Tibetan
འདོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། དབང་པོའི་སྒོ་སྡོམ་པ་དང་། ཟས་ཀྱི་ཚོད་ཤེས་པ་དང་། ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བར་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་དང་། བླང་དོར་གྱི་བྱ་ བ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པས་དགའ་བ་དང་། དགེ་བ་ལ་མི་འགྱོད་པ་དང་། སྤྲོ་བ་དང་དད་པ་དང་། མོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐར་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བ་གཞན་དང་། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་། སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྡུས་པ། སྦྱོར་ལམ་སྐྱེ་བའི་འོས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། །དབྱེ་ན་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་། འབྲིང་། ཆེན་པོ་གསུམ་མོ། །ཆུང་ངུ་ནི། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་མགོ་བརྩམ་པ་ལ་ཞུགས་པ། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་སྒོམ་པའི་དུས་སྦྱོར་ལམ་སྐྱེ་བའི་དུས་མ་ངེས་པའོ། །དེའང་ཐེག་བསྡུས་ལས། བཟང་དང་སྨོན་པའི་སྟོབས་ཅན་དག །སེམས་བརྟན་ཁྱད་པར་འགྲོ་བ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གྲངས་མེད་གསུམ། །ཀུན་ཏུ་བརྩོན་པར་མཛད་ཅེས་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །འབྲིང་ནི་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་བསྒོམ་པའི་དུས་སྦྱོར་ལམ་ཚེ་ཕྱི་མ་ཕན་ཆོད་ཀྱི་སྐྱེ་དུས་ངེས་པའོ། །ཆེན་པོ་ནི་རྫུའཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་བསྒོམ་པའི་དུས་སྦྱོར་ལམ་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བར་ངེས་པའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ལྔ་ལས། གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བ་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོའོ། །སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ལ་སྐྱོན་དུ་མཐོང་བས་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པའོ། །རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། བདག་མེད་གཉིས་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་ གྱིས་རྟོགས་པ་ཤས་ཆེ་ཞིང་སྒོམ་བྱུང་གི་རྟོགས་པའང་ཡོད་དེ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཞེས་སོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་སེམས་ལས་སུ་རུང་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་སྣ་ཟིན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ། བློ་གནས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་མཐུས་སྤྱན་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་འཐོབ་ཅིང་། སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལས་གདམས་ངག་ཐོས་པར་བཤད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཞི་གནས་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཡངས་པ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་རྣམས་སུ་འགྲོ། །དེར་ནི་ཚོགས་རྣམས་རྫོགས་བྱེད་ཅིང་། །གདམས་ངག་རྒྱ་ཆེན་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཅེས་སོ། །བསྒོམ་བྱའི་གདམས་ངག་གི་ཁྱད་པར་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས་ལས། དང་པོ
Chinese
由希求引发的戒律，守护根门，知量饮食，夜晚上下部分不睡眠而勤奋瑜伽，对于应取应舍之事以正知而安住生起欢喜，对于善事不后悔，以及欢喜、信心、信解等成为解脱之因的其他善法，以及由听闻、思惟、修习所生之智慧所摄持，堪能生起加行道者。若分，有资粮道小、中、大三种。小者，乃是开始趣入获得佛果之因的三无数劫之始，修习四念住之时，加行道生起之时不决定。如《摄大乘论》云：“具足贤善及愿力，心坚稳固胜进行，菩萨无数三大劫，恒常精进如是说。”如是。中者，乃是修习四正断之时，加行道于来世乃至生起之时决定。大者，乃是修习四神足之时，加行道于此生即决定生起。五种差别法中，对治的差别是，对于有漏之有为法视为过患，乃是能破除的对治。断除的差别是，由于见到有漏之有为法的过患，而断除现行耽著。证悟的差别是，以听闻思惟之智慧，对于二无我，以总义的方式证悟居多，也有修所生之证悟，如《摄类学》云：修所生之智慧亦可。功德的差别是，心调柔堪能，已把握菩提道之端绪，以及于三摩地寂止和胜观，心安住等等。以此力量，能获得眼通和神通等，并且说从佛陀化身处听闻教诲，如《经庄严论》云：“尔时法流中，为得诸佛寂止及广大智慧，往诣诸世界，于彼圆满诸聚，亦得广大教诲。”如是。所修教诲的差别有共同和个别两种，初者
English
The discipline arising from aspiration, guarding the doors of the senses, knowing the measure of food, not sleeping during the upper and lower parts of the night but diligently engaging in yoga, taking joy in abiding with mindfulness regarding what should be adopted and abandoned, not regretting virtuous deeds, and other virtuous qualities such as joy, faith, and devotion that become the cause of liberation, as well as those gathered by the wisdom arising from hearing, thinking, and meditating, which are suitable for generating the path of application. If divided, there are three types of the path of accumulation: small, medium, and large. The small one is when one begins to enter the beginning of the three countless eons that are the cause of attaining Buddhahood, and the time when the path of application arises is not definite during the time of meditating on the four mindfulnesses. As it is said in the Compendium of Vehicles: "Those with the power of goodness and aspiration, with steadfast minds and superior conduct, Bodhisattvas constantly strive for countless great eons, as it is said." Thus it is. The medium one is when one meditates on the four right abandonments, and the time when the path of application arises is definite from the next life onwards. The large one is when one meditates on the four legs of miraculous power, and the path of application is certain to arise in that very life. Among the five special qualities, the special quality of the antidote is that seeing faults in conditioned phenomena with outflows is the antidote that can refute them. The special quality of abandonment is that having seen the faults of conditioned phenomena with outflows, one abandons manifest attachment. The special quality of realization is that with the wisdom of hearing and thinking, one mostly realizes the two selflessnesses in a general way, and there is also realization arising from meditation, as the Compendium of Topics says: "Wisdom arising from meditation is also acceptable." The special quality of merit is that the mind is pliable and capable, having grasped the beginning of the path to enlightenment, and the mind abides in samadhi, tranquility, and insight, and so on. Through this power, one obtains clairvoyance and supernormal powers, and it is said that one hears instructions from the emanation body of the Buddha, as it is said in the Ornament of the Sutras: "At that time, in the stream of Dharma, in order to obtain the tranquility and vast wisdom of the Buddhas, one goes to all the realms of the world, and there one perfects all the gatherings and also obtains vast instructions." Thus it is. The special qualities of the instructions to be meditated on have two aspects: common and specific. The first
Tibetan
་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཚོགས་ལམ་གསུམ་ཀར་ལུས་ངག་གི་འཇུག་ལྡོག་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། གསུང་རབ་ཀྱི་ཚིག་དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་། ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ལྔ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། གཏོང་བ་དང་། ལུས་དང་། འཆི་བ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་རྣམས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་བསྒོམ་ཚུལ་ནི་སེམས་ བསྐྱེད་ནས། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་རང་བཞིན་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞི་བར་བསྒོམ་པའི་རྗེས་ལ་བསྔོ་བ་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གཞན་གྱི་ཚེ་མི་རྟག་པས་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པ་དང་། ལུས་མི་གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་དགུ་དང་། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་རྣམ་རྟོག་བརྒྱད་དང་། སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྦྱོང་བའི་ཆོས་ནི་དུག་གསུམ་སྤྱིའི་གཉེན་པོར་བསྒོམ་པ་སྟེ། དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པ་ལས། འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེ་མི་གཙང་ཤ་ཚིལ་དང་། །པགས་པ་ཀེང་རུས་བལྟ་བས་རྣམ་པར་བཟློག །བྱམས་དང་སྙིང་རྗེའི་ཆུས་གདབ་ཞེ་སྡང་ལ། །གཏི་མུག་ལ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ལམ་གྱིས་སོ། །ཞེས་སོ། །མི་གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་དགུ་ནི། རོ་རྣམ་པར་བམ་པ་དང་། འབུས་གཞིག་པ་དང་། དམར་བ་དང་། སྔོ་བ་དང་། གནག་པ་དང་། ཟོས་པ་དང་། འཐོར་བ་དང་། འཚིག་པ་དང་། རུལ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པའོ། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་རྣམ་རྟོག་བརྒྱད་ནི། བདག་གིས་ནམ་ཞིག་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་ནུས་སྙམ་པ་དང་། ནམ་ཞིག་དབུལ་བས་ཉེན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇོག་ནུས་སྙམ་པ་དང་། ནམ་ཞིག་ཤ་ཁྲག་དང་བཅས་པའི་ལུས་འདིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ནུས་སྙམ་པ་དང་། ནམ་ཞིག་དམྱལ་བར་ ཡུན་རིང་དུ་གནས་ནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ནུས་སྙམ་པ་དང་། ནམ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འབྱོར་པ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་རེ་བ་རྫོགས་པར་བྱེད་ནུས་སྙམ་པ་དང་། ནམ་ཞིག་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ངེས་པར་འབྱིན་ནུས་སྙམ་པ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་མི་ཕན་པའི་སྐྱེ་བ་དང་དོན་དམ་པའི་རོ་ལ་གཅིག་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཚིམ་པར་མི་བྱེད་པའི་ཚིག་དང་། གཞན་ལ་མི་ཕན་པའི་འཚོ་བ་དང་ལུས་དང་ཤེས་རབ་དང་ནོར་དང་དབང་ཕྱུག་དང་ལྡན་པ་དང་
Chinese
总的来说，在资粮道、加行道、见道这三道上，以身语的行止为对境的戒律，以及以经文的词句意义为对境的闻、思、修三者的智慧，还有四法印，五种解脱分，佛，法，僧，戒律，布施，身体，死亡，出生，以及气息内外运行等都要忆念。四法印的修法是，发起菩提心后，观修一切有为法皆是无常，有漏的自性轮回是痛苦，一切法皆是无我，以及涅槃是寂静，之后做回向。同样地，观修自己和他人的寿命无常，忆念死亡，以及身体不净的九种想，大丈夫的八种寻思，以及修行处完全清净等。其中，修习清净行为的法，是观修三种毒的共同对治法，如《大军请问经》中所说：“贪欲炽盛观不净，血肉皮骨及骷髅，慈悲之水浇息嗔，愚痴缘起之理遣。”九种不净想是：观修尸体肿胀，虫蚀，血红，青瘀，变黑，被食，散乱，焚烧，腐烂等。大丈夫的八种寻思是：我何时才能消除众生的痛苦？我何时才能使受贫困所困扰的众生安住在巨大的财富中？我何时才能以这血肉之躯成办众生的利益？我何时才能即使长久住在地狱也能成办众生的利益？我何时才能以世间和出世间的巨大财富圆满众生的愿望？我何时才能成佛，并必定能解除众生的痛苦？以及不利益众生的生命，以及享用究竟的美味，以及不能使所有的人都感到满足的言语，以及不利于他人的生活，以及拥有身体、智慧、财富和权势等。
English
In general, on the three paths of accumulation, preparation, and seeing, one should remember the discipline that focuses on the actions of body and speech, the wisdom of hearing, thinking, and meditating that focuses on the words and meanings of the scriptures, as well as the four seals of Dharma, the five factors of liberation, the Buddha, the Dharma, the Sangha, discipline, generosity, the body, death, birth, and the movement of breath in and out. The method of meditating on the four seals is to generate the mind of enlightenment and then contemplate that all conditioned phenomena are impermanent, that the nature of samsara with defilements is suffering, that all phenomena are without self, and that nirvana is peace, and then dedicate the merit. Similarly, one should contemplate the impermanence of one's own and others' lives, remember death, and contemplate the nine aspects of the impurity of the body, the eight thoughts of a great person, and the complete purification of the field of practice. Among these, the Dharma for purifying actions is to contemplate the common antidote to the three poisons, as stated in the "Sutra Requested by Bhadrapala": "When desire is strong, reverse it by contemplating the impure, blood, flesh, skin, bones, and skeletons. Quench anger with the water of love and compassion, and dispel ignorance with the path of dependent origination." The nine impure contemplations are: contemplating the corpse as swollen, worm-eaten, blood-red, bluish, blackened, eaten, scattered, burned, and rotten. The eight thoughts of a great person are: When will I be able to eliminate the suffering of sentient beings? When will I be able to place sentient beings afflicted by poverty in great wealth? When will I be able to accomplish the benefit of sentient beings with this body of flesh and blood? When will I be able to accomplish the benefit of sentient beings even by dwelling in hell for a long time? When will I be able to fulfill the wishes of sentient beings with the great wealth of the world and beyond? When will I be able to become a Buddha and definitely liberate sentient beings from suffering? And a life that does not benefit sentient beings, and indulging in ultimate delicacies, and words that do not satisfy all people, and a livelihood that does not benefit others, and possessing body, wisdom, wealth, and power, etc.