Tibetan
པའི་སྣོད་བཅུད་མཁྱེན་མི་སྲིད་དེ། དེ་དག་སེམས་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མ་དག་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དག་པར་གནས་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའང་མི་རིགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། ཡིན་ན་འགྲོ་བའི་འཁྲུལ་སྣང་མི་མཁྱེན་པ་བུད་ལ། མ་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ་ཉམས་སོ། །དེས་ན་ལུགས་དེ་ཐམས་ཅད་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མཐོང་ཙམ་མམ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བས་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཡང་དག་པའི་ལུགས་དགོད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཤེས་བྱ་གཟིགས་པའི་ཚུལ་དང་། རྩོད་པ་སྤང་པའོ། །དང་པོ་ནི་རང་སྣང་ལ་ལྟོས་ནས་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་སྣང་རྡུལ་ཙམ་ཡང་གཟིགས་པ་མེད་དེ། འཁྲུལ་པ་གཏན་ནས་སྤངས་ཏེ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་སྣང་འཁྲུལ་ངོ་ལ་ལྟོས་ནས་འགྲོ་བ་སོ་སོ་ལ་འཆར་ཚུལ་རྒྱུ་འབྲས་དང་བཅས་པ་མཐའ་དག་སྐྱུ་རུ་ར་ཕྱག་མཐིལ་དུ་བཞག་པ་ལྟར་མཁྱེན་ནོ། །དེའང་ཡེ་ཤེས་གཅིག་གིས་དུས་མཉམ་དུ་རང་གཞན་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་གཉིས་ལས། མཁྱེན་པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ཀྱང་། །ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་ཁྱབ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་དོན་དཔེ་ཞིག་གིས་གོ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་རིན་པོ་ཆེའི་ཁང་བཟངས་མཆོག་འབྱོར་པ་མཐའ་ཡས་པས་བརྒྱན་པ་ན། ཁྱིམ་བདག་སྤུན་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། ཕུ་བོ་དེ་ནི་སྔ་རོལ་དུ་གཉིད་དུ་སོང་བ་ལས་སད་དེ་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དེའི་རྨི་ལམ་དུ། ནུ་བོ་དེ་ཡང་གཉིད་དུ་སོང་ནས་འགྲོ་དྲུག་སོ་སོའི་འཁྲུལ་སྣང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་བར་མ་སྣ་ཚོགས་ པ་རྨི་བདོ་བའི་དུས་དེར། དེ་མ་ཐག་གཉིད་སངས་པ་མེད་པས་གཉིད་སློང་ཡང་ཕན་པ་མེད་ནས། ཕུ་བོ་དེས་ནུ་བོ་ལྷ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེས་ཏེ་བདེ་སྡུག་ལ་སྤྱོད་པ་དེའི་དྲུང་དུ་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེའམ་སྐྱེས་པའམ་བུད་མེད་དམ་སངས་རྒྱས་སམ་ཉན་རང་ངམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའམ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་སོགས་པ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས། ཀྱེ་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པ། སྙིང་པོ་མེད་པ། ཡང་དག་པར་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་སྣང་འདི་རྫུན་པས་བདེན་པར་མ་ཞེན་ཅིག །ཆོས་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བསྟན་ནས། རྒྱུ་དེས་མི་དགེ་བ་དོར། དགེ་བ་བསྒྲུབས་པས་ཚེ་རབས་ཡང་ཡང་འཕོས་
Chinese
说器情世间不可能知晓，因为这些是由有情众生的烦恼和业所产生的。并且，所有不净的显现都已转为清净的处所，这种说法也不合理。佛陀的智慧是全知智慧吗？如果是，那么不知道众生的错觉显现就矛盾了。如果不是，那就丧失了佛陀智慧的特性。因此，所有这些观点要么只看到相似之处，要么因为没有看到不同之处而陷入，所以不是正确的。第二，建立正确的观点分为两点：观察所知的方式和消除争论。第一点是，就自显现而言，所有错觉都非常清净，所以没有看到一丝一毫的错觉显现，因为错觉已经被彻底消除，没有成立。就他显现的错觉本质而言，对于每个众生所显现的方式，包括因果在内的一切，都像把余甘子放在手掌中一样了知。也就是说，以一个智慧同时了知自他和他的显现，因为是全知智慧。在《二谛论》中说：“以一刹那的智慧，也能遍知一切所知的坛城。”这两个意思可以通过一个例子来理解：比如，在一个用无量珍宝装饰的华丽宫殿里，有两个兄弟，哥哥先睡醒了，变成了具有了知他人心识的神通者，在他的梦中，弟弟也睡着了，梦见六道各自的错觉显现，各种各样的快乐、痛苦和中等感受。就在那时，弟弟还没有醒来，即使叫醒也没有用。哥哥就化现成天等众生，享受快乐和痛苦，在他的面前化现成沙门或婆罗门，或男人或女人，或佛陀或声闻缘觉，或菩萨，或凡夫等任何一种形象，然后教导佛法说：“唉！所有和合的事物都是无常的，没有实义，不是真实存在的。不要执着于这个虚假的错觉显现为真实。行持佛法吧！”等等，通过这样的教导，因为这个原因，舍弃不善，行持善法，从而生生世世不断提升。
English
It is impossible to know the container and its contents, because these are produced by the afflictions and karma of sentient beings. And, it is unreasonable to say that all impure appearances have been transformed into pure places. Is the wisdom of the Buddha omniscient wisdom? If it is, then it is contradictory to not know the illusory appearances of sentient beings. If it is not, then the characteristic of the Buddha's wisdom is lost. Therefore, all these views either only see similarities, or fall into it because they do not see differences, so they are not correct. Second, establishing the correct view is divided into two points: the way of observing the knowable and eliminating disputes. The first point is that, in terms of self-appearance, all illusions are extremely pure, so there is no seeing even a speck of illusory appearance, because illusion has been completely abandoned and not established. In terms of the essence of the illusion of other-appearance, the way it appears to each sentient being, including all causes and effects, is known as if placing an Emblica fruit in the palm of the hand. That is to say, with one wisdom, all appearances of self and others are known simultaneously, because it is omniscient wisdom. In the Two Truths, it is said: "With one moment of wisdom, one can also pervade the entire mandala of the knowable." The meaning of these two can be understood by an example: For example, in a magnificent palace decorated with infinite treasures, there are two brothers, the elder brother woke up earlier and became a person with the supernatural power of knowing the minds of others, in his dream, the younger brother also fell asleep and dreamed of the illusory appearances of the six realms, all kinds of happiness, suffering, and neutral feelings. At that time, the younger brother had not yet woken up, and even waking him up was useless. The elder brother then manifested as gods and other beings, enjoying happiness and suffering, and in front of him manifested as a Sramana or Brahmin, or a man or a woman, or a Buddha or a Hearer-Buddha or a Bodhisattva, or an ordinary person, etc., and then taught the Dharma, saying: "Alas! All compounded things are impermanent, without essence, and not truly existent. Do not cling to this false illusory appearance as true. Practice the Dharma!" etc. Through such teachings, because of this reason, abandon non-virtue, practice virtue, and thus be promoted again and again in life after life.
Tibetan
པ་ལྟར་སྣང་དུས་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་ཆོས་སྤྱོད་པའི་རིགས་སུ་གྱུར་ཏེ་གནས་སྐབས་སུ་བདེ་བར་གྱུར་པ་ལས། གཉིད་ཀྱང་ཁད་ཀྱིས་བསྲབ་པའི་འོག་ཏུ་འཁོར་བ་རྫུན་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་དེས་གཉིད་སད་པ་ན། སྔར་གྱི་མལ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་འབྱུང་བ་ཡང་མཐོང་ལ། ཕུ་བོས་སྤྲུལ་པ་བཀྱེ་ནས་དོན་བྱས་པའང་དྲན་བཞིན་དུ། ཕུ་བོ་དང་དོན་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་ཡིན་ཡང་། དར་ཅིག་བཟང་ངན་དུ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ལ། སྤུན་གཉིས་བཞད་གད་དུ་དོན་དེ་གླེང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁང་བཟངས་ལ་མཉམ་དུ་དབང་ཡང་རེ་ཞིག་གློ་བུར་བསྒྲིབ་པའི་གཉིད་སད་མ་སད་ཁྱད་ལྟ་བུས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། ། དེའང་ཤེས་བྱའི་མཁྱེན་ཚུལ་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་མཐའ་དག་ཆོད་ནས་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཤེས་བྱ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་དམིགས་པར་མངོན་སུམ་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ལ། ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཁྱེན་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་ལས། འགའ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་ཆོས་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། ཞི་བ་ལྷས། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་སོ། །ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་ཚུལ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ། ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་རྫུན་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་སོ། །དེའང་དབང་ཤེས་ལྟར་ཡུལ་སོ་སོར་འཛིན་པས་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་གྱིས། ཤེས་པ་རྫས་གཅིག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ཅན་མ་ལུས་པ་མཁྱེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་ཀྱིས། །སྐད་ཅིག་གིས་ནི་དོན་ཀུན་རིག །ཅེས་སོ། །དུས་གསུམ་གྱི་ཤེས་བྱ་རྣམས་སྔ་ཕྱི་རིམ་གྱིས་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་གྱིས། དུས་ཅིག་ཅར་མཁྱེན་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཉི་མའི་ འོད་ཟེར་གཅིག་བཏང་བས། །འགྲོ་བ་སྣང་བར་བྱེད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཅིག་ཅར་སྣང་། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་མཉམ་གཞག་གི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པར་གཟིགས་ཀྱིས། རྗེས་ཐོབ་མཚན་ཉིད་པ་མེད་དེ། རྣམ་གཡེང་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལས།
Chinese
就像显现时，如同身处天界的安乐之中，并转生成为修行佛法之人，暂时获得了安乐。然而，当睡眠稍微变浅，因为了知轮回是虚假的缘故而醒来时，即使还未离开原来的床铺，也能看到梦境的显现。虽然还记得哥哥变幻化身所做的事情，但哥哥和事情本身并没有好坏之分。然而，对于一时显现的好坏，就像兄弟二人笑着谈论这件事一样。佛陀和众生共同拥有如意宝智慧的殿堂，但要理解这一点，就像突然被遮蔽的睡眠，醒与未醒之间的差别一样。 此外，关于所知境的两种认知方式，如实知是佛陀的智慧，它断除了对轮涅一切法之自性的生灭等戏论和执着于相的增益，从而证悟了连同自性在内的任何所知境都未被缘取，这被称为如实知法性。如经中所说：“无可见者，乃见法。”寂天菩萨说：“何时事物与非事物，不存于心识之前，彼时无有他种相，无所缘而寂灭。”如所有知的方式是，佛陀的智慧在不离开等持的状态下，如实了知一切所知境皆如虚幻，这便是如所有知。如经中所说：“一切种智之所缘，乃无事物。”这并非像根识那样执着于各自的对境而知，而是以一个智慧就能了知所有法，如《华严经》中所说：“诸佛无上之智慧，刹那之间能知一切义。”对于三时之所知境，并非先后次第了知，而是同时了知，如《经庄严论》中所说：“如同一道阳光，照亮世间众生，如是对于一切所知，佛陀智慧一时显现。”这些都是在不离等持的状态下观照，没有后得的相，为了断除散乱和习气。如彼经所说。
English
Just as when it appears, it is like being in the bliss of the heavenly realms and being reborn as a practitioner of Dharma, temporarily attaining happiness. However, when sleep becomes slightly lighter, due to the cause of knowing that samsara is false, upon awakening, even without leaving the original bed, one can see the appearance of dreams. Although one still remembers the deeds done by the elder brother through emanations, there is no good or bad in the elder brother and the deeds themselves. However, regarding the temporary appearance of good and bad, it is just like two brothers laughing and talking about the matter. Buddhas and sentient beings equally possess the palace of wish-fulfilling wisdom, but to understand this, it is like the difference between waking and not waking from a sleep that suddenly obscures it. Furthermore, regarding the two ways of knowing knowable objects, knowing as it is (如实知) is the wisdom of the Buddha, which cuts off all elaborations such as arising and ceasing of the nature of all phenomena of samsara and nirvana, and the superimpositions of grasping at characteristics, thereby realizing that no knowable object, including its own nature, is apprehended. This is called knowing the suchness of Dharma as it is. As it is said in the sutra: "Not seeing anything is seeing the Dharma." Shantideva said: "When things and non-things do not exist before the mind, at that time there is no other aspect, it is utterly pacified without an object of focus." The way of knowing as many as there are (如所有知) is that the wisdom of the Buddha, without moving from the state of equipoise, directly knows all knowable objects as illusory and like magic. This is knowing as many as there are. As it is said in the sutra: "The object of focus of the all-knowingness is the non-existence of things." This is not knowing by grasping at each object separately like the sense consciousnesses, but rather knowing all phenomena with one wisdom. As it is said in the Avatamsaka Sutra: "The unsurpassed wisdom of the Buddhas, in an instant, can know all meanings." The knowable objects of the three times are not known in a sequential order, but are known simultaneously. As it is said in the Ornament of the Sutras: "Just as a single ray of sunlight illuminates the world, so too, for all knowable objects, the wisdom of the Buddha appears simultaneously." These are all seen without moving from the state of equipoise, there is no subsequent attainment with characteristics, in order to abandon distraction and habitual tendencies. As it is said in that very text.