Tibetan
ཞི་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་མ་རྟོགས་པའི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ ཕྱོགས་འཛིན་པའི་དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་སྟེ། དུས་མཉམ་པར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོར་ཉེ་བར་འདུ་བའི་རྒྱུ་ཚོགས་པ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐ་ན་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་གཟུང་ཆར་གསལ་བ་ཐམས་ཅད་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་བདེན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་། ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་ཁས་ལེན་ཏེ། ཤེས་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཉིད་དངོས་སུ་མི་སྣང་ཡང་དོན་གྱིས་ཤེས་པ་ལ་རང་གི་རྣམ་པ་གཏད་པས། ཤེས་པ་དོན་དང་འདྲ་བའི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་ལ་དོན་རིག་གོ་ཞེས་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་དུས་ཐ་དད་པའི་གཟུང་འཛིན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གནས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་། ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཤེས་པ་ལ་གསལ་ལོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མེད་དོ་ཞེས་རྣམ་བཅས་པ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་དུ་གཟུང་ཆར་ཤར་བ་དང་སད་པ་ནའང་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་ཟླ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་དོན་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་དོན་དང་ཤེས་པའི་དངོས་པོ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་དངོས་པོར་གྲགས་པ་རི་དང་ཁང་ཁྱིམ་དང་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དང་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པའང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་ཤེས་པའི་དངོས་པོ་གཉིས་ཀས་སྟོང་སྟེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མེད་པ་སྣང་བར་ཟད་པས་ ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་འཛིན་ཆར་གསལ་བའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་སྟེ། ཚུལ་དུ་མར་བཤད་ཀྱང་ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་པ་ལྟར། རྡུལ་ཕྲན་འདུས་པ་ལས་རགས་པ་ཙམ་པའི་དངོས་པོ་མཚན་ཉིད་པ་དང་། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རང་རིག་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་མི་མཚུངས་ཀྱང་། དོན་དུ་སྣང་བ་ཤེས་པར་མི་འདོད་པ་དང་། རང་རྒྱུ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་སེམས་ཙམ་པ་འདོད་པ་ལྟར་རང་རིག་ཁས་མི་ལེན་ཡང་། ཡོད་མེད་ཀྱི་སྒྲོ་སྐུར་གང་དུའང་མ་ཕྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་ཞིག་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ཏེ། འགྲེལ་ཆུང་ལས། སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ
Chinese
应当理解，寂是指未证悟如是之自性无生的一切所知。一些执着于世俗谛的中观派，与分别说部相一致地宣称：同时被执持和能执持的事物，是源于先前聚集的近乎聚合之因所生。甚至在无分别的识中显现的一切所取分，在外境中如幻象般真实。还有一些人承认经部行中观派，虽然外境本身并未真实显现于识中，但实际上它将自己的形象赋予了识，因此，识生起与境相似的形象时，便认知了境，以目标的方式完全体验境，在不同时期的所取和能取存在于世俗中。还有一些人说，瑜伽行中观派在世俗中认为，识中显现的一切都是识的实物，并非外境。这与有相派的观点一致。还有一些人认为，就像在梦境中显现的所取分，以及在清醒时出现的发网之相、二月之相和总相等等，既非境也非识的实物一样，世俗之人所认为的实物，如山、房屋、男人、女人、瓶子和毯子等等，也空无外境和识的实物。从无始以来，由于无明的习气，仅仅是无有显现，因此，世俗中存在的实物仅仅是显现能取分的快乐等心和心所。虽然以多种方式阐述，但与声闻分别部一样，认为微尘聚合而成的粗大实物具有自性，以及认为心和心所没有自证等观点，虽然有些不一致，但实际上，不承认显现为识，以及认为源于自身先前的因等等，有些是相同的。即使不承认唯识宗所主张的自证，也承认一种未区分有无的智慧，正如《释论》中所说：以各自的自明智慧。决定之量有二：决定世俗谛
English
It should be understood that 'zhi' (calmness, quiescence) refers to all knowable things that have not realized the unborn nature of suchness. Some Madhyamikas who adhere to the conventional truth assert in accordance with the Vaibhashikas that objects of grasping and the grasper arising simultaneously are born from the preceding collection of causes that closely assemble. Even all appearances of the grasped aspect in non-conceptual consciousness are true as mere illusions in external objects. Some others acknowledge the Sutra-following Madhyamikas, asserting that although external objects themselves do not actually appear in consciousness, they impart their own image to consciousness, so that when consciousness arises in an image similar to the object, the object is cognized, and the object is fully experienced through the manner of focusing. The grasped and grasper existing at different times exist conventionally. Some others say that the Yogachara Madhyamikas conventionally hold that all that appears in consciousness is the substance of consciousness, and there is no external object. This is in accordance with the aspected ones. Some others say that just as the grasped aspect appears in dreams, and upon awakening, the appearance of hair-nets, the appearance of a double moon, and universals, etc., are neither objects nor substances of consciousness, so too, what is known to worldly people as objects, such as mountains, houses, men, women, vases, and cloths, etc., are empty of both external objects and substances of consciousness. From beginningless time, due to the imprints of ignorance, they are merely the appearance of non-existence. Therefore, conventionally existing objects are merely happiness and other mental factors that appear as the grasped aspect. Although explained in various ways, like the Shravaka Vaibhashikas, some disagree, asserting that gross objects composed of aggregated atoms have characteristics, and that mind and mental factors lack self-awareness. However, in essence, some similarities exist, such as not accepting appearances as consciousness, and asserting that they arise from their own previous causes. Although they do not accept self-awareness as asserted by the Mind-Only school, they do acknowledge a mere awareness that is not distinguished by affirmations or negations of existence, as stated in the commentary: 'By the self-knowing wisdom of each individual.' There are two kinds of valid cognition for determining: determining the conventional truth.
Tibetan
འི་ཚད་མ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ། གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་རིགས་པའི་ཤེས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མས་དཔྱད་བཟོད་པ་བདེན་པའི་དངོས་པོ་བཀག་པའི་ཤུགས་ལ། དཔྱད་མི་བཟོད་པའི་ཤེས་བྱར་ངེས་ཏེ་མཚན་ཉིད་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ནི་དཔྱད་བཟོད་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་གཞལ་བྱ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་པ་ཐོབ་ནས་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་ནའང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དེ་དག་གིས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་པའི་རིགས་ཤེས་རྗེས་དཔག་གིས་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །དེའང་ཆོས་ཅན་དངོས་པོའི་བྱེ་བྲག་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱས་ཏེ་རིགས་སྤྱི་དངོས་པོ་ཙམ་གཞིར་བྱས་ཏེ་སྣང་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་འཇུག་པའི་མངོན་སུམ་མམ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རིགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བདེན་པའི་དངོས་པོ་བཀག་སྟེ་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིག་པའི་གཞལ་བྱ་ངེས་པ་ན། རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཟུགས་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོའི་བྱེ་བྲག་མ་ལུས་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་དེ། དེ་དག་གིས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཁྱབ་བྱར་རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་མ་དོར་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཅན་དེ་ལ་དགག་བྱ་ཅི་འགོག་ཅེ་ན། དགག་བྱ་ནི་ཡོད་པར་མི་འདོད་དོ། །འོན་ཀྱང་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་དོན་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དགག་བྱ་མེད་པ་ལ་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའང་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པས། དཔེར་ན་ཐོ་ཡོར་ཡིན་ཡང་མ་ཤེས་པས་མིར་བཟུང་དུས་མིར་འཛིན་བཀག་ནས་ཐོར་བསྒྲུབས་ཀྱང་། མི་མ་ཡིན་པས་དགག་བྱ་མཚན་ཉིད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐོར་བསྒྲུབས་ཀྱང་མི་མཚན་ཉིད་པ་བཀག་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་བདེན་པར་ཞེན་པ་ཙམ་དགག་པ་ཡིན་གྱི། འདི་ཁོ་ན་འགོག་གོ་ཞེས་རྡུལ་ཕྲན་དང་རང་རིག་དང་གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་བཀག་པས་བྱེ་ བྲག་ཞར་ལ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རིགས་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཁས་མི་ལེན་པ་ལྟར་ན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བའང་མེད་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བ་ཉིད། རང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་གྲུབ་ཀྱང་། དོན་དམ་པར་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་བདེན་པ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ནས། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམ 【处理错误】 [ { "original_tibetan": "འི་ཚད་མ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ། གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་རིགས་པའི་ཤེས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མས་དཔྱད་བཟོད་པ་བདེན་པའི་དངོས་པོ་བཀག་པའི་ཤུགས་ལ། དཔྱད་མི་བཟོད་པའི་ཤེས་བྱར་ངེས་ཏེ་མཚན་ཉིད་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ནི་དཔྱད་བཟོད་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་གཞལ་བྱ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་པ་ཐོབ་ནས་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་\nཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་ནའང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དེ་དག་གིས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་པའི་རིགས་ཤེས་རྗེས་དཔག་གིས་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །དེའང་ཆོས་ཅན་དངོས་པོའི་བྱེ་བྲག་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱས་ཏེ་རིགས་སྤྱི་དངོས་པོ་ཙམ་གཞིར་བྱས་ཏེ་སྣང་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་འཇུག་པའི་མངོན་སུམ་མམ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རིགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བདེན་པའི་དངོས་པོ་བཀག་སྟེ་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིག་པའི་གཞལ་བྱ་ངེས་པ་ན། རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཟུགས་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོའི་བྱེ་བྲག་མ་ལུས་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་དེ། དེ་དག་གིས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཁྱབ་བྱར་རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་མ་དོར་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཅན་དེ་ལ་དགག་བྱ་ཅི་འགོག་ཅེ་ན། དགག་བྱ་ནི་ཡོད་པར་མི་འདོད་དོ། །འོན་ཀྱང་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་དོན་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དགག་བྱ་མེད་པ་ལ་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའང་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པས། དཔེར་ན་ཐོ་ཡོར་ཡིན་ཡང་མ་ཤེས་པས་མིར་བཟུང་དུས་མིར་འཛིན་བཀག་ནས་ཐོར་བསྒྲུབས་ཀྱང་། མི་མ་ཡིན་པས་དགག་བྱ་མཚན་ཉིད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐོར་བསྒྲུབས་ཀྱང་མི་མཚན་ཉིད་པ་བཀག་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་བདེན་པར་ཞེན་པ་ཙམ་དགག་པ་ཡིན་གྱི། འདི་ཁོ་ན་འགོག་གོ་ཞེས་རྡུལ་ཕྲན་དང་རང་རིག་དང་གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་བཀག་པས་བྱེ་\nབྲག་ཞར་ལ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རིགས་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཁས་མི་ལེན་པ་ལྟར་ན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བའང་མེད་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བ་ཉིད། རང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་གྲུབ་ཀྱང་། དོན་དམ་པར་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་བདེན་པ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ནས། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམ", "chinese_translation": " प्रमाण प्रमाण है। रूप आदि के प्रतीत होने वाले आश्रित उत्पत्ति वाले सभी धर्मों में, एक और अनेक से रहित आदि हेतुओं का अनुसरण करने वाली तर्क बुद्धि, अनुमान प्रमाण से जाँचने योग्य सत्य वस्तु के निषेध की शक्ति से, न जाँचने योग्य ज्ञेय के रूप में निश्चित होती है, इस प्रकार लक्षण निश्चित होता है। परमार्थ सत्य को निश्चित करने वाला प्रमाण, जाँचने योग्य अंतिम जाँच करने वाली तर्क बुद्धि से मापने योग्य को निश्चित करने वाला प्रमाण प्राप्त करके, प्रत्येक अपने ज्ञान के आकार में अविचल ज्ञान से अनुभव करने पर भी, साधारण व्यक्ति उन हेतुओं का अनुसरण करने वाली तर्क बुद्धि अनुमान से निश्चित करते हैं। वह भी धर्म वस्तु के भेद को तटस्थ करके, जाति सामान्य वस्तु मात्र को आधार बनाकर, प्रतीत होने वाले एक पक्ष में प्रवेश करने वाले प्रत्यक्ष या अनुमान प्रमाण से निश्चित होता है। इस प्रकार जाति की वस्तु मात्र में सत्य वस्तु का निषेध करके, शून्यता प्रपंच से रहित अंतिम जाँच करने वाली तर्क बुद्धि से मापने योग्य को निश्चित करने पर, जाति के भेद रूप, रूप और सुख आदि वस्तु के भेद सभी पर आरोप का छेदन होता है। वे शून्यता के व्याप्त के रूप में अनुभव करने योग्य वस्तु मात्र को न त्याग कर अनुभव करने के लिए है। धर्म वाले उस पर निषेध्य क्या निषेध करता है? निषेध्य है अस्तित्व को न मानना। फिर भी हेतु और अनुमान अर्थहीन नहीं होते, क्योंकि निषेध्य के अभाव को अभाव के रूप में अनुभव कराते हैं। वह भी सत्य वस्तु के अभाव को अभाव के रूप में जानने के लिए करता है। जैसे कि वह ओले हैं, फिर भी न जानने के कारण मनुष्य के रूप में ग्रहण करने के समय मनुष्य के रूप में ग्रहण का निषेध करके ओले के रूप में स्थापित करने पर भी, मनुष्य नहीं होने के कारण निषेध्य लक्षण वाला नहीं होने के कारण ओले के रूप में स्थापित करने पर भी मनुष्य लक्षण का निषेध नहीं होता है। वह भी सत्य में आसक्ति मात्र का निषेध है, यह केवल निषेध करता है ऐसा नहीं है, परमाणु और स्वज्ञान और प्रधान और ईश्वर आदि नहीं हैं, सामान्य के निषेध से भेद स्वतः निषिद्ध हो जाता है। दूसरा, परमार्थ सत्य को तर्क बुद्धि के विषय के रूप में स्वीकार नहीं करने पर, संवृति में प्रतीत होने वाला भी अभाव स्पष्ट रूप से प्रतीत होने वाला स्वप्न आदि के समान ही है। अपने कारण से उत्पन्न होने के रूप में प्रतीत होना मात्र सिद्ध होने पर भी, परमार्थतः स्वज्ञान के ज्ञान का विषय दो सत्य आदि से लेकर, संसार और निर्वाण के सभी धर्म", "english_translation": "The valid cognition is: In all phenomena that arise dependently, such as forms, the wisdom of reasoning that follows the logic of being neither one nor many, etc., is determined as knowable that cannot be examined by the power of negating the true entity that can be examined by the valid cognition of inference, thus the characteristic is determined. The valid cognition that determines the ultimate truth is obtained by the valid cognition that determines what can be measured by the reasoning that examines the ultimate examinable, and even if it is realized by the non-conceptual wisdom in the form of each individual's own knowledge, ordinary individuals determine it by the reasoning wisdom that follows the logic of inference. That is also determined by the valid cognition of perception or inference that enters into one aspect of appearance by making the distinction of the object of dharma neutral and taking only the general object of the class as the basis. In this way, when the true entity is negated only in the object of the class, and emptiness, free from elaboration, is determined to be measurable by the wisdom that examines the ultimate, the imputation is cut off from all the distinctions of the object, such as form and happiness, which are the distinctions of the class. They are for realizing without abandoning only the object that can be realized as the pervaded of emptiness. What is negated on that object of dharma? The object to be negated is not to accept existence. However, the sign and inference do not become meaningless, because they make one realize the absence of the object to be negated as absence. That also makes one know the absence of the true entity as absence. For example, even though it is hail, when it is taken as a human being because it is not known, even if the taking as a human being is negated and established as hail, because it is not a human being, even if it is established as hail because it does not have the characteristic of the object to be negated, the characteristic of a human being is not negated. That is also only the negation of clinging to truth, it is not that this alone is negated, it is not atoms and self-awareness and the chief and power, etc., because the general negation negates the particular by implication. Secondly, if the ultimate truth is not accepted as the object of reasoning wisdom, then what appears conventionally is also the same as dreams, etc., which appear clearly as non-existent. Even though it is established only as appearing to arise from its own cause, ultimately, from the subject of the wisdom of self-awareness, the two truths, etc., to all the dharmas of samsara and nirvana." } ] ============================================================