Tibetan
བཞིན་དུ་ ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་གསུམ་དུའང་ཡོད་ལ། བསྒྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རིགས་བཅུ་གསུམ་ལ་སོགས་པར་ཡང་བཞག་སྟེ། སེམས་ཉིད་དབྱིངས་གཅིག་པོ་དོན་གྱི་རིགས་ལ་བཟང་ངན་མེད་པར་ཀུན་ཁྱབ་ཏུ་ཡོད་པས་ཁྱབ་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་གནས་སྐབས་ཐེག་པ་ཐ་དད་དང་། ས་ལམ་གོང་འོག་གི་དབྱེ་བས་མིང་འདོགས་ཐ་དད་དུ་གཞག་པ་ནི། བུམ་པ་གཅིག་ཉིད་ཀྱང་བཅུད་གང་བླུགས་ཀྱི་དུས་སུ་མིང་འགྱུར་བ་བཞིན་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། བརྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེའང་དབྱིངས་འོད་གསལ་བའི་རིགས་དེ་འགྲོ་བ་བཟང་ངན། ཉན་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པ་གོང་འོག་བཟང་ངན་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་དུས་ངོ་བོ་ལ་བཟང་ངན་དང་བྲི་བསྣན་མེད་པར་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་རྫ་སྣོད་དང་། ཤིང་སྣོད་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་སྣོད་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་བཟང་ངན་དུ་སྣང་ཡང་། སྣོད་དེ་དག་གི་ནང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་རྟོག་མེད་བདག་ཉིད་ཅན། །ནམ་མཁའ་ཀུན་ཏུ་རྗེས་སོང་ལྟར། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲི་མེད་དབྱིངས། །དེ་བཞིན་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཉིད། །དེ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ངེས་པ་དང་། །ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་ཁྱབ་པ་སྟེ། །གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་དམན་པ་དང་། །བར་མ་མཆོག་ལ་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །བཟང་ངན་ལྟར་སྣང་བ་ནི་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་མ་གྲོལ་གྱི་ ཁྱད་པར་དེ། སྒྲིབ་པའི་མུན་པ་ཆེན་པོས་བསྒྲིབས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡང་། ཡོན་ཏན་ཆ་ཤས་ཙམ་ལས་མེད་པ་ལས། དྲི་མ་བསྲབས་པ་ཉན་རང་གི་དགྲ་བཅོམ་ཡོན་ཏན་འཕགས་པ་དང་། དེ་དག་ཀྱང་མི་ཤེས་པའི་ས་པ་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་པ་ལས་གོང་མར་གྱུར་པ་ས་ཐོབ་པའི་སེམས་དཔའ་རྣམས་འཕགས་པར་སྣང་བ་དང་། དེ་བས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་འཕགས་པར་སྣང་བའོ། །ཚུལ་འདིའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཉན་རང་གི་དགྲ་བཅོམ་དེ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་རེ་ཞིག་ངལ་གསོ་བ་ཙམ་ལས་མྱང་འདས་མཚན་ཉིད་པར་མི་འདོད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། གང་ཕྱིར་དེ་ནི་ཆོས་སྐུ་དེ་བཞིན་གཤེགས། །དེ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དོན་དམ་མྱ་ངན་འདས། །དེ་ཕྱིར་ཉི་དང་ཟེར་བཞིན་ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་པས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། དེས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མི་ཐོབ་སྟེ། །འོད་དང་འོད་ཟེར་སྤངས་ནས་ནི། །ཉི་མ་བལྟ་བར་མི་ནུས་བཞིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་དཔེ་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། 【翻译失败】第 22 段无法翻译 ============================================================
Tibetan
བཞིན་དུ་ ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་གསུམ་དུའང་ཡོད་ལ། བསྒྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རིགས་བཅུ་གསུམ་ལ་སོགས་པར་ཡང་བཞག་སྟེ། སེམས་ཉིད་དབྱིངས་གཅིག་པོ་དོན་གྱི་རིགས་ལ་བཟང་ངན་མེད་པར་ཀུན་ཁྱབ་ཏུ་ཡོད་པས་ཁྱབ་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་གནས་སྐབས་ཐེག་པ་ཐ་དད་དང་། ས་ལམ་གོང་འོག་གི་དབྱེ་བས་མིང་འདོགས་ཐ་དད་དུ་གཞག་པ་ནི། བུམ་པ་གཅིག་ཉིད་ཀྱང་བཅུད་གང་བླུགས་ཀྱི་དུས་སུ་མིང་འགྱུར་བ་བཞིན་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། བརྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེའང་དབྱིངས་འོད་གསལ་བའི་རིགས་དེ་འགྲོ་བ་བཟང་ངན། ཉན་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པ་གོང་འོག་བཟང་ངན་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་དུས་ངོ་བོ་ལ་བཟང་ངན་དང་བྲི་བསྣན་མེད་པར་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་རྫ་སྣོད་དང་། ཤིང་སྣོད་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་སྣོད་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་བཟང་ངན་དུ་སྣང་ཡང་། སྣོད་དེ་དག་གི་ནང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་རྟོག་མེད་བདག་ཉིད་ཅན། །ནམ་མཁའ་ཀུན་ཏུ་རྗེས་སོང་ལྟར། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲི་མེད་དབྱིངས། །དེ་བཞིན་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཉིད། །དེ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ངེས་པ་དང་། །ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་ཁྱབ་པ་སྟེ། །གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་དམན་པ་དང་། །བར་མ་མཆོག་ལ་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །བཟང་ངན་ལྟར་སྣང་བ་ནི་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་མ་གྲོལ་གྱི་ ཁྱད་པར་དེ། སྒྲིབ་པའི་མུན་པ་ཆེན་པོས་བསྒྲིབས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡང་། ཡོན་ཏན་ཆ་ཤས་ཙམ་ལས་མེད་པ་ལས། དྲི་མ་བསྲབས་པ་ཉན་རང་གི་དགྲ་བཅོམ་ཡོན་ཏན་འཕགས་པ་དང་། དེ་དག་ཀྱང་མི་ཤེས་པའི་ས་པ་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་པ་ལས་གོང་མར་གྱུར་པ་ས་ཐོབ་པའི་སེམས་དཔའ་རྣམས་འཕགས་པར་སྣང་བ་དང་། དེ་བས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་འཕགས་པར་སྣང་བའོ། །ཚུལ་འདིའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཉན་རང་གི་དགྲ་བཅོམ་དེ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་རེ་ཞིག་ངལ་གསོ་བ་ཙམ་ལས་མྱང་འདས་མཚན་ཉིད་པར་མི་འདོད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། གང་ཕྱིར་དེ་ནི་ཆོས་སྐུ་དེ་བཞིན་གཤེགས། །དེ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དོན་དམ་མྱ་ངན་འདས། །དེ་ཕྱིར་ཉི་དང་ཟེར་བཞིན་ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་པས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། དེས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མི་ཐོབ་སྟེ། །འོད་དང་འོད་ཟེར་སྤངས་ནས་ནི། །ཉི་མ་བལྟ་བར་མི་ནུས་བཞིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་དཔེ་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ།
Chinese
如同 三乘的种性也存在于三种之中，并且在修行的阶段也安立于十三种等之中。心性本净的体性，就意义的种性而言，没有好坏，普遍存在，所以是周遍的。在此之上，根据暂时的乘的不同，以及道位高低的差别，而安立不同的名称，就像同一个瓶子，因为装的东西不同而名称改变一样。《现观庄严论》中说：“依凭之法的差别，完全说明它的差别。”也是如此。也就是说，体性光明清净的种性，对于众生的好坏，声闻、独觉、佛等圣者的高低好坏等一切显现，在处所、时间、本体上没有好坏和增减地存在。例如，陶器、木器、珍宝器等显现为不同好坏，但这些器皿中的虚空没有好坏一样。《宝性论》中说：“如是无分别自性，如虚空普遍随行，心之自性无垢界，如是周遍诸有情。此为共同之体性，功德究竟是周遍，形相低劣与中等，殊胜如同于虚空。”也是如此。显现为好坏的差别，是解脱与未解脱垢染的差别。被巨大无明黑暗遮蔽的凡夫，也只有少分功德，从去除少许垢染的声闻、独觉的阿罗汉的功德成为圣者，但他们也因为没有断除一切所知障，所以比他们更殊胜的获得道位的菩萨们显现为圣者，比他们更远离一切障碍的佛陀显现为圣者。如果按照这种方式，声闻、独觉的阿罗汉只是暂时从轮回的痛苦中得到休息，而不认为是具有涅槃的体性。该论中说：“何以此乃法身如来，此乃圣者之真谛胜义涅槃，是故如日与光芒功德无差别，除了佛陀之外没有涅槃。”以及“因此未得佛陀前，不得涅槃，舍弃光明与光芒，如不能见太阳。”也是如此。第三，从比喻和意义的角度来区分，有三种。
English
As it is, The three lineages of the three vehicles also exist in the three, and are also established in the thirteen types of practice stages, and so on. The nature of mind, the single essence, in terms of the lineage of meaning, is without good or bad, and exists universally, so it is all-pervasive. On top of that, the different names are established according to the different temporary vehicles, and the differences between the higher and lower levels of the paths, just as the name of the same vase changes depending on what is poured into it. The Ornament of Clear Realization says: "By the distinctions of the dependent dharmas, its distinctions are fully expressed." It is also like that. That is to say, the lineage of the clear light of the essence, for the good and bad of beings, the Hearers, Solitary Realizers, Buddhas, and so on, all the appearances of the noble ones, high and low, good and bad, exist without good or bad, increase or decrease, in place, time, and essence. For example, pottery, wooden utensils, and precious utensils, and so on, appear as different good and bad, but the sky inside those utensils has no good or bad. The Uttaratantra says: "Just as the non-conceptual nature, like the sky, follows everywhere, the stainless essence of mind, likewise goes everywhere. This is the definite characteristic of the common, and the ultimate quality is pervasive, the inferior, intermediate, and supreme forms are like the sky." It is also like that. The appearance of good and bad is the difference between being liberated and not being liberated from defilements. Even ordinary beings who are obscured by the great darkness of ignorance have only a small portion of qualities. From the Hearers and Solitary Realizers who have thinned out a little defilement, the qualities of the Arhats become noble, but they also appear as noble because the Bodhisattvas who have attained the paths, who are more superior than them because they have not abandoned all the obscurations of knowledge, and the Buddhas who are free from all obscurations appear as noble. If we follow this way, the Arhats of the Hearers and Solitary Realizers only temporarily rest from the suffering of samsara, and are not considered to have the nature of Nirvana. It says in the same text: "Why is this the Dharmakaya Tathagata, this is the ultimate Nirvana of the truth of the noble ones, therefore, like the sun and rays, the qualities are inseparable, there is no Nirvana except for the Buddhas." And "Therefore, before attaining Buddhahood, Nirvana cannot be attained, abandoning light and rays, like not being able to see the sun." It is also like that. Third, there are three distinctions from the perspective of metaphor and meaning.
Tibetan
དཔེ་དོན་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། དེའི་ཆོས་མཚུངས་སྦྱར་བ། སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི་བཀའ་ཐ་མ་ལས་གསུངས་པ་ཡང་དག་ངེས་པ་དོན་གྱི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་སུ་བཀྲོལ་བ་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྟོད་པར། ཇི་ལྟར་འོ་མ་དང་འདྲེས་པས། །མར་ གྱི་སྙིང་པོ་མི་སྣང་བ། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་དང་འདྲེས་པས། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱང་མི་མཐོང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་འོ་མ་རྣམས་སྦྱངས་པས། །མར་གྱི་སྙིང་པོ་དྲི་མེད་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་རྣམས་སྦྱངས་པས། །ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་མར་མེ་བུམ་ནང་ན། །ཅུང་ཞིག་སྣང་བར་མི་འགྱུར་བ། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་བུམ་ནང་ན། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱང་མི་མཐོང་ངོ་། །ཕྱོགས་ནི་གང་དང་གང་དག་ནས། །བུམ་པར་བུ་ག་བཏོད་གྱུར་པའི། །དེ་དང་དེ་ཡི་ཕྱོགས་ཉིད་ནས། །འོད་ཀྱི་རང་བཞིན་འབྱུང་བར་འགྱུར། །གང་ཚེ་ཏིང་འཛིན་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །བུམ་པ་དེ་ཉིད་བཅག་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་དེ་ནི་ནམ་མཁའ་ཡི། །མཐར་ཐུག་བར་དུ་སྣང་བར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་རིན་ཆེན་བཻ་ཌཱུཪྻ། །དུས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་འོད་གསལ་ཡང་། །རྡོ་ཡི་ནང་ན་གནས་གྱུར་པ། །དེ་ཡི་འོད་ནི་གསལ་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པའི། །ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་པའང་། །འཁོར་བར་འོད་ནི་གསལ་མ་ཡིན། །མྱ་ངན་འདས་ན་འོད་གསལ་འགྱུར། །ཁམས་ཡོད་པས་ནི་ལས་བྱས་པས། །ས་ལེ་སྦྲམ་དག་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཁམས་མེད་པས་ནི་ལས་བྱས་ཀྱང་། །ཉོན་མོངས་འགའ་ཞིག་སྐྱེ་བར་ཟད། །ཇི་ལྟར་སྦུན་པས་གཡོགས་གྱུར་པ། །སོ་བ་འབྲས་བུ་མི་སྣང་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་གཡོགས་པ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་མི་བཏགས། །ཇི་ལྟར་སྦུན་པ་ལས་ གྲོལ་པས། །འབྲས་ཉིད་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་ལས་གྲོལ་ན། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ། །ཆུ་ཤིང་སྙིང་པོ་མེད་དོ་ཞེས། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་དཔེར་བྱེད་ཀྱང་། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་སྙིང་པོ་ཉིད། །དང་པོ་ཟ་བར་བྱེད་པ་ལྟར། །སྙིང་པོ་མེད་པའི་འཁོར་བ་ལས། །ཉོན་མོངས་གཟེབ་དང་བྲལ་གྱུར་ན། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་བདུད་རྩིར་འགྱུར། །ཞེས་མར་དང་། མར་མེ་དང་། ནོར་བུ་དང་། གསེར་དང་། འབྲུ་དང་། ཤིང་འབྲས་དྲུག་གི་དཔེས། གཞི་དང་། ལམ་དང་། འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་གསུམ་མཚོན་ནས་གསུངས་པ་ཉིད། བྱམས་པས་ནི་དཔེ་རྣམ་པ་དགུ་ལས། དཔེ་དང་པོ་པདྨའི་སྦུབས་ན་སངས་རྒྱས་གཏུམས་པ་ནི། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་
Chinese
譬喻意义的详细区分，将这些与佛法相联系，并展示其本质。首先，在最后教言中所说的，在所有关于真实确定意义的论著中解释说，在《赞法界颂》中：犹如与牛奶混合，酥油的精华不显现，同样与烦恼混合，法界也不可见。犹如炼净牛奶，酥油的精华变得纯净，同样炼净烦恼，法界变得非常纯净。犹如酥油灯在瓶中，稍微显现也不可能，同样在烦恼的瓶中，法界也不可见。从任何方向，瓶子上穿了孔，从那个方向，光明的自性就会显现。何时以禅定金刚，打破那个瓶子，那时它会照亮直到天空的尽头。犹如珍贵的毗琉璃宝石，总是光明闪耀，但如果它位于石头中，它的光芒就不会显现。同样被烦恼遮蔽的，非常纯净的法界，在轮回中光芒不会显现，在涅槃中光芒会显现。因为有种子，所以做了业，就能看见娑罗树，因为没有种子，即使做了业，也只会生起一些烦恼。犹如被糠秕覆盖，稻穗的果实不显现一样，同样被烦恼覆盖，那不被称为佛。犹如从糠秕中解脱，果实就会显现一样，同样从烦恼中解脱，法身就会完全显现。世间常说水树没有精华，但它的果实就是精华，就像首先被吃掉一样。从没有精华的轮回中，如果脱离了烦恼的牢笼，它的果实就是佛，成为一切有情众生的甘露。如是，以酥油、酥油灯、珍宝、黄金、谷物和树果六种譬喻，象征了基础、道路和结果的三种状态。弥勒以九种譬喻，第一个譬喻是莲花花萼中佛陀的隐藏，出自《宝性论》：犹如
English
Detailed differentiation of the meaning of metaphors, relating these to the Dharma, and showing their essence. First, as stated in the final teachings, explained in all treatises on the true definitive meaning, in the "Praise of Dharmadhatu": Just as when mixed with milk, the essence of butter is not visible, similarly when mixed with afflictions, the Dharmadhatu is also not seen. Just as when milk is purified, the essence of butter becomes pure, similarly when afflictions are purified, the Dharmadhatu becomes extremely pure. Just as a butter lamp inside a vase, it is not possible for it to appear even slightly, similarly inside the vase of afflictions, the Dharmadhatu is also not seen. From whatever direction, holes are made in the vase, from that very direction, the nature of light will appear. When that vase is broken by the vajra of samadhi, at that time it illuminates to the very end of the sky. Just as a precious beryl gem, is always bright and clear, but if it is situated inside a stone, its light is not clear. Similarly, the extremely pure Dharmadhatu, obscured by afflictions, its light is not clear in samsara, its light becomes clear in nirvana. Because there is a seed, by doing karma, one will see the sal tree, because there is no seed, even if karma is done, only some afflictions will arise. Just as when covered by chaff, the fruit of the rice is not visible, similarly when covered by afflictions, that is not called a Buddha. Just as when freed from chaff, the fruit itself appears, similarly when freed from afflictions, the Dharmakaya itself becomes completely clear. It is said in the world that a water tree has no essence, but its fruit is the essence, just as it is eaten first. From the essence-less samsara, if one is freed from the cage of afflictions, its fruit is Buddhahood, becoming the nectar of all sentient beings. Thus, with the six metaphors of butter, butter lamp, jewel, gold, grain, and tree fruit, the three states of base, path, and result are represented. Maitreya with nine metaphors, the first metaphor is the Buddha concealed in the lotus calyx, from the Uttaratantra: Just as