Tibetan
ཅིག་པོ་དེའི་བློ་རྫས་གཞན་རིག་ཡིན་དུས་རང་རིག་མ་ཡིན་པས། རང་རིག་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་སྲིད་པར་འགྱུར་ལ། མི་ལྟོས་ན་རང་རིག་ཏུའང་བཞག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་རིག་ལྟོས་པས་གཞན་རིག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རིག་དང་གཞན་རིག་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཀྱང་། རྫས་གཅིག་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ནའང་མ་ཡིན་ཏེ། གྲངས་ཅན་པའི་བློའི་མེ་ལོང་ངོས་གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་འགོག །ཡང་བློ་རྫས་གཅིག་དུས་གཅིག་ཏུ་རང་རིག་དུས་གཞན་རིག་ན་འགྲོ་བ་གཅིག་གི་རྣམ་ཤེས་ངོས་གཉིས་པ་ཅན་གྲངས་ཅན་དང་ཁྱད་མེད་པ་ཉིད་དང་། རང་གཞན་རིག་པའི་ལྟོས་པ་དང་ལྟོས་ཆོས་སྐད་ཅིག་ཏུ་མཚུངས་པ་ཐ་དད་པའི་སྐྱོན་འདི་གང་གིས་བཟློག་པར་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་བདེན་རྫུན་གྱི་བློ་འདོད་པ་འདི་ཉིད་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་གཉིས་པ་ཐུབ་པའི་གསུང་གི་གསང་བ་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་དབུ་མ་པའི་ལུགས་ལ། ཤེས་བྱའི་གཞི་ལྔར་ཡོད་ཀྱང་། བདེན་པ་གཉིས་སུ་འདུས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་གཞུང་ཆེན་པོ་གཉིས་ཏེ། རང་རྒྱུད་པའི་རྣམ་གཞག་དང་། ཐལ་འགྱུར་པའི་རྣམ་གཞག་གོ། །དང་པོ་ལའང་གཉིས་ཏེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཁས་ལེན་པའི་རྣམ་གཞག་དང་། ཁས་མི་ལེན་པའི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་དབྱེ་ བ་དང་། མཚན་ཉིད་གཉིས་ལས། དབྱེ་བ་ལ་ལྔ་སྟེ། དབྱེ་གཞི། དབྱེ་དོན། ངེས་ཚིག །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། གྲངས་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཤེས་བྱ་ཙམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི་སྤྱིར་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལྡོག་པ་ཙམ་ཡང་ཐ་དད་མེད་པ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དང་། ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་དང་། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་དང་། གཅིག་པ་བཀག་པ་ཙམ་གྱི་ཐ་དད་དང་བཞི་ལས། འདིར་དང་པོ་ནི། འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། ཀུན་རྫོབ་མངོན་སུམ་ཚད་མས་རྟོགས་པ་ན་དེ་དང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་མེད་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་དང་པོ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཐ་དད་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་མེད་པས། ཀུན་རྫོབ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའང་ཐ་དད་ཀྱིས་སྟོང་པར་འགྱུར་བ་དང་། གང་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པས་ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་མེད་པས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཚད་མས་གཟོད་རྟོགས་པ་བྱར་མེད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའང་ད་གཟོད་གཏན་ལ་དབབ་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྐྱོན་བཞིས་བཀག་གོ། །ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པར་འདོད་པ་ནི་སྒྱུ་མ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་གང་ཞིག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་ལ་བདེན་པའང་མེད་བརྫུན་པའང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུར་མཁྱེན་ལ། རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ལུང་དང་འགལ་ཞིང་། བདེན་པས་སྟོང་པའི་སྣང་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། དགག་དོན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ལ། གཅིག་དང་དུ་བྲལ་མེད་དགག་འགོད་ན་རི་བོང་གི་རྭས་མ་ངེས་སོ། །མ་ཡིན་དགག་ཙམ་འགོད་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པས་མ་ངེས་སོ། །གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་སྣང་བ་རིག་ངོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་མ་ཡིན་དགག་ཁྱད་པར་ཅན་རྟགས་སུ་འགོད་ན། ཁྱད་པར་རིག་ངོར་ཡོད་པ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་འགལ་བས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རིགས་པ་མེད་ཅིང་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། དགག་བྱའི་དཔྱོད་པ་མཚུངས་པ་དང་། སེམས་ཙམ་པ་ལས་ཀྱང་ལྟ་བ་དམན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རིགས་ཤིང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ཐ་དད་པར་འདོད་པ་ལྟར་ནའང་། དགོངས་འགྲེལ་གྱི་མདོ་ལས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མངོན་དུ་རྟོགས་ནའང་ཀུན་རྫོབ་དེ་ལས་ལོགས་སུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མི་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་དང་དངོས་པོ་ཐ་དད་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། བུམ་པ་སྣམ་བུའི་ཆོས་ ཉིད་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །བདེན་པ་གཉིས་དངོས་པོ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་དག་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། བུམ་པ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་སྣམ་བུ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་དུས་ནའང་། ཀུན་རྫོབ་དེ་ལས་ལོགས་སུ་དམིགས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་ཡང་འགྱུར་བས། སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་དུས་གཅིག་འཇུག་པ་མི་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རིགས་པ་ལྔས་གནོད་བྱེད་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ཀུན
Chinese
既然那个唯一的识的本体是他识，就不是自识。如果不是自识，就会有识的存在。如果不依赖，也会无法安立为自识，因为自识依赖于他识的缘故。如果说自识和他识，虽然是一个识的不同反体，但本体是一个，所以没有过失，那也不对，如何遮止数论派的识如同镜子有两面？再说，如果识的本体在一个时间是自识，另一个时间是他识，那么一个有情的心识就和数论派一样具有两面性，并且自他识的依赖和所依赖的法在刹那间相同相异的过失，谁能遮止呢？因此，认为胜义中有真假之识是不合理的。第二，如来所说的极深奥的秘密在中观派的观点中，虽然所知的基有五种，但都包含在二谛之中。因此，宣说一切法自性空性的两大论典是：自续派的建立和应成派的建立。第一种又分为两种：承认胜义谛是能认识的识的对境的建立和不承认的差别，必须明确。第一种又分为差别和定义两种，其中差别有五种：差别的基础、差别的意义、词义、详细的差别、数量的确定。第一是仅仅是所知。第二是一般来说，仅仅是体相的反体也无有差别，是名称的异名，本体不同，本体相同但反体不同，仅仅遮止相同这四种差别。这里的第一种是：如《圣解深密经》中所说，当世俗现量证悟时，由于和它没有反体的差别，所以也证悟了胜义谛，因此轮回的众生从一开始就获得了涅槃，以及和不具有差别的胜义谛没有反体的差别，所以世俗的色等也变成空性，以及以任何作为所缘境都会增长烦恼的世俗谛和反体没有差别，所以以胜义谛作为所缘境也会增长烦恼，以及对于量所最初证悟的
English
Since the very substance of that one consciousness is other-consciousness, it is not self-consciousness. If it is not self-consciousness, then there would be a consciousness that exists. If it does not depend, then it cannot be established as self-consciousness either, because self-consciousness depends on other-consciousness. If you say that although self-consciousness and other-consciousness are different aspects of one consciousness, there is no fault because the substance is one, that is not correct. How do you prevent the Samkhya's consciousness from being like a mirror with two faces? Furthermore, if the substance of consciousness is self-consciousness at one time and other-consciousness at another time, then the consciousness of one sentient being would be no different from the Samkhya's, having two faces. Moreover, who can prevent the fault of the dependence of self and other consciousness and the dependent dharma being the same and different in an instant? Therefore, it is not reasonable to assert that there is true and false consciousness in ultimate truth. Secondly, according to the Madhyamika school, the most profound secret of the Buddha's teachings is that although there are five bases of knowable objects, they are all included in the two truths. Therefore, the two great treatises that proclaim that all phenomena are empty of inherent nature are: the establishment of the Svatantrika and the establishment of the Prasangika. The first is also divided into two: the establishment that acknowledges the ultimate truth as the object of cognizing consciousness, and the distinction of not acknowledging it, which must be clarified. The first is divided into two: division and definition. There are five divisions: the basis of division, the meaning of division, etymology, detailed division, and the determination of number. The first is merely the knowable. The second is, in general, that even the mere reversal of the characteristic is not different, which is a synonym of name, different entities, the same entity but different reversals, and the difference of merely negating the same. Here, the first is: As stated in the Noble Sutra Unraveling of Intent, when conventional direct perception is realized, since there is no difference in reversal from it, the ultimate truth is also realized. Therefore, sentient beings in samsara attain nirvana from the beginning. And since there is no difference in reversal from the ultimate truth that does not possess difference, conventional forms, etc., also become empty of difference. And since there is no difference in reversal from the conventional truth that increases afflictions by making anything its object, afflictions also increase by making the ultimate truth its object. And for the conventional
Chinese
因为世俗谛和反体没有差别，所以胜义谛也根本无法确定，这是用四种过失来遮破的。认为本体相同而反体不同，这是承认幻化为胜义谛的真理。正如《般若波罗蜜多经》中所说：任何显现圆满成佛的法，既没有真也没有假。以等持的智慧了知一切法如虚空般，以后得的智慧了知一切法如幻化般。这与经文相违背。也不是空性的显现，因为要成立所破为胜义谛。如果立一与多分离的无遮，那么不能确定是兔角。如果只立非遮，那么不能确定是世俗谛。如果以一与多不分离的显现存在于觉知面前为理由，立非遮差别法作为宗，那么因为差别法存在于觉知面前与本体一与多分离相违，所以不能成立。因为没有道理，并且会与真实的世俗谛没有差别，与所破的观察相同，并且会成为比唯识宗更低的见解等过失，所以不合理也不正确。如果像认为事物是不同那样，那么如《解深密经》中所说：即使现证胜义谛，因为从世俗谛中分离出来，所以无法获得涅槃。并且世俗谛与事物不同的胜义谛，不会成为世俗谛的法性，就像瓶子不是布的法性一样。因为二谛是不同的事物，所以仅仅是世俗谛没有成立，也不会成为胜义谛，就像仅仅是瓶子没有成立，也不会成为布一样。即使在以现量证悟胜义谛而获得涅槃的时候，因为从世俗谛中分离出来，所以也会成为一切烦恼，因此，在一个人的相续中，一切烦恼和清净同时存在也不会相违，这是用五种道理来说明妨害。因此，胜义谛是远离一切戏论的
English
Because conventional truth and its opposite are not different, ultimate truth also cannot be definitively established, which is refuted with four faults. To assert that the essence is the same but the negations are different is to accept illusion as ultimate truth. As it is said in the Prajnaparamita Sutra: "Whatever dharma is fully enlightened, that has neither truth nor falsehood." With the wisdom of equipoise, all dharmas are known as being like the center of the sky, and with the wisdom attained thereafter, all dharmas are known as being like illusions. This contradicts the scriptures. It is also not an appearance empty of truth, because the object of negation is established as ultimate truth. If one posits a non-affirming negation of one and many being separate, then it is not certain to be like a rabbit's horn. If one only posits a non-affirming negation, then it is not certain to be like conventional truth. If one posits a non-affirming negation with a distinction as the reason, saying that the appearance of being inseparable from one and many exists before awareness, then because the distinction existing before awareness contradicts the essence of being separate from one and many, it is not established. Because there is no reasoning, and it would be no different from valid conventional truth, and the examination of what is to be negated is the same, and it would become a view inferior to even the Mind-Only school, etc., it is not reasonable or correct. Even if one asserts that things are different, as it is said in the Samdhinirmocana Sutra: Even if one directly realizes ultimate truth, because it is perceived separately from conventional truth, one will not attain nirvana. And that ultimate truth, which is different in entity from conventional truth, will not become the nature of conventional truth, just as a pot is not the nature of cloth. Because the two truths are different entities, the mere non-establishment of conventional truths will not become ultimate truth, just as the mere non-establishment of a pot will not become cloth. Even at the time of attaining nirvana by directly realizing ultimate truth, because it is perceived separately from conventional truth, one will also become completely afflicted. Therefore, it would not be contradictory for complete affliction and complete purification to occur simultaneously in the continuum of one person, which is said to be a refutation by five reasons. Therefore, ultimate truth is that which is free from all elaboration.