Tibetan
ར་ཉན་ཐོས་དང་མཚུངས་པས་དེའི་ཁོངས་སུ་བསྡུས་ཏེ་འགྲེལ་ཆུང་ལས། ཉན་ཐོས་དང་དེའི་ཕྱོགས་སུ་བསླན་པ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་སྟེ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་གཅིག་གིས་ལྷག་པ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་འདིར་ཉན་ཐོས་དང་སེམས་ཙམ་པ་དག་བཀག་པ་དང་འགེགས་པར་འགྱུར་བས་མ་བྲིས་སོ། །དེ་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐེག་ཆུང་པ་ལས་འཕགས་ཚུལ་དང་། རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དམིགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་ནི། །དེ་བཞིན་བསྒྲུབ་པ་གཉིས་དག་དང་། །ཡེ་ཤེས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་དང་། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་དང་། །ཡང་དག་གྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དང་། །སངས་རྒྱས་འཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཆེན་པོ་བདུན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །ཐེག་ཆེན་ཞེས་ནི་ངེས་པར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་ནི་ཕུགས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རང་གི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཆུང་ངུ་ཡིན་ལ། གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཆེན་པོའོ། །བསྒྲུབ་པ་ནི་ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ནི་ཆེན་པོ་ལ། བྲལ་བ་ནི་ཆུང་ངུ་སྟེ་སྡུད་པ་ལས། ཐབས་མེད་ཤེས་རབ་བྲལ་བས་ཉན་ཐོས་ཉིད་དུ་ལྷུང་། །ཞེས་སོ། །དེའང་རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དེ་ལས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་དང་། །སྤྱོད་པ་ཡོངས་བསྔོ་མ་བཤད་དེ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ག་ལ་འགྱུར། ། འདི་ནི་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་གིས། །བྱང་ཆུབ་བར་དུ་སྲིད་མཚམས་སྦྱོར། །ཅེས་ཐབས་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་མཐའ་གཉིས་སུ་མི་གནས་པས་སྲིད་ཞི་གཉིས་ལས་འདའ་བར་བྱེད་དེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ཤིང་། །སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་དང་། །ཞེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་མམ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱེད་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཉན་རང་སྟེ་ཆུང་ངུ་ལ། བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་དུས་ཐུང་ངུར་སྤྲོ་བ་ཞན་པས་གཞན་དོན་ཡལ་བར་འདོར་བ་ཆུང་ངུ་ལ། དུས་རིང་པོར་སྤྲོ་བ་ཆེན་པོས་བརྩོན་པ་ནི་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཕ་རོལ་སེམས་དགེ་གཅིག་གི་ཕྱིར་ཡང་ནི། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་བརྒྱར་ཡང་མི་སྐྱོ་བ། །ཞེས་པ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སེམས་ཅན་གྲངས་མཐའ་ཡས་ལ་དུས་རིང་དུ། །བདེ་བར་གཤེགས་ཀྱི་བདེ་བ་བླ་ན་མེད། །ཡིད་ལ་བསམ་པ་མཐའ་དག་རྫོགས་བྱེད་པ། །རྟག་ཏུ་སྦྱིན་པ་ལྟ་ཞིག་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་པ་དང་སྔ་མ་ལས། སེམས་ཅན་ཁུར་ཆེན་མགོ་ལ་ཁྱེར་བ་ཡིས། །སེམས་དཔའ་མཆོག་རྣམས་དལ་གྱིས་འགྲོ་མི་མཛེས། །བདག་གཞན་འཆིང་བ་སྣ་ཚོགས་རབ་བཅིངས་པས། །བརྩོན་འགྲུས་བརྒྱ་འགྱུར་དུ་ནི་བྱ་བའི་རིགས། །ཞེས་སོ། །ཐབས་ནི་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་ཞི་བ་ཚོལ་བའི་ཐབས་ནི་ཆུང་ངུ་ལ་ཟློག་པ་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ ལས། ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ཚོལ་རྣམས་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་ཉེར་ཞིར་ཁྲིད་མཛད་གང་ཡིན་དང་། །འགྲོ་ལ་ཕན་པར་བྱེད་རྣམས་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་དོན་སྒྲུབ་མཛད་པ་གང་། །ཞེས་སོ། །གྲུབ་པ་ནི་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་ཆུང་ངུ་ལ། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ་རིན་པོ་ཆེ་ཟ་མ་ཏོག་ལྟ་བུའི་གཏམ་ལས། ཕྱོགས་གཅིག་ཞི་བར་གཞོལ་བས་དབྱིངས་སུ་ཡང་དག་ཞི་གྱུར་པ། །ཆུང་ངུ་རྣམས་ལས་མཆོག་གྱུར་མི་གནས་མྱ་ངན་འདའ། །རང་གཞན་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་དོན་མཛད་པ། །ཡིད་བཞིན་མཆོག་སྟེ་མ་ལུས་འདོད་གཏེར་རོལ་པ་ཅན། །ཅེས་སོ། །འཕྲིན་ལས་ནི་ཉན་རང་དབྱིངས་སུ་ཞི་བས་གཞན་དོན་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། གཅིག་པུ་ཞི་ལ་བློ་ཡི་འཇུག་པ་ཐིམ་གྱུར་གཞན་དོན་སེམས་པའང་མེད། །ཅེས་སོ། །ཐེག་ཆེན་ནི་སངས་རྒྱས་ནས་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་དོན་མཛད་དེ་སྔ་མ་ལས། དེ་བཞིན་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་འདིའི། །ལས་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །གཞན་ཡང་བརྟག་གཉིས་ལས། གང་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། གང་ཆུང་བ་རྣམས་ནི་ཐེག་པ་ཆུང་ངུའོ་ཞེས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་བཀོད་པའི་རྒྱུད་ལས། ཐུགས་རྗེས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ཤིང་། །ཤེས་རབ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཁྱབ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བཤད་དེ། །གཞན་དག་དེ་ལས་བཟློག་པའོ། ། ཞེས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ། སློབ་དཔོན་སོ་སོའི་བཞེད་གཞུང་གིས་དབྱེ་བསྡུའི་ཁྱད་པར་མང་ཡང་། འདིར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་སེམས་ཙམ་པ་དང་། དབུ་མ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་སེམས་ཙམ་པའི་ཕྱོགས་ལ། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཁས་ལེན་པའི་རྣམ་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀུན་བཏགས། གཞན་དབང་། ཡོངས་གྲུབ་གསུམ་དུ་འདུས་པར་འདོད་དོ། །དེའང་རྣམ་གྲངས་སུ་བརྗོད་ཅིང་བཏགས་པའི་ཆ་རྣམས་ནི་ཀུན་བཏགས་ཏེ། དབྱེ་ན་དོན་ལ་མེད་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་པ་ཟླ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་མེད་པ་གསལ་སྣང་དང་། བདག་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་ནི་མཚན་ཉིད་ཆད་པའི་ཀུན་བཏགས་ཡིན་ལ། རྣམ་གྲངས་པའི་ཀུན་བཏགས་ནི་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་རྣམ་པར་བཏགས་པ་དང་གང་དང་གང་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་བཀོད་
Chinese
因为声闻和它相似，所以被归入其中，《释论小品》中说：声闻和倾向于声闻的独觉也一样，只是在现证的次第上多了一个。因此，这里没有写遮止和将要遮止的声闻和唯识宗。之后，要确定大乘的道理，有两点：从胜过小乘的方面，以及详细的区分。第一点，《经庄严论》中说： “所缘广大性，如是成办二，智慧勤奋起，方便善巧性，真实成办大，佛陀事业大，以具七大故，是故说大乘。” 其中，所缘是指究竟的目的，为自己成办利益是小，仅仅为他人成办利益是大。成办是指方便智慧相结合是大的，分离是小的，《摄事品》中说：没有方便的智慧，会堕落为声闻。 这在《宝鬘论》中说： 从声闻乘中，没有宣说菩萨的发愿和行为的完全回向，怎么能成为大乘？ 这仅仅以悲心，连接到菩提之间的有。 这样，方便悲心和智慧不住于两边，因此能超越有寂二者。《现观庄严论》中说： 智慧不住于有，悲心不住于寂。 智慧只是证悟人无我，或者执取一半的法，证悟无自性是声闻缘觉，是小的。证悟二无我是菩萨的大乘。 勤奋是在短时间内兴趣减弱，因此放弃他人的利益是小的。在长时间内以巨大的兴趣而勤奋，如《经庄严论》中说： 为了他人一个善心，即使经历百千劫也不厌倦。 以及《入行论》中说： 对于无量无边的众生，在漫长的时间里，圆满实现善逝无上的安乐，心中所想的一切，恒常布施，更何况其他的呢？ 以及前面所说： 菩萨以头顶承担众生重担。
English
Because the Shravakas are similar to it, they are included in it. The "Smaller Commentary" says: The Shravakas and the Pratyekabuddhas who are inclined towards them are the same, except that they have one more stage of realization. Therefore, here, the Shravakas and the Chittamatrins who are to be prevented and will be prevented are not written. After that, to ascertain the nature of the Mahayana, there are two points: how it is superior to the Hinayana, and the detailed distinctions. The first point is from the Sutra Ornament: "The object is great, and so are the two accomplishments, wisdom, diligence, and skillful means, the true accomplishment is great, and the Buddha's activity is great, because it possesses the seven great qualities, therefore it is definitely called the Mahayana." Among these, the object is the ultimate purpose, accomplishing one's own benefit is small, and accomplishing only the benefit of others is great. Accomplishment is when skillful means and wisdom are combined, which is great, and when they are separated, it is small. The Compendium says: Without skillful means, wisdom is separated and falls into the state of a Shravaka. This is said in the Ratnavali: From the Shravaka vehicle, the aspiration and the complete dedication of the Bodhisattva's conduct are not explained, how can it become the Mahayana? This only connects existence to the state of enlightenment with compassion. Thus, skillful means, compassion, and wisdom do not abide in either extreme, therefore they cause one to transcend both existence and peace. The Abhisamayalankara says: Wisdom does not abide in existence, and compassion does not abide in peace. Wisdom is only the realization of the selflessness of the person, or grasping half of the phenomena, realizing the absence of inherent existence is the Shravaka and Pratyekabuddha, which is small. Realizing the emptiness of the two selves is the Bodhisattva's Mahayana. Diligence is when interest wanes in a short time, therefore abandoning the benefit of others is small. Diligence with great interest for a long time is as the Sutra Ornament says: Even for the sake of one virtuous thought of another, one is not weary even after hundreds of thousands of eons. And the Bodhicharyavatara says: For countless beings, for a long time, to perfectly accomplish the supreme bliss of the Sugatas, whatever is thought in the mind, what need is there to mention constant giving? And as mentioned earlier: The Bodhisattva carries the heavy burden of beings on his head.
Chinese
缓慢行走并不美妙，因为自他都被各种束缚紧紧捆绑。因此，应该百倍地努力。如是说。方法是，独自寻求寂静的方法是小乘，相反的是大乘。《现观庄严论》中说：声闻寻求寂静，由一切智引导趋向寂灭；利益众生者，由道智成办世间利益。如是说。成就方面，趋向片面寂静是小乘，不住涅槃是大乘，如珍宝自生故事中所说： 趋向片面寂静，于法界中真实寂灭者，是小乘中之殊胜，不住涅槃。自他二利任运成就，成办利益者，如意宝珠，具足无尽如意宝藏。如是说。事业方面，声闻缘觉于法界中寂灭，不生起利他事业。该论中说： 独自寂静，心意融入，不思利他。如是说。大乘是从成佛到轮回未空之间利益众生，如前论中所说： 同样，此轮回存在期间，事业 желает непрерывным. 如是说。此外，《辨中边论》中说： 谁的智慧和慈悲广大，就是大乘；谁的智慧和慈悲狭小，就是小乘。以及《智慧分别经》中说： 慈悲观照有情众生，智慧遍布法界，是为大乘，其他则与之相反。如是说。关于大乘的分类，根据各位论师的观点，分类和归纳有很多差别。此处从瑜伽行唯识宗和中观宗两方面来说。首先，在唯识宗方面，有总相和别相两种安立。第一种是，一切所知都包含在遍计所执、依他起、圆成实三种之中。也就是说，以名言述说和安立的部分是遍计所执。区分的话，有在意义上不存在，但在名言上说，如二月般的虚幻显现，以及如“我”这样的概念，是属于自性断灭的遍计所执。名言的遍计所执是指以名称、词语、文字等形式安立，以及对任何事物的详细分类。
English
It is not beautiful to walk slowly, because both oneself and others are tightly bound by various fetters. Therefore, one should make a hundredfold effort. Thus it is said. The method is that the method of seeking peace alone is the Lesser Vehicle, and the opposite is the Greater Vehicle. In the Ornament for Clear Realization, it says: Those who seek peace, the Hearers, are led to near peace by the all-knowing; those who benefit beings, the knowers of the path, accomplish the benefit of the world. Thus it is said. In terms of accomplishment, tending towards one-sided peace is the Lesser Vehicle, and non-abiding Nirvana is the Greater Vehicle, as stated in the story of the wish-fulfilling gem: Tending towards one-sided peace, those who are truly pacified in the realm of reality, are superior among the Lesser, non-abiding Nirvana. Those who spontaneously accomplish the benefit of both self and others, accomplishing the purpose, are like the supreme wish-fulfilling jewel, possessing inexhaustible treasures of desires. Thus it is said. In terms of activity, the Hearers and Solitary Realizers are pacified in the realm of reality, and do not arise for the benefit of others. In that very text, it says: Alone in peace, the mind is absorbed, and there is no thought of benefiting others. Thus it is said. The Great Vehicle is to benefit beings from the time of enlightenment until samsara is empty, as stated in the previous text: Likewise, as long as this samsara exists, the work is desired to be непрерывным. Thus it is said. Furthermore, in the Discrimination of the Middle and Extremes, it says: Whoever has great wisdom and compassion is the Great Vehicle; whoever has small wisdom and compassion is the Lesser Vehicle. And in the Tantra of the Arrangement of Wisdom, it says: Compassion focuses on sentient beings, wisdom pervades the realm of phenomena, this is called the Great Vehicle, and others are the opposite of that. Thus it is said. Regarding the classification of the Great Vehicle, there are many differences in classification and summarization according to the views of individual teachers. Here, it is discussed from the perspective of the Mind-Only school of Yogic Practice and the Madhyamaka school. First, in the Mind-Only school, there are two establishments: general and specific. The first is that all knowable things are included in the three: the completely imputed, the dependent, and the thoroughly established. That is to say, the parts that are expressed and established by names are the completely imputed. If distinguished, there are those that do not exist in meaning but are expressed in name, such as the illusory appearance of two moons, and concepts such as "self," which belong to the completely imputed that is devoid of characteristics. The nominal completely imputed refers to the establishment in the form of names, words, and letters, and the detailed classification of anything.