Tibetan
་དག་པ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བ་རྫུན་པ་བློ་འཁྲུལ་པ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མིག་མདོངས་པས། རབ་རིབ་དང་སྐྲ་ཤད་འཛག་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་པ་ལྟར། འགྲོ་བ་དྲུག་གི་གནས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པའི་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་དང་། ས་ཐོབ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ན་གཞན་དང་ཐུན་མོང་དུ་སྣོད་བཅུད་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་དང་། སྣང་ཙམ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དང་མེ་ལ་སོགས་པ་དཔོག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་ཏེ་བློ་རིམ་གཉིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་རྣམ་པ་འཇལ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་སྣང་ལ། དེའང་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་དག་པ་པ་དང་། སྐྱོན་ཅན་གཉིས་ལས་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སུ་བཞག་སྟེ་དེ་ཉིད་ལས། མཐོང་བ་རྫུན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །དབང་པོ་གསལ་དང་དབང་པོ་སྐྱོན་ལྡན་ནོ། །སྐྱོན་ལྡན་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི། ། དབང་པོ་ལེགས་གྱུར་ལ་ལྟོས་ལོག་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བའི་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཤེས་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ། མཚན་གཞི། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། གྲངས་ངེས། ངེས་ཚིག །ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་དང་དྲུག་ལས། དང་པོ་ནི་སྤྱི་ཐུན་མོང་བའི་དབྱེ་གཞི་མཚན་ཉིད་པ་མེད་མོད་ཀྱི། འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་ངོ་ན་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་ཙམ་གྱི་བདེན་པ་ཙམ་ཞིག་གནས་པ་ལ་བྱ་སྟེ་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། བདེན་པ་གཉིས་སུ་འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག་གོ་ཞེས་སོ། །ཡང་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཙམ་ཞིག་དབྱེ་གཞིར་བྱ་སྟེ། འཇུག་པ་ལས། བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། །འདི་དག་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཆད་པའང་མིན། །ཅེས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་མཚན་གཞི་ནི་རྣམ་ཤེས་དྲུག་པོ་སྣང་བའི་ཡུལ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་སོ། །དེའང་དབུ་མ་པས་རྣམ་ཤེས་དྲུག་ཏུ་འཇུག་ཚུལ་ཉན་ཐོས་པ་དང་མཐུན་ནོ། །དོན་དམ་བདེན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པ་མཚན་གཞིར་འདོད་དོ། །མཚན་ཉིད་ལ་གཉིས་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ། དེའང་སྒྲིབ་པའི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། གཏི་མུག་རང་བཞིན་སྒྲིབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། ། དེས་གང་བཅོས་མ་བདེན་པར་སྣང་དེ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་ཞེས་ཐུབ་པ་དེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་འཁོར་བའི་ཆོས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡུལ་
Chinese
是清净的。所见虚假、心识错乱，是由于凡夫俗子无明的习气蒙蔽了眼睛，就像对眼翳和毛发脱落执着为实有一样。六道众生的处所和受用等显现的各种苦乐，是错乱的，是依赖于缘起而产生的能取所取的行相。以及获得圣地后，后得位时，与他众共同显现的器情世界等行相。仅仅是显现的根识现量，以及推测火等事物的比量等二种心识，是相对于衡量世俗的行相而显现的。而且，眼等根是清净的和有缺陷的两种，由此安立了两种世俗，如《彼论》所说：所见虚假有两种，根清净和根有缺陷。有缺陷的根的意识，相对于根清净者，认为是颠倒的。如是说。第二，分为二谛之理有二：自性应知和知后修持之理。第一，有基、相、分类、数量决定、词义解释、决定之量六者。第一，没有共同的分类基和自性，但在世俗的心识面前，存在着仅仅是从非真实中返回的真实，如《六十正理论释》所说：安立二谛是相对于世俗的心识而安立的。或者，仅仅以无自性作为分类基，如《入中论》所说：二谛之中皆无自性，因此这些不是常，也不是断。如是说。世俗谛的基是六种识显现的对境以及与之相关的行相。其中，中观宗安立六识的方式与声闻部相同。胜义谛则认为法界自性清净是基。自性有二，世俗的自性是能取所取的戏论的显现。也就是，是生起于遮蔽的行相，如《彼论》所说：由于愚痴自性遮蔽，故为世俗谛。因此，佛陀说，被它所欺骗而显现为真实的，就是世俗谛。如是说。也就是轮回的法，心和心所，对境
English
is pure. Seeing falsely and the mind being confused is due to the obscuration of the eyes by the habitual tendencies of ignorance of ordinary beings, just as clinging to cataracts and falling hair as real. The various sufferings and pleasures that appear in the abodes and enjoyments of the six realms are confused, and are the appearances of the grasper and the grasped that arise in dependence on dependent origination. And, in the subsequent attainment after attaining the ground, the appearances of the environment and beings, etc., that appear in common with others. The mere appearance of sense direct perception and inference that infers fire, etc., are the two types of minds that appear in relation to measuring the appearance of the conventional. Moreover, the sense faculties such as the eye are either pure or defective, and from these two, two types of conventional are established, as it says in the same text: "False seeing has two aspects: clear sense faculties and defective sense faculties. The consciousnesses of the defective sense faculties are considered to be inverted in relation to those with clear sense faculties." So it is said. Secondly, the way of dividing into two truths has two aspects: the nature to be known and the way of practicing after knowing. The first has six aspects: basis, definition, division, definite number, etymology, and valid cognition that determines. First, there is no common basis or definition of division, but in the minds of worldly people, there is only a truth that is merely a reversal from what is not true, as it says in the commentary on the Sixty Stanzas on Reasoning: "The establishment of the two truths is established in relation to the minds of worldly people." Or, only the absence of inherent existence should be taken as the basis of division, as it says in the Entering the Middle Way: "Since both of the two truths lack inherent existence, these are neither permanent nor annihilated." So it is said. The basis of the conventional truth is the appearances of the six consciousnesses together with their objects. Among these, the way in which the Middle Way School enters into the six consciousnesses is the same as that of the Hearers. The ultimate truth is considered to be the pure essence of the nature of reality as the basis. There are two aspects to the definition, the definition of the conventional is the appearance of grasping and being grasped with elaboration. That is, it arises in the form of obscuration, as it says in the same text: "Since ignorance obscures its own nature, it is conventional. Therefore, the Buddha said that what is deceived by it and appears as true is the conventional truth." So it is said. That is, the Dharma of Samsara, mind and mental factors, object.