Tibetan
། གཞན་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བར་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་པའི་འབྲས་བུ་བདག་ལ་སྨིན་ཅིང་བདག་གི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་དེ་དག་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞུང་འགྲེལ་ལས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། རྒྱལ་སྲས་སྤྱོད་ཚེ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟ་བུར། །དབང་པོའི་འདུ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་འཇུག་གྱུར་པ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རིགས་ཤིང་མཐུན་ཚིག་གིས། །སེམས་ཅན་ཕན་ཕྱིར་དེ་མངོན་འདུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་པའི་དོན་ནི། ཕལ་པོ་ཆེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁང་པའི་ནང་དུ་འཇུག་པའི་ཚེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སེམས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་པ་སྦྱར་ཏེ། ཉལ་ བའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པར། རྨི་ལམ་རྨིས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟར་རྟོགས་པར། གཉིད་སད་ཙ་ན་མ་རིག་པ་ལས་སད་པར། ལྡང་བ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་ཐོབ་པར། གོས་གྱོན་ན་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་ཀྱི་གོས་གྱོན་པར། སྐེ་རགས་འཆིང་བ་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བར། སྟན་ལ་འདུག་པ་ན་རྡོ་རྗེའི་སྟན་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུང་བ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་པའི་སྔོན་རོལ་པའི་ཐབས་རྣམ་རྟོག་འདུལ་བ་སྟེ། ཁ་དང་སྣའི་རླུང་མདའ་གང་དུ་ཕར་སོང་ཚུར་འོང་བའི་ཁུག་པ་ལ་སེམས་བཟུང་བས་རྟོག་པ་འདུལ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་རྫོབ་པ་བྱམས་སོགས་ཚད་མེད་བཞི་དང་། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་དྲན་བསམ་འཕྲོ་འདུ་མེད་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། རྣམ་རྟོག་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ལས། ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི། བསྒོམ་པའི་དང་པོ་ལུས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནི། མཉམ་གཞག་ཏུ་ནམ་མཁའ་ལྟར་བསྒོམ་ཞིང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མི་གཙང་བ་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་བསྒོམ་མོ། །ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལའང་མཉམ་གཞག་ཏུ་མ་སྐྱེས་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གང་ཅི་ཚོར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཆུ་ཤིང་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད་ པར་བསྒོམ་མོ། །སེམས་ལའང་མཉམ་གཞག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མི་འགག་ལ་མི་གནས་པར་བསྒོམ་མོ། །ཆོས་ལའང་མཉམ་གཞག་ཏུ་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེའང་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་བསྒོམས་པས་མཐོང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་བཞི་ལ་འཇུག་གོ། །འདི་ལྟར་དང་པོས་ལུས་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་གོ། །གཉིས་པས་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པས་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་ལ་འཇུག་གོ། །སེམས་མི་རྟག་པར་བསྒོམས་པས་རྟག་འཛིན་འགག་པའི་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་གོ། །ཆོས་བདག་མེད་པར་བསྒོམས་པས་བདག་ཏུ་ཞེན་པ་ལོག་ནས་ལམ་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། དབུས་མཐའ་ལས། གནས་ངན་ལེན་ཕྱིར་སྲེད་རྒྱུའི་ཕྱིར། །གཞི་ཡི་ཕྱིར་དང་མ་རྨོངས་ཕྱིར། །བདེན་པ་བཞི་ལ་འཇུག་བྱ་བས། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ། །ཞེས་སོ། །ཚོགས་ལམ་འབྲིང་དུ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་པ་མི་བསྐྱེད། སྐྱེས་པ་རྒྱུན་གཅད་པའི་ཕྱིར་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད། སྐྱེས་པ་གོང་དུ་སྤེལ་པའི་ཕྱིར། བརྩོན་པར་བྱེད་ཅིང་གཉེན་པོ་བདག་མེད་པ་དང་། སྒྱུ་མའམ་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་རྣམས། །རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་ཡོངས་ཤེས་ནས། །མི་དགེ་སྤང་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་ནི། །རྣམ་པ་བཞི་དག་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་བསྒོམ་པ་ཡང་། ནང་དུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་དུ་བསྒོམས་པས་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་འདོད་དོན་འགྲུབ་པ་སྟེ། དབུས་མཐའ་ལས། དེར་གནས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད། །དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་འབྱོར་བར་འགྱུར། །ཅེས་སོ། །སྐབས་འདིར་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་བསམ་གཏན་གྱི་སེམས་ལས་སུ་རུང་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་འདུན་པ། བརྩོན་འགྲུས། སེམས། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞིའོ། །འདི་ལྟར་དང་པོར་དམིགས་རྟེན་གཅིག་ལ་ཡིད་བསྡུས་ནས་ལྷན་ནེ་བཞག་དུས། རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་ན་དེ་མ་ཐག་མ་འབྱམས་པར་དམིགས་རྟེན་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ལ། ཡང་ཡང་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དམིགས་པ་ཉིད་ལ་སེམས་གཏད་ནས། །དེ་རྒྱུན་རྣམ་པར་གཡེང་མི་བྱ། །རྣམ་གཡེང་མྱུར་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས། །སླར་ཡང་དེ་ལ་བླན་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལའང་། རྟེན་དང་། རང་བཞིན་གཉིས་ལས། རྟེན་ནི་གཉིས། ལུས་ཀྱི་རྟེན་འགྲོ་བ་རིགས་ལྔ་གང་རུང་ངོ་། །བསམ་པའི་རྟེན་ནི་བསམ་གཏན་ས་དྲུག་གང་རུང་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ལ། རྒྱུ། འབྲས་བུ། ངོ་བོ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་སྟེ། དབུས་མཐའ་ལས། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་བསྐྱེད་ནས། །ཞེས་སོ། །འབྲས་བུ་ནི་མཐོང་སྒོམ་མི་སློབ་པའི་ལམ་གསུམ་མོ། །ངོ་བོ་ལ། མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི། དབྱེ་བ། ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་དང་བཞི་ལས། མཚན་ཉིད་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་རྫོགས་ལ་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་བྱུང་བའི་དགེ་བ་ཐེག་ཆེན་དུ་གཏོགས་པ་རྣམས་མཚན་གཞི་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཐ་སྙད་བྱ་རུང་དུ་མཚོན། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་རྫོགས་པའི་རྗེས་ལ་འབྱུང་ཞིང་ཐེག་ཆེན་དུ་གཏོགས་པ་གང་ཞིག་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །དབྱེ་ན་དྲོད། རྩེ་མོ། བཟོད་པ། ཆོས་མཆོག་བཞིའོ། །དེའང་དྲོད་རྩེ་གཉིས་སུ་དབང་པོ་ལྔ་དང་། བཟོད་ཆོས་གཉིས་སུ་སྟོབས་ལྔ་བསྒོམ་པ་སྟེ། དབུས་མཐའ་ལས། དབང་པོ་རྣམས་དང་སྟོབས་རྣམས་ལ། །ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གཉིས་གཉིས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་ལྔ་ནི། དད་པའི་དབང་པོ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ། དྲན་པའི་དབང་པོ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་དང་ལྔའོ། །ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ནས། བདེན་པ་བཞིའི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའམ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་པའི་དོན་ལ། དད་པས་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ། བརྩོན་ འགྲུས་གྱིས་སྤྲོ་བ། དྲན་པས་རྟོགས་པ་མ་བརྗེད་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྩེ་གཅིག །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་མོ། །དེའང་རྣམ་བྱང་བསྐྱེད་པ་ལ་དབང་པོ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་བསྐྱེད་ནས། །འདུན་དང་སྦྱོར་བས་དབང་བྱེད་དེ། །དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང་། །མི་འཕྲོ་རྣམ་པར་འབྱེད་ཀྱང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །སྟོབས་ལྔ་ནི། དད་པའི་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་ལྔ་སྟེ། སྒོམ་ཚུལ་དབང་པོ་དང་མཐུན་ནོ། །དེའང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཇོམས་པས་སྟོབས་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་ཆུང་བས་ན། །དེ་དག་ཉིད་ལ་སྟོབས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟར་སྦྱོར་ལམ་ཆ་བཞི་བསྒོམ་དུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཉམ་གཞག་གི་ཆ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ། དེ་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ནི་རྟོག་པ་རྟོག་མེད་ཅི་རིགས་སུ་ཡོད་དོ། །འོ་ན་རྣམ་རྟོག་བཞི་པོ་ལྡན་རྟེན་པ་ཞེས་པས་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། རྣམ་རྟོག་ལྡན་པས་རྟོག་པར་འགྲོ
Chinese
愿我生生世世都不要喜欢去伤害别人。愿众生的痛苦之果在我身上成熟，愿我的善果在他们身上成熟，如经论所说。完全清净的行境如《经庄严论》所说：王子行持时，无论以何种方式，诸根的各种觉识生起，都应以相应和一致的言辞，为了众生的利益而显现。其含义是：应如普贤行境般了知完全清净的行境。菩萨进入房间时，应发愿一切众生都能获得解脱之城。睡觉时，愿获得佛身。梦见梦境时，愿如梦般了悟一切法。醒来时，愿从无明中醒来。起身时，愿获得佛的色身。穿衣时，愿穿上惭愧之衣。系腰带时，愿善根紧密相连。坐在垫子上时，愿获得金刚座。应如是等发愿并修持。呼吸出入是修习禅定的前行方便，调伏分别念。专注于口鼻之气出入之处，以此调伏分别念。菩提心的世俗谛是慈等四无量，胜义谛是于空性中无有忆念、思虑、散乱而修持。《入行论》云：当止息分别念，应修菩提心。第二，三种分别修习的方式中，在资粮道小位时修习四念住。修习的第一个身念住是：在入定时如虚空般修习，在后得时修习不净观、如幻观等。在受念住中，入定时修习无生，后得时无论感受什么都是痛苦，如水泡般无有实义而修习。在心念住中，入定时修习自性空，后得时修习不生不灭不住。在法念住中，入定时修习平等性，后得时
English
May I never in all my lifetimes delight in harming others. May the fruit of sentient beings' suffering ripen on me, and may the fruit of my virtue ripen on them, as explained in the scriptures and commentaries. Completely pure conduct is as stated in the Ornament of the Sutras: When a prince acts, in whatever way the various perceptions of the senses arise, in that way, with appropriate and harmonious words, he manifests it for the benefit of sentient beings. The meaning is: One should know that the completely pure conduct is like the conduct of Samantabhadra. When a Bodhisattva enters a room, he should generate the thought that all sentient beings may attain the city of liberation. When sleeping, may I attain the body of a Buddha. When dreaming, may I realize all dharmas as dreams. When waking up, may I awaken from ignorance. When rising, may I attain the form body of a Buddha. When dressing, may I wear the clothes of shame and embarrassment. When tying the belt, may the roots of virtue be connected. When sitting on the cushion, may I attain the vajra seat. One should generate such thoughts and practice accordingly. Breathing in and out is a preliminary method for practicing samadhi, subduing discursive thoughts. By focusing the mind on the passage where the breath goes in and out of the mouth and nose, discursive thoughts are subdued. The conventional aspect of Bodhicitta is the four immeasurables such as loving-kindness, and the ultimate aspect is to meditate on emptiness without recollection, thought, or distraction. As stated in the Bodhisattvacharyavatara: When discursive thoughts are pacified, one should meditate on Bodhicitta. Secondly, among the three ways of meditating specifically, one practices the four mindfulnesses in the small stage of the accumulation path. The first mindfulness of the body is: in equipoise, one meditates like the sky, and in post-meditation, one meditates on impurity, illusion, and so on. In the mindfulness of feeling, in equipoise, one meditates on non-arising, and in post-meditation, whatever one feels is suffering, and one meditates on it as being without essence like a water bubble. In the mindfulness of mind, in equipoise, one meditates on emptiness of inherent existence, and in post-meditation, one meditates on non-arising, non-ceasing, and non-abiding. In the mindfulness of dharmas, in equipoise, one meditates on equality, and in post-meditation,
Chinese
也应当修习如幻化八喻等。其中，在资粮道小位时，修习四念住，从而进入见道的四谛。如此，首先了知身体是痛苦，从而进入知苦谛。其次，了知感受是痛苦，从而进入断集谛。修习心无常，从而进入灭除常执的灭谛的现证。修习法无我，从而从我执中解脱，进入修道谛。如《中边分别论》所说：“为除恶趣及贪因，为作依处及不迷，当修念住入四谛。”如是。在资粮道中位时，对于未生起的非善法，不令生起；对于已生起的，断其相续。对于未生起的善法，令其生起；对于已生起的，使其增长。精进修行，并且修习对治法无我和幻化或梦境等。如彼论所说：“了知一切不顺品，及诸对治诸品类，为断不善勤精进，四种行相极明显。”如是。在资粮道大位时，也修习四神足。在内心中，修习一心专注的止观双运禅定，从而成就天眼、神通等所欲之义。如《中边分别论》所说：“住彼堪能性，一切义皆成。”如是。此处之所以称为神足，是因为神通等是通过禅定的心堪能之力而成就的。即欲、精进、心、观的四种禅定。如此，首先将心专注于一个所缘境上，安住不动时，如果生起分别念，则立即不使其散乱，而将心一心专注于所缘境上，并反复如此修习。如《经庄严论》所说：“心系于所缘，不令其散乱，若已觉散乱，复当摄持之。”如是。其次，在加行道中，有依处和自性两种。依处有两种：身体的依处是五趣中的任何一种。心的依处是静虑地。
English
One should also meditate on the eight similes of illusion and so forth. Moreover, in the small stage of the path of accumulation, by meditating on the four mindfulnesses, one enters the four truths of the path of seeing. Thus, first, by knowing the body as suffering, one enters the knowledge of the truth of suffering. Second, by knowing feelings as suffering, one enters the abandonment of the truth of the origin. By meditating on the impermanence of the mind, one enters the realization of the cessation of the clinging to permanence, which is the truth of cessation. By meditating on the selflessness of phenomena, one is liberated from clinging to self and enters the cultivation of the path, which is the truth of the path. As the Madhyāntavibhāga states: "To eliminate bad states and the cause of craving, to make a basis and not be confused, one should meditate on mindfulness to enter the four truths." Thus it is. In the middle stage of the path of accumulation, one strives to prevent unwholesome dharmas that have not arisen from arising, and to cut off the continuity of those that have arisen. One strives to generate wholesome dharmas that have not arisen, and to increase those that have arisen, and one meditates on the antidote of selflessness and illusion or dreams, etc. As it says in that very text: "Having fully understood all the unfavorable factors and all the antidotes, diligence arises in four aspects to abandon the unwholesome." Thus it is. In the great stage of the path of accumulation, one also meditates on the four legs of miraculous power. By meditating inwardly on the single-pointed samādhi of calm abiding and insight combined, one accomplishes the desired meaning of the divine eye, clairvoyance, miraculous powers, and so forth. As the Madhyāntavibhāga states: "Abiding in that state of fitness, all meanings are accomplished." Thus it is. Here, the reason why it is called the legs of miraculous power is that miraculous powers and so forth are accomplished through the power of the mind's fitness for meditation. These are the four samādhis of aspiration, effort, mind, and investigation. Thus, first, when one gathers the mind on a single object of focus and abides steadily, if discursive thoughts arise, one immediately does not let them scatter, but gathers the mind single-pointedly on the object of focus, and meditates in this way again and again. As the Sūtrālaṃkāra states: "Having fixed the mind on the object itself, do not let its continuity be distracted. Having quickly realized distraction, one should again fix it on that." Thus it is. Second, in the path of joining, there are two aspects: the basis and the nature. There are two bases: the basis of the body is any of the five types of beings. The basis of the mind is the meditative ground.