Tibetan
་བྱ་གཞི་ལྔར་བྱེད་དེ། གཟུགས་ཀྱི་གཞི་དང་། སེམས་ཀྱི་གཞི་དང་། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཞི་དང་། དེ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཆོས་དང་། འདུས་མ་བྱས་པའོ། །འདི་དག་གི་འདོད་ཚུལ་ལ་རྣམ་བཅས་པ་དང་། རྣམ་མེད་པ་གཉིས་ལས། རྣམ་བཅས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་གཞི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་རྣམས་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་བག་ཆགས་གོམས་པས་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བས་ཏེ། ཤེས་པ་ལས་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ལྔར་སྣང་བ་དང་། སྒྲོ་བཏགས་པར་གྲགས་པའི་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པའང་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་འཁོར་སེམས་བྱུང་དང་བཅས་པ་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །རྨི་ལམ་གྱི་རྟ་གླང་ལ་སོགས་པའང་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་པ་འཁོར་སེམས་བྱུང་དང་བཅས་པ་དེ་ལྟར་སྣང་བའོ། །དོན་སྤྱི་དང་སྒྲ་སྤྱིའང་ཡིད་རྟོག་པ་འཁོར་སེམས་བྱུང་དང་བཅས་པ་ཉིད་སྤྱིའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡིན་པས། ཡང་དག་པར་ནི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་འདྲེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཡང་། ཞེན་ཡུལ་མང་པོ་ལ་ཐུན་མོང་བའི་རྣམ་པར་སྣང་བས་སྤྱི་ཞེས་བརྗོད་པར་ཟད་དོ། །དབང་པོ་ལྟར་སྣང་བ་དང་། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྣང་བ་ནི། ཀུན་གཞི་ཁས་ལེན་པ་ལྟར་ན་ཀུན་གཞི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་བར་ཁས་ལེན་ལ། ཀུན་གཞི་ཁས་མི་ལེན་པ་ལྟར་ན་ཡིད་རྟོག་པ་མེད་ པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་གནས་པ་འཁོར་སེམས་བྱུང་དང་བཅས་པ་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་བར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་སེམས་ཀྱི་གཞི་ལ་གསུམ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དུ་མར་བདེན་པར་འདོད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དུ་མ་གཅིག་ཏུ་བདེན་པར་འདོད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་སོ། །དང་པོ་ནི་སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་བློ་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཀྱི་གཞི་ནི་ཡུལ་ཁ་དོག་དུ་མ་དང་། ཁ་དོག་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆ་དུ་མ་དང་མཐར་རྡུལ་དུ་མའི་བར་དུ་ཡོད་པས། དེ་དང་བདག་གཅིག་པའི་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱང་དུ་མ་ཡིན་ལ་རེ་རེར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ནི་གཅིག་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ཡང་རྣམ་དབྱེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུ་གཅིག་ལའང་། གྲངས་ལས་འདས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི། དོན་སྣང་བ་ཤེས་པ་མི་འགལ་བ་ལྟར་དུ་མར་སྣང་བ་ཡང་གཅིག་ཏུ་བདེན་པར་མི་འགལ་བས། ཁ་དོག་དུ་མར་སྣང་ཡང་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས། གང་ཟག་རེ་རེ་ལ་མིག་གི་ཤེས་པ་དུ་མ་མི་འབྱུང་ལ། དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ
Chinese
分为五种基：色的基、心的基、心所生的基、这三者的差别——暂时的法，以及非复合的法。关于这些的观点，有具相和无相两种。其中，具相是指色的基，显现为色的一切，是心和心所生本身因习气熏染而显现为色的形象。并非是与识不同的实体。如此，显现为色等五境，以及被称为虚构的二月等，也是五根的识连同俱生心和心所生的显现。梦中的马、象等，也是无分别的错乱连同俱生心和心所生的那样显现。总义和声音总义也是意识分别念连同俱生心和心所生本身显现为总的形象。实际上，识是刹那不杂的自性，但因显现为对许多所缘共同的形象，所以才称为总。显现为根和显现为器世间，如果承认阿赖耶识，则承认阿赖耶识连同其眷属那样显现。如果不承认阿赖耶识，则认为无分别的意识持续不断地存在，连同俱生心和心所生本身那样显现。第二，心的基有三种：认为有多种识是真实的，认为多种识是一个真实的，以及说识的集合是一个的宗派。第一种是，如教师释迦智等认为，心的基是，境有多种颜色，每种颜色又有多种部分，最终到多种微尘。因此，与之本体相同的眼识本身也是多种的，而显现为每一个的识是一个。同样，声音的识等每一个也有无数的差别，在一种因上也有无数的识。第二种是说多种非二元的人，认为境的显现和识不相违，同样显现为多种也是真实的一个不相违，虽然显现为多种颜色，但却是眼识一个的自性。因此，每个人不会产生多种眼识，同样，耳识等
English
It is divided into five bases: the base of form, the base of mind, the base of mental events, the distinction of these three—temporary dharmas, and the unconditioned. Regarding the views on these, there are two: with aspects and without aspects. Among these, with aspects means that the base of form, all that appears as form, is the mind and mental events themselves appearing as the image of form due to the habituation of imprints. It is not a different entity from consciousness. Thus, the appearance as the five objects such as form, and the two moons, etc., which are said to be fabricated, are also the appearance of the five sense consciousnesses together with the co-emergent mind and mental events. The horses and elephants in dreams, etc., are also the appearance of non-conceptual confusion together with the co-emergent mind and mental events. General meanings and general sounds are also the appearance of conceptual mind together with the co-emergent mind and mental events as a general image. In reality, consciousness is the nature of unmixed moments, but because it appears as a common image to many objects of attachment, it is merely called general. The appearance as sense faculties and the appearance as the container world, if one accepts the ālaya-vijñāna, then one accepts that the ālaya-vijñāna together with its retinue appears in that way. If one does not accept the ālaya-vijñāna, then one believes that the non-conceptual mind continuously exists, together with the co-emergent mind and mental events, appearing in that way. Secondly, there are three bases of mind: those who believe that many consciousnesses are real, those who believe that many consciousnesses are one real, and the school that says that the collection of consciousnesses is one. The first is, as the teacher Śākya-buddhi and others believe, the base of mind is that objects have many colors, and each color has many parts, and finally, there are many particles. Therefore, the eye consciousness itself, which is the same entity as it, is also many, and the consciousness that appears as each one is one. Similarly, each of the consciousnesses of sound, etc., also has countless distinctions, and there are countless consciousnesses on one cause. The second is those who say that the manifold is non-dual, believing that the appearance of objects and consciousness are not contradictory, and similarly, the appearance as many is also one real and not contradictory. Although it appears as many colors, it is the nature of one eye consciousness. Therefore, many eye consciousnesses do not arise for each person, and similarly, ear consciousness, etc.
Tibetan
་ཡང་རིགས་མཐུན་དུ་མ་མི་འབྱུང་བས་རིགས་མཐུན་པ་རེ་རེ་ཡིན་ལ། རིགས་མི་མཐུན་པ་དུ་མ་མི་འབྱུང་བས་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་ལྔ་དང་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་སྟེ་དྲུག་ཏུ་འདོད་ལ་ཡིད་རྟོག་པ་རྒྱུན་ཆད་པ་ནའང་། དེ་རྟོག་མེད་དུ་ཡོད་ པས་ཡིད་ནི་རྒྱུན་དུ་གནས་ཏེ། བག་ཆགས་ཀྱང་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་། ཡང་སྣ་ཚོགས་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་འདོད་པའང་ཡོད་དེ། དེས་ནི་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་ཚོགས་དྲུག་ནི་བརྒྱལ་བ་དང་ར་རོ་བ་དང་། གཉིད་འཐུག་པོར་སོང་བ་དང་སྙོམས་འཇུག་གི་གནས་སྐབས་ན་འགགས་ཏེ་མི་ལྡན་པ་ཉིད་དབུས་མཐའ་ལས། སེམས་མེད་གཉིད་དང་བརྒྱལ་མ་གཏོགས། །སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམ་གཉིས་དང་། །རྟག་ཏུ་འདུ་ཤེས་མེད་པའོ། །ཞེས་བཤད་པས། དེའང་ལྡང་ཉལ་གྱི་ཚུལ་ཅན་མི་བརྟན་པའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཏེ། དེའང་ངོ་བོ་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ། མཚན་ཉིད་ནི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པའི་རྣམ་ཤེས་ཡིན་ལ། དེའང་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་། རྣམ་པ་མི་གསལ་བ་དང་འཁོར་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་པ་དང་བཅས་པའི་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ལྔ་བྱུང་ལ། དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་མ་བྱས་ཀྱི་བར་དུ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་དུ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་འཇུག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་བྱས་ནས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཚོགས་དྲུག་འཁོར་བཅས་དགེ་བ་ཟག་བཅས་དང་མི་དགེ་བས་ལུས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་རྣམ་སྨིན་ གྱི་བག་ཆགས་འཇོག་པས། དེ་ལས་ལུས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དང་དགེ་བ་ཟག་མེད་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་ཁོ་ནའི་བག་ཆགས་འཇོག་ཅིང་། མི་དགེ་བ་དང་དགེ་བ་ཟག་བཅས་ཀྱིས་ཀྱང་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་བག་ཆགས་འཇོག་པས། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ནི་ས་བོན་གྱི་ཆ་ཡིན་ལ། ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་ཐོག་མར་ཀུན་གཞི་མཐོ་རིས་དང་ངན་འགྲོའི་དབང་པོ་ལྔར་སྣང་བ་དང་། མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཤེས་པ་ཙམ་འཕངས་པ་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་སྟེ། དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ནི། །རྣམ་སྨིན་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ། །དེ་ནི་ལེན་པ་དག་དང་གནས། །རྣམ་པར་རིག་པ་མི་རིག་པ། །དེ་ནི་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན། །རེག་ལ་སོགས་པ་ཀུན་འགྲོ་ལྔ། །དེ་ལ་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཏེ། །དགྲ་བཅོམ་
Chinese
又，非同类的事物不会大量产生，所以每个都是同类的。非同类的事物不会大量产生，所以认为有五种根识和意识，共六种。即使意识的分别念中断，它也以无分别的状态存在，所以意识是常住的，习气也依赖于它。还有人认为，宣说万法无二的阿赖耶识是八识。他们认为，五根识和意识这六识，在昏厥、醉酒、熟睡和入定的时候会停止，不具备。《中边分别论》中说：“除了无心睡眠和昏厥，还有两种入定，以及恒常的无想。”因此，由于它们具有起卧的性质，是不稳定的，所以习气的所依是阿赖耶识。它的自性是无覆无记，体相是作为一切种子的所依的识。它在对境完全不中断的情况下运行，并且具有行相不明显、所缘是舍受等五遍行。它像河流一样持续不断地运行，直到金刚喻定现前。在金刚喻定现前之后，它就转变为如镜般的智慧。其中，六识及其眷属，以有漏善和不善业，积聚能产生身体的异熟习气。由此，它积聚能产生身体的能力、无记和无漏善的同类习气。不善和有漏善也积聚同类习气。因此，它具有产生一切同类因的能力，这是种子的部分。从业的因中，在生处的最初，阿赖耶识显现为善趣和恶趣的五根，并且仅仅投射连接的识，这是异熟。对此，经中说：阿赖耶识是异熟，是一切种子的所在，它是能取者、能持者和处所，是有分别的无分别，它是无覆无记，具有触等五遍行，它的感受是舍受，是阿罗汉。
English
Furthermore, dissimilar things do not arise in large quantities, so each is similar. Dissimilar things do not arise in large quantities, so it is held that there are five sense consciousnesses and the mind consciousness, making six. Even when the mind's conceptual thought ceases, it exists in a non-conceptual state, so the mind is permanent, and habitual tendencies rely on it. There are also those who hold that the storehouse consciousness (Ālayavijñāna), which proclaims the non-duality of all phenomena, is the eight consciousnesses. They believe that the six consciousnesses—the five sense consciousnesses and the mind consciousness—cease and are not present during fainting, intoxication, deep sleep, and states of meditative absorption. As stated in the Madhyāntavibhāga (Distinguishing the Middle from the Extremes): "Except for mindless sleep and fainting, there are two kinds of meditative absorption, and perpetual non-perception." Therefore, since they have the nature of rising and falling and are unstable, the basis for habitual tendencies is the storehouse consciousness. Its essence is the unlabelled and the unspecified, and its characteristic is that it is the consciousness that serves as the basis for all seeds. It operates without completely ceasing its object, and it has five ever-present mental factors, such as contact, with unclear aspects and the associated feeling of equanimity. It flows continuously like a river until the vajra-like samādhi is manifested. After the vajra-like samādhi is manifested, it transforms into mirror-like wisdom. In that, the six consciousnesses and their retinues, with contaminated virtue and non-virtue, accumulate the ripening habitual tendencies that have the power to generate the body. From this, it accumulates the capacity to generate the body, the unspecified, and the homogenous habitual tendencies of uncontaminated virtue alone. Non-virtue and contaminated virtue also accumulate homogenous habitual tendencies. Therefore, it has the capacity to generate all homogenous causes, which is the seed aspect. From the cause of karma, at the beginning of the place of birth, the storehouse consciousness appears as the five faculties of the higher realms and the lower realms, and merely projects the connecting consciousness, which is the ripening aspect. Regarding this, it is said that the storehouse consciousness is the ripening, the place of all seeds, it is the taker, the holder, and the place, it is the discriminate and the non-discriminate, it is the unlabelled and the unspecified, it has the five ever-present mental factors such as contact, and its feeling is equanimity, it is the Arhat.