Tibetan
ར། ཀུན་བཏགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་སྲིད་པས། དེས་རིགས་མི་མཐུན་ལས་ཕྱེ་བའི་མཚོན་བྱ་ཀུན་བཏགས་ཀྱང་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་ཆོས་བདག་མེད་པ་ཤེས་པ་ལ་སྣང་ངམ་མི་སྣང་། སྣང་ན་ཤེས་པའི་རྫས་ཡིན་པས་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པར་མི་རུང་ལ། མི་སྣང་ན་ཚད་མའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་མི་རུང་ངོ་། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པ་དུ་མ་ཤེས་པ་གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་མི་འཐད་པ་དང་། རྣམ་པ་དུ་མ་ཤེས་པ་དུ་མར་བདེན་པ་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཤེས་པ་ཆ་མེད་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དུ་སྨྲ་ན། ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་འདོད་པ་གང་གིས་འགོག །གལ་ཏེ་ཆ་དུ་མར་དམིགས་པས་རྫས་གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་ཁེགས་སོ་ཞེ་ན། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའང་ཆ་དུ་མར་དམིགས་པས་ཤེས་པ་ཆ་མེད་གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་ཡུལ་ཆ་མེད་དུ་མ་རྣམ་པ་ཤེས་པ་དུ་མར་བདེན་ན། བློ་གཅིག་གིས་རྡུལ་དུ་མ་འཛིན་པ་མེད་པས། རགས་པར་སྣང་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་སེམས་ཙམ་རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དག་ནི། གཞི་ལྔ་པོ་དག་འདི་ལྟར་འདོད་དེ། སྒྲ་དོན་དང་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་དང་བློ་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོར་མེད་དེ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཡང་སྒྲོ་བཏགས་ནས་སྣང་བ་ལྟར། དབང་པོ་ལྔ་དང་ཡུལ་ལྔ་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྣང་བ་ཡང་ཤེས་པ་དང་ཕྱི་རོལ་པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ལ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་སྣང་བས་ཏེ། དེས་ན་གཟུགས་ཀྱི་གཞི་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་རྫུན་པའོ། །སེམས་ཀྱི་གཞི་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཞི་གཟུང་བྱའི་རྣམ་པ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་། བདག་གཅིག་པ་མེད་པས། རྣམ་པའི་དྲི་མས་མ་བསླད་པ་ཤེལ་གོང་དག་པ་ལྟ་བུ། ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་ཆ་མེད་པ་སྐད་ཅིག་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བ་འདོད་དོ། །ལུགས་འདི་ལའང་། ཡུལ་དུ་མར་འདོད་པ་དང་སྣང་བ་དང་ཤེས་པ་རྫས་གཅིག་པར་མི་འདོད་པས། ཤེས་པའི་གྲངས་མཐའ་ཡས་པའི་ལུགས་ནི་མེད་མོད་ ཀྱི། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་གམ་བརྒྱད་དམ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པའང་རྣམ་བཅས་པ་ལྟར་ཡོད་ལ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྫས་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པར་འདོད་པའང་སྔ་མ་ལྟར་ཡོད་དེ། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་རྣམ་བཅས་པས་འདོད་པ་དང་མཐུན་པ་ཉིད་དོ། །གཞུང་འདིའང་རྣམ་བཅས་པ་ལས་ཅུང་ཟད་འཕགས་ཀྱང་ད་དུང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས་དགག་
Chinese
拉。由于遍计所执的自性不存在，因此，由它区分不同种类的所诠遍计也不存在。第三，了知法无我，是显现还是不显现？如果显现，因为是知的实体，所以不能是空性；如果不显现，因为不是量之境，所以不一定是具有自性，因此不能作为无我的名称。第二，分别破斥分为二：多种相被一个识所知不合理，多种相被多个识所知不合理。第一，如果说显现为多种的识，其自性是无分的一。 那么，以什么来阻止承认有支分的事物呢？如果说，因为缘于多个部分，所以一个实体的存在就被否定了。那么，显现为多种也因为缘于多个部分，所以识是无分的一个的存在就被否定了。第二，如果多个无分之境，真实存在于多个识之中，由于一个心识不会不执持多个微尘，所以粗大的显现就不存在了。第二，说唯识无相的那些人，这样认为这五个基础：声音、意义和二月等一切，在意义和识的自性中都不存在，虽然不是事物，但就像虚构后显现的那样。显现为五根、五境和器世间，也不是识和外境的事物，而是因为虚构于无始以来的无明习气而显现。因此，色的基础仅仅是虚构，是虚假的。心的基础和心所的基础，以及所取的相是虚构的，并且没有单一的自性。就像没有被相的污垢所染污的清净水晶球一样。不具有方位的无分刹那，被认为是后一个从前一个胜义谛事物中产生。这个宗派也因为不承认境是多个，以及显现和识是一个实体，所以虽然没有识的数目是无限的宗派， 但是，认为六识、八识或一个识的，也像有相派一样存在。认为心和心所是一个实体还是不同实体，也像前者一样存在。不相应行和无为法也与有相派的观点一致。这个论典虽然比有相派稍微殊胜，但仍然不是正确的，所以需要破斥。
English
Ra. Since the nature of the imputed does not exist, the signified imputed, which distinguishes different kinds, also does not exist. Third, is the knowledge of the absence of self of phenomena apparent or not apparent? If it is apparent, it cannot be emptiness because it is the substance of knowledge; if it is not apparent, it is not the object of valid cognition, so it is not necessarily a characteristic, therefore it is not appropriate to use the term "absence of self." Second, specific refutations are divided into two: it is not reasonable for multiple aspects to be known by one consciousness, and it is not reasonable for multiple aspects to be known by multiple consciousnesses. First, if it is said that the consciousness that appears as diverse is of the nature of one indivisible, Then, what prevents the acceptance of things with limbs? If it is said that because it is focused on multiple parts, the existence of one substance is negated, then the appearance of diversity is also negated because it is focused on multiple parts, so the existence of one indivisible consciousness is negated. Second, if multiple indivisible objects truly exist in multiple consciousnesses, since one mind does not fail to grasp multiple particles, the gross appearance would not exist. Second, those who say that mind-only is without aspects believe in these five bases as follows: all sounds, meanings, and double moons, etc., do not exist in the nature of both meaning and mind, but appear as if fabricated. The appearance of the five faculties, the five objects, and the container world are not objects of consciousness and external objects, but appear because they are fabricated on the beginningless ignorance habit. Therefore, the basis of form is merely fabricated and false. The basis of mind and the basis of mental factors, and the aspects to be grasped are fabricated, and there is no single self. Like a pure crystal ball unstained by the impurities of aspects. The indivisible moment without directions, etc., is considered to arise later from the former ultimate reality. In this system too, because it does not accept that objects are multiple, and that appearance and consciousness are one entity, although there is no system where the number of consciousnesses is infinite, However, the belief in six, eight, or one consciousness is like the aspect-possessing school. The belief that mind and mental factors are one entity or different entities is also like the former. Non-associated formations and unconditioned phenomena are also in accordance with the views of the aspect-possessing school. Although this text is slightly superior to the aspect-possessing school, it is still not correct and needs to be refuted.
Tibetan
པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོར་མེད་པ་མི་འཐད་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་ཆ་མེད་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོར་མེད་ན་བདེ་སྡུག་ཀྱང་དངོས་པོར་ཇི་ལྟར་གྲུབ། དོན་བྱེད་པས་དངོས་པོ་ཡིན་ན་མེ་ལ་སོགས་པའང་བསྲེག་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱེད་པས་ཅིའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འགོག་པའི་སྐབས་སུ་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་ཆའི་དབྱེ་བས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ཁེགས་སོ་ཞེ་ན། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བའང་དུས་ཀྱི་ཆའི་དབྱེ་བས་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཁེགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཀྱང་སྣང་བརྙན་དང་འདྲ་བར་བདེ་སྡུག་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལྟར། གཟུགས་ལ་སོགས་པའང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་བའི་དངོས་པོ་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་ཡོད་པ་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་ཤེས་ངོར་རྫུན་པ་ལས་ནང་གི་བདག་ཉིད་ལས་གཞན་མེད་ན་འཁོར་འདས་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པ་ལ་ བླང་དོར་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཡིན་ན་སྔ་ཕྱི་དང་མ་འབྲེལ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་འདོད་ན་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་བས་རེས་འགའ་བར་མི་འགྱུར་ལ། འབྲས་བུ་མི་སྐྱེད་པས་དོན་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པ་མེད་པ་གཉིས་ཀས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དོན་དམ་པར་བདེན་པ་དང་། རྫུན་པར་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་ཡང་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར། བློ་རྫས་གཅིག་དུས་གཅིག་ལ་རིག་བྱ་དང་རིག་བྱེད་གཉིས་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར། རང་གིས་རང་རིག་པའང་མི་སྲིད་དེ། རལ་གྲིས་རང་གི་རྩེ་མོ་གཅོད་པའམ་རེག་པར་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། དཔེར་ན་རལ་གྲི་རང་གིས་རང་། །རེག་ཅིང་གཅོད་པར་མི་ནུས་པས། །དེ་བཞིན་ཤེས་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས། །རང་ཉིད་རིག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདས་པའི་ཤེས་པ་ད་ལྟར་བས་རིག་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པའོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པ་ད་ལྟར་བས་རིག་དུས་འདས་པ་ཡུལ་དུ་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་རྟག་དངོས་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ་ད་ལྟར་བའི་ཤེས་པ་ཡོད་དུས་འདས་པ་མ་འགགས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་ན་མེད་པས་རིག་པའང་མེད་དེ་རིག་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རང་ཉིད་རིག་པར་སྐྱེས་པས་རང་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའང་མ་ཡིན་ཏེ་རང་ རིག་པར་སྐྱེས་པ་དེ་གཞན་རིག་པ་ལ་ལྟོས་སམ་མི་ལྟོས། ལྟོས་ན་ཤེས་པ་ག
Chinese
有两种反驳：认为色等事物不存在是不合理的，以及认为无分识不是胜义谛的事物是不合理的。第一种反驳是，如果色等事物不存在，那么乐和苦又如何成立为事物呢？如果因为能起作用就是事物，那么火等也能起焚烧等作用，为什么不是事物呢？如果像在反驳有部宗时所说的那样，通过区分部分来否定外境是事物，那么乐和苦也会因为区分时间部分而否定其存在。因此，即使不是胜义谛的事物，但就像显现的影像一样，乐和苦是世俗谛的事物。同样，色等事物在世俗谛中也像是外境一样显现，如同梦境一样存在才是合理的。如果外境在意识面前是虚假的，除了内在的自性之外别无他物，那么对于轮回、涅槃、乐、苦等，取舍也是不合理的。第二种反驳是，如果意识是无分刹那，那么就会与前后无关。如果承认这一点，就会变成无因，因此有时不会停止，因为不产生结果，所以会变成无作用。因此，无论是具有形象的还是没有形象的，你们所承认的无二取舍的意识在胜义谛中是真实的，在世俗谛中是存在的，这也是不合理的。因为，在一个时间里，一个心识的本体，能知和所知是两种相违的实体。因此，自己认识自己也是不可能的，就像剑不能砍断或触及自己的剑尖一样。《圣楞伽经》中说：例如剑自己，不能触及和砍断，同样，意识自己，不能认识自己。如是说。如果说因为过去的意识能认识现在的意识，所以是自证，那是不对的。当过去的意识认识现在的意识时，过去的事物是作为对境存在还是不存在？如果存在，就会变成常有实物，因为现在的意识存在时，过去的事物没有停止而存在。如果不存在，那么因为不存在，所以认识也不存在，因为没有认识的对境。如果说因为自证产生，所以是自证，那也是不对的。自证产生时，是依赖于他证还是不依赖？如果依赖，那么意识
English
There are two refutations: it is unreasonable to say that form and other things do not exist as entities, and it is unreasonable to say that indivisible consciousness is not a truly existent entity. The first refutation is, if form and other things do not exist as entities, then how can happiness and suffering be established as entities? If something is an entity because it can perform a function, then why isn't fire, which can perform the function of burning, an entity? If, as stated when refuting the Vaibhashikas, the division of parts negates that external objects are entities, then happiness and suffering will also be negated as entities by the division of time. Therefore, even if they are not truly existent entities, just as appearances are like reflections, happiness and suffering exist as conventionally existent entities. Similarly, it is reasonable that form and other things appear as external objects in conventional truth, like a dream. If external objects are false in the face of consciousness and there is nothing other than the inner self, then taking and abandoning samsara, nirvana, happiness, and suffering would also be unreasonable. The second refutation is, if consciousness is an indivisible moment, then it will be unrelated to the past and future. If this is accepted, it will become causeless, so it will not cease at times, and because it does not produce results, it will become ineffective. Therefore, whether it is with or without aspects, your acceptance that the non-dual grasping and apprehended consciousness is true in ultimate truth and exists in conventional truth is also unreasonable. Because, at one time, for one mind-essence, the knowable and the knower are two contradictory substances. Therefore, it is impossible for oneself to know oneself, just as a sword cannot cut or touch its own tip. As it says in the Noble Lankavatara Sutra: For example, a sword cannot touch or cut itself. Similarly, consciousness itself cannot know itself. If you say that it is self-awareness because past consciousness can know present consciousness, that is not correct. When past consciousness knows present consciousness, does the past object exist or not? If it exists, it will become a permanent entity, because when present consciousness exists, the past object exists without ceasing. If it does not exist, then because it does not exist, knowledge also does not exist, because there is no object to be known. If you say that it is self-awareness because self-awareness arises, that is also not correct. When self-awareness arises, does it depend on other-awareness or not? If it depends, then consciousness