Chinese
由“入”所概括的，即是转变为六度自性的（菩提心）。《现观庄严论》中说：发起菩提心，是为了利他， желая 真正圆满的菩提。如是。分类有七种。从二分法来分： 《入行论》中说：菩提心略而言之，应知有两种，即希求菩提之心与进入菩提之心。 如《涅槃经》所说：以世俗谛和胜义谛的区分，菩提心有两种，如森哈巴之声。 如是。 若以三分法来分，以三种戒律的次第：使清净的是戒律的学处，使安住的是心的学处，使解脱的是智慧的学处，此为三种心的形态。 若以四分法来分：在资粮道和加行道有的是，以信解而行持的发心；从七地以下到初地以上有的是，清净增上意乐的发心；在清净三地有的是，异熟发心；在佛地有的是，断除障碍的发心。 如《经庄严论》所说：发心在那诸地，信解与增上意乐，清净与，异熟，被认为是不同的，同样是断除二障。 如是。 若以五分法来分：即五道的五种发心。 若以六分法来分：即六度的六种（发心）。 《中观母经》中说：与六度具有的，六种发心是与何者具有的。 如是。 以比喻来表示的，地的界限的区分有二十二种。 《现观庄严论》中说：即地、金、月、火，宝藏与珍宝生处、海，金刚、山、药、善知识与，如意宝、太阳、龙，国王、宝库与康庄大道，乘骑、妙饰之水与，声、影像、河流、云，有二十二种相。 如是。 那些比喻所表示的意义是，在解释中说：欲、思、增上思、加行、布施、持戒、忍辱、精进、静虑、智慧、善巧方便、愿、力、智的波罗蜜多与，神通、福德与，智慧。
English
That which is summarized by "entering" is transformed into the nature of the six perfections (bodhicitta). As it says in the Ornament of Clear Realization: The arising of bodhicitta is for the sake of others, желая (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) truly perfect enlightenment. Thus it is. There are seven types of divisions. Dividing from the perspective of two
Tibetan
་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་། མཐུན་པའི་ཆོས་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་། ལྷག་མཐོང་དང་། གཟུངས་དང་། སྤོབས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དགའ་སྟོན་དང་། བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཞེས་སོ། །དེའང་དང་པོ་གསུམ་ནི་ཚོགས་ལམ་གསུམ་ལའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་སྦྱོར་ལམ་ནའོ། །སྦྱིན་པ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་བཅུ་ནི་ས་བཅུ་ལའོ། །མངོན་ཤེས་ནས་གཟུངས་སྤོབས་ཀྱི་བར་ལྔ་ནི་དག་པ་ས་གསུམ་ལའོ། །ཕྱི་མ་གསུམ་པོ་ས་བཅུ་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་གཞི་རྗེས་གསུམ་ན་ཡོད་དོ། །དེའང་ཁས་བླངས་པའི་ཆོ་གས་ཐོབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནི་སློབ་ལམ་ན་ཡོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་མེད་དོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་དོན་མཛད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སོ་སོའི་དོན་ལ་བདུན་ལས། སྨོན་འཇུག་གི་དོན་ནི། གཞན་དོན་དུ་བསམ་པས་སྨོན་པ་ནི་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ལྟ་བུ། སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད། འཇུག་པས་སྤྱོད་པ་འགྲོ་བཞིན་པ་ལྟ་བུ་འཇུག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་མཁས་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི། །བྱེ་བྲག་རིམ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་དོན་ནི་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལས་རྒྱུད་སྡོམ་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་གོང་མར་སྤེལ་བ་ནི་སེམས། དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་ཅིང་ཤེས་བྱ་འབྱེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །ས་རིམ་གྱི་དོན་ནི་རིགས་ལ་མོས་པས་སྤྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་དུས་མོས་པས་སྤྱོད་པ་ཕྱོགས་རེ་མཐོང་བ་ན་ལྷག་བསམ་དག་པ། ཞིང་ཁམས་དག་པ་ལ་སོགས་པ་དབང་ཐོབ་དུས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་སྒྲིབ་པ་ཀུན་དང་བྲལ་དུས་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་བྱའོ། །ལམ་ལྔའི་དོན་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ཚེ། ཐོས་བསམ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་གཙོ་ཆེར་སྤྱོད་པས་ཚོགས་ལམ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་ལམ་ ལ་སྦྱོར་བས་སྦྱོར་ལམ། ཆོས་ཉིད་དངོས་སུ་མཐོང་བས་མཐོང་ལམ། མཐོང་ཟིན་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་སྒོམ་ལམ། བསླབ་བྱ་མཐར་ཐུག་ནས་བསྒོམ་དུ་མེད་པས་མི་སློབ་པའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་དོན་ནི་ཡོ་བྱད་སེར་སྣ་མེད་པར་གཞན་ལ་གཏོང་སེམས་དགེ་བ་སྦྱིན་པ། ཉེས་སྤྱོད་ལས་སེམས་བསྲུང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས། རྣམ་འཚེ་བཟོད་པས་བཟོད་པ། དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བས་བརྩོན་འགྲུས། དམིགས་པ་གཅིག་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པས་བསམ་གཏ
Chinese
以及，菩提之方便，相应之法，慈悲，胜观，陀罗尼，无畏，佛法之喜宴，唯一之道路，具足法身，如是说。其中，最初之三者为资粮道之三。加行道在加行道中。布施至智慧之十者为十地。神通至陀罗尼无畏之五者为清净地之三。最后之三者在十地之加行和正行后三者中存在。其中，以承诺之仪轨所获得之发心存在于有学道中，而不在佛地中。以大悲远离障碍之发心行持事业，应知存在于佛地中。各自之义有七种，其中，愿行之义为：以利他之心而发愿，如欲行进一般，是愿心。以行持而实践，如正在行进一般，是行心。《入行论》云：“欲行与正行，二者有何别，如是智者知，次第应分别。”如是说。三学之义为：从不善之方面约束自心是戒律。禅定等增进善法是心。成办二利并辨别所知是智慧之学。地道之义为：以信解而于总相境中修习时，以信解而行持，于一分中见及时，是殊胜意乐清净。清净刹土等获得自在时，是异熟。如是，当真如远离一切障碍时，称为断障之发心。五道之义为：在最初之时，主要修习听闻思惟和福德资粮，是资粮道。将无分别之智慧与见道相结合，是加行道。直接证悟法性是见道。见道之后进行修习是修道。修习达到究竟，无需再修习，称为无学道。六度之义为：毫不吝啬地将财物施与他人，是布施。守护自心远离恶行是戒律。以忍耐降伏嗔恨是忍辱。欢喜行善是精进。一心专注于一境是禅定。
English
And, the means to enlightenment, corresponding Dharma, compassion, insight, Dharani, fearlessness, the joyous feast of Dharma, the one and only path, possessing the Dharmakaya, thus it is said. Among them, the first three are the three of the path of accumulation. The path of application is in the path of application. The ten from generosity to wisdom are the ten bhumis. The five from clairvoyance to Dharani and fearlessness are the three pure bhumis. The latter three exist in the application of the ten bhumis and the three of the main practice and subsequent practice. Among them, the generation of bodhicitta obtained through the rite of commitment exists in the path of learning, but not in the Buddha-bhumi. It should be known that the activity performed by the great compassion, the bodhicitta free from obscurations, exists in the Buddha-bhumi. There are seven meanings for each, among them, the meaning of aspiration and engagement is: aspiring with the intention of benefiting others is like wanting to go, it is the aspiration bodhicitta. Practicing with action is like going, it is the engagement bodhicitta. As it says in the Bodhisattvacaryāvatāra: "What difference is there between wanting to go and going? Just as the wise know, they should distinguish the order accordingly." Thus it is said. The meaning of the three trainings is: restraining one's mind from the side of non-virtue is discipline. Increasing virtue such as meditation is mind. Accomplishing the two benefits and distinguishing what is to be known is the training of wisdom. The meaning of the stages is: when practicing with faith in the general object with faith, when seeing a part with faith, it is pure superior intention. When pure realms and so on are obtained, it is the ripening. Thus, when suchness is free from all obscurations, it is called the bodhicitta of abandoning obscurations. The meaning of the five paths is: at the beginning, mainly practicing hearing, thinking, and accumulating merit, it is the path of accumulation. Combining non-conceptual wisdom with the path of seeing is the path of application. Directly realizing the nature of reality is the path of seeing. After seeing, practicing is the path of meditation. When practice reaches the ultimate, there is no need to practice, it is called the path of no more learning. The meaning of the six perfections is: giving wealth to others without stinginess is generosity. Guarding one's mind from evil deeds is discipline. Subduing anger with patience is patience. Rejoicing in virtue is diligence. Focusing one-pointedly on one object is meditation.
Tibetan
ན། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཤེས་རབ་བོ། །ས་མཚམས་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པའི་དོན་ལ། སློབ་དཔོན་མཆེ་བའི་སྡེ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་སྨོན་པ་དང་། བདེན་མཐོང་ཡན་ཆད་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་འཇུག་པར་འདོད་ལ། ཨ་བྷྱཱ་ཀ་ར་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་ཚོགས་ལམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་སྨོན་པར་འདོད་ལ། སྦྱོར་ལམ་ཡན་ཆད་བཅུ་དགུ་པོ་རིལ་པོར་འཇུག་པར་འདོད་དེ། འདུན་སོགས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །སྨོན་པའི་སེམས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །འཇུག་པ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །རྣམ་པ་བཅུ་དགུ་དག་ཏུ་བཞེད། །ཅེས་སོ། །རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བློས་མ་བསྐྱེད་པ་སྨོན་པ། བསྐྱེད་པ་འཇུག་པར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་མང་ཡང་། འདིར་གཞན་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ནི་སྨོན་པ། སྦྱོར་བས་ཁྱབ་ནས་ཞུགས་པ་ནི་འཇུག་པ་སྟེ། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་པའི་འདོད་པའི་དད་པ། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་སྙིང་རྗེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཐོས་པ་དང་གསུམ་ལས་སྐྱེ་བ་ཉིད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གྲོགས་སྟོབས་རྒྱུ་སྟོབས་རྩ་བའི་སྟོབས། །ཐོས་སྟོབས་དགེ་བ་གོམས་པ་ལས། །མི་བརྟན་པ་དང་བརྟན་འབྱུང་བ། །གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བཤད། །ཅེས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་ཏ་ལ་ལའི་མདོ་ལས། རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ལ་དད་གྱུར་ཅིང་། །བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་ལ་དད་གྱུར་ལ། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ལ་དད་བྱེད་ན། །བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེའོ། །ཞེས་སོ། །འབྲས་བུ་ལ་གཉིས་ཏེ། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་ལས། སྤྱོད་པ་རླབས་ཆེ་བ་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བློ་ལྡན་སེམས་མཆོག་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་། །མཐའ་ཡས་ཉེས་པ་བྱེད་ལས་སེམས་རབ་བསྡམས། །གཉིས་འཕེལ་བྱེད་པས་རྟག་ཏུ་དགེ་བ་དང་། །བརྩེ་ལྡན་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་དགའ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གཞན་དག་གི་ཕྱིར་བདག་གིས་དཀའ་བ་བྱས་པ་ན། གཞན་བདེ་བས་དགའ་ལ། རང་དཀའ་སྤྱད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་དགའ་བ་སྐྱེས་པའོ། །མཚན་དོན་ལྡན་ཐོབ་པ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་སྐྱེས་གྱུར་པའི་སྐད་ཅིག་ལ། །འཁོར་བའི་བཙོན་རར་ བསྡམས་པའི་ཉམ་ཐག་རྣམས། །བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་སྲས་ཞེས་བརྗོད་བྱ་ཞིང་། །འཇིག་རྟེན་ལྷ་མིར་བཅས་པས་ཕྱག་བྱར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འདོད་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་ནི། སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲ
Chinese
那，通达法之自性即是智慧。关于以界限为例证来理解其意义，学派如牙慧部等，认为世俗道的所有发愿以及直至见谛的生起心都应包含在内。而阿毗达摩等一些学派则认为，资粮道的发心，即小、中、大三种发愿都应包含在内，并且认为加行道直至十九种全部包含在内。以意乐等三种差别，发愿心有三种。入行心则被认为是十九种。如是说。如大海云等，未以欲得菩提之心生起者为发愿，生起者欲入行等虽多，然此处为利他而欲得菩提者为发愿，以加行遍及而入者为入行，意即认为本体一而侧重面不同。第二，因是缘于佛陀的欲乐之信，缘于有情之慈悲，以及听闻菩提心之功德三者而生起。如《经庄严论》所说：友力因力与根本力，听力善习生，不稳与稳生，他示发心说。如是说。又如《宝云经》所说：于胜者及胜者之法信，于无上菩提信，若于佛子之行信，具慧者则生心。如是说。果有二：暂时与究竟。初者有五，即行为广大。如《经庄严论》所说：具慧胜心生起刹那顷，亦极摄持无边罪行心，二者增上故恒常行善，慈爱喜乐于安乐与痛苦。如是说。即于彼，为利他而我所作之难行，因他之安乐而喜，因自忍难行而于痛苦生喜。获得名符其实之名号，如《入行论》所说：生起菩提心之刹那，系缚于轮回牢狱之困苦者，即被称为善逝之子，世间天人皆应礼敬。如是说。一切所欲之义皆得成办，如《华严经》所说：诸佛子
English
Now, understanding the nature of Dharma is wisdom. Regarding the meaning of understanding it through the example of boundaries, schools such as the Tooth-Wisdom group believe that all aspirations of the worldly path and the arising of the mind up to the stage of seeing truth should be included. Some schools, such as the Abhidharma, believe that the aspiration of the mind in the path of accumulation, namely the small, medium, and large aspirations, should be included, and they believe that all nineteen of the path of preparation should be included. Due to the differences in intention and so on, there are three types of aspiration mind. The entering mind is considered to be nineteen types. So it is said. Like the ocean cloud and so on, those who have not generated the mind of wanting to attain enlightenment are aspiring, and those who have generated the mind of wanting to enter the practice, and so on, are many, but here, wanting to attain enlightenment for the benefit of others is aspiration, and entering through pervasive application is entering the practice, meaning that the essence is the same but the emphasis is different. Secondly, the cause is the faith of desire focused on the Buddha, the compassion focused on sentient beings, and the arising from hearing the benefits of the mind of enlightenment. As stated in the Ornament of the Sutras: The power of friends, the power of causes, and the power of roots, the power of hearing, and the habituation of virtue give rise to the unstable and the stable, the mind generation taught by others. So it is said. Also, as stated in the Jewel Cloud Sutra: Having faith in the Victorious One and the Dharma of the Victorious One, having faith in the unsurpassed enlightenment, if one has faith in the conduct of the Buddha's children, then the wise will generate the mind. So it is said. There are two fruits: temporary and ultimate. The first has five, namely, the greatness of conduct. As stated in the Ornament of the Sutras: The wise and excellent mind, even in the moment of arising, also greatly restrains the mind from endless sinful actions, the two increase, therefore always doing good, loving joy in happiness and suffering. So it is said. That is, for the sake of others, I have done difficult things, and I rejoice in the happiness of others, and I rejoice in the suffering caused by enduring difficult practices. Obtaining a name that matches its meaning, as stated in the Engaging in Bodhisattva Deeds: In the moment of generating the mind of enlightenment, those who are bound in the prison of samsara, are called the sons of the Sugatas, and the gods and humans of the world should pay homage. So it is said. All desired meanings are accomplished, as stated in the Flower Adornment Sutra: O sons of the Buddhas