Tibetan
ཉོན་མོངས་དང་ལྡན་ཕྱིར། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མེད་དག་ཕྱིར། །དེ་ལ་དྲི་མ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི། གཅིག་ཏུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ས་ལ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་སྔ་ཕྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཡོད་པའི་གནས་འདི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ་ཞེས་འགྲེལ་པར་ཐོགས་མེད་བཤད་དོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་ཆོས་ཕྱིར། །ལྷུན་གྲུབ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཕྱིར། །ཅེས་སོ། །དེའང་དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་མཐོང་ནས་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་ཉོན་མོངས་པ་ཕྲུ་མ་འཐུམས་པ་ལྟ་བུ་ལས་གྲོལ་དུས། སྔར་ཡོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མངོན་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བརྗོད་ཀྱང་། གསར་དུ་ སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དབྱིངས་སམ་སྙིང་པོའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་དྲི་མ་དང་སྐྱོན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ལ། ཡེ་ནས་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་མི་སྟོང་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། རྣམ་དབྱེར་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གློ་བུར་དག་གིས་ཁམས་སྟོང་གིས། །རྣམ་དབྱེ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་མ་ཡིན། །ཅེས་པ་དང་། དེའི་འགྲེལ་པ་ལས། འདིས་ཅི་བསྟན་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་འདི་ལས། བསལ་བར་བྱ་བ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དེ། གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པའི་ཆོས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཤེས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ་བྲལ་མི་ཤེས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་ལས་འདས་པས་མི་སྟོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །༼ཞེས་དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོ་ལས་བཤད། མཆན།༽དེ་ལྟར་ན་གང་ཞིག་གང་ན་མེད་པ་དེ་ནི་དེས་སྟོང་ངོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ལ། གང་ཞིག་དེར་ལྷག་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་དེ་ ལ་རྟག་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་སོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྟོན་ཏོ་ཞེས་གསུངས་སོ
Chinese
因为具有烦恼，为了完全没有烦恼清净，因此，无垢的佛陀功德是：完全处于烦恼的异生位，智慧无有分别，法性无有先后差别而存在的这个状态是不可思议的，无著在注释中这样说。因为无有分别的法，为了任运成就无分别。是这样。那也是指，那个意义的自性是正确的见解，见到那个之后，从忽然的污垢烦恼如糠秕覆盖般的束缚中解脱时，以前就有的功德显现出来，虽然称之为菩提，但不是新产生的。因此，就界或心性的自性而言，空性是指与污垢和过失的事物有分别的体性，但不空的是本来就有的功德。正如那里面所说：具有分别的体性，空的是忽然的界，具有无分别的体性，不空的是无上的法。以及它的注释中说：这显示了什么呢？因为自性完全清净的如来藏中，没有丝毫需要去除的遍计烦恼的理由，因为远离忽然的污垢是它的自性。对于这个，没有丝毫需要安立的清净的理由，因为无分别的法，清净的法性是它的自性。因此，如来藏是远离有分别和无分别的，要知道它空的是所有烦恼的苞片，不空的是无分别的，无法分离的，不可思议的佛陀的功德，超过恒河沙数。这样说了。（如《华鬘经》中所说。注释。）这样一来，什么在什么地方没有，那就是空性，没有正确地随见，什么在那里剩余，那就是在那里恒常存在，这样如实地了知。这两个偈颂是为了远离增益和损减的边，显示了不颠倒的空性体性，这样说了。
English
Because of having afflictions, for the sake of being completely free from afflictions and pure, therefore, the qualities of the stainless Buddha are: being completely in the state of afflicted ordinary beings, wisdom without differentiation, the state of existence where the Dharma nature is without prior or subsequent distinction is inconceivable, Asanga said this in the commentary. Because of the undifferentiated Dharma, for the sake of spontaneous accomplishment without conceptualization. That's how it is. That also refers to the fact that the nature of that meaning is the correct view, and when one sees that and is liberated from the sudden defilement of afflictions, like being covered by chaff, even though the manifestation of previously existing qualities is called enlightenment, it is not newly born. Therefore, in terms of the nature of the realm or essence, emptiness is characterized by the nature of distinguishing between defilements and faults, but it is not empty of the qualities that are inherently present. As it says there: Having the characteristic of distinction, the realm is empty of suddenness, having the characteristic of non-distinction, it is not empty of the supreme Dharma. And in its commentary it says: What does this show? Because in the Tathagatagarbha, which is completely pure by nature, there is no reason to remove the all-pervasive afflictions, because being free from sudden defilements is its nature. For this, there is no reason to establish purity, because the undifferentiated Dharma, the pure Dharma nature, is its nature. Therefore, the Tathagatagarbha is free from distinction and non-distinction, know that it is empty of all the bracts of afflictions, and not empty of the undifferentiated, inseparable, inconceivable qualities of the Buddha, exceeding the sands of the Ganges. It is said so. (As stated in the Garland Sutra. Note.) In this way, what is not in what place, that is emptiness, not seeing correctly accordingly, what remains there, that is always there, thus knowing as it is. These two verses are for the sake of being free from the extremes of addition and subtraction, showing the characteristic of non-inverted emptiness, it is said so.
Tibetan
། །དེ་ལྟ་བུའི་རིགས་ལ་འཁོར་བའི་ཆོས་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་ལྡན་ཞེ་ན། འཁོར་བའི་ཆོས་ནི་ཉི་མ་ལ་སྤྲིན་ལྟར་བསྒྲིབ་བྱ་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་ལྡན་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ནི་འོད་ཟེར་ལྟར་ངོ་བོ་གཅིག་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་རྟེན་དབྱིངས་ལ། བརྟེན་པ་འཁོར་བའི་ཆོས་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་ཉིད། གཉེན་པོས་བསལ་བ་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་མངོན་པར་གྱུར་པའི་ཚུལ་ལོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་གློ་བུར་དང་། ཡོན་ཏན་ཡེ་ནས་འདུས་མ་བྱས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལས། ཉེས་པ་གློ་བུར་དང་ལྡན་དང་། །ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་ཉིད་ལྡན་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་སྔོན་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་དབྱིངས་ནམ་མཁའ་ལྟར་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་རིགས་ཀྱི་ངང་དུ་ཚེ་རབས་གྲངས་མེད་པར། འཁོར་བ་མུ་མཐའ་མེད་པར་བརྒྱུད་པའི་ལས་དང་བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཕུང་པོ་འདོར་ལེན་བྱེད་ཚུལ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག །དེ་བཞིན་འདུས་མ་བྱས་དབྱིངས་ལ། །དབང་པོ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག །ཅེས་ སོ། །དེའང་དབང་པོ་ལས་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་འཇིག་ཏུ་སྣང་ཡང་ཁམས་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པའང་བསྐལ་པའི་མེས། འཇིག་རྟེན་བསྲེགས་ཀྱང་ནམ་མཁའ་མི་འཚིག་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་མེ་རྣམས་ཀྱིས། །སྔོན་ཆད་ནམ་ཡང་ཚིག་པ་མེད་། །དེ་བཞིན་དེ་ནི་འཆི་བ་དང་། །ན་དང་རྒ་བའི་མེས་མི་འཚིག །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེ་འཆི་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་ལས་དང་ཉོན་མོངས་ལས་བྱུང་ལ། དེའང་སེམས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། དེ་ཉིད་སེམས་འོད་གསལ་བའི་ངང་ལ་བརྟེན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ནམ་མཁའ་ལ་བརྟེན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ས་ནི་ཆུ་ལ་ཆུ་རླུང་ལ། །རླུང་ནི་མཁའ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །མཁའ་ནི་རླུང་དང་ཆུ་དག་དང་། །ས་ཡི་ཁམས་ལ་གནས་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་ཁམས་དབང་རྣམས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་དག་ལ་གནས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཚུལ་བཞིན་མིན། །ཡིད་བྱེད་དག་ལ་རྟག་ཏུ་གནས། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཡིད་བྱེད་ནི། །སེམས་ཀྱི་དག་པ་ལ་རབ་གནས། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ནི། །ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་གནས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་ཉི་མ་དང་འོད་ཟེར་ལྟར་ཡེ་ནས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་ཏེ། སྣང་བའི་ཡོན་ཏན་སྐུ་དང་འོད་ཟེར་དང་ཞིང་ཁམས་དང་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་སོགས་པ་དང་། རིག་པའི་ཡོན་
Chinese
像这样的种姓，轮回的法和，寂灭的法如何存在呢？轮回的法就像太阳上的云一样，具有能遮蔽和所遮蔽的关系；而寂灭的法就像光芒一样，具有本体同一的性质。暂时来说，在所依的法界中，所依的轮回之法本身是具有垢染的，当通过对治法清除后，寂灭之法就会显现出来，应当这样理解。轮回的诸法是暂时的，功德本来就是非造作的，也是由此而来。过患是暂时的，功德是自性本具的缘故。就像先前一样，后来也一样，是不变的法性。如是说。因此，在法界如虚空般不可动摇的种姓状态中，无数劫以来，无边无际的轮回中，依靠业和习气而取舍五蕴的方式是：正如其中所说：犹如一切世间中，天空有生有灭。同样，在非造作的法界中，诸根也有生有灭。如是说。虽然诸根从业和因缘中显现生灭，但界是无生灭的，就像劫末之火焚烧世界，却无法焚烧虚空一样。正如其中所说：犹如虚空诸火，先前从未烧毁过。同样，它也不会被死亡和，衰老和疾病之火所焚烧。如是说。这样，一切生老病死苦乐都从业和烦恼中产生。而这又从心不合乎正理的遍计分别无明中产生。因此，心依靠光明自性的状态就像世界依靠天空一样。地依靠水，水依靠风，风依靠天空而存在。天空不依靠风和水，也不依靠地的界而存在。同样，五蕴、界、处也依靠业和烦恼而存在。业和烦恼不合乎正理，总是依靠作意而存在。不合乎正理的作意，完全安住在心的清净之上。心的自性诸法，也不安住在一切之上。如是说。寂灭的功德就像太阳和光芒一样，本来就一同存在。显现的功德，如身、光芒、刹土和宫殿等等。以及觉性的功
English
How do the dharmas of samsara and the dharmas of nirvana exist in such a lineage? The dharmas of samsara are like clouds on the sun, having the relationship of obscurer and obscured. The dharmas of nirvana are like rays of light, having the same essence. For a while, in the realm of the basis, the dependent dharmas of samsara themselves are with defilements. When they are removed by the antidote, the dharmas of nirvana will manifest. One should understand it in this way. The dharmas of samsara are temporary, and the qualities are originally unconditioned. Even from that: Since faults are temporary, and qualities are inherently present, just as before, so it is later, it is the unchanging dharma nature. So it is said. Therefore, in the state of the lineage where the dharmadhatu is like the sky and does not change, for countless lifetimes, in the endless cycle of samsara, the way of abandoning and taking aggregates based on karma and habitual tendencies is: As it is said in that very text: Just as in all the worlds, the sky has birth and death, similarly, in the unconditioned realm, the senses also have birth and death. So it is said. Although the senses appear to arise and cease from karma and conditions, the element is without arising and ceasing, just like the fire of the eon burning the world, but it cannot burn the sky. As it is said in that very text: Just as the sky has never been burned by fires, similarly, it is not burned by the fire of death, old age, and sickness. So it is said. Thus, all birth, death, happiness, and suffering arise from karma and afflictions. And that arises from the mind's non-virtuous conceptualization, ignorance. Therefore, the state of mind relying on luminosity is like the world relying on the sky. Earth relies on water, water relies on wind, and wind relies on the sky. The sky does not rely on wind and water, nor does it rely on the element of earth. Similarly, the aggregates, elements, and sense bases rely on karma and afflictions. Karma and afflictions are not in accordance with the Dharma, and always rely on attention. Non-virtuous attention is completely based on the purity of the mind. The nature of the mind, the dharmas, does not abide in anything at all. So it is said. The qualities of nirvana are like the sun and rays of light, originally existing together. The qualities of appearance, such as body, rays of light, pure lands, and palaces, etc. And the qualities of awarenes