Tibetan
་སོགས་བཅུ་དྲུག་ཙམ་དུ་བསྒོམས་པས་སྦྱོར་ལམ་སྐྱེའོ། །སྦྱོར་ལམ་བཞི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྐབས་ལྟར་བསྒོམས་པས་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་དང་། སྒོམ་ལམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟར་སྐྱེའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ཟད་པ་ཤེས་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་ལམ་ལྔ་མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་དང་མཐུན་ཏེ། མཛོད་ལས། སྟོན་དང་བསེ་རུ་བྱང་ཆུབ་པར། །བསམ་གཏན་མཐར་རྟེན་གཅིག་ལ་ཀུན། །ཅེས་སོ། །གནས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་གཉིས་ལས། སྐུ་གནས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བསེ་རུ་ལྟར་གཅིག་པུར་བཞུགས་ལ། ཐུགས་གནས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་དང་། ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་གནས་པའོ། །རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ནི། མ་རིག་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་མིང་དང་གཟུགས། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་རེག་པ་ཚོར་བ་དང་། །སྲེད་པ་ལེན་པ་སྲིད་པ་སྐྱེ་བ་དང་། །རྒ་ཤི་ཞེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ལགས། །དེའང་མི་ཤེས་པ་ནི་མ་རིག་པའོ། །དེའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་ལྟུང་བས་འདུ་བྱེད་དོ། །དེ་ལས་འགྲོ་བའི་ཀུན་གཞི་ལས་མཆེད་པའི་རྣམ་ཤེས་འབྱུང་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལས་སོ་སོའི་ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་དེ་མིང་བཞིའི་ཕུང་པོ་དང་དེ་བརྟེན་པའི་གཟུགས་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་མིང་དང་གཟུགས་སོ། །དེའི་རྟེན་ལ་མིག་དང་། རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་དང་། ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གོ། །དེ་ལས་ཡུལ་དབང་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུམ་འདུས་པས་རེག་པའོ། །དེ་ལས་བདེ་སྡུག་བར་མ་གསུམ་ཚོར་བའི་ཕྱིར་ཚོར་བའོ། །དེ་ལས་འདོད་པ་དང་། མི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སོ་སོའི་ཡུལ་སྤོང་ལེན་དུ་བདག་གིར་བྱེད་པས་སྲེད་པའོ། །དེ་ལས་རང་རང་གི་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་འབྱུང་བས་འབྲས་བུ་ལེན་པ་ནི་ལེན་པའོ། །དེ་ལས་ཕྱི་མར་ མངལ་གནས་སུ་འཇུག་པ་ནི་སྲིད་པའོ། །དེ་ལས་ལུས་བཙའ་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ལས་དར་ལ་བབ་པ་ཡོལ་ནས་རྒ་བ་དང་། དེ་ལས་སྲོག་འགགས་པས་ཤི་བའོ། །འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་རྟག་ཏུ་ལས་ཀྱིས་སྲིད་པ་ན་དེ་ལྟར་འཁོར་བའོ། །འདིའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་ནི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོར་བལྟའོ། །ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནི། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་དང་ཡང་དག་སྤོང་བཞི་དང་། །རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པ་བཞི་དང་དབང་པོ་རྣམ་པ་ལྔ། །སྟོབས་ལྔ་བྱང་ཆུབ་ལམ་བདུན་འཕགས་ལམ་བརྒྱད། །བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུ
Chinese
等十六种方式修习，便生起加行道。如声闻乘一般修习四加行道，便生起证悟真谛的见道十六刹那，以及如菩萨一般的修道。此后便能现前证得尽智与无生智这二种智慧。彼亦如菩萨一般，于一座上现前五道。如《俱舍论》云：“暖顶忍世第一法，于菩提中亦如是，于一禅定之最后，一切皆依于一处。”如是说。安住之差别有二，身安住之差别是如犀牛角一般独处，心安住之差别是忆念十二缘起、三十七道品及三解脱门而安住。十二缘起为：无明、行、识、名色，六处、触、受、爱，取、有、生、老死，是为十二缘起。其中，不了解即是无明。由其力故堕入轮回，故为行。由彼生起众生之根本所出的识，故为识。由彼生起各自的受、想、行，即四名蕴，以及彼所依之色，即五蕴，是为名色。彼之所依为眼、耳、鼻、舌、身、意之六处。由彼境、根、作意三者和合，故为触。由彼感受苦、乐、舍三种，故为受。由彼对于欲求与不欲求等各自之境，执着取舍，故为爱。由彼于各自之欲求生起希求，故取果即是取。由彼于后有入胎，故为有。由彼身体出生，故为生。由彼越过盛年而衰老，以及由彼生命断绝，故为死。众生乃恒常由业而有后有，故如是流转轮回。此之理于《大车释》中详述。三十七道品为：四念住、四正断、四神足、五根、五力、七菩提分、八正道。是为三十七菩提分法。
English
Practicing in about sixteen ways, the path of joining arises. Practicing the four paths of joining as in the case of the Hearers, the sixteen moments of the path of seeing that directly realize the truth arise, as well as the path of cultivation like a Bodhisattva. After that, the two wisdoms of the knowledge of exhaustion and the knowledge of non-arising are manifested. That is also like a Bodhisattva, manifesting the five paths on one seat. As the Treasury says: "Warmth, peak, forbearance, and the highest mundane dharma, are also like that in enlightenment, at the end of one meditation, all rely on one place." So it is said. There are two differences in abiding: the difference in the body's abiding is to abide alone like a rhinoceros horn, and the difference in the mind's abiding is to abide while remembering the twelve links of dependent origination, the thirty-seven dharmas of enlightenment, and the three doors of liberation. The twelve links of dependent origination are: ignorance, action, consciousness, name and form, six sources, contact, feeling, craving, grasping, existence, birth, and old age and death, these are the twelve links of dependent origination. Among them, not knowing is ignorance. Because of its power, one falls into samsara, so it is action. From that arises the consciousness that originates from the basis of all beings, so it is consciousness. From that arise the respective feelings, perceptions, and formations, which are the four mental aggregates, and the form on which they rely, which are the five aggregates, these are name and form. The basis for that is the six sources of eye, ear, nose, tongue, body, and mind. From that, the three of object, sense faculty, and attention come together, so it is contact. From that, one feels the three of happiness, suffering, and neutrality, so it is feeling. From that, one grasps and rejects the respective objects of desire and non-desire, etc., so it is craving. From that, a desire arises for one's own desires, so taking the result is grasping. From that, one enters the womb in the next life, so it is existence. From that, the body is born, so it is birth. From that, one passes the prime of life and becomes old, and from that, life ceases, so it is death. Beings constantly have future existence because of karma, so they wander in samsara in this way. The details of this are explained in the Great Chariot Commentary. The thirty-seven dharmas of enlightenment are: the four mindfulnesses, the four right abandonments, the four legs of miraculous power, the five faculties, the five powers, the seven branches of enlightenment, and the eightfold noble path. These are the thirty-seven dharmas of enlightenment.
Tibetan
ན་ཡིན། །རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་གསུམ་ནི། སྒྲིབ་ཀུན་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ནི་གསུམ། །སྟོང་དང་མཚན་མ་མེད་དང་སྨོན་པ་མེད། །ཅེས་བྱའོ། །དེའང་ཤེས་བྱ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་བདག་མེད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །བདག་གིར་གཟུང་དུ་མེད་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའོ། །མི་དམིགས་པའི་ནི་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །ལམ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་འགོག་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ལམ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གཉིས་ནི་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལྷག་མེད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་ཡིན་ལ། ལྷག་བཅས་ནི་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །ཆོས་སྟོན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་འདོད་ཁམས་པ་ཡིན་པས་ཁམས་ཀྱི་ཟས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་ པ་ན་ལུས་ཀྱི་བརྡས་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེའང་གདུལ་བྱ་དགེ་བ་བཅུ་དང་། བདེན་པ་བཞི་དང་། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་བརྡ་གཅིག་བསྟན་པས་སོ་སོར་གོ་བར་འགྱུར་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐབས་སུ། གང་གང་དོན་ནི་གང་གང་ལ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཉན་འདོད་པ། །དེ་དེ་ལ་དོན་དེ་དང་དེ། །སྒྲ་མེད་ཀྱང་དེ་དེ་ལྟར་སྣང་། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་ཆེ་བ་ལའང་ལྔ་ལས། རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་དབང་པོ་འབྲིང་ང་རྒྱལ་དང་སྐྱོ་ཤས་ཆེ་བ། སྙིང་རྗེ་ཆུང་ཞིང་མང་པོའི་ཚོགས་ལ་དགའ་བའོ། །དེའང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་བཤད་དོ། །ཚོགས་སོག་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བཟོད་པ་འབྲིང་མན་ཆད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཚོགས་མི་ཚེ་བརྒྱ་ཙམ་སོག་པའོ། །དེའང་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་སྔར་དང་འདྲའོ། །ལམ་འགྲུབ་ཚུལ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གནས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་གཉིས་ལས། སྐུ་གནས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་རང་སངས་རྒྱས་མང་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ནེ་ཚོ་ལྟར་ཁྱུས་ལྡིང་སྟེ་གནས་སོ། །ཐུགས་གནས་ཚུལ་སྔར་དང་གཅིག་གོ། །ཆོས་སྟོན་པའང་དེ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་ཆུང་བ་ལའང་ལྔ་ལས། རིགས་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ང་རྒྱལ་དང་སྐྱོ་ཤས་ཆེ་ཞིང་སྙིང་རྗེ་ཆུང་བའོ། །ཚོགས་སོག་པའི་ཁྱད་པར་ནི་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་མན་ཆད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཚོགས་མི་ཚེ་བཅུ་གསུམ་དུ་སོག་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་ཚོགས་སྤྱོད་ཆེ་བ་དང་ འདྲའོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་དུ་བཞག་པ་ནི། སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་ལམ་ལྔ་དང་བཞི་དང་གསུམ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་བཞག་ལ། དེའང་སྔར་གྱི་ཚོགས་སོག་པའི་ཡུ
Chinese
是。解脱之门有三种：断除一切障碍的解脱之门有三种。空性、无相、无愿。如是说。其中，所知解脱之门三种的无我即是空性。不可执为我所即是无相。不可缘取即是无愿。道解脱之门三种的灭是空性。道是无相。苦和集二者是无愿。果解脱之门三种的无余是空性和无相，有余是无愿。说法的差别是，独觉佛都是欲界众生，因为依赖于欲界的食物。所以在城市中行乞时，以身体的姿势来说法。也就是，对于应调伏者，为了追求十善业、四谛、十二缘起，通过一个姿势的展示，就能各自理解。在《现观庄严论》的独觉佛章节中说：任何任何的意义，对于任何任何，想要如何如何听闻，对于那那，意义那那，即使无声，也如是如是显现。二是，在群体中行为广大者也有五种。种姓的差别是，根器中等，我慢和忧愁大，慈悲小，喜欢众多的群体。据说大约五百位聚集在一个地方。积聚僧众的差别是，以忍辱中等以下所摄持的僧众，积聚大约一百个生命。那也和以前一样发起愿文。成就道的方式也和以前一样。安住的差别有两种。身体安住的差别是，许多独觉佛像野鸡一样成群结队地飞翔着安住。心安住的方式和以前一样。说法也一样。三是，在群体中行为狭小者也有五种。种姓是根器迟钝，我慢和忧愁大，慈悲小。积聚僧众的差别是，以见道十五刹那以下所摄持的僧众，积聚十三个生命。其余的和群体行为广大者相同。此处安立根器利钝，是从一个座上现证五道、四道和三道的角度安立的。那也和以前的积聚僧众的境
English
Yes. There are three doors to liberation: The doors to liberation that eliminate all obscurations are three: emptiness, signlessness, and wishlessness. Thus it is said. Among them, the selflessness of the three doors of knowable liberation is emptiness. What cannot be grasped as mine is signlessness. What cannot be objectified is wishlessness. The cessation of the three doors of the path of liberation is emptiness. The path is signlessness. Suffering and origin are both wishlessness. The remainderless of the three doors of the fruit of liberation is emptiness and signlessness, while the remainder is wishlessness. The difference in teaching the Dharma is that solitary Buddhas are all desire realm beings, because they rely on the food of the desire realm. Therefore, when they go begging in the city, they teach the Dharma through bodily gestures. That is, for those to be tamed, in order to pursue the ten virtues, the four truths, and the twelve links of dependent origination, through the demonstration of one gesture, they can each understand. In the chapter on solitary Buddhas in the Ornament for Clear Realization, it says: Whatever meaning, for whatever, wanting to hear how, for that, meaning that, even without sound, it appears just like that. Secondly, there are also five types of those who act greatly in a group. The difference in lineage is that the faculties are middling, pride and sorrow are great, compassion is small, and they like large groups. It is said that about five hundred gather in one place. The difference in accumulating the sangha is that the sangha gathered by those with patience of medium or lower level accumulates about one hundred lifetimes. That is also the same as before in making aspirations. The way of accomplishing the path is also the same as before. There are two differences in abiding. The difference in the body's abiding is that many solitary Buddhas abide together like a flock of pheasants flying in a group. The way of the mind's abiding is the same as before. The teaching of the Dharma is also the same. Thirdly, there are also five types of those who act narrowly in a group. The lineage is that the faculties are dull, pride and sorrow are great, and compassion is small. The difference in accumulating the sangha is that the sangha gathered by those with fifteen moments or less of the path of seeing accumulates thirteen lifetimes. The rest is the same as those who act greatly in a group. Here, the sharpness and dullness of the faculties are established from the perspective of manifesting the five paths, four paths, and three paths on one seat. That is also the same as the previous object of accumulating the sangha.