosha says: "These ten and seven, seven, eight, except for three views." That is, except for the first two and the last view, two do not engage in the first two, but the others do engage, so there are thirty-two in the desire realm. In the two upper realms, because anger is reduced, it is the aspect of the four truths.
Tibetan
པ་ལ་དམིགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་རྩ་བརྒྱད་དེ་བསྡོམས་པས་མཐོང་སྤངས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འདོད་དོ། །དེའང་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་ཏེ་བཅུ་ལོག་པར་འཇུག་ཚུལ་ལ། དངོས་ཀྱི་འཇུག་ཚུལ་ལྔ་དང་། ལོག་པར་ཞུགས་པའི་དབང་གིས་འཇུག་ཚུལ་ལྔའོ། །དང་པོ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བར་འཛིན་ནོ། །མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བས་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་དུ་འཛིན་ནོ། །ལོག་པར་ལྟ་བས་མེད་པར་འཛིན་ནོ། །མ་རིག་པས་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་འཇུག་གོ། །ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན་མ་ཡིན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བཞིན་དུ་འཇུག་གོ། །གཉིས་པ་ལྔ་ནི་ལྟ་བ་ལྔ་གཞིར་བྱས་ཏེ། འདོད་ ཆགས་ཀྱིས་ལྟ་བ་ལྔ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པར་བྱེད་དོ། །ང་རྒྱལ་གྱིས་རློམ་ཞིང་ཁེངས་པར་བྱེད་དོ། །ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་གྱིས་དམ་པར་འཛིན་ཏོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་གྱིས་དག་གྲོལ་དུ་འཛིན་ཏོ། །ཁོང་ཁྲོས་ལྟ་བ་ལྔ་དང་མི་མཐུན་པ་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ཐོས་པའི་ཚེ་ཁྲོ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་ཀུན་འབྱུང་དང་། འགོག་པ་གཉིས་ལ་དམིགས་ཏེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ། མཐར་འཛིན་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་གསུམ་མ་གཏོགས་པ་ལྷག་མ་བདུན་བདུན་སྡུག་བསྔལ་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ལོག་པར་འཇུག་ལ། ལམ་བདེན་པ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། མཐར་འཛིན་གཉིས་མ་གཏོགས་པ་ལྷག་མ་བརྒྱད་བཤད་པ་ལྟར་ལོག་པར་འཇུག་པས་འདོད་པའི་བདེན་བཞི་ལ་བསྡོམས་པས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་ཁོང་ཁྲོ་བོར་ལ་ལྷག་མ་རྣམས་དེ་ལྟར་བརྩིས་པས། དེ་དག་དགུ་དང་དྲུག་དྲུག་བདུན། །ཅེས་འཐོན་པས། ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་རྩ་བརྒྱད་དེ་བསྡོམས་པས་ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག་དང་། སྔར་གྱི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དྲིལ་བས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཡོད་དོ། །མདོ་སྡེ་པ་ལྟར་ན་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་བཅུ་དང་། བདེན་པ་ལྷག་མ་གསུམ་ལ། འཇིག་མཐར་གཉིས་མ་གཏོགས་པའི་ལྷག་མ་བརྒྱད་བརྒྱད་འཇུག་པས་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་ པའི་ཁོང་ཁྲོ་བཞི་རྣམས་བོར་ནས། སུམ་ཅུ་སུམ་ཅུ་སྟེ་དགུ་བཅུ་རྩ་བཞིར་འདོད་པ་ཡང་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས། ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་མ་གཏོགས་པ། ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་ལོག་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སོ། །མ
Chinese
因此，二十八和八加起来总共被认为是八十八种见断。其中，对于欲界的苦谛，有十种颠倒执著的方式。有五种是直接执著的方式，有五种是由于颠倒而执著的方式。第一种是，以坏聚见执著苦谛为我和我所。以边执见执著为有无、常断。以邪见执著为无。以无明在不了解其体性的情况下执著。以怀疑对这五蕴是否是苦谛而犹豫不决地执著。第二种五种是基于五种见，贪欲对五见产生贪恋和执著。我慢则傲慢自大。见取则执著为殊胜。戒禁取则执著为清净解脱。嗔恚则在听到与五见不符的无我见时会生气。同样，对于欲界的集谛和灭谛，除了坏聚见、边执见、戒禁取见这三种之外，其余七种如苦谛中所说的那样颠倒执著。对于道谛，除了坏聚见和边执见这两种之外，其余八种如前所述颠倒执著，因此欲界的四谛总共有三十二种。在色界和无色界中，舍弃嗔恚，其余的也这样计算。因此，得出“九、六、六、七”的结果。因此，二十八和八加起来总共是五十六种，加上之前的三十二种，总共有八十八种。按照经部宗的观点，欲界的苦谛有十种，其余三种谛，除了坏聚见和边执见这两种之外，其余八种执著，因此有三十四种。在色界和无色界中，对于四谛所缘的四种嗔恚舍弃，三十加三十，因此认为有九十四种。在《断除决定》中总结道：对于集谛，除了坏聚见和边执见之外，其余八种烦恼是颠倒执著的，对于灭谛和道谛也是如此。
English
Therefore, twenty-eight and eight, totaling eighty-eight, are considered to be abandoned by seeing. Among these, regarding the nature of suffering in the desire realm, there are ten ways of inverted clinging. Five are the ways of direct clinging, and five are the ways of clinging due to inversion. The first is that with the view of the perishable aggregate, one clings to the truth of suffering as self and what belongs to self. With the view of extremes, one clings to existence and non-existence, permanence and annihilation. With wrong view, one clings to non-existence. With ignorance, one clings without knowing its characteristics. With doubt, one clings while doubting whether these five aggregates are the truth of suffering or not. The second five are based on the five views, where desire clings to and is attached to the five views. Pride becomes arrogant and conceited. View of holding as supreme clings to it as sacred. Clinging to ethics and asceticism clings to them as pure liberation. Anger becomes angry when hearing the view of selflessness, which is contrary to the five views. Similarly, regarding the origin and cessation in the desire realm, except for the view of the perishable aggregate, the view of extremes, and the view of holding ethics and asceticism as supreme, the remaining seven cling in an inverted way as described in the truth of suffering. For the path, except for the view of the perishable aggregate and the view of extremes, the remaining eight cling in an inverted way as described before, so the four truths of the desire realm total thirty-two. In the upper realms of form and formless realms, anger is abandoned, and the rest are calculated in the same way. Thus, the result is "nine, six, six, seven." Therefore, twenty-eight and eight total fifty-six, and adding the previous thirty-two, there are eighty-eight in total. According to the Sautrantika school, there are ten for the truth of suffering in the desire realm, and for the remaining three truths, except for the two views of the perishable aggregate and the extremes, the remaining eight cling, so there are thirty-four. In the upper realms of form and formless realms, the four angers focused on the four truths are abandoned, thirty plus thirty, so it is considered to be ninety-four. In the summary of 'Definitive Elimination': For the origin, except for the view of the perishable aggregate and the view of extremes, the remaining eight afflictions are inverted clinging, and it is the same for the truth of cessation and the path.