Tibetan
ཟུགས་བརྙན་གྱི་བདེ་སོགས་སོ། །དེ་དག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་བྱེད་ན་ཤེས་རིག་སྟེ། སྤྱོད་ཚུལ་ནི་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱི་བློའི་མེ་ལོང་གི་ངོས་གཅིག་ལ་སྒྲ་སོགས་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཤར། ནང་བལྟས་ཀྱི་ངོས་ལ་ཤེས་རིག་གི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་གཉིས་འདྲེས་པ་སྤྱོད་པའི་དོན་དུ་འདོད་དེ། བློ་ལ་ཤར་བ་སྐྱེས་བུས་ཤེས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་འོ་མ་སེམས་པ་མེད་ན་ཡང་། །བེའུ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་གཙོ་བོ་སྐྱེས་བུ་རྣམ་འཕེལ་བའི། །རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཅེས་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་དག །བསྒྲུབ་ཕྱིར་གཙོ་བོ་རབ་འཇུག་སྟེ། །ལྟད་མོ་པ་དག་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །གར་གྱི་ལྟད་མོ་བྱེད་པ་བཞིན། ། ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་མ་ཤེས་པའི་ཉེས་པ་ནི། གཙོ་བོ་རང་བཞིན་དང་། གནས་སྐབས་འགྱུར་བའི་རྣམ་འགྱུར་ལ། བདག་གི་རྣམ་པར་བཟུང་ནས་འགྱུར་བར་བཟུང་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་ནས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པར་འདོད་དེ། རང་བཞིན་འཇུག་པ་ལས་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམས། །མུན་པས་བསྒྲིབ་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སེམས་ཀྱིས། །བདག་གིས་བྱས་ཞེས་མི་མཁས་སེམས་པ་ཡིན། །རྩ་འགྲུགས་བྱེད་པའི་ནུས་པའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཅེས་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་འདི་ནི་དོན་དམ་དུ། །རྟོག་པ་དག་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། །རང་བཞིན་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་པའི། །རྨོངས་པ་རྟག་ཏུ་འཁོར་བར་འཁྱམ། །ཞེས་སོ། །དེའང་གཙོ་བོའི་རྣམ་འགྱུར་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པོ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བ་ལ། བདག་ཏུ་ཞེན་ནས་བདེན་པར་བཟུང་བས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ལ། བདག་གི་རང་བཞིན་བྱ་བྱེད་དང་བྲལ་བ་རྟག་པ་ཁྱབ་པ་གཡོ་བ་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ་ཤེས་ནས་དེའི་ངང་ལས་མི་གཡོ་བ་དག་གྲོལ་བར་འདོད་པའོ། །དོན་དེ་དག་ཤེས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་གྲོལ་བ་འགྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཙམ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཤེས་ན། རལ་བའམ་སྤྱི་བོ་གཙུག་ཕུད་དམ། །ཆ་ལུགས་གང་གིས་གནས་ཀྱང་རུང་། །བསྟི་གནས་གང་དུ་དགའ་བ་དེར། །གྲོལ་འགྱུར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་དབང་ཕྱུག་པ་ནི། ལྷ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས་རྒྱུད་སྡེ་མང་དུ་གསུངས་པ་ལས། སློབ་མ་རྐང་མིག་པ་དང་། གཟེགས་ ཟན་པ་གཉིས་སོ། །དེའང་དྲང་སྲོང་གཅིག་ཨུ་མ་བསྲུང་དུ་བཅུག་པ་དེས། ཆགས་པ་སྐྱེས་ནས་དཀའ་ཐུབ་ལས་ཉམས་ཀྱིས་དོགས་ནས། ཨུ་མའི་རྐང་པ་ལ་མིག་བལྟས་ནས་རང་གི་དཀའ་ཐུབ་བསྒྲུབས་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྐང་མིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་བརྩམས་པའི་རིག་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ལ་རིག་པ་ཅན་པ་ཟེར། འབྲས་ཀྱི་ཟེ་ཁ་རེ་ཟོས་ནས་དཀའ་ཐུབ་བྱས་པས། གཟེགས་ཟན་པ་ཞེས་བྱ་བས་བརྩམས་པའི་བྱེ་བྲག་གསལ་བའི་བསྟན་བཅོས་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ལ་བྱེ་བྲག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་དག་འགྲོ་བའི་བདེ་སྡུག་དང་། འཁོར་བ་དང་གྲོལ་བ་ཐམས་ཅད་དབང་ཕྱུག་མ་མཉེས་པ་དང་མཉེས་པས་བྱས་པར་འདོད་དེ། འགྲོ་བ་པོ་འདི་ཤེས་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །བདག་གི་བདེ་སྡུག་བདག་ལ་རང་དབང་མེད། །དབང་ཕྱུག་གིས་བཏང་ཡང་ན་གཡང་སའམ། །མཐོ་རིས་དག་ཏུ་འགྲོ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར། །ཅེས་སོ། །དེའང་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཚེ་གང་ཕུལ་བ་དེ་ཚེ་འདིར་ཐོབ་ལ། དེ་དག་ཕྱི་མར་བདག་གི་འཁོར་དུ་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བར་འདོད་དེ། བྲམ་ཟེ་འདོད་ལ་བྲམ་ཟེ་དང་། །རྒྱལ་རིགས་འདོད་ལ་རྒྱལ་རིགས་དང་། །ནོར་རྣམས་འདོད་ལ་ནོར་རྣམས་ཀྱི། །མཆོད་སྦྱིན་དམ་པ་ཡང་དག་བརྩམ། །ཞེས་སོ། །ལྷ་མཉེས་པའི་དོན་དུ་རང་གི་ལུས་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་པས་གྲོལ་བར་སྨྲའོ། །འདི་དག་གི་གཞུང་འཛིན་པ་དག་ལ། དབང་ཕྱུག་པ། འུག་ཕྲུག་པ། དོན་དྲུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་དག་ ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དོན་དྲུག་ཏུ་རིག་པས་དཔྱད་དེ་འདུས་པར་འདོད་པས། རིག་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་ལ་དོན་དྲུག་ནི། རྫས་དང་ཡོན་ཏན་ལས་དང་སྤྱི། །བྱེ་བྲག་འདུ་བ་རྣམ་པ་དྲུག །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་རྫས་ནི་དགུ་སྟེ། བདག །དུས། ཕྱོགས། ཡིད། ནམ་མཁའ་སྟེ་རྟག་པའི་རྫས་ལྔ་དང་། ས་ཆུ་མེ་རླུང་སྟེ། མི་རྟག་པའི་རྫས་བཞིའོ། །རྫས་ལ་བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལས། བདག་གི་རྫས་ལ་བརྟེན་པ་བཅུ་གསུམ་ནི། བདེ་བ། སྡུག་བསྔལ། བར་མ། ཆོས། ཆོས་མ་ཡིན་པ། འདུས་བྱས་པ། འབད་པའི་ཤུགས། རྣམ་ཤེས་དྲུག་གོ། །དུས་དང་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པ་བདུན་ནི། གྲངས་དང་བོངས་ཚོད་གཉིས། ཕྲད་པ་དང་བྱེད་པ་གཉིས། གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་གཉིས། སོ་སོ་བའོ། །ཡོན་ཏན་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན། དྲི་སའི། རོ་ཆུའི། རེག་བྱ་རླུང་གི། ཁ་དོག་མེའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ལས་ནི་ལྔ་སྟེ། འདེགས་འཇོག་གཉིས། བརྐྱང་བསྐུམ་གཉིས། འགྲོ་བའོ། །སྤྱི་ནི་གཉིས་ཏེ། ཁྱབ་པ་དང་། ཉི་ཚེ་བའོ། །བྱེ་བྲག་ནི་ཕན་ཚུན་འདྲེ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཆོས་སོ། །འདུ་བ་ནི་རྫས་དང་ཡོན་ཏན་འབྲེལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེའང་བདག་ནི་རྟག་པ་གཅིག་པུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ། སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ། ཟ་བ་པོ་ཡིན་པས། བེམས་པོ་སྟེ་ཁྱད་པར་ལྔ་ལྡན་དུ་འདོད་པ་ཉིད། གཞན་བདག
Chinese
是影像的安乐等等。如果享用这些，那就是知识。享用方式是，朝外的心的镜子的一面上显现声音等境的影像，朝内的面上显现知识的影像，认为二者混合是享用的意义。显现在心上的，由补特伽罗知晓。如若牛奶没有心识，却是小牛生长的原因一样。同样，主物是补特伽罗增长的原因。如是补特伽罗为了亲近享用，主物极力进入，为了观众成就，如同表演舞蹈的戏一样。 如是，不知晓此等意义的过患是，主物自性和暂时的变化之相，执著为我的相，执著为变化，因此颠倒而流转轮回。自性进入后，功德等被黑暗遮蔽，因此以颠倒之心，认为是我所做，这是不智者的想法，也没有根源稳固的能力。而且，此补特伽罗是真实中清净的自性，因为不了解这样的自性，愚昧者恒常流转轮回。 彼等主物的二十四种变化，如幻象般在世俗中显现，执著为我，执著为真实，因此流转轮回。我的自性，远离能作和所作，常恒、遍布、不动摇，是胜义谛，知晓后，从那样的状态中不摇动者，认为获得解脱。知晓那些意义的利益是成就解脱。仅仅知晓二十五谛，无论是发髻还是头顶，还是任何装束，无论喜欢住在何处，都将获得解脱，对此没有怀疑。 第二，自在天派：大自在天神宣说了许多续部，其中弟子有足目派和食 粒派两种。从前，一位仙人被安排守护乌玛，他对乌玛生起了贪恋，担心从苦行中退失，于是眼睛看着乌玛的脚，完成了自己的苦行，因此，足目派所著的理性的见解被称为
English
They are the pleasures of images, etc. If one enjoys these, that is knowledge. The way of enjoyment is that on one side of the mind's mirror facing outward, the images of objects such as sounds appear. On the side facing inward, the images of knowledge appear. It is considered that the mixing of these two is the meaning of enjoyment. What appears in the mind is known by the person. Just as milk, though without consciousness, is the cause of the growth of a calf, similarly, the chief (Prakriti) becomes the cause of the growth of the person (Purusha). Thus, in order for the person to draw near and enjoy, the chief (Prakriti) enters intensely, just as a dance performance is done so that the spectators may be fulfilled. Thus, the fault of not understanding such meanings is that one grasps the nature of the chief (Prakriti) and its temporary changing aspects as the self, and by grasping them as changing, one becomes inverted and wanders in samsara. When nature enters, qualities are obscured by darkness, and therefore, with an inverted mind, the unwise think, "I have done it." There is also no power to stabilize the root. Moreover, this person (Purusha) is in reality of a pure nature of thought. Because of not understanding such a nature, the deluded constantly wander in samsara. The twenty-four transformations of the chief (Prakriti) appear conventionally like illusions. By clinging to them as the self and grasping them as true, one wanders in samsara. The nature of the self, being free from action and agent, permanent, pervasive, and unwavering, is the ultimate truth. Those who know this and do not waver from that state are considered to be liberated. The benefit of knowing these meanings is the attainment of liberation. Just by knowing these twenty-five principles, whether one abides with matted hair or a topknot, or whatever attire, wherever one delights to dwell, liberation will occur; there is no doubt about this. Secondly, the Maheshvara school: The great god Maheshvara taught many tantras, from which the disciples are the Lakulisha and the Kashyapa. Formerly, a sage was entrusted to guard Uma. He developed attachment to Uma and, fearing to fall from his asceticism, he gazed at Uma's foot and accomplished his asceticism. Therefore, the rational view composed by the one called Lakulisha is called
Chinese
依赖于数论派的论典的人被称为数论派。通过吃一些稻谷的残渣而进行苦行的，被称为食残者所著的《胜论》的论典的人被称为胜论派。这些人认为众生的苦乐、轮回和解脱都是自在天不高兴和高兴所造成的。这个众生没有智慧，我的苦乐我没有自主权。自在天所遣，要么堕入悬崖，要么升入天界。是这样的。而且在供养布施的时候，所供养的今生就能得到，那些来世会作为我的眷属而转生到天界。如云：婆罗门想要就成为婆罗门，刹帝利想要就成为刹帝利，想要财富就成为财富，如是如法行持殊胜的供养布施。是这样的。为了让神高兴，焚烧自己的身体而说能解脱。这些持有这些宗义的人被称为：自在天派、猫头鹰派、六义派。这些人认为所有的宗义都以智慧分析为六义而聚集，因此是依赖于理性的方面。其中的六义是：实体和功德、业和总、差别和结合这六种。是这样的。其中的实体有九种：我和时间、方位、意、虚空这五个是常有的实体，地水火风这四个是非常有的实体。依赖于实体的功德有二十五种。依赖于我的实体有十三种：快乐、痛苦、中间、法、非法、有为、努力的力量、六种识。依赖于时间和方位有七种：数量和体积两种，相遇和作用两种，是其他和不是其他两种，各自的。功德有五种：声音是虚空的功德，气味是地的功德，味道是水的功德，触觉是风的功德，颜色是火的功德。业有五种：抬起和放下两种，伸展和收缩两种，行走。总有两种：普遍的和特殊的。差别是不互相混杂的法。结合是使实体和功德相联系的。而且，我是一个常有、唯一、周遍一切、属于有情相续、是享受者，因此是物质，具有五种特点。
English
Those who rely on the treatises of the Samkhya school are called Samkhyas. Those who rely on the treatises of the Vaisheshika school, the "Vaisheshika Sutras" composed by Kanada, who practiced asceticism by eating only grains of rice, are called Vaisheshikas. These people believe that all the happiness and suffering of beings, samsara and liberation, are caused by Ishvara's displeasure and pleasure. This being has no wisdom; I have no autonomy over my own happiness and suffering. Sent by Ishvara, one either falls into a precipice or goes to the heavens. So it is. Moreover, whatever is offered at the time of offering and giving is obtained in this life, and in the next life, one is reborn in the heavens as my retinue. As it is said: "The Brahmin becomes a Brahmin if he desires, the Kshatriya becomes a Kshatriya if he desires, and one becomes wealthy if one desires wealth. Thus, one should properly perform excellent offerings and giving." So it is. They say that liberation is attained by burning one's own body as an offering to please the gods. Those who hold these tenets are called: Ishvaravadins, Ulukapanthis, and the Six Categories. These people believe that all philosophical tenets are analyzed by wisdom into six categories and gathered together, therefore they rely on the aspect of reason. The six categories are: substance, quality, action, generality, particularity, and inherence. So it is. There are nine substances: self, time, direction, mind, and space are the five permanent substances; earth, water, fire, and wind are the four impermanent substances. The qualities that depend on substance are twenty-five. Thirteen depend on the substance of self: pleasure, pain, indifference, dharma, non-dharma, created, force of effort, and the six consciousnesses. Seven depend on time and direction: number and magnitude, conjunction and action, otherness and non-otherness, and separateness. There are five qualities: sound is the quality of space, smell is the quality of earth, taste is the quality of water, touch is the quality of wind, and color is the quality of fire. There are five actions: lifting and lowering, stretching and contracting, and going. There are two generalities: universal and particular. Particularity is the characteristic of not mixing with each other. Inherence is what connects substance and quality. Moreover, the self is permanent, singular, all-pervasive, belongs to the continuum of sentient beings, and is the enjoyer; therefore, it is material and possesses five characteristics.