Tibetan
རིག་པས་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་འཇུག་གོ། །ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན་མ་ཡིན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བཞིན་དུ་འཇུག་གོ། །གཉིས་པ་ལྔ་ནི་ལྟ་བ་ལྔ་གཞིར་བྱས་ཏེ། འདོད་ ཆགས་ཀྱིས་ལྟ་བ་ལྔ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པར་བྱེད་དོ། །ང་རྒྱལ་གྱིས་རློམ་ཞིང་ཁེངས་པར་བྱེད་དོ། །ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་གྱིས་དམ་པར་འཛིན་ཏོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་གྱིས་དག་གྲོལ་དུ་འཛིན་ཏོ། །ཁོང་ཁྲོས་ལྟ་བ་ལྔ་དང་མི་མཐུན་པ་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ཐོས་པའི་ཚེ་ཁྲོ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་ཀུན་འབྱུང་དང་། འགོག་པ་གཉིས་ལ་དམིགས་ཏེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ། མཐར་འཛིན་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་གསུམ་མ་གཏོགས་པ་ལྷག་མ་བདུན་བདུན་སྡུག་བསྔལ་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ལོག་པར་འཇུག་ལ། ལམ་བདེན་པ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། མཐར་འཛིན་གཉིས་མ་གཏོགས་པ་ལྷག་མ་བརྒྱད་བཤད་པ་ལྟར་ལོག་པར་འཇུག་པས་འདོད་པའི་བདེན་བཞི་ལ་བསྡོམས་པས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་ཁོང་ཁྲོ་བོར་ལ་ལྷག་མ་རྣམས་དེ་ལྟར་བརྩིས་པས། དེ་དག་དགུ་དང་དྲུག་དྲུག་བདུན། །ཅེས་འཐོན་པས། ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་རྩ་བརྒྱད་དེ་བསྡོམས་པས་ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག་དང་། སྔར་གྱི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དྲིལ་བས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཡོད་དོ། །མདོ་སྡེ་པ་ལྟར་ན་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་བཅུ་དང་། བདེན་པ་ལྷག་མ་གསུམ་ལ། འཇིག་མཐར་གཉིས་མ་གཏོགས་པའི་ལྷག་མ་བརྒྱད་བརྒྱད་འཇུག་པས་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་ པའི་ཁོང་ཁྲོ་བཞི་རྣམས་བོར་ནས། སུམ་ཅུ་སུམ་ཅུ་སྟེ་དགུ་བཅུ་རྩ་བཞིར་འདོད་པ་ཡང་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས། ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་མ་གཏོགས་པ། ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་ལོག་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སོ། །མཐོང་སྤངས་དེ་དག་གི་སྤོང་ཚུལ་ལ་གཉིས་ལས། ལམ་རིམ་གྱིས་པས་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔས་མཐོང་སྤངས་ལན་བརྒྱད་དུ་སྤོང་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་འདོད་ཁམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་ལོག་ཞུགས་བཅུ་པོ་དངོས་སུ་སྤོང་སྟེ་སྐྱེ་འགྱུར་ལམ་གྱིས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པས་བཅུ་པོ་དེ་ཐག་བསྲིངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་ལོག་ཞུགས་བཅོ
Chinese
以无知的方式进入。以怀疑的方式，怀疑这五个蕴是否是痛苦的真谛而进入。第二种是基于五种见解，贪欲对五种见解产生贪恋和执着。我慢傲慢自大。见解上的执着认为是殊胜的。戒律和苦行上的执着认为是清净解脱。愤怒对与五种见解不一致的无我见解产生愤怒。同样，以欲界的集和灭为对境，除了坏聚见、边执见、戒禁取见这三种见解之外，其余七种像痛苦一样错误地进入。道谛中，除了坏聚见和边执见之外，其余八种像所说的那样错误地进入，因此，欲界的四谛总共有三十二种。在上面的两个界中，舍弃愤怒，其余的像那样计算，得出九、六、六、七。这样得出二十八和二十八，总共五十六，加上之前的三十二，总共有八十八种。按照经部宗的观点，欲界的苦谛有十种，其余三种真谛中，除了坏聚见和边执见之外，其余八种进入，因此有三十四种。在上面的两个界中，舍弃以四谛为对境的四种愤怒，得出三十和三十，也就是九十四种。确定地说，从集合中，除了坏聚见和边执见之外，其余八种烦恼错误地进入，灭谛和道谛也是如此。对于这些见断的断除方式有两种：通过渐次道，在见道十五刹那间，见断被断除八次。通过对痛苦的法智忍，直接断除欲界苦谛的十种邪见，通过生变道。通过对痛苦的法智，以延长的方式断除这十种。通过对痛苦的类智忍，断除上面两个界对苦谛的
English
It enters without knowing the characteristics through ignorance. It enters with doubt, doubting whether these five aggregates are the truth of suffering. The second is based on the five views, with desire causing attachment and clinging to the five views. Pride makes one arrogant and conceited. Holding onto views considers them superior. Holding onto discipline and asceticism considers them pure liberation. Anger becomes angry upon hearing the view of selflessness, which is inconsistent with the five views. Similarly, focusing on the origin and cessation of the desire realm, apart from the three views of the view of the perishable collection, the extreme view, and the view of holding precepts and vows as supreme, the remaining seven enter wrongly as described for suffering. In the truth of the path, apart from the view of the perishable collection and the extreme view, the remaining eight enter wrongly as described, so in total there are thirty-two for the four truths of the desire realm. In the two upper realms, abandoning anger and calculating the rest in that way, we get nine, six, six, seven. Thus, we get twenty-eight and twenty-eight, totaling fifty-six, and adding the previous thirty-two, there are eighty-eight in total. According to the Sautrantika school, there are ten for the truth of suffering in the desire realm, and in the remaining three truths, apart from the view of the perishable and the extreme, the remaining eight enter, so there are thirty-four. In the two upper realms, abandoning the four angers that focus on the four truths, we get thirty and thirty, which is ninety-four. Definitely, from the collection, apart from the view of the perishable collection and the extreme view, the remaining eight afflictions enter wrongly, and it is the same for the truth of cessation and the path. Regarding the way to abandon these that are abandoned by seeing, there are two ways: through the gradual path, in the fifteen moments of the path of seeing, the abandoned by seeing are abandoned eight times. Through the forbearance of the Dharma-knowledge of suffering, the ten wrong views of the truth of suffering in the desire realm are directly abandoned, through the path of becoming. Through the Dharma-knowledge of suffering, these ten are abandoned in a prolonged way. Through the subsequent knowledge of suffering, the wrong views of the truth of suffering in the two upper realms are abandoned.