Tibetan
་སུ་སྟོབས་ལྔ་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ། དེའང་ཉོན་མོངས་པ་འཇོམས་པ་ལ་ནུས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་ཆ་ནས་སྟོབས་ཞེས་བྱ་སྟེ། བསྒོམ་ཚུལ་དབང་པོ་དང་མཐུན་ནོ། །བདེན་བཞིའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་ཚུལ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལས་བཟོད་པ་ཡང་སྐྱེ་སྟེ། རྣམ་གཉིས་དེ་བཞིན་ཅེས་པས་གནས་སྐབས་སུ་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་བཞི། གོང་མའི་ཁམས་གཉིས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ཆུན་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་བཞི་དང་བསྡོམས་པས་བརྒྱད་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་། འགོག་པ། ལམ་གསུམ་གྱིས་བརྒྱད་བརྒྱད་དེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ལམ། དྲོད་དང་རྩེ་མོ་དང་བཟོད་པ་ཆུང་ངུའི་བར་དུ་ཚན་པ་བདུན་པོ་བསྡོམས་ཏེ། བགྲངས་པས་རྣམ་པ་ཉིས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའོ། །བཟོད་པ་འབྲིང་དུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་ནས་ལམ་གྱི་བཞི་བོར་ནས་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་འདོད་པའི་ལམ་གྱི་བཞི་བོར་ནས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་བསྒོམ། ཡང་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་འགོག་པའི་བཞི་བོར་ནས་ ཉི་ཤུ་བསྒོམ། དེ་ནས་འདོད་པའི་འགོག་པའི་བཞི་བོར་ནས་བཅུ་དྲུག་བསྒོམ། ཡང་གོང་མའི་ཀུན་འབྱུང་གི་བཞི་བོར་ནས་བཅུ་གཉིས་བསྒོམ། དེ་ནས་འདོད་པའི་ཀུན་འབྱུང་གི་བཞི་བོར་ན་བརྒྱད་བསྒོམ་མོ། །ཡང་གོང་མའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བཞི་བོར་ནས་བཞི་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟར་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་བཞི་བསྒོམ་དུས། གང་ཟག་གི་རིགས་གཉིས་ཏེ། སྲེད་པ་དང་། ལྟ་བ་ཤས་ཆེ་བའོ། །དང་པོ་ནི་འདོད་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་འགོག་ལམ་གང་རུང་བོར་ནས་གསུམ་བསྒོམ། དེ་ནས་ཐ་མ་གཉིས་བོར་ནས་སྡུག་ཀུན་གཉིས་བསྒོམ། དེ་ལའང་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཉམས་པ་དང་། སྙོམས་ལས་འཛིན་པའི་ལེ་ལོས་ཉམས་པའི་རིགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་དེས་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་ལན་གཉིས་བསྒོམས་པས་བཟོད་པ་འབྲིང་རྫོགས་སོ། །དེ་ལྟར་བཟོད་པ་འབྲིང་གི་གནས་སྐབས་སུ་དོར་བ་རྣམས་ཕུད་དེ། ལྷག་མ་བསྒོམ་པ་རྣམས་བགྲངས་པས་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་དགུ་འོང་བ་ནི་གདགས་པ་ལས། སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་དགུ། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་ལན་ཅིག་བསྒོམས་པས་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་རྫོགས་སོ། །དེ་ནས་ལན་ཅིག་བསྒོམས་པས་ཆོས་མཆོག་རྫོགས་སོ། །དེ་ནས་མི་རྟག་པ་མཐོང་བ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེའོ། །ཡང་ལེ་ལོས་ཉམས་པ་དེས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ལན་གཉིས་བསྒོམས་པས་བཟོད་པ་འབྲིང་རྫོགས་པ་སྔར་དང་ འདྲའོ། །གཉིས་པ་ལྟ་བ་ཤས་ཆེ་བའི་རྣམ་པ་དང་པོ་གཉིས་གང་རུང་གཅི
Chinese
因此，修习五力，这是因为从摧毁烦恼的能力特别增上的角度称为力，修习的方式与根（官能）相符。修习四谛的方式就是从那里面，《现观庄严论》说：“由此亦生忍，二品类相同。”意思是说，暂时欲界的苦谛的四种行相，加上上面二界的苦谛的行相合为一组，总共是八种。同样，集谛、灭谛、道谛三种各八种，总共三十二种修习的方式。或者，在暖位和顶位以及小忍位之间，将七个部分加起来，计算后共有二百二十四种行相。在中忍位时，在三十二种的基础上，舍弃道谛的四种行相，修习二十八种。然后，舍弃欲界道谛的四种行相，修习二十四种。再舍弃上面二界灭谛的四种行相，修习二十种。然后舍弃欲界灭谛的四种行相，修习十六种。又舍弃上面集谛的四种行相，修习十二种。然后舍弃欲界集谛的四种行相，修习八种。再舍弃上面苦谛的四种行相，修习四种。这样，在修习欲界苦谛的四种行相时，有两种人，即贪欲重的人和见解重的人。第一种人是舍弃欲界四谛中的灭谛或道谛中的任何一种，修习三种。然后舍弃最后两种，修习苦谛和集谛两种。对于这种情况，也有两种类型，一种是被“我”的傲慢所损害，另一种是被执着于懈怠的懒惰所损害。第一种人修习两次无常的行相，中忍位就圆满了。这样，在中忍位的阶段，去除舍弃的那些，计算剩下的修习的那些，就会有一百一十九种，如《俱舍论》中说：“一百一十九刹那。”然后，修习一次无常的行相，大忍位就圆满了。然后，修习一次，世第一法就圆满了。然后，见到无常而对苦谛生起法智忍。另外，被懒惰所损害的那个人，修习两次苦谛的行相，中忍位圆满，与之前相同。 第二种是见解重的人，在最初的两种行相中，选择任何一种。
English
Therefore, one cultivates the five powers. This is because, from the perspective of the ability to destroy afflictions being particularly enhanced, it is called power. The method of cultivation is in accordance with the faculties. The method of cultivating the aspects of the Four Noble Truths is as follows: From that, as the Ornament of Clear Realization says, "From this also arises forbearance, the two categories are the same." This means that temporarily, the four aspects of the Truth of Suffering in the Desire Realm, plus the aspects of the Truth of Suffering in the two realms above, are combined into one group, totaling eight. Similarly, the Truth of Origin, the Truth of Cessation, and the Truth of the Path each have eight aspects, totaling thirty-two methods of cultivation. Alternatively, between the stage of heat, the peak, and the small forbearance, the seven parts are added together, and after counting, there are two hundred and twenty-four aspects. In the middle forbearance, on top of the thirty-two, abandoning the four aspects of the path, one cultivates twenty-eight. Then, abandoning the four aspects of the path in the Desire Realm, one cultivates twenty-four. Again, abandoning the four aspects of cessation in the two upper realms, one cultivates twenty. Then, abandoning the four aspects of cessation in the Desire Realm, one cultivates sixteen. Again, abandoning the four aspects of origin in the upper realms, one cultivates twelve. Then, abandoning the four aspects of origin in the Desire Realm, one cultivates eight. Again, abandoning the four aspects of suffering in the upper realms, one cultivates four. Thus, when cultivating the four aspects of suffering in the Desire Realm, there are two types of individuals: those who are predominantly attached and those who are predominantly opinionated. The first type abandons any one of the Truth of Cessation or the Truth of the Path among the Four Noble Truths of the Desire Realm and cultivates three. Then, abandoning the last two, one cultivates the two, the Truth of Suffering and the Truth of Origin. In this case, there are also two types: one is damaged by the pride of "I," and the other is damaged by the laziness of clinging to indifference. The first person cultivates the aspect of impermanence twice, and the middle forbearance is completed. Thus, in the stage of middle forbearance, removing those that have been abandoned, counting those that remain to be cultivated, there will be one hundred and nineteen, as the Abhidharmakosha says, "One hundred and nineteen moments." Then, cultivating the aspect of impermanence once, the great forbearance is completed. Then, cultivating once, the highest mundane dharma is completed. Then, seeing impermanence, the Dharma-knowledge-forbearance arises towards suffering. In addition, the person who is damaged by laziness cultivates the aspect of suffering twice, and the middle forbearance is completed, as before. The second type is the person who is predominantly opinionated, choosing any one of the first two aspects.
Tibetan
ག་བོར་ནས་གསུམ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་དང་པོ་གཉིས་བོར་ནས་ཐ་མ་གཉིས་བསྒོམ། དེའང་གཉིས་ལས། བདག་གིར་ལྟ་བ་ཤས་ཆེ་ན་སྟོང་པའི་རྣམ་པ་ལན་གཉིས་བསྒོམས་པས་བཟོད་པ་འབྲིང་རྫོགས་སོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཤས་ཆེ་ན། བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ལན་གཉིས་བསྒོམས་པས་བཟོད་པ་འབྲིང་རྫོགས། དེ་བཞིན་དུ་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་མཆོག་སྔར་དང་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་ལམ་རྫོགས་པའི་རྗེས་ལ། མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྐྱེའོ། །དེའང་དང་པོ་བཅོ་ལྔ་ནི་མཐོང་ལམ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། དེ་ལ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ནི། །མ་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་སོ། །བཅུ་དྲུག་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་ཡིན་ལ་མཐོང་སྤངས་ཐག་སྲིང་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོའང་ཡིན་ནོ། །དེའང་མཐོང་སྤངས་ནི་མཐོང་ལམ་གྱི་སྤང་བྱ་ཀུན་བརྟགས་ཏེ། དེའང་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་དྲུག་སྟེ། མཛོད་ལས། སྲིད་པའི་རྩ་བ་ཕྲ་རྒྱས་དྲུག །འདོད་ཆགས་དེ་བཞིན་ཁོང་ཁྲོ་དང་། །ང་རྒྱལ་མ་རིག་ལྟ་བ་དང་། །ཐེ་ཚོམ་ཡིན་ཏེ་འདི་དྲུག་ཀྱང་། །ཞེས་སོ། །དམིགས་པ་དང་ཁམས་དང་ལོག་པར་འཇུག་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་སར། ལྟ་བ་ལྔ་དང་། ལྟ་མིན་ལྔ་སྟེ་བཅུའི་རིམ་པས་ ལོག་པར་འཇུག་གོ། །ལྟ་བ་ལྔ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ཀྱི་ལྟ་བ། མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ། ལོག་པར་ལྟ་བ། ལྟ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བའོ། །ལྟ་མིན་ལྔ་ནི་འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། མ་རིག་པ། ཐེ་ཚོམ་མོ། །ཇི་ལྟར་འཇུག་ན། མཛོད་ལས། དེ་དག་བཅུ་དང་བདུན་བདུན་བརྒྱད། །ལྟ་བ་གསུམ་གཉིས་མ་གཏོགས་པ། །ཞེས་པས། ལྟ་བ་གསུམ་ནི། དང་པོ་གཉིས་དང་ཐ་མ་མ་གཏོགས་ཏེ། གཉིས་ནི་དང་པོ་གཉིས་མི་འཇུག་ལ། གཞན་རྣམས་འཇུག་པས་འདོད་ཁམས་ན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་ཁོང་ཁྲོ་ཕྲི་བས་བདེན་བཞིའི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་རྩ་བརྒྱད་དེ་བསྡོམས་པས་མཐོང་སྤངས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འདོད་དོ། །དེའང་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་ཏེ་བཅུ་ལོག་པར་འཇུག་ཚུལ་ལ། དངོས་ཀྱི་འཇུག་ཚུལ་ལྔ་དང་། ལོག་པར་ཞུགས་པའི་དབང་གིས་འཇུག་ཚུལ་ལྔའོ། །དང་པོ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བར་འཛིན་ནོ། །མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བས་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་དུ་འཛིན་ནོ། །ལོག་པར་ལྟ་བས་མེད་པར་འཛིན་ནོ། །མ་
Chinese
舍弃最初的三个，修习。然后舍弃最初的两个，修习最后两个。其中，如果执著于我的观念较重，则修习两次空性的相状，就能圆满中品的忍位。如果执著于我的观念较重，则修习两次无我的相状，就能圆满中品的忍位。同样，大品忍位和胜法位也与之前相同。这样，在加行道圆满之后，见道的十六刹那依次产生。其中，最初的十五个是见道，如《俱舍论》所说：“于彼十五刹那，未见为见故，是见道。”第十六个既是修道，也是断除见所断的对治。所谓见所断，是指见道所断的一切遍计所执。如果从体性的角度来区分，有六种，如《俱舍论》所说：“有支根本微细六，贪嗔慢与无明见，疑为六种。”如果从所缘、界和邪行的方式来区分，声闻分别说者以四谛为所缘，于三界中，以五见和五非见这十种次第邪行。五见是：萨迦耶见（འཇིག་ཚོགས་ཀྱི་ལྟ་བ།，梵文：Sākāyadṛṣṭi，梵文罗马拟音：萨迦耶德里什提，汉语字面意思：坏聚见），边执见（མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ།，梵文：Antagrahadṛṣṭi，梵文罗马拟音：安塔格拉哈德里什提，汉语字面意思：边见），邪见（ལོག་པར་ལྟ་བ།，梵文：Mithyādṛṣṭi，梵文罗马拟音：米提亚德里什提，汉语字面意思：邪见），见取见（ལྟ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བ།，梵文：Dṛṣṭiparāmarśa，梵文罗马拟音：德里什提帕拉玛尔夏，汉语字面意思：见取见），戒禁取见（ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བ།，梵文：Śīlavrataparāmarśa，梵文罗马拟音：希拉弗拉塔帕拉玛尔夏，汉语字面意思：戒禁取见）。五非见是：贪欲，嗔恚，我慢，无明，怀疑。如何邪行呢？如《俱舍论》所说：“彼等十与七七八，除三见二。”因此，三见是：最初两个和最后一个除外，两个是不行于最初两个，其他都行，所以在欲界有三十二种，在上面的两个界中，因为减少了嗔恚，所以以四谛的相状为所缘的有二十八和二十八，总共认为有八十八种见所断。其中，以欲界的苦谛的相状为所缘而十种邪行的方式，有真实的邪行方式五种，以及由于邪行而导致的邪行方式五种。第一种是以萨迦耶见执著苦谛的真谛为我和我所。边执见执著为有无常断。邪见执著为无。
English
Abandon the first three and meditate. Then abandon the first two and meditate on the last two. Among these, if the clinging to the self-view is strong, then meditating on the aspect of emptiness twice will perfect the intermediate forbearance. If the clinging to the self-view is strong, then meditating on the aspect of selflessness twice will perfect the intermediate forbearance. Similarly, the great forbearance and the supreme dharma are the same as before. Thus, after the completion of the path of joining, the sixteen moments of the path of seeing arise in sequence. Among these, the first fifteen are the path of seeing, as the Treasury of Knowledge states: "In that, the fifteen moments are the path of seeing because of seeing what was not seen." The sixteenth is both the path of meditation and the antidote that severs the clinging to what is abandoned by seeing. What is abandoned by seeing is all that is conceptually constructed and abandoned by the path of seeing. If divided in terms of essence, there are six, as the Treasury of Knowledge states: "The root of existence has six subtle proliferations: desire, anger, pride, ignorance, views, and doubt." If divided in terms of object, realm, and the way of wrong engagement, the Hearer-Specific Speakers focus on the four truths. In the three realms, the five views and five non-views engage wrongly in a sequence of ten. The five views are: Sākāyadṛṣṭi (འཇིག་ཚོགས་ཀྱི་ལྟ་བ།), Antagrahadṛṣṭi (མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ།), Mithyādṛṣṭi (ལོག་པར་ལྟ་བ།), Dṛṣṭiparāmarśa (ལྟ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བ།), and Śīlavrataparāmarśa (ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བ།). The five non-views are: desire, anger, pride, ignorance, and doubt. How do they engage wrongly? As the Treasury of Knowledge states: "These ten and seven, seven, eight, except for three views and two." Therefore, the three views are: excluding the first two and the last one. The two do not engage in the first two, but the others do, so in the desire realm there are thirty-two. In the two upper realms, because anger is reduced, there are twenty-eight and twenty-eight that focus on the aspects of the four truths, totaling eighty-eight that are considered abandoned by seeing. Among these, focusing on the aspect of suffering in the desire realm, there are ten ways of wrong engagement: five ways of actual engagement and five ways of engagement due to wrong engagement. The first is that the view of the aggregates of existence clings to the truth of suffering as self and what belongs to self. The view of extremes clings to existence and non-existence, permanence and annihilation. Wrong view clings to non-existence.