Tibetan
་ནས་མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་སྟོན་པ་དང་། དང་པོ་ནས་དབྱིངས་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྲས་བུའི་རྣམ་གཞག་འདུས་མ་བྱས་པ་བླང་དོར་རོ་མཉམ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་འབྲས་ལྟར་དབྱེ་དུས་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་དང་བཅས་པ་ལམ་དུ་བླངས་པས་འབྲས་བུ་ཡང་དེ་འདྲ་བ་སྐྱེ་བར་རིགས་ཏེ། ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་དེ་དག་སྟོབས་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་གསར་དུ་སྣང་བ་ནས་མཐར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ ཐོབ་ངེས་སོ། །མཚན་ཉིད་ལས་ཚོགས་གཉིས་ཙམ་ལས། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒོམ་པ་མེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་རྣམ་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར། ཡུན་རིང་དུ་མི་ཐོབ་པའང་རྒྱུ་འབྲས་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ནང་འགལ་བའི་ཕྱིར་གསང་སྔགས་འཕགས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་གཉིས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གསང་སྔགས་ཉིད་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གསང་སྔགས་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་དུས་ནས། གྲངས་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་རིམ་པས་བྱོན་ཅིང་བཞུགས་ལ་སླད་ཀྱིས་འབྱོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་རྣོ་བའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ། རྣམ་གྲངས་དཔག་ཏུ་མེད་པས་གསུངས་ཏེ། མཚན་བརྗོད་ལས། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །མ་འོངས་རྣམས་ཀྱང་གསུང་འགྱུར་ལ། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་གསུངས་པ་གང་། །ཞེས་པས། དུས་དང་ཚད་དང་རིས་སུ་ཆད་པ་འགའ་ཡང་མེད་དེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཆང་བྱོན་ནས་གསུངས་པ་རྣམས། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་སེམས་དཔའི་ཚུལ་དུ་བསྟན་པ་ཚད་མེད་པའི་ཚོགས་ཀྱིས། བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱུད་སྡེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྣམས་གཟུང་ཞིང་། ཞིང་ཁམས་འདི་དང་ཕྱོགས་བཅུ་གཞན་དུ། རྡོ་རྗེ་འཆང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྔ་ཕྱིར་གཤེགས་ཏེ། ད་ལྟར་བཞུགས་པ་ དང་བཅས་པའི་མདུན་དུ་དུས་རྟག་པར་གནས་པས་ཐོས་པ་བཟུང་ནས། ཞིང་དེ་དག་ནས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ། ཞིང་ཁམས་ཐ་དད་པ་རྣམས་སུ་འགྲོ་བ་སོ་སོའི་ནང་དུ་རྒྱུད་ཀྱི་མིང་དང་རྣམ་གྲངས་ཚད་མེད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དེའང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ། གསུང་རྡོ་རྗེ་སྤྱན་རས་གཟིགས། སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཇམ་དབྱངས་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུའི་སེམས་དཔའ་ཚད་མེད་པས་རང་གིས་གསུང་པ་པོ་དང་། ཞུ་བ་པོ་དང་། སྡུད་པ་པོ་དང་། ཆོས་དང་གནས་ཀྱི་རོལ་པ་མཛད་ནས་གསང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སྣང་བར་མཛད་པ་ཡི
Chinese
从最初到最终展示果位，以及从最初就清净的坛城，果位的体性是不作改造，取舍平等，本来成佛作为主要展示的内容。如果按照因果来区分，将具足三身和智慧的果位作为道，那果位也理应如此产生。从界中的垢染以力量显现新的功德，最终必定获得圆满佛陀的身和智慧所庄严的果位。在名相宗中，只有积累二资粮，没有观修身和智慧，因此因果相违背。长久不能获得的原因也是因果自身的宗义内部相违背，因此密宗被认为是殊胜的。第二，宣说具有特点的密宗本身分为两个方面：密宗如何产生的道理和密宗的体性真实。第一方面是从无始无终之时起，无数的金刚持依次显现并安住，之后所有将要显现的金刚持，为了根器极其敏锐的所化众生，以无数的法类进行宣说。《名称赞》中说：“过去诸佛所宣说，未来诸佛亦将说，现在出现的圆满佛，也曾一再宣说。”因此，时间和数量以及类别上没有任何限定。从无始之初，金刚持显现并宣说，以金刚手等佛陀自身显现菩萨形象的无量眷属，受持着无上之法的无数续部，在这个世界和十方其他世界中，无数的金刚持先后示现，与现在安住的金刚持一起，恒时安住于其面前听闻受持。从那些刹土中未曾动摇，却在不同的刹土中，向不同的众生宣说无数的续部名称和法类。而且，诸佛的心是金刚手，语是金刚观世音，身是金刚文殊等无数的果位菩萨，亲自示现说法者、请法者、集结者以及法和处所的游舞，为了利益众生而显现这些伟大的秘密。
English
From the very beginning to the ultimate, it demonstrates the fruition. And from the very beginning, the mandala of primordial purity, the nature of the fruition is uncreated, equal in acceptance and rejection, and naturally enlightened, which is the main point it demonstrates. If we differentiate according to cause and effect, taking the three kayas and wisdom as the path, then the fruition should also arise in the same way. From the defilements of the realm, new qualities appear through power, and ultimately, one will surely attain the complete Buddha adorned with kaya and wisdom. In the Characteristics School, there are only accumulations of the two accumulations, without meditating on kaya and wisdom, therefore the cause and effect are contradictory. The reason for not attaining it for a long time is also that the tenets of cause and effect themselves contradict each other internally, therefore, the Secret Mantra is considered supreme. Secondly, explaining the distinctive Secret Mantra itself is divided into two aspects: how the Secret Mantra arose, and the actual nature of the Secret Mantra. The first aspect is that from the time without beginning or end, countless Vajradharas have appeared and resided in succession, and all those who will appear later have spoken to the disciples with extremely sharp faculties with countless categories. In the 'Nomenclature,' it says: 'The Buddhas of the past have spoken, the Buddhas of the future will also speak, the perfect Buddhas who appear now have also spoken again and again.' Therefore, there is no limitation in time, quantity, or category. From the beginning without beginning, the Vajradharas appeared and spoke. The immeasurable assembly of Buddhas themselves, such as Vajrapani, manifested as bodhisattvas, holding the countless tantras of the supreme Dharma. In this realm and in the ten other directions, countless Vajradharas have appeared one after another, and together with the Vajradharas who are now residing, they constantly abide before them, listening and holding. Without moving from those Buddha-fields, they show countless names and categories of tantras to different beings in different realms. Moreover, the heart of the Buddhas is Vajrapani, the speech is Vajra Avalokiteshvara, the body is Vajra Manjushri, and so on, countless fruition bodhisattvas themselves manifest as speakers, petitioners, compilers, and the play of Dharma and places, revealing these great secrets for the benefit of beings.
Tibetan
ན་ཏེ། ཧེ་བཛྲ་ལས། འཆད་པ་པོ་ང་ཆོས་ཀྱང་ང་། །རང་གི་ཚོགས་སྡུད་འཁོར་ཀྱང་ང་། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་པའང་ང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ནི་སྔོན་རོལ་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། ངན་སོང་སྦྱོང་རྒྱུད་ལས། སངས་རྒྱས་ཀུན་བས་སྔར་སངས་རྒྱས། །མི་ཤེས་དྲི་མ་ཀུན་བཅོམ་པ། །རྡོ་རྗེ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ། །རྡོ་རྗེ་རྡོ་རྗེ་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། །ཅེས་བྱུང་ངོ་། །དེས་གསུངས་པའི་རྒྱུད་ལ་དུས་འདི་ཙམ་ནས་གསང་སྔགས་བྱུང་ཞེས་ཐོག་མཐའ་བསམ་པར་མི་ནུས་ལ། སྟོན་པའང་འདི་ཁོ་ནས་གསུངས་ཞེས་ཚད་གཟུང་དུ་མེད་དེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རོལ་པ་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར། རེ་ཞིག་མི་མཇེད་འདིའི་དབང་དུ་བྱས་ན། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་རིམ་པ་ཆགས་ནས་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་ལ་ཐུན་མོང་གི་སངས་རྒྱས་སྟོང་དང་། སེམས་དཔའ་གཉིས་བྱོན་པའི་ཚུལ་བསྟན་ ནས། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་ཀྱིས་ཕྱིའི་རྒྱུད་སྡེ་འགའ་གསུངས་པར་འདོད་ལ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་རྒྱུད་བཞི་རྫོགས་པར་གསུངས་པའང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་རྣམ་པས་དངོས་སུ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་ཤཱཀྱ་ཐུབ། །ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས་ལྗགས་བཟང་བ། །རིང་ཞིང་ཡངས་པ་བརྐྱང་མཛད་དེ། །ཞེས་པ་དང་། དཔལ་ལྡན་འབྲས་སྤུངས་སུ་དུས་འཁོར་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྣམ་པར་བཞེངས་ཏེ་གསུངས་པར་འདོད་ལ། མ་འོངས་པ་ན་སངས་རྒྱས་མོས་པས་གསུང་བར་འདོད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་བཟུང་ནས་རྟག་པར་གནས་ལ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྟོན་པ། རྡོ་རྗེ་འཆང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ། རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་འོག་མིན་ན་རྟག་པར་བཞུགས་ནས། འཁོར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་སྔར་གསུངས་ད་ལྟ་གསུང་། ཕྱིས་ཀྱང་གསུང་བའི་ཕྱིར་དུས་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་གསུངས་པའི་རྒྱུད་ཀྱང་སྔོན་བསྐལ་པ་དང་པོ་ནས་འདིའི་བར་ལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། དབང་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་གྲུབ་ཐོབ་དང་རིག་སྔགས་འཆང་དང་། མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་བཟུང་ནས། ལྷ་དང་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་དྲི་ཟ་དང་མིའམ་ཅི་དང་། མཁའ་འགྲོ་མའི་གནས་སོ་སོ་ན། དར་ཞིང་སྤྱོད་པ་ལས། ཁྱད་པར་དུ་འཛམ་བུའི་ གླིང་གི་ཟ་ཧོར་དང་། སིངྒ་ལ་དང་། ཨུ་རྒྱན་ལ་སོགས་མཁའ་འགྲོའི་གནས་ན་བཞུགས་པ་ལས། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀླུ
Chinese
如是。《黑汝嘎续》中说：“宣说者我，法也是我，自己的集聚眷属也是我，世间和超世间也是我。”因此，金刚手是最初的佛陀。在《净除恶趣续》中说：“比一切佛陀更早成佛，断除一切无知垢染者，金刚，金刚持之王，金刚，金刚，金刚持，金刚手，我礼敬赞叹。”如是说。因此，从他说出的续部，不能思量从何时起有密咒，也不能衡量说导师也仅仅是他，因为在世间界中，金刚持的化现是无量的。暂时就此娑婆世界而言，从器情次第形成到未空之间，示现了共同的千佛和两位菩萨出世之相，认为最初的佛陀毗婆尸佛宣说了部分外续部，释迦牟尼佛圆满宣说了四续部。有些地方说释迦牟尼佛以自己的形象真实宣说，如“此后世尊释迦牟尼，从自己的口中伸出美好的舌头，又长又宽”，以及吉祥米聚（哲蚌寺）宣说时轮等，有些地方认为以密集金刚等金刚持的形象而宣说，未来则认为由弥勒佛宣说。这些也由金刚手和空行母们执持而恒常存在，并非共同的导师，金刚持，金刚萨埵，五部佛，不可言说的众会，在密严刹土恒常安住，对无量眷属过去宣说，现在宣说，未来也将宣说，因此在时间轮转中显现。他们所宣说的续部，也从最初劫到如今，由金刚手和获得灌顶的菩萨、成就者、持明者和空行母们执持，在天、龙、夜叉、乾闼婆、人非人等，以及空行母的各自处所，兴盛并受用。特别是赡部洲的萨霍、僧伽罗、邬金等空行母的处所安住。大导师龙
English
Thus it is. In the Hevajra Tantra, it says, "The speaker is me, the Dharma is also me, my own assembled retinue is also me, the world and the world beyond are also me." Therefore, Vajrapani is the primordial Buddha. In the Sutra of Purifying the Evil Destinies, it says: "Earlier enlightened than all Buddhas, He who destroys all stains of ignorance, Vajra, King of Vajra Holders, Vajra, Vajra, Vajra Holder, Vajrapani, I prostrate and praise." Thus it appears. Therefore, one cannot contemplate the beginning or end of the tantras spoken by him, saying that the secret mantra originated from this time. Nor can one measure and say that only he is the teacher, because in the realms of the world, the manifestations of Vajradhara are immeasurable. For the time being, considering this Sahā world, from the formation of the outer and inner world until it is not empty, it is shown that a thousand common Buddhas and two bodhisattvas have appeared. It is believed that the first Buddha, Vipashyin, spoke some of the outer tantras, and Shakyamuni Buddha fully spoke the four tantras. In some places, it is said that Shakyamuni Buddha actually spoke in his own form, such as, "Then the Blessed Shakyamuni, from his own mouth, extended his beautiful tongue, long and wide," and the Kalachakra spoken in glorious Drepung, and so on. Some believe that he spoke in the form of Vajradhara, such as Guhyasamaja, and it is believed that in the future, Maitreya Buddha will speak. These are also held by Vajrapani and the dakinis and remain constant. The uncommon teacher, Vajradhara, Vajrasattva, the five families of Buddhas, and the inexpressible assembly, constantly reside in Akanishta, and to the immeasurable retinue, they have spoken in the past, are speaking now, and will speak in the future, therefore they appear in the cycle of time. The tantras spoken by them, from the first kalpa to the present, are held by Vajrapani, the bodhisattvas who have received empowerment, the siddhas, the vidyadharas, and the dakinis, and flourish and are practiced in the respective places of gods, nagas, yakshas, gandharvas, kinnaras, and dakinis. Especially in the dakini places of Zahor, Simhala, and Oddiyana in Jambudvipa. The great teacher Klu