Tibetan
ཐུབ་པ་སྒྲིབ་ཀུན་ངེས་པར་གྲོལ། །ཅེས་སོ། །མཉམ་རྗེས་སུ་བཏགས་པ་ནི་རང་དོན་ཆོས་སྐུ་ལས་མི་གཡོ་བ་མཉམ་གཞག་ལ། དེའི་ངང་ལས་གཞན་དོན་འཕྲིན་ལས་འབྱུང་བ་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སྒྲིབ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཡི། །རྒྱུ་ནི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །མི་རྟོག་པ་དང་དེ་ཡི་ནི། །རྗེས་ཐོབ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་འདོད། །ཅེས་བརྡ་ཙམ་གྱི་ཆ་ལ་དགོངས་ནས་བརྗོད་ཀྱང་། རྟག་ཏུ་མཉམ་གཞག་ལས་མི་གཡོ་བར་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། གླང་ཆེན་བཞུགས་ཀྱང་མཉམ་པར་གཞག །གླང་ཆེན་གཟིམས་ཀྱང་མཉམ་པར་གཞག །གླང་ཆེན་མནལ་ཡང་མཉམ་གཞག་ཡིན། །ཅེས་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དེ་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། ཆོས་ཉིད་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་ཤེས་པར་ཡོད་མི་ནུས། །ཞེས་པའི་ལན་ནི། ཆོས་ཉིད་དེ་ངོ་བོར་གྲུབ་པའི་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་ པས་དེ་སྐད་གསུངས་ཀྱང་། བརྗོད་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མཐའ་བྲལ་ཙམ་དུ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པས་མཁྱེན་ཏེ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱིས་ཡུམ་ལ་བསྟོད་པ་ལས། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མ་སྐྱེས་མི་འགག་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྙེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་མ་དག་པ་རང་མཚན་པར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དེ་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ཞེ་ན། བདེན་པ་མེད་ཀྱང་རྫུན་པ་ཡོད་པས་མཁྱེན་ནོ། །ཤེས་བྱའི་མཐའ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་དང་། འཁོར་བའི་ཐོག་མཐའ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ཞེ་ནའང་། ཤེས་བྱ་ལ་སྲིད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་པར་ཁས་བླངས་ཀྱིས་མི་སྲིད་པ་དེ་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པས་གཟིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དེའང་རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པར། ཐོག་མེད་གྱུར་ཀྱང་ཐ་མ་དང་ལྡན་པ། །ཞེས་གསུངས་པས། ནམ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཕྱི་མ་དག་པ་ཡིན་ཏེ། ལེགས་པར་མཁྱེན་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་གསུམ་པ་མཛད་པ་འཕྲིན་ལས་ནི་ལོངས་སྐུའི་ངང་ལས་སྤྲུལ་སྐུ་འགྲོ་བས་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་བར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཕྲོ་བའི་མོས་པ་བཞིན་འབྱུང་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ ལས། དེ་བཞིན་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་འདིའི། །ལས་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འདོད། །
Chinese
能仁必定解脫一切障礙。如是。所謂俱後者，是指不離自利法身的等持。從此狀態中，為了他利而生起的事業，被稱為後得。如《寶性論》云：「離二障礙之，因是二種智，無分別與彼，後得即是智。」雖然是就名相的層面而言，但始終不離等持。《寶積經》云：「大象安住亦等持，大象睡眠亦等持，大象入睡亦等持。」如是成立。第二，遣除諍論有二。若謂： যেহেতু 如所有智之境法性不可能存在，故觀看彼之智慧不可能存在，因為《金剛經》云：「法性非所知，彼不能被知。」答： 雖然如是說，因為法性並非本質上成立的所知，但它是不可言說、不可思議、遠離一切戲論，唯有各自以自證智才能體會的境界。如龍猛菩薩以讚揚佛母般若波羅蜜多云：「言語思維皆寂滅，甚深般若波羅蜜，不生不滅如虛空，各別自證智行境，三世佛母我敬禮。」如是說。若謂： যেহেতু 如所有智之境不淨，自相不可能存在，故觀看彼之智慧不可能存在。答： 雖然沒有真實，但有虛假，故能知曉。若謂： যেহেতু 所知之邊際、有情之數量、輪迴之始終不可能存在，故觀看彼之智慧不可能存在。答： 由於諸佛已承諾知曉存在之所知，故不存在者並非所知，因此並非觀看，如同兔角。對此，《寶性論》的註釋中說：「雖然無始，卻具有終點。」因此，凡是獲得完全清淨者，其後續的煩惱都會清淨，這是善加了知的。第三，事業利他是從受用身的狀態中，化身利益眾生，只要輪迴存在，就會如所願般不斷地示現。如《現觀莊嚴論》云：「如是輪迴存有間，其業恆常不間斷。」
English
The capable one is certain to be liberated from all obscurations. Thus it is. The term 'subsequent' refers to the equipoise that does not waver from the Dharmakaya for one's own benefit. The activities for the benefit of others that arise from that state are referred to as subsequent attainment. As it is said in the Uttaratantra, 'The cause of being free from the two obscurations is the two wisdoms, non-conceptualization and its subsequent attainment, which is considered wisdom.' Although this is stated with regard to mere terminology, it is always unwavering from equipoise. As it is said in the Konchok Tsekpa, 'Even when an elephant is sitting, it is in equipoise. Even when an elephant is resting, it is in equipoise. Even when an elephant is sleeping, it is in equipoise.' Thus it is established. Second, refuting objections has two parts. If it is argued that since the object of knowledge of suchness, the nature of phenomena, is impossible, the wisdom that sees it is impossible, because the Vajracchedika says, 'The nature of phenomena is not an object of knowledge; it cannot be known,' the answer is that although it is said that the nature of phenomena is not an object of knowledge that is established in its own right, it is known because it is the object of the wisdom of individual self-awareness, which is inexpressible, inconceivable, and free from extremes. As Nagarjuna praises the Mother, 'Prajnaparamita, beyond speech, thought, and expression, unborn and unceasing, the very nature of space, the object of the wisdom of individual self-awareness, to the Mother of the Buddhas of the three times, I pay homage.' Thus it is said. If it is argued that since the object of knowledge of suchness, the impure, self-characterized, is impossible, the wisdom that sees it is impossible, the answer is that although there is no truth, there is falsehood, so it is known. If it is argued that since the limits of knowable objects, the number of sentient beings, and the beginning and end of samsara are impossible, the wisdom that sees them is impossible, the answer is that since the Buddhas have promised to know the existing knowable objects, what does not exist is not a knowable object, so it is not seen, like the horns of a rabbit. In the commentary on the Uttaratantra, it is said, 'Although it is without beginning, it has an end.' Therefore, those who have attained complete purity have purified their subsequent afflictions, which is well known. Third, the activity of benefiting others is that from the state of the Sambhogakaya, the Nirmanakaya benefits beings, and as long as samsara exists, it will continuously appear as desired. As it is said in the Abhisamayalankara, 'Likewise, as long as samsara exists, its activity is considered to be continuous.'
Tibetan
ཅེས་པ་དང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གཞན་གྱི་དབང་གིས་ངེས་འབྱུང་དང་། །བདག་དང་སེམས་ཅན་མཚུངས་གཟིགས་དང་། །མཛད་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་ཕྱིར། །འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་མཛད་མི་འཆད། །ཅེས་སོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་། དེ་ཉིད་གང་གིས་འདུལ་དང་། ཐབས་ཀྱི་བྱ་བ་དང་། དུས་སུ་འདོམས་པ་ལས་ཡོལ་བ་མི་མངའ་བ་རྣམས་མཁྱེན་ནས་དོན་མཛད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། གདུལ་བྱའི་ཁམས་དང་འདུལ་བའི་ཐབས་དང་ནི། །གདུལ་བྱའི་ཁམས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་བྱ་བ་དང་། །དེ་ཡི་ཡུལ་དང་དུས་སུ་གཤེགས་པ་ལ། །ཁྱབ་བདག་རྟག་ཏུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག །ཅེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་ཅེ་ན་དཔེ་དགུས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། གང་ཞིག་བརྒྱ་བྱིན་རྔ་དང་སྤྲིན་བཞིན་དང་། །ཚངས་ཉི་རིན་ཆེན་ཡིད་བཞིན་ནོར་རྒྱལ་བཞིན། །སྒྲ་བརྙན་ནམ་མཁའ་ས་བཞིན་སྲིད་པའི་བར། །འབད་མེད་གཞན་དོན་བྱེད་དེ་རྣལ་འབྱོར་རིགས། །རིན་ཆེན་ལྷ་དབང་སྣང་ཞིང་སྟོན་པ་དེ། །ལེགས་པར་འདོམས་མཛད་ལྷ་ཡི་རྔ་དང་འདྲ། །ཁྱབ་བདག་མཁྱེན་དང་བརྩེ་ཆེན་སྤྲིན་ཚོགས་ནི། །མཐའ་ཡས་འགྲོ་བ་སྲིད་རྩེའི་བར་དུ་ཁྱབ། །ཚངས་བཞིན་ཟག་མེད་གནས་ལ་མ་བསྐྱོད་པར། །སྤྲུལ་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་རབ་ཏུ་སྟོན། ། ཉི་བཞིན་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རབ་སྤྲོ་གང་། །རྣམ་དག་རིན་ཆེན་ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲའི་ཐུགས། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་དེ་ཉིད། །བྲག་ཅ་བཞིན་དུ་ཡི་གེ་མེད། །སྐུ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ཁྱབ་དང་གཟུགས་མེད་རྟག་པ་ཉིད། །ས་བཞིན་འགྲོ་བ་དཀར་པོ་ཡི། །ཆོས་ཀྱི་སྨན་ནི་མ་ལུས་པའི། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་གཞིར་གྱུར་པ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་ས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་འཕྲིན་ལས་ཀྱང་། འགྲོ་བའི་ཁམས་ལ་སྐལ་བ་གང་ཡོད་དེར། །ཅིག་ཅར་འཇུག་པ་ཉི་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། །དེ་ཉིད་ལས། གང་ཕྱིར་གདུལ་བྱ་དག་པ་ཡི། །ཆུ་ཡི་སྣོད་ནི་ཐམས་ཅད་ལ། །བདེར་གཤེགས་ཉི་མའི་གཟུགས་བརྙན་ནི། །དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཅིག་ཅར་འཆར། །ཅེས་སོ། །དེའང་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་ལའང་དེ་ལས། ཇི་ལྟར་བཻ་ཌཱུར་ས་གཞི་གཙང་མ་ལ། །ལྷ་དབང་ལུས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་འགྲོ་སེམས་ས་གཞི་གཙང་མ་ལ། །ཐུབ་པའི་དབང་པོ་སྐུ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་འཆར། །འགྲོ་བར་གཟུགས་བརྙན་འཆར་ནུས་རྙོག་མེད་དང་། །རྙོག་པའི་རང་སེམས་རབ་འཇུག་དབང་གིས་འཇུག །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བའི་འཕྲིན་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའང་གདུལ་
Chinese
如是。又《宝性论》中说：由他力而生起出离心，以及视自己与众生平等，由于利生事业未能圆满，故轮回未尽事业亦不息。如是。如何呢？了知众生的根器，以及以何调伏，调伏的方便事业，以及何时应调伏等无有错谬，从而成办利益。其中说到：所化之根器与调伏之方便，所化之根器所作之事业，以及彼之境与何时应往赴，遍主恒时任运而成就。如是。如何任运成就呢？当以九喻了知，其中说到：犹如帝释之鼓与云，梵天、日、宝、如意宝王，声响、虚空、地一般，乃至有轮回，不费力气成办他利，此乃瑜伽士之族类。珍宝天王显现并示现，善巧教诫犹如天鼓。遍主之智与大悲云聚，无边众生遍及有顶。如梵天般不离无漏之境，而示现种种化身。如日般智慧光明普照，清净珍宝如意宝般之心。诸佛之语，犹如山谷回音般无有文字。身如虚空，周遍且无色，是常恒之体性。如大地般，对于众生清净之，一切法药之，一切形相之所依，是佛之大地。如是。如是，任运成就之事业亦是，于众生之界中，有何等之缘分，即于彼处，一时俱现犹如日光。其中说到：何故于所化清净之，一切水器之中，善逝日光之影像，无数同时显现。如是。彼亦是随顺所化众生之心而行，其中说到：如于吠琉璃清净之地上，天王身体之影像显现般，如是于众生心清净之地上，能仁之身影像显现。于众生中能显现影像，乃因无有垢染，以及能自在融入垢染之自心之力。如是，显现之事业，如佛陀宣说佛法等亦是调
English
Thus it is. Furthermore, in the Uttaratantra it says: 'Due to the power of others, arising of renunciation, and seeing oneself and sentient beings as equal, because the deeds are not completely fulfilled, as long as samsara exists, the deeds will not cease.' Thus it is. How is it? Knowing the faculties of sentient beings, and by what to tame them, the means of taming activities, and when to tame them, without any error, thereby accomplishing benefit. In that itself it says: 'The realm of those to be tamed and the means of taming, the activities of those to be tamed by the realm of those to be tamed, and going to that place and time, the pervasive lord constantly abides in spontaneous accomplishment.' Thus it is. How does it abide in spontaneous accomplishment? It should be understood by nine similes, in that itself it says: 'Like Indra's drum and clouds, Brahma, sun, jewel, wish-fulfilling gem king, sound, reflection, sky, earth, until the end of existence, effortlessly accomplishing the benefit of others, this is the lineage of yogis. The precious lord of gods appears and shows, skillfully teaching like the drum of gods. The pervasive lord's wisdom and great compassion cloud masses, boundless beings pervade up to the peak of existence. Like Brahma, without moving from the stainless state, he shows various emanations. Like the sun, the light of wisdom radiates, a pure jewel like a wish-fulfilling gem heart. The speech of the Buddhas, like an echo in the mountains, is without letters. The body is like the sky, pervasive and without form, it is eternal. Like the earth, for the white beings, of all the medicine of Dharma, in all aspects, the basis, is the earth of the Buddha.' Thus it is. Thus, the spontaneously accomplished activity is also, in whatever realm of beings, there is whatever fortune, in that place, all at once appearing like the sun. In that itself it says: 'Why is it that in all the pure water vessels of those to be tamed, the image of the Sugata's sun, countless ones appear all at once?' Thus it is. That also follows the minds of those to be tamed, in that itself it says: 'Just as on a pure beryl ground, the image of the body of the lord of gods appears, so on the pure ground of sentient beings' minds, the image of the body of the Sage's lord appears. The ability to manifest images in beings is due to the absence of defilement, and the power to freely enter into the defiled mind.' Thus, the activity of appearance, such as the Buddha teaching the Dharma, is also taming.