Tibetan
ཚུངས་ཏེ་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མ་གྲུབ་པ་ལྟར། ཁྱད་པར་དེའང་མ་ གྲུབ་བོ་ཞེས་རང་ལས་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་དང་། ཡང་སངས་རྒྱས་པས་དུ་བ་དེ་དུ་བ་ལས་གཞན་མེ་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པས་གཞན་སྐྱེ་ཁས་ལེན་ཅིང་། གཞན་སྐྱེད་བྱེད་དུའང་འདོད་ལ། མུན་པ་ལས་མེ་ལྕེ་མི་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་གཉིས་ལས། གཞན་ལས་གཞན་སྐྱེ་ན་མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་སྐྱེ་བར་ཐལ་ལ། མེ་ལྕེ་ལས་མུན་པ་མི་སྐྱེ་ན། མེ་གཞན་ལས་དུ་བ་གཞན་སྐྱེ་བར་ཡང་མི་རིགས་པར་ཐལ་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་གཞན་ཡིན་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འགལ་བ་སྡུད་པའི་ཐལ་འགྱུར་ནི། འཇུག་པ་ལས། གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་ཞིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་ནི། །མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་མཐུག་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བརྗོད་དུས། ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་ན་མུན་པ་ལས་གཞན་མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཚོད་དུ། དུ་བ་ལས་གཞན་མེ་ལས་དུ་བ་སྐྱེ་བའང་མི་རུང་ལ་དུ་བ་ལས་གཞན་མེ་ལས་དུ་བ་སྐྱེ་ཚོད་དུ་མུན་པ་ལས་གཞན་མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་སྐྱེ་བར་མགོ་མཉམ་པས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །གོ་བདེ་བར་བྱས་ན་མེ་ལྕེ་ལས་ཆོས་ཅན་མུན་པ་སྐྱེ་བར་ཐལ། ཁྱོད་ལས་མུན་པ་གཞན་མུན་པ་ལས་ཀྱང་ཁྱོད་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅེས་པའོ། །གལ་ཏེ་དུ་བ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་མེ་ལྕེས་དུ་བ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པས་དུ་བ་བསྐྱེད་ལ། མུན་པ་ལས་གཞན་མེ་ལྕེ་ལས་མུན་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པས་མི་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་ཏེ་ཁོ་ བོ་ཅག་ལ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ། མེ་ལ་དུ་བ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ལ། མེ་ལྕེས་མུན་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཉེས་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པས་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་དང་། ཡང་རྒྱང་ཕན་པས་རྒྱུ་མེད་པར་སྐྱེ་བར་འདོད་ཅིང་ནམ་མཁའི་ཨུཏྤ་ལའི་དྲི་མདོག་མ་སྐྱེས་པར་འདོད་དེ། དེ་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལའང་ཚུལ་མཚུངས་པས་དགག་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་རྒྱུ་ཡིས་སྟོང་པར་འགྱུར་ན་ནམ་མཁའ་ཡི། །ཨུཏྤ་ལ་ཡི་དྲི་མདོག་ཇི་བཞིན་གཟུང་དུ་མེད་ཉིད་ན། །ཤིན་ཏུ་ཆེས་བཀྲ་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་འཛིན་ཡིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །རང་གི་བློ་སྔོན་ཇི་བཞིན་འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་ལས་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་ལེན་ན། འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་བཀྲ་བ་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟུང་དུ་མེད་པར་ཐལ་ཞེས་འགལ་བ་སྡུད་པའི་ཐལ་འགྱུར་དང་། ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་བོ་ཞེས་རྟོགས་ན། འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་མེད་ཡིན་ཡང་བཀྲ་བར་སྣང་ཚོད་དུ། ནམ་མཁའི་ཨུཏྤ་ལའི་དྲི་མདོག་ཀྱང་རྒྱུ་མེད་ཡིན་ཡང་མངོན་སུམ་ལ་སྣང་དགོས་ཞེས་མགོ་སྙོམས་པས་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་པ་དང་། དེ་ལ་གལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་དུ་འདྲ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ངོ་བོ་ཡོད་པས་སྣང་ལ། ནམ་མཁའི་ཨུཏྤ་ལའི་དྲི་མདོག་ངོ་བོ་མེད་པས་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱད་པར་འདོད་ན། ཁྱད་པར་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་ ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་མ་གྲུབ་བ་བཞིན་དུ། འཇིག་རྟེན་ངོ་བོ་ཡོད་ལ་ནམ་མཁའི་ཨུཏྤ་ལའི་དྲི་མདོག་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་མ་གྲུབ་བོ་ཞེས་པས་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་འགོག་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་གྱིས་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་བཀག་ནས་རང་ལས་སྤྲོས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། རྩོད་བཟློག་ལས། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅས་འགའ་ཡོད། །དེ་ཚེ་ང་ལ་སྐྱོན་འདི་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཅེས་དང་། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །གང་ལ་ཕྱོགས་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་ཡུན་ནི་རིང་པོ་ནའང་། །ཀླན་ཀ་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པར། དངོས་པོར་ཁས་ལེན་ཡོད་ན་ནི། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་འབྱུང་བ་ཡིས། །ལྟ་བ་མི་ཟད་མ་རུངས་འབྱུང་། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྩོད་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་ལྟ་ངན་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །དེ་མེད་ཉོན་མོངས་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་ཡོངས་ཤེས་ན། །ལྟ་དང་ཉོན་མོངས་ཡོངས་སུ་འབྱོངས། །ཞེས་དང་། དབུ་མ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མར་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དངོས་པོར་ཁས་ལེན་ཡོད་ན་ནི། །དེ་ལ་ཆད་སོགས་འཇིགས་པ་འབྱུང་། །དངོས་པོར་ཁས་ལེན་མེད་རྣམས་ལ། །ཆད་སོགས་འཇིགས་པ་ག་ལ་འབྱུང་། །གལ་ཏེ་དངོས་ཤིག་ཡོད་ན་ནི། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད་དང་། །མཐའ་མེད་ལ་སོགས་པར་ཡང་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དངོས་ཤིག་ཡོད་ན་ནི། ། ཁས་ནི་བླང་བར་བྱ་དགོས་ན། །དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་ཉིད་ལ། །ཁས་བླངས་པར་ནི་ཇི་ལྟར་བྱ། །ཞེས་དང་། ཁས་བླངས་པ་ཡི་དངོས་པོ་ནི། །ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །མོ་གཤམ་གྱི་ནི་བུ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་བུད་མེད་མོ་གཤམ་ལ། །ཁྱོད་ཀྱི་བུ་ནི་གང་ཡིན་དྲིས། །དེ་ལ་དེ་ནི་ཡོད་མིན་པས། །སྨྲ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་བདེན་པ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་པས་སྒྲོ་བཏག
Chinese
同样，就像我们不承认因中有果一样，这个差别也不成立。这样来遮止从自生。还有，佛教徒认为烟是从火中产生的，而不是从烟中产生的，所以他们承认从他生，也承认能生他。从黑暗中不会产生火焰。在这两种观点中，如果从他生，那么火焰也应该能产生黑暗。如果火焰不能产生黑暗，那么从其他的火中产生其他的烟也是不合理的。因为这两者都是他，是相同的。所以，归纳矛盾的推论是，在《入行论》中说：“如果依赖于他而产生另一个他，那么火焰也应该产生浓厚的黑暗。”在说这句话的时候，如果认识到周遍不成立，就像从黑暗之外的火焰中不会产生黑暗一样，从烟之外的火中产生烟也是不行的。就像从烟之外的火中产生烟一样，从黑暗之外的火焰中也应该产生黑暗，这样才能使二者平等，周遍才能成立。为了便于理解，可以这样说：火焰，法，应该产生黑暗。因为你之外的黑暗，也因为黑暗之外的你，是其他的。如果说，因为从烟之外产生的火焰有产生烟的能力，所以能产生烟；而从黑暗之外的火焰没有产生黑暗的能力，所以不能产生黑暗。那么，这个差别就和要证明的东西一样，就像我们不承认从他生一样。火有产生烟的能力，而火焰没有产生黑暗的能力，这个差别本身也是不成立的。所以要遮止从他生。同样，因为两种过失都存在，所以要遮止从二者生。还有，顺世外道认为事物是无因而生的，并且认为天空中的莲花的香味和颜色是没有产生的，因为它是不可把握的。对于这种观点，也可以用同样的方法来遮止。就像《入行论》中说：“如果众生是无因而生的，那么就像天空中的莲花的香味和颜色一样，既然是不可把握的，那么极其鲜艳的世界也会被人们所把握，因此，自己的智慧应该像以前一样说世界是从因产生的。”如果承认是从无因产生的，那么因为世界是无因的，所以各种鲜艳的颜色是显而易见可以把握的。
English
Similarly, just as we do not accept that the effect exists in the cause, this difference is also not established. Thus, the arising from self is refuted. Furthermore, Buddhists assert that smoke arises from fire, not from smoke itself, thereby accepting arising from other. They also accept the agent that causes the arising from other. From darkness, flame does not arise. From these two views, if something arises from other, then flame should also produce darkness. If flame does not produce darkness, then it would be unreasonable for other smoke to arise from other fire, since both are other and are the same. Therefore, the consequentialist argument that gathers contradictions is: From the Entering Path: "If another arises dependent on another, then thick darkness would also arise from flame." When saying this, if it is realized that the pervasion is not established, just as darkness does not arise from flame other than darkness, it is also not permissible for smoke to arise from fire other than smoke. Just as smoke arises from fire other than smoke, darkness should also arise from flame other than darkness, so that they are equal and the pervasion is established. To make it easier to understand, one can say: Flame, the subject, should produce darkness, because darkness other than you, and because you other than darkness, are other. If it is said that because the flame arising from other than smoke has the ability to produce smoke, it produces smoke; but because the flame arising from other than darkness does not have the ability to produce darkness, it does not arise, then that difference is the same as what is to be proven, just as we do not accept arising from other. The difference that fire has the ability to produce smoke, but flame does not have the ability to produce darkness, is itself not established. Therefore, arising from other is refuted. Similarly, because both faults exist, arising from both is refuted. Furthermore, the Lokayatas assert that things arise without a cause and assert that the scent and color of a sky lotus do not arise, because it is not apprehended. For this view, the refutation is similar. Just as it says in that very text: "If beings were to become empty of cause, then like the scent and color of a sky lotus, since it is not apprehended, the very bright world would be apprehended by people, therefore, one's own mind should say as before that the world is from cause." If it is accepted that it arises from no cause, then because the world is without cause, the various bright colors are manifestly apprehended.
Chinese
如果认识到，以“成为如此的推论”来归纳矛盾的推论，以及“不成立”的遍（周遍关系）。即使世界是无因的，也应该像显现的那样清晰可见。如同虚空中的乌 উৎপལ（梵文天城体：उत्पल，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：青莲花）的香味也是无因的，但也必须显现出来，这样以平等的方式来成立遍（周遍关系）。对此，如果认为即使在无因方面相同，但世界有自性所以显现，而虚空中的乌 উৎপལ（梵文天城体：उत्पल，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：青莲花）的香味没有自性所以不显现，这样来区分的话，那么这个区分就和需要成立的论题相同了。如同我们没有成立从无因而生一样，世界有自性而虚空中的乌 উৎপལ（梵文天城体：उत्पल，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：青莲花）的香味没有自性的区分也没有成立，这样就遮止了从无而生。以推论所成立的一切宗派都遮止，不承认从自身延伸出来的宗派。如《诤论止息》中说：“如果我有一些誓言，那时我会有这些过失。因为我没有誓言，所以我才是无过失的。”又如《四百论》中说：“对于有、无、有无，无论在哪方面没有偏执，对于他，即使时间长久，也不能说出责难。”又如《六十正理论》中说：“如果承认事物，由于贪欲和嗔恨的生起，会产生无尽的恶见，由此会变成诤论。那是所有恶见的根源，没有它，烦恼就不会生起。因此，如果完全了解它，见解和烦恼就会完全止息。”又如《中观宝鬘论》中，龙树菩萨说：“如果承认事物，那么就会产生断灭等怖畏。对于不承认事物的人们，哪里会产生断灭等怖畏呢？如果有一个事物，那么世界就会变成有边和无边等。如果有一个事物，就必须承诺，对于事物本无生，如何承诺呢？承诺的事物，连极微尘许也不存在，因为从一开始就没有生，如同石女的儿子一样。例如，对于石女，如果问：你的儿子是谁？因为她没有儿子，所以不能说。”这样说道。那么，二谛等分别又该如何安立呢？是世间人安立的。
English
If it is realized that the consequence that gathers contradictions is the consequence of "becoming so," and that the pervasion is not established, even though the world is without cause, it should be as clear as it appears. Just as the fragrance of a sky utpala (Sanskrit Devanagari: उत्पल, Sanskrit Romanization: utpala, Chinese literal meaning: blue lotus) is also without cause, it must also appear manifestly. In this way, the pervasion is established by equating the head. To that, if it is thought that even if they are similar in being without cause, the world appears because it has essence, but the fragrance of a sky utpala (Sanskrit Devanagari: उत्पल, Sanskrit Romanization: utpala, Chinese literal meaning: blue lotus) does not appear because it has no essence, if one wants to make a distinction, then that distinction is the same as what is to be established. Just as we have not established arising from no cause, the distinction that the world has essence and the fragrance of a sky utpala (Sanskrit Devanagari: उत्पल, Sanskrit Romanization: utpala, Chinese literal meaning: blue lotus) has no essence is also not established. Thus, arising from nothing is prevented. By preventing all the tenets established by consequence, one does not accept the tenets that are elaborated from oneself. As it is said in the Refutation of Disputes: "If I have some vows, then I have these faults. Because I have no vows, I am only without fault." And as it is said in the Four Hundred: "For those who have no attachment to existence, non-existence, or existence and non-existence, even after a long time, it is not possible to speak of criticism." And as it is said in the Sixty Stanzas on Reasoning: "If there is acceptance of things, then from the arising of desire and hatred, endless and unbearable views will arise. From that, disputes will arise. That is the cause of all evil views. Without that, afflictions do not arise. Therefore, if that is fully known, views and afflictions will be completely abandoned." And as Nāgārjuna says in the Jewel Garland of the Middle Way: "If there is acceptance of things, then fears such as annihilation will arise. For those who do not accept things, where will fears such as annihilation arise? If there is a thing, then the world will become finite and infinite, and so on. If there is a thing, then one must accept it. How can one accept that things are unborn? The thing that is accepted does not exist even as an atom, because it has never been born, like the son of a barren woman. For example, to a barren woman, if one asks, 'Who is your son?' Because she has no son, she cannot speak." Thus it is said. Well then, how should the classifications of the two truths and so on be made? They are established by worldly people.