Tibetan
བྱུང་བས། དབྱིངས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དམ་པར། ཡེ་ནས་བཞུགས་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་གཞིར་བྱས་ནས། དེ་ཉིད་ལ་སློབ་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་དྲི་མ་སེལ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པ་བསྒོམ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྦྱངས་པས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དག་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱིས་སྒོམ་པ་ལྷ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན་ཡང་། དབྱིངས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དངོས་ལམ་དུ་བྱས་ཏེ་སྒོམ་པ་མ་ཡིན་ཡང་། དབྱིངས་དེའི་དོན་དང་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ལམ་ཟབ་མོ་སླུ་བ་མེད་པ་ཡིན་པར་ལྟའོ། །དེས་ན་དབྱིངས་དངོས་ལམ་དུ་བྱ་མི་ནུས་པར་རྒྱུའི་ཐེག་པ་དང་འདྲ་ཡང་། རྣམ་པ་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་ཀྱིས་ལམ་ཉེ་རིང་ལ་ཁྱད་ཆེ་སྟེ། ནོར་བུ་དང་མར་ མེ་གཉིས་མཚན་མོ་བསྒྲིགས་ཡོད་པ་ལས་རྐུན་པོ་གཉིས་ཀྱིས་འོད་ལ་ནོར་བུར་ཞེན་ནས་བླངས་པས་ལས། རྐུན་བུ་རྨོངས་པ་དེས་མར་མེ་ཐོབ་ལ། མ་རྨོངས་པའི་མཁས་པ་དེས་ནོར་བུ་ཐོབ་པ་བཞིན་དུ། འདོད་དོན་མྱུར་དུ་ཐོབ་པ་དང་མི་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ལ་ཁྱད་ཆེ་བ་ཉིད་དེ་རྣམ་ངེས་ལས། ནོར་བུ་སྒྲོན་མེའི་འོད་དག་ལ། །ནོར་བུའི་བློ་ཡིས་མངོན་རྒྱུག་པ། །ལོག་པའི་ཤེས་པར་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། །ཇི་ལྟར་དོན་བྱེད་ལ་ཁྱད་ཡོད། །ཅེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འདིར་འབྲས་བུ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡིན་ལ། དེ་དང་འདྲ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ་ཡང་། དང་པོ་དབང་བསྐུར་བའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས། བསྙེན་པ་དང་། ས་ཆོག་དང་། སྟ་གོན་བྱས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་། མཆོད་པའི་རྗེས་ལ། སློབ་དཔོན་ཉིད་བདག་འཇུག་བླངས་ནས། སློབ་མ་བཅུག་སྟེ་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ཕོག་ནས་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་ཕབ་པ་ནི་ཐུགས་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། མེ་ཏོག་དོར་གདོང་གཡོགས་བཀྲོལ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པ་ནི། སྐུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའོ། །དབང་བསྐུར་བའི་རྗེས་ལ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རྗེས་གནང་སྦྱིན་པ་ནི། གསུང་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་དབང་བཞི་བསྐུར་བས་དྲི་མ་དག་ནས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་མངོན་དུ་བྱས་པ་སྟེ་དང་པོར་དབང་མནོས་ནས། གྲོལ་ལམ་གྱི་ཚེ་དེའི་རྒྱུན་སྒོམ་ཞིང་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པས་འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གསང་བ་རྒྱ་མཚོའི་ རྒྱུད་ལས། ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ནི། །སྐུ་གསུམ་ཡོངས་སུ་གྲུབ
Chinese
因此，以了知法界自性之果位殊胜为基础，为了修学它，所以称为果乘。也就是，依靠消除垢染而修习生起次第和圆满次第，通过专注于它本身来净化突发性的垢染。因此，即使以意念观修的本尊和坛城等是自心的显现，但并非将法界的果位本尊和坛城作为真实的道来修习，而是因为接近法界之义，所以被视为甚深且无欺骗的道。因此，虽然不能将法界作为真实的道，而与因乘相似，但由于相似与不相似的差别，导致道的远近有很大的差异。就像夜晚并排摆放着一颗宝珠和一盏灯，两个盗贼因为光芒而执着于宝珠并试图夺取。愚昧的盗贼得到了灯，而聪明的盗贼得到了宝珠。同样，迅速获得或无法获得所求之物的原因有很大的差别。如《释量论》所说：“宝珠灯之光，以宝珠之念，若显现追逐，虽与邪见无别，如何成办义，有差别。”因此，此处所说的果位是身语意，显现与之相似之法的方式是：首先，在灌顶时，具相的上师通过准备供品、场地和前行，绘制坛城，进行修持和供养之后，上师自己入坛，然后引入弟子，授予誓言和戒律，从而将智慧显现出来，这就是意显现。揭开花朵、投掷面具并展示坛城，这就是身显现。在灌顶之后，给予真言和手印的随许，这被称为语显现。通过对身语意三门进行四种灌顶，从而净化垢染，显现身语意。也就是说，首先接受灌顶，在解脱道中，持续修习它，并了知三身五智的自性，这就是将果位作为道。如《秘密藏续》所说：“所知之坛城，无余一切皆，圆满三身性
English
Therefore, based on understanding the nature of the ultimate result of the essence of reality, it is called the Fruition Vehicle because it is studied for that very purpose. That is, one cultivates the generation and completion stages relying on the removal of defilements, and by practicing that very thing, one purifies adventitious defilements. Therefore, although the deities and mandalas, etc., that are meditated upon by the mind are manifestations of one's own mind, they are not meditated upon by taking the deities and mandalas of the fruition of reality as the actual path. However, because it is close to the meaning of that reality, it is regarded as a profound and infallible path. Therefore, although reality cannot be taken as the actual path and is similar to the Causal Vehicle, the difference between similar and dissimilar aspects makes a great difference in the proximity and distance of the path. It is like a jewel and a lamp placed side by side at night, and two thieves, because of the light, are attached to the jewel and try to take it. The foolish thief gets the lamp, while the wise one gets the jewel. Similarly, there is a great difference in the cause of quickly obtaining or not obtaining what is desired. As it says in the Pramāṇavārttika: "The light of a jewel and a lamp, if one manifestly runs after it with the thought of a jewel, although there is no difference from a wrong view, there is a difference in how it accomplishes the purpose." Therefore, here the result is the kāya, speech, and mind, and the way to manifest something similar to that is: First, at the time of empowerment, a qualified master, having prepared the offerings, the ground, and the preliminaries, draws the mandala, performs the practice and offerings, and then the master himself takes self-entry. Then, he introduces the disciple, bestows vows and precepts, and thus manifests wisdom, which is the manifestation of mind. Unveiling the flower, removing the mask, and showing the mandala is the manifestation of kāya. After the empowerment, giving the subsequent permission of mantras and mudras is called the manifestation of speech. By bestowing the four empowerments on the three doors of body, speech, and mind, defilements are purified, and kāya, speech, and mind are manifested. That is, first receiving empowerment, and in the path of liberation, continuously meditating on it and knowing the nature of the three kāyas and five wisdoms, this is called taking the result as the path. As it says in the Guhyagarbha Tantra: "All the mandalas of knowable things are completely the nature of the three kāyas.
Tibetan
་པ་གསང་སྔགས་ཐེག་ཆེན་ཏེ། །སྐུ་གསུམ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ཡིན། །སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པའོ། །ཞེས་སོ། །ལམ་དུ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟར་བྱེད་ན་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གཉིས་ལས། བསྒོམ་པའི་དང་པོར་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་ནི་ཆོས་སྐུ། དེའི་ངང་ནས་ལྷའི་སྐུ་བསྒོམ་པ་ལོངས་སྐུ། འོད་ཟེར་གྱི་སྤྲོ་བསྡུས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་སྤྲུལ་སྐུ། ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ཐབས་ཀྱིས་དག་པ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། གསང་འདུས་ལས། འདི་ཡིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེ། །སྐུ་གསུམ་མི་ཕྱེད་ལས་བྱུང་བ། །ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་རྣམ་པར་བརྒྱན། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཅེས་པ་དང་། དུར་ཁྲོད་རྒྱན་ལས། སྟོང་པ་མངོན་འགྱུར་ཆོས་སྐུ་ལ། །མཚན་དཔེ་བདེ་བ་ལོངས་སྤྱོད་སྐུ། །རོལ་པ་མཛད་པ་སྤྲུལ་སྐུ་ལ། །ཞེས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ལས། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་རྨད་དུ་བྱུང་། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་བ། །སྤྲུལ་སྐུ་རྨད་བྱུང་རོལ་པར་ཤར། །ཅེས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡང་དྲི་མ་སྦྱོང་བྱེད་ལམ་གྱི་ཆར་གྱུར་ན། འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་ཅེས་པ་གང་། རྒྱུའི་ཐེག་པ་དྲི་མ་སྦྱོང་བྱེད་དུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་སོ་སྙམ་ན། ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཅིག་ཅར་དག་ནས་སངས་རྒྱས་གྲུབ་པར་གཅིག་མོད་ཀྱང་། དུས་ཉེ་རིང་དང་། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡུན་རིང་འབད་པའི་ལམ་གྱི་དྲོད་ཙམ་སྔགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལ་ལམ་དུ་བྱེད་ཀྱང་། དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བྱའང་གྲོགས་སུ་འཆར་བའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱིས་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟ་བ་དངོས་སུ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་ཟབ་ལ་རྒྱ་ཆེ་བ་བསྒོམ་དགོས་པར་བྱུང་ངོ་། །སྤྱིར་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་ནས་ཀུན་རྫོབ་གོ་བར་བྱེད་པས། འབད་པ་ཚེགས་ཆེན་པོའི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའི་ཚོགས་རྫོགས་ཤིང་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་བའི་ལམ་ལ་རྒྱུ་ཞེས་བཏགས་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པའོ། །ཚེགས་ཆུང་ངུས་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་དང་འབད་རྒྱུས་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུར་བཞག་པ་དེས་དྲི་མ་སྦྱོང་བ་ལ་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་དག་གི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་དང་པོ་ནས་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་གཞག་ལམ་གཙོ་བོར་བསྟན
Chinese
甚深秘密真言大乘，融入三身即是果乘。三身无离无合是金刚乘。如此说。如何在道上修持身与智慧呢？从生起次第和圆满次第二者来说，修行的开始是修空性，这是法身。在此状态中修持本尊身是报身。光芒的放出和收摄，做利益众生的事业是化身。五种烦恼以方便法清净是五种智慧。密集金刚经中说：以此成为法性之大主，从三身不分中产生，智慧如海般庄严，此生即可获得。尸林庄严经中说：空性现证是法身，具相好之乐是报身，嬉戏是化身。智慧海任运成就续中说：从法界大智慧中，大乐之自性，圆满报身甚为稀有，从大悲心中生出，化身稀有而显现。如此说。如果密咒的乘也成为清净垢染之道的组成部分，那么什么是“果为道用”呢？如果认为因乘是为了清净垢染而生起，所以是相同的，虽然从根本上说，烦恼的垢染同时清净而成就佛陀是一样的。 但从时间长短和体性上来说，外道用很长时间努力的道的暖相，密咒在一瞬间就可作为道用，因为观修安住于法界坛城的状态，应断除的也显现为助伴。所以说是果为道用，但并不是将最终的果位如实地作为道用，因此必须修持深广之道。总的来说，以因果的方式安立，是为了容易理解世俗谛。因此，以极大的努力所产生的禅定等果的集合圆满，并且清净障碍的道，称为因，是体性的乘。以微小的努力所获得的禅定等，由于不是由集合和努力所产生的，所以安立为果，因此，以其清净垢染称为果乘。这些法的名相，也是从一开始就主要显示因缘的安立。
English
The profound secret mantra Mahayana, entering into the three bodies is the Fruition Vehicle. The three bodies being inseparable is the Vajra Vehicle. Thus it is said. How to practice body and wisdom on the path? From the two, the generation stage and the completion stage, at the beginning of meditation, meditating on emptiness is the Dharmakaya. From that state, meditating on the deity's body is the Sambhogakaya. The emanation and gathering of rays, doing the work of benefiting sentient beings is the Nirmanakaya. The five afflictions purified by skillful means are the five wisdoms. The Guhyasamaja Tantra says: "By this, one becomes the great lord of Dharma, arising from the indivisibility of the three bodies, the ocean of wisdom is adorned, and one will attain it in this very life." The Cemetery Garland Tantra says: "The direct realization of emptiness is the Dharmakaya, the enjoyment of bliss with marks and examples is the Sambhogakaya, the playful activity is the Nirmanakaya." The Spontaneously Accomplished Ocean of Wisdom Tantra says: "From the great wisdom of the Dharmadhatu, the very nature of great bliss, the perfect Sambhogakaya is wondrous, arising from great compassion, the Nirmanakaya appears as wondrous play." Thus it is said. If the mantra vehicle also becomes a part of the path that purifies defilements, then what is meant by "taking the result as the path"? If one thinks that the cause vehicle is generated to purify defilements, so they are the same, although fundamentally, the simultaneous purification of the defilements of the elements and the attainment of Buddhahood are the same. But in terms of the length of time and the nature, the warmth of the path that outsiders strive for a long time, the mantra can be used as the path in an instant, because by meditating on the state of abiding in the mandala of the sphere, what should be abandoned also appears as a helper. Therefore, it is said that the result is taken as the path, but it is not actually taking the ultimate result as the path, so one must practice the profound and vast path. In general, establishing the aspect of cause and effect is to make it easy to understand conventional truth. Therefore, the collection of results such as samadhi generated by the cause of great effort is perfected, and the path that purifies obscurations is called the cause, and it is the characteristic vehicle. The samadhi etc. obtained with little effort, because it is not generated by the collection and effort, is established as the result, therefore, it is called the Fruition Vehicle because it purifies defilements. These Dharma categories also mainly show the establishment of cause and condition from the beginning.