Tibetan
་ཀྱང་ནི་འདིར་བདག་ཉིད། །འདོད་དང་སྡང་སོགས་ཡོན་ ཏན་ཅན། །རྟེན་དང་ཀུན་འཇུག་ཟ་བ་པོ། །རང་ཉིད་བེམས་པོའི་ངོ་བོར་འདོད། །ཅེས་སོ། །བདག་དེ་བེམས་པོ་ཡིན་ཡང་། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཡོན་ཏན་དུ་འདོད་པས་ཡུལ་འཛིན་པར་ནུས་ལ། ངོ་བོ་རྟག་པ་ཡིན་ཡང་འབད་པ་དང་འདུ་བ་ཡོན་ཏན་དུ་བལྟས་པས་ལུས་ལེན་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་དུ་འདོད་དེ། བདག་ཉིད་རྟག་ཀྱང་བྱེད་པོར་འགྱུར། །རྫ་ཆག་བྱེ་འཕུར་ཇི་བཞིན་དུ། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་ཕ་རོལ་དུ། །འཕོ་ཞིང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ན། །བདག་ཅེས་བྱ་བ་དེས་ལེན་ཏོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ཁྱབ་འཇུག་པ་ནི། ལྷ་ཁྱབ་འཇུག་གིས་བསྟན་བཅོས་འབུམ་སྡེ་བརྩམས་ཤིང་། ལྟེ་བ་པད་མོའི་སྐྱེ་གནས་ལས་ཚངས་པ་གདོང་བཞི་པ་བྱུང་སྟེ། སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཚངས་པ་དེས་སྤྲུལ་པས་འཇིག་རྟེན་མེས་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་གདོང་བཞི་ལས་སྙན་ངག་དང་། སྲིད་སྲུངས། མཆོད་སྦྱིན། ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིགས་བྱེད་ཆེན་པོ་བཞི་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱང་། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྟག་པར་ཡོད་པ། ཚངས་པས་དྲན་ནས་བརྗོད་པས་རིགས་བྱེད་རྟག་པར་འདོད་པའོ། །ཕྱིས་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུས་ཏེ་རང་རང་གི་གཞུང་སྨྲ་བའི་ནང་ཚན་ལ། ཁྱབ་འཇུག་གི་བསྟན་བཅོས་བརྡ་སྤྲོད་ངག་གི་འོད་ཟེར་ལ་བརྟེན་པ་བརྡ་སྤྲོད་པ་དང་། དྲང་སྲོང་ཨག་ནེའི་སྨྲ་བའི་མཚོན་ཆ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚད་མ་པ་ལ་རྣམ་ཕུག་པ་དང་། དྲང་སྲོང་བདེན་གྱི་སྒོམ་རིམ་སྐོར་དགུ་ལ་བརྟེན་པའི་སྒོམ་སྒྲུབ་པ་ལ་གསང་བ་པ་དང་། དྲང་སྲོང་ ངན་སྤོང་གི་རྣམ་དཔྱོད་གསལ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་གཞུང་འཆད་པ་ལ་དཔྱོད་པ་བ་དང་། དྲང་སྲོང་རྒྱུན་ཤེས་ཀྱི་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཙ་ར་ཀ་འབུམ་སྡེ་ལ་བརྟེན་པའི་གསོ་དཔྱད་པ་ལ་ཙ་ར་ཀ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ལྔའོ། །འདི་དག་རིགས་བྱེད་བཞི་ཚད་མར་འདོད་དེ། སྙན་ངག་གིས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དགའ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྲིད་སྲུངས་ཀྱིས་རང་གི་སྡེ་རྒྱལ་བར་བྱེད་པ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་གྱིས་འདི་ཕྱིའི་དོན་སྒྲུབ་པ་དང་། ངེས་བརྗོད་ཀྱིས་མཆོག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །འདི་ལ་ཁྱབ་འཇུག་པ། ཚངས་པ་བ། རིགས་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཞི་པ་རྒྱལ་བ་པ་ནི། ལྷ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་བ་དམ་པས། སྲོག་དང་ཟད་པ་སྡོམ་པ་དང་། །ངེས་པར་དགའ་དང་འཆི་དང་ལས། །སྡིག་དང་བསོད་ནམས་ཐར་པ་སྟེ། །ཤེས་བྱའི་ཚིག་གི་དོན་དགུར་ངེས། །ཞེས་པའི་ཚིག་དོན་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་གཞུང་སྨྲ་བ་རྣམས། ཐར་པ་མདོག་དབྱིབས་ཅན་དང་། ཤིང་སེམས་པ་ཅན་དུ་འདོད་དེ། ལོ
Chinese
又，在此，自我是具有欲望和嗔恨等功德者，是所依、一切行境和享受者，他们认为自身是物质的自性。如是说。即使那个我（补特伽罗）是物质，但由于五根识被认为是功德，所以能够执持对境。即使自性是常，但由于努力和聚合被视为功德，所以他们认为取身等是它的功德。自身即使是常，也会成为作者。如同瓦罐破碎、沙尘飞扬一般，从这个世界到另一个世界，在转移和连接相续时，所谓的“我”会取走（蕴）。如是说。第三个是遍入派。神遍入天著了十万部论典，从脐间莲花的生处生出了四面梵天，一切器情世间都是由那个梵天所化现，所以被称为世间之父。从他的四面讲说了诗学、治国、祭祀、声明的四种吠陀，他们认为这些从无始以来就是常有的，梵天忆念后宣说，所以吠陀是常有的。后来，由仙人们汇集，在各自论述的派别中，有依靠遍入天的论典《语法·语光》的声明论者；有依靠仙人阿耆尼的论辩武器的量论者；有依靠仙人谛实的九次第禅定的禅修者；有依靠仙人恶断的明辨的论典讲说者；以及依靠仙人常识之子等的《阇罗迦集》的医方明者，称为阇罗迦派，共有五种。这些派别认为四种吠陀是可信的，诗学使人们感到喜悦，治国使自己的派别获胜，祭祀成办今生来世的利益，声明成办殊胜。此派被称为遍入派、梵天派、吠陀派。第四个是胜论派。大自在天胜论师说：命和尽、结合和， निश्चित（梵文天城体），niścita（梵文罗马拟音）， निश्चित（确定），喜和死和业， पाप（梵文天城体），pāpa（梵文罗马拟音）， पाप（罪恶）和 पुण्य（梵文天城体），puṇya（梵文罗马拟音）， पुण्य（功德）， मोक्ष（梵文天城体），mokṣa（梵文罗马拟音）， मोक्ष（解脱），是所知词的九种意义。这些论师依靠词义装饰的显现，认为解脱具有颜色和形状，树木具有心识，他们认为
English
Also, here, the self is the one who possesses qualities such as desire and hatred, the support, the all-encompassing realm, and the enjoyer. They consider the self to be of a material nature. Thus it is said. Even though that self (Pudgala) is material, it is able to grasp objects because the five sense consciousnesses are considered to be qualities. Even though the nature is permanent, they consider taking a body, etc., to be its qualities because effort and aggregation are regarded as qualities. Even though the self is permanent, it becomes the agent. Just as a clay pot breaks and dust flies, from this world to another world, when transferring and connecting the continuum, the so-called "self" takes (the aggregates). Thus it is said. The third is the All-Pervading School. The god Vishnu composed a hundred thousand treatises, and the four-faced Brahma arose from the lotus navel. All the vessel and essence of the world are manifested by that Brahma, so he is called the father of the world. From his four faces, he spoke of the four great Vedas: poetry, governance, sacrifice, and definitive expression. They believe that these have always existed from the beginning, and Brahma remembers and proclaims them, so the Vedas are eternal. Later, they were compiled by the sages, and among the schools that expound their respective doctrines, there are the grammarians who rely on Vishnu's treatise "Grammar: Rays of Speech"; the logicians who rely on the sage Agni's weapons of debate; the meditators who rely on the sage Truth's nine stages of meditation; the expounders of doctrines who rely on the sage Evil-Abandoner's clear discernment; and the medical practitioners who rely on the sage Constant-Knowledge's son and others' "Charaka Samhita," called the Charaka School, totaling five. These schools consider the four Vedas to be authoritative: poetry makes people happy, governance makes one's own faction victorious, sacrifice accomplishes the benefit of this life and the next, and definitive expression accomplishes the supreme. This school is called the All-Pervading School, the Brahma School, and the Veda School. The fourth is the Victory School. The great lord, the victorious and holy one, said: Life and exhaustion, combination and, niścita (Sanskrit, Devanagari script), niścita (Sanskrit, Roman transliteration), निश्चित (certain), joy and death and karma, pāpa (Sanskrit, Devanagari script), pāpa (Sanskrit, Roman transliteration), पाप (sin) and puṇya (Sanskrit, Devanagari script), puṇya (Sanskrit, Roman transliteration), पुण्य (merit), mokṣa (Sanskrit, Devanagari script), mokṣa (Sanskrit, Roman transliteration), मोक्ष (liberation), are defined as the nine meanings of the words to be known. These teachers, relying on the appearance of word-meaning embellishments, believe that liberation has color and shape, and that trees have consciousness. They believe
Tibetan
་འདབ་བཅད་ན་འཁུམ་པ་དང་། པགས་པ་བཤུས་ན་སྐམ་པས་འཆི་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །འདི་ལ་རྒྱལ་བ་དམ་པས། དཀའ་བཟློག་དད་པས་ལུས་བསྲེགས་ན། །མཆོག་ཏུ་རྒྱལ་བར་སྤྱན་སྟོང་བཞེད། །གཟས་ཟིན་དུས་སུ་མགོ་བཅད་ན། །ཚངས་པ་ཐོབ་པར་ཀརྞ་འདོད། །བཅིངས་བསྲེགས་འགེགས་ཏེ་ཤི་བ་ནི། །གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེས་རྒྱལ་བ་སྨྲ། །ཞེས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ་། །འདི་ལ་རྒྱལ་བ་པ། དོན་ དགུ་པ། གཅེར་བུ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལྔ་པ་ཆད་པར་ལྟ་བ་སྡེ་གཅིག་ནི། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་ཕུར་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་ལ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྒྲ་བསླབས་པས་ལྷའི་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་དེས། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་ལྷ་ལ་འཐབ་པ་ན། རྒྱུ་འབྲས་ལ་འཛེམ་ནས་ལྷ་རྣམས་སྤྲོ་བ་ཞེན་པ་ན། རེ་ཞིག་ལྷ་རྣམས་སྤྲོ་ཞིང་འཁྲུག་པ་རྒྱལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚེ་སྔ་ཕྱི་དང་། ལས་རྒྱུ་འབྲས་དང་། ཐར་པ་དང་གྲོལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ལྟ་བའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་བརྩམས་པ། ཕྱིས་མི་ཡུལ་དུ་གྲོག་མཁར་བས་དར་བར་བྱས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། བཟང་མོ་མ་ཤིའི་བར་དུ་དགའ་མགུར་སྤྱོད། །ཤི་ནས་དེ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ལུས་ཀྱང་ཐལ་བ་བཞིན་སོང་ནས། །སླར་སྐྱེ་བ་དག་ག་ལ་སྲིད། །ཅེས་ཚེ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འདོད་ལ། ཇི་ཙམ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །སྐྱེས་བུའང་དེ་ཙམ་ཁོ་ནར་ཟད། །ཅེས་མིག་གིས་མཐོང་བའི་སེམས་ཅན་མ་གཏོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་འགྲོ་བ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། ཀྱེ་མ་མང་ཐོས་གང་སྨྲ་བ། །སླུ་བྱེད་སྤྱང་ཀིའི་རྗེས་དང་མཚུངས། །ཞེས་གཞུང་ལུགས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། བློ་ནི་ལུས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དང་། །ལུས་འབྲས་ལུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་། །འདི་ལྟར་ལུགས་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས། །གོམས་པས་སྲིད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཅེས་ལམ་མ་གོམས་པའི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། སྒྲོ་བཏགས་འཛིན་ཕྱིར་ཚད་ མ་མིན། །ཅེས་ཚད་མ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། པད་མོའི་གེ་སར་སུ་ཡིས་བྱས། །རྨ་བྱའི་རི་མོ་སུ་ཡིས་བྲིས། །ཚེར་མ་རྣོན་པོ་སུ་ཡིས་བརྡར། །ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་ངོ་བོས་བྱུང་། །ཞེས་པ་དང་། ཉི་ཤར་ཆུ་བོ་ཐུར་དུ་འབབ་པ་དང་། །སྲན་ཟླུམ་ཚེར་མ་གཟེང་རིང་རྣོ་བ་དང་། །རྨ་བྱའི་མདོངས་བཀྲ་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་དང་། །རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་བལྟ་ན་སྡུག་པ་རྣམས། །སུས་ཀྱང་མ་བྱས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱུང་། །ཞེས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་ཤིང་། ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་སྨྲ་བས་སྤང་ལ་ཤ
Chinese
之所以要剪掉树叶，是因为剪掉后会枯萎；之所以要剥掉树皮，是因为剥掉后会干枯而死。对此，圣者说：如果以难忍的信心焚烧身体，至尊的胜者会生出千眼。如果在被罗睺星抓住的时候砍掉头颅，迦那会希望获得梵天。被束缚、焚烧、阻碍而死，胜者说会获得解脱。这是追随了苦行者的教导。对此，胜者说，第九个是裸体者。第五个是断见者的一派，三十三天依靠橛获得成就，因陀罗传授声音，被称为天神上师的那个人。当非天与天神战斗时，因为顾忌因果，天神们感到厌倦。为了暂时让天神们高兴并赢得战斗，他创作了名为《断见之精髓》的论典，其中诽谤了前世后世、业果、解脱和自由。后来，在人间被石车者弘扬。其中说到：在好女人未死之前，尽情享受快乐。死后，她就不是享受的对象了。身体也像灰烬一样消失了，怎么可能再次出生呢？因此，他们认为没有前世后世。只要是感官的对象，人也就仅限于此。他们诽谤众生，说除了眼睛能看到的众生之外，没有其他众生。唉，多闻者所说的话，就像狡猾的豺狼的足迹一样。他们诽谤所有的经论。心识是身体的自性，身体是身体的果，身体是身体的功德。像这样依靠三种方式，习惯成自然，轮回是不存在的。他们诽谤没有修道的果——佛。因为执着于虚构，所以不是量。他们诽谤量。谁创造了莲花的花蕊？谁画了孔雀的图案？谁磨砺了尖锐的荆棘？一切都是无因而生的。还有，太阳升起，河流向下流淌，豆子是圆的，荆棘是尖锐而细长的，孔雀的羽毛非常美丽，国王的女儿美丽动人，这些都不是谁创造的，而是自性产生的。他们诽谤能生和所生的因果，宣称自性是原因，因此在荒地上...
English
It is said that the leaves are cut off because they wither when cut; the bark is peeled off because it dies of dryness when peeled. Regarding this, the Holy Conqueror said: If one burns the body with unbearable faith, the supreme Victor will develop a thousand eyes. If one cuts off the head when seized by Rahu, Karna desires to attain Brahma. Being bound, burned, obstructed, and dying, the Victor says one will attain liberation. This follows the teachings of the ascetics. Regarding this, the Victor says that the ninth is the naked one. The fifth is one of the sects of annihilationists. The one who attained accomplishment by relying on a stake in the Thirty-Three, the one who was taught sounds by Indra, who is called the Teacher of the Gods. When the Asuras fought with the gods, because they were wary of cause and effect, the gods were reluctant to be happy. In order to temporarily make the gods happy and win the battle, he composed a treatise called "The Essence of Annihilationism," which slanders past and future lives, karma and its effects, liberation, and freedom. Later, it was propagated in the human realm by Grokharkha. From that very text: Enjoy pleasure until the good woman dies. After death, she is no longer an object of enjoyment. The body also vanishes like ashes, how could there be rebirth? Thus, they believe there are no past or future lives. As much as is the object of the senses, a person is limited to that. They slander beings, saying that there are no beings other than those seen by the eyes. Alas, what the learned say is like the tracks of a cunning jackal. They slander all scriptures. Mind is the nature of the body, the body is the fruit of the body, the body is the quality of the body. Relying on these three ways, habituated by familiarity, samsara does not exist. They slander the Buddha, the fruit of not having practiced the path. Because of clinging to fabrication, it is not valid cognition. They slander valid cognition. Who created the pistils of the lotus? Who painted the patterns of the peacock? Who sharpened the sharp thorns? Everything arose without cause by its own nature. And, the sun rises, the river flows downwards, the beans are round, the thorns are sharp and long, the peacock's feathers are very beautiful, and the king's daughter is beautiful to behold. None of these were created by anyone, but arose by their own nature. They slander the cause and effect of what is produced and what produces, and claim that nature is the cause, therefore in the wasteland...