Tibetan
་བ་ལ་སོགས་པས་གྲོལ་བ་འགྲུབ་པར་སྨྲ་བ་དོན་ལོག་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། སྙན་ངག་ལ་སོགས་པ་ཐོས་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། རྟོག་གེ་ལ་སོགས་པའི་རྩོད་པ་ལྷུར་ལེན་དང་། གཡུལ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངན་གཡོ་དང་། བ་ལང་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་སྦྱིན་ ཆོས་སུ་སྨྲ་བའི་རང་བཞིན་འཚེ་བ་ཅན། བརྩེ་བ་དང་བྲལ་བའི་བསྟན་བཅོས་ངན་པ་དྲུག་དང་བྲལ་ཞིང་། གནས་སྐབས་བདེ་ཞིང་མཐར་ཐུག་གྲོལ་བ་འགྲུབ་པའི་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པ་དང་། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་སྤོང་བའི་བསྟན་བཅོས་གསུམ་ནི། སངས་རྒྱས་པ་དག་གི་ལུགས་ལ་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དེ་དག་གི་བརྗོད་ཚུལ་ཡང་། འཐོར་བ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། སྦས་པ་རྣམས་མངོན་དུ་འབྱིན་པ་དང་། རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་དང་། དཀའ་བའི་གནས་བསྟན་པ་དང་། ཚིག་གི་རིམ་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང་། ཚིག་གི་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་དང་། གོང་འོག་གི་སྡེ་ཚན་འབྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་གྲངས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་རིམ་པས། ལེའུ་དང་། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། ཚོམས་དང་། སྐབས་སུ་བཅད་ཅིང་། ལྷུག་པ་དང་། ཚིགས་བཅད་དང་། སྤེལ་མ་དང་། རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་རིམ་པས། སྡེ་ཚན་ཐ་དད་པའི་གཞུང་ཉུང་ངུ་དང་། བར་མ་དང་། མང་པོ་དང་། ཆེན་པོར་གསལ་བར་མཛད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་རྣམས་ཆེས་གསལ་བར་མངོན་དུ་ཕྱུང་སྟེ། དྲང་དོན་དང་། ངེས་དོན། དགོངས་པ་དང་། ལྡེམ་དགོངས་བཞིར་ཕྱེ་ནས་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་མཛད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་བཤད་སྦྱར་ལས། ཆོས་རྣམས་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས་སུ་འདུས། །ལེགས་པར་གསུངས་དང་དེ་ཡི་དགོངས་འགྲེལ་ པ། །དེ་ཡི་དབང་གིས་ཤཱཀྱའི་བསྟན་པ་འདི། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདིར་ཡུན་རིང་གནས་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ངེས་ཚིག་ནི། ཤ་ཏྲ་ཞེས་པའི་ཤ་ལ་སའི་རྐྱེན་བྱིན་པས་འཆོས་པ་དང་། ཏྲ་ལ་ཡའི་རྐྱེན་བྱིན་པས་སྐྱོབ་པ་སྟེ། འཆོས་སྐྱོབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས། འཆོས་སྐྱོབ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དགོས་པ་ནི་བཀའི་དོན་བརླིང་ཞིང་རྟོགས་དཀའ་བ་རྣམས་གསལ་བར་བྱེད་ཅིང་ཐར་པའི་ལམ་སྟོན་པས། འགྲོ་བ་རྣམས་འདྲེན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བཤད་སྦྱར་ལས། བཀའ་རྣམས་དོན་ནི་གསལ་བ་དང་། །འཇུག་ཅན་ཐར་པའི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད། །བསྟན་བཅོས་དེ་ནི་རྒྱ་ཆེན་ཉིད། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་གུས་པས་བླངས། །ཞེས་སོ། །བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་གཉི
Chinese
认为通过牛粪等获得解脱的颠倒论典，以及专注于听闻诗歌等的论典，专注于辩论推理等的论典，以及通过战争获得胜利等的恶劣欺骗，以及将宰杀牛等祭祀说成是正法的具有伤害性的自性，远离慈爱的六种恶劣论典，具有暂时安乐且最终获得解脱的重大意义，以及为了成就菩提和舍弃轮回的一切痛苦的三种论典，是与佛陀的教法相符的。这些意义的表达方式是：将分散的事物汇集在一起的论典，将隐藏的事物显现出来的论典，广泛解释各种名相的论典，指示困难之处的论典，使词语的次第清晰的论典，简略地指示词语意义的论典，区分上下部类的论典等，通过无数种次第，分为章节、分别解释、集合、段落，以及散文、偈颂、混合文、连续的次第，以不同部类的论著，以少量、中等、多数和大量的形式清晰地阐明，并将佛陀的教言最清晰地显现出来，分为直接意义、究竟意义、密意和隐蔽密意四种，从而使教法长久住世。如《释论》中所说：“诸法归摄为经和论，善说以及其意之解释，以此之力，释迦之教法，于此世间界，长久住世。”词源方面：将“śāstra”这个词的“śa”加上词尾“sā”变为“调伏”，将“tra”加上词尾“ya”变为“救护”，因此具有调伏和救护的功德。《释论理智》中说：“具有调伏和救护二者，因此，是伟大的论典。”必要性是使佛经的意义稳固且难以理解的部分变得清晰，并指示解脱之道，从而引导众生。《释论》中说：“佛经的意义是清晰的，具有进入解脱的意义，论典是广大的，被智者们恭敬地接受。”佛经和论典二者
English
The treatises that speak of achieving liberation through cow dung and the like are inverted treatises, and the treatises that focus on hearing poetry and the like, and the treatises that focus on debating reasoning and the like, and the evil deceptions such as gaining victory in war, and the sacrificial offerings of killing cows and the like, which are said to be Dharma, are of a harmful nature. Being free from the six evil treatises that are devoid of love, and possessing the great meaning of achieving temporary happiness and ultimate liberation, and the three treatises for accomplishing enlightenment and abandoning all the sufferings of samsara, are in accordance with the ways of the Buddhas. The ways of expressing these meanings are: the treatises that gather scattered things together, the treatises that reveal hidden things, the treatises that extensively explain various terms, the treatises that indicate difficult points, the treatises that clarify the order of words, the treatises that briefly indicate the meaning of words, the treatises that distinguish between upper and lower sections, and so on, through countless orders, divided into chapters, detailed explanations, collections, paragraphs, and prose, verses, mixed forms, and continuous orders. The teachings of different sections are clearly explained in small, medium, large, and vast forms, and the Buddha's words are most clearly revealed, divided into four types: direct meaning, definitive meaning, intended meaning, and hidden intended meaning, thereby making the teachings last long. As it is said in the commentary: "All dharmas are gathered into sutras and treatises, well-spoken words and their meaning's explanation, by the power of this, the teachings of Shakya, in this world realm, will last long." In terms of etymology: adding the suffix "sā" to "śa" of the word "śāstra" becomes "taming," and adding the suffix "ya" to "tra" becomes "protecting," thus possessing the qualities of taming and protecting. In the Commentary on Wisdom, it says: "Because it possesses both taming and protecting, therefore, it is a great treatise." The necessity is to clarify the meaning of the Buddha's words that are firm and difficult to understand, and to show the path of liberation, thereby guiding beings. In the commentary, it says: "The meaning of the Buddha's words is clear, possessing the meaning of entering liberation, the treatise is vast, and is respectfully accepted by the wise." Both the Buddha's words and the treatises
Tibetan
ས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ། ཆོས་ཚུལ་གང་ཞིག་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་ལས་བྱུང་ཞིང་། དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་པའི་ལམ་ལྡན་དམ་པ་ནི་བཀའ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གང་ཞིག་དོན་ལྡན་ཆོས་དང་ཉེར་འབྲེལ་ཞིང་། །ཁམས་གསུམ་དག་ན་ཉོན་མོངས་སྤོང་བྱེད་གསུངས། །ཞི་བའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་མཛད་པ་གང་། །དེ་ཉིད་དྲང་སྲོང་གསུང་ཡིན་ལྡོག་པ་གཞན། །ཅེས་སོ། །ཆོས་ཚུལ་གང་ཞིག་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་ཤིང་རྒྱུད་གཞན་གྱི་བསྡུས་པའི་གང་ཟག་གིས། བཀའ་བསྟན་བཅོས་གང་རུང་གི་དགོངས་འགྲེལ་དུ་ཐར་ལམ་གསལ་ བྱེད་དུ་བརྩམས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། གང་ཞིག་སྟོན་པ་རྒྱལ་བ་འབའ་ཞིག་གིས། །དབང་བྱས་རྣམ་གཡེང་མེད་ཡིད་ཅན་གྱིས་བཤད། །ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ལམ་དང་རྗེས་མཐུན་པ། །དེ་ཡང་དྲང་སྲོང་བཀའ་བཞིན་སྤྱི་བོས་བླངས། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་བཤད་ཅིང་ཉན་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ་ལས། འཆད་བྱེད་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བཤེས་གཉེན་དུལ་བ་ཞི་བ་ཉེར་ཞི་བ། །ཡོན་ཏན་བརྩོན་བྱས་ལྷག་པར་ལུང་གིས་ཕྱུག །དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་ལ་སྨྲ་མཁས་ལྡན། །བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་སྐྱོ་ངལ་སྤངས་ལ་བསྟེན། །ཅེས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་བཀོད་པའི་རྒྱུད་ལས། སྟོན་པ་མཛོད་ལྡན་ཆུ་བོ་རྫོགས། །དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་སྙིང་བརྩེར་ལྡན། །མཁས་ཤིང་གཞན་ལ་ཕན་བརྩོན་པ། །རྡོ་རྗེ་གསང་བའི་སློབ་དཔོན་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཉན་བྱེད་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་ནི། ལུང་ལས། བླ་མ་ལ་གུས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་དག་དང་། །བསམ་གཏན་དང་ནི་འདོན་ལ་རབ་བརྩོན་པ། །གྲིམས་ཤིང་དུལ་ལ་བཟོད་དང་ལྡན་པ་སྟེ། །སྡོམ་བརྩོན་གནས་པའི་ཆོས་ལྡན་ལེགས་པར་གསུངས། །ཞེས་པ་དང་། སྔ་མ་ལས། སྐལ་ལྡན་གུས་དང་གཏོང་ཕོད་ཆེ། །བློ་བརྟན་ཡངས་ཤིང་སྒྲུབ་ལ་བརྩོན། །ཆོས་མཆོག་སྙིང་རྗེ་དམ་ཚིག་ལྡན། །རྡོ་རྗེ་སློབ་མར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཐུན་མོང་ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་སྦྱོར་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ ཅིང་། དངོས་གཞི་ཐོས་པའི་དོན་འཛིན་པ། རྗེས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པས། མདོ་ཡིན་ན་སྣང་བ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་ལྟ་བའི་ངང་ལས་ཉན་ཞིང་། སྔགས་ཡིན་ན་གང་འཆད་ཉན་བྱེད་པའི་ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གསལ་བཏབ་པའི་ངང་ལས་མ་ཡེངས་པར་ཐོས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ཡིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་ངང་ལ་མ་ཡེངས་པར་བློ་གནས་པ་ནི་ཞི་གན
Chinese
关于地的差别，宣说何种法理是源于佛陀的因缘，具有成办二利的道路的殊胜者即是佛语，如《宝性论》所说： “何者具义与法相关联，于三界中宣说断除烦恼，以及宣说寂静之功德，此乃真实仙人语，反之则不然。” 宣说何种法理不依赖于佛陀的因缘，而是由其他传承所摄受的补特伽罗，为了阐释佛语和论典的意趣，而著述的能够阐明解脱道的作品，即是论典，如《宝性论》所说：“何者导师唯由胜者所，摄持无有散乱具慧者所说，与获得解脱道相符顺，彼亦如仙人语以头顶戴受。” 至于如何讲说和听闻之理，共有三种，其中讲说者的上师的特征，如《经庄严论》所说：“善知识调伏寂静极寂静，功德精进尤富于教证，精通真如善于言辞具，慈爱本体舍弃厌倦当依止。” 以及《金刚界经》所说：“导师宝藏圆满如河流，具足誓言律仪怀慈悲，贤善勤奋利益于他人，金刚秘密之导师，于一切时皆应依止。” 听闻者的弟子的特征，如经中所说：“恭敬上师戒律极清净，禅定以及念诵极精进，严谨调柔且具足忍辱，善说安住于律仪精进之法。” 以及前文所说：“具缘恭敬且布施广大，智慧稳固心胸开阔且精进，殊胜之法慈悲具誓言，当知是金刚之弟子。” 共同修法的自性，首先是发菩提心，正行是忆持所听闻之义，最后是以回向菩提的方式，如果是显宗经典，则应于将显现视为如幻八喻的境界中听闻，如果是密宗，则应于将所讲说和听闻的本尊和坛城观想清楚的境界中，不散乱地忆持所听闻的内容。此时，对于法的词句和意义一心专注于心中，不散乱地安住于专注的状态，即是止观。
English
Regarding the distinctions of the ground, the Dharma that is taught, which arises from the circumstances of the Buddha and possesses the path to accomplish the two benefits, is the Word of the Buddha (bKa'). As stated in the Uttaratantra: "Whatever is meaningful and closely related to the Dharma, and is said to abandon afflictions in the three realms, and describes the qualities of peace, that is the speech of a true sage; otherwise, it is not." The Dharma that is taught, which does not rely on the circumstances of the Buddha, but is composed by an individual gathered from other lineages, as a commentary on the meaning of the Buddha's words and treatises, and which elucidates the path to liberation, is a treatise (bsTan bcos). As stated in the same text: "Whatever is spoken by a teacher who is solely controlled by the Victorious One, without distraction, and is in accordance with the path to liberation, that too is accepted with reverence, like the words of a true sage." As for the manner of teaching and listening, there are three aspects. The qualities of the teacher who teaches are as follows. As stated in the Ornament of the Sutras: "A spiritual friend who is disciplined, peaceful, and extremely peaceful, who has made efforts in qualities, is especially rich in scriptures, who has realized reality, is skilled in speech, and possesses loving-kindness, should be relied upon, having abandoned weariness." And as stated in the Vajra Arrangement Tantra: "The teacher is full of treasure, complete like a river, possesses vows and commitments, and is full of loving-kindness. He is wise and diligent in benefiting others. The Vajra secret teacher should be relied upon in every way." The qualities of the student who listens are as follows. As stated in the scriptures: "Respectful to the guru, with completely pure morality, extremely diligent in meditation and recitation, strict, disciplined, and endowed with patience, well-spoken, abiding in diligence in vows, and possessing Dharma." And as stated in the previous text: "Fortunate, respectful, and generous, with stable intelligence, broad-minded, and diligent in practice, possessing supreme Dharma, compassion, and commitment, know that he is a Vajra disciple." The nature of common Dharma practice is to begin with generating the mind of enlightenment (bodhicitta). The main part is to retain the meaning of what is heard. The conclusion is to dedicate the merit to enlightenment. In this way, if it is a Sutra, one should listen in a state of regarding appearances as the eight examples of illusion. If it is Tantra, one should retain what is heard without distraction, in a state of clearly visualizing the deity and mandala in which one is teaching and listening. At that time, focusing one's mind single-pointedly on the words and meaning of the Dharma, abiding in a state of undistracted concentration, is quiescence (zhi gnas).