Tibetan
ད་མ་པ་ལ་རྣམ་ཕུག་པ་དང་། དྲང་སྲོང་བདེན་གྱི་སྒོམ་རིམ་སྐོར་དགུ་ལ་བརྟེན་པའི་སྒོམ་སྒྲུབ་པ་ལ་གསང་བ་པ་དང་། དྲང་སྲོང་ ངན་སྤོང་གི་རྣམ་དཔྱོད་གསལ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་གཞུང་འཆད་པ་ལ་དཔྱོད་པ་བ་དང་། དྲང་སྲོང་རྒྱུན་ཤེས་ཀྱི་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཙ་ར་ཀ་འབུམ་སྡེ་ལ་བརྟེན་པའི་གསོ་དཔྱད་པ་ལ་ཙ་ར་ཀ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ལྔའོ། །འདི་དག་རིགས་བྱེད་བཞི་ཚད་མར་འདོད་དེ། སྙན་ངག་གིས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དགའ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྲིད་སྲུངས་ཀྱིས་རང་གི་སྡེ་རྒྱལ་བར་བྱེད་པ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་གྱིས་འདི་ཕྱིའི་དོན་སྒྲུབ་པ་དང་། ངེས་བརྗོད་ཀྱིས་མཆོག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །འདི་ལ་ཁྱབ་འཇུག་པ། ཚངས་པ་བ། རིགས་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཞི་པ་རྒྱལ་བ་པ་ནི། ལྷ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་བ་དམ་པས། སྲོག་དང་ཟད་པ་སྡོམ་པ་དང་། །ངེས་པར་དགའ་དང་འཆི་དང་ལས། །སྡིག་དང་བསོད་ནམས་ཐར་པ་སྟེ། །ཤེས་བྱའི་ཚིག་གི་དོན་དགུར་ངེས། །ཞེས་པའི་ཚིག་དོན་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་གཞུང་སྨྲ་བ་རྣམས། ཐར་པ་མདོག་དབྱིབས་ཅན་དང་། ཤིང་སེམས་པ་ཅན་དུ་འདོད་དེ། ལོ་འདབ་བཅད་ན་འཁུམ་པ་དང་། པགས་པ་བཤུས་ན་སྐམ་པས་འཆི་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །འདི་ལ་རྒྱལ་བ་དམ་པས། དཀའ་བཟློག་དད་པས་ལུས་བསྲེགས་ན། །མཆོག་ཏུ་རྒྱལ་བར་སྤྱན་སྟོང་བཞེད། །གཟས་ཟིན་དུས་སུ་མགོ་བཅད་ན། །ཚངས་པ་ཐོབ་པར་ཀརྞ་འདོད། །བཅིངས་བསྲེགས་འགེགས་ཏེ་ཤི་བ་ནི། །གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེས་རྒྱལ་བ་སྨྲ། །ཞེས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ་། །འདི་ལ་རྒྱལ་བ་པ། དོན་ དགུ་པ། གཅེར་བུ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལྔ་པ་ཆད་པར་ལྟ་བ་སྡེ་གཅིག་ནི། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་ཕུར་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་ལ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྒྲ་བསླབས་པས་ལྷའི་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་དེས། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་ལྷ་ལ་འཐབ་པ་ན། རྒྱུ་འབྲས་ལ་འཛེམ་ནས་ལྷ་རྣམས་སྤྲོ་བ་ཞེན་པ་ན། རེ་ཞིག་ལྷ་རྣམས་སྤྲོ་ཞིང་འཁྲུག་པ་རྒྱལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚེ་སྔ་ཕྱི་དང་། ལས་རྒྱུ་འབྲས་དང་། ཐར་པ་དང་གྲོལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ལྟ་བའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་བརྩམས་པ། ཕྱིས་མི་ཡུལ་དུ་གྲོག་མཁར་བས་དར་བར་བྱས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། བཟང་མོ་མ་ཤིའི་བར་དུ་དགའ་མགུར་སྤྱོད། །ཤི་ནས་དེ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ལུས་ཀྱང་ཐལ་བ་བཞིན་སོང་ནས། །སླར་སྐྱེ་བ་དག་ག་ལ་སྲིད། །ཅེས་ཚེ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འདོད་ལ། ཇི་ཙམ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །སྐྱེས་བུའང་དེ་ཙམ་ཁོ་ནར་ཟད། །ཅེས་མི
Chinese
此外，还有五种外道：第一种，依赖于达玛帕拉·南普巴（ད་མ་པ་ལ་རྣམ་ཕུག་པ་）和贤者真谛的九轮次第禅修进行禅修的，称为秘密派；第二种，依赖于贤者断恶的明辨智慧来讲解论典的，称为思辨派；第三种，依赖于贤者常识之子等十万个查拉卡（ཙ་ར་ཀ་）部进行医术治疗的，称为查拉卡派。这些外道认为四吠陀是可靠的，即诗歌使人们快乐，政治使自己的军队获胜，祭祀能成就今生来世的利益，以及确定性的陈述能成就至高。他们被称为遍入天派、梵天派和吠陀派。第四种是胜天派，伟大的胜天神说：“生命和耗尽的总结，以及必然的快乐、死亡和业，罪恶和功德的解脱，是所知之词的九种意义。”这些人根据词义修饰的显现来宣说论典，他们认为解脱是有颜色和形状的，树木是有感觉的，因为砍断树叶会收缩，剥掉树皮会干燥而死。胜天神说：“如果以坚定的信仰焚烧身体，至胜者会睁开千眼；如果在被罗睺星抓住时砍下头颅，卡尔纳认为可以获得梵天；被束缚、焚烧、阻止而死，胜天说会获得解脱。”他们追随这种苦行。这些人被称为胜天派、九义派和裸体派。第五种是断见派，他们依赖于三十三天中的普尔布（ཕུར་བུ་）获得成就，因陀罗教导他们声音，被称为天神上师。当阿修罗与天神战斗时，因为害怕因果报应而渴望快乐，为了让天神快乐和战斗胜利，他们著了一部名为《断见之精要》的论典，否定了前世后世、业果、解脱等一切。后来，在人间被格洛卡拉瓦（གྲོག་མཁར་བ་）弘扬。其中说到：“在美女未死之前尽情享受，死后就不是她的享乐之地了。身体也像灰烬一样消失，怎么可能再次转生呢？”他们认为没有前世后世。他们还说：“感官的享乐有多少，人也就只有多少。”
English
Furthermore, there are five types of non-Buddhists: The first, those who rely on Damapala Nampukpa and the nine-round sequential meditation of the sage Truth to practice meditation, are called the Secret Sect; the second, those who rely on the sage's wisdom of abandoning evil to explain the treatises, are called the Speculative Sect; the third, those who rely on the son of the sage Common Sense and the hundred thousand divisions of Charaka to practice medicine, are called the Charaka Sect. These non-Buddhists consider the four Vedas to be reliable, namely, poetry makes people happy, politics makes one's own army victorious, sacrifices accomplish the benefits of this life and the next, and definitive statements accomplish the supreme. They are called the Vishnu Sect, the Brahma Sect, and the Veda Sect. The fourth is the Jina Sect, the great Jina god said: "The summary of life and exhaustion, as well as the certain joy, death, and karma, sin and merit of liberation, are the nine meanings of the words to be known." These people speak of treatises based on the appearance of embellishment of meaning, they believe that liberation has color and shape, and that trees have feelings, because cutting the leaves will shrink, and peeling the bark will dry and die. The Jina god said: "If you burn your body with firm faith, the victorious one will open a thousand eyes; if you cut off your head when seized by Rahu, Karna believes that you can attain Brahma; being bound, burned, prevented, and dying, the Jina says you will attain liberation." They follow this ascetic practice. These people are called the Jina Sect, the Nine Meanings Sect, and the Naked Sect. The fifth is the annihilationist sect, they rely on Purbu in the thirty-three heavens to attain accomplishment, Indra taught them sound, and they are called the Teacher of the Gods. When the Asuras fought with the gods, because they feared the consequences of karma and desired pleasure, in order to make the gods happy and victorious in battle, they composed a treatise called "The Essence of Annihilationism," denying all of past and future lives, karmic results, liberation, etc. Later, it was propagated in the human realm by Grolakharwa. It says: "Enjoy yourself until the beautiful woman dies, after death it is not her place of enjoyment. The body also disappears like ashes, how could there be rebirth?" They believe that there is no past or future life. They also say: "As much as there is enjoyment of the senses, so much is the person."
Tibetan
ག་གིས་མཐོང་བའི་སེམས་ཅན་མ་གཏོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་འགྲོ་བ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། ཀྱེ་མ་མང་ཐོས་གང་སྨྲ་བ། །སླུ་བྱེད་སྤྱང་ཀིའི་རྗེས་དང་མཚུངས། །ཞེས་གཞུང་ལུགས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། བློ་ནི་ལུས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དང་། །ལུས་འབྲས་ལུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་། །འདི་ལྟར་ལུགས་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས། །གོམས་པས་སྲིད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཅེས་ལམ་མ་གོམས་པའི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། སྒྲོ་བཏགས་འཛིན་ཕྱིར་ཚད་ མ་མིན། །ཅེས་ཚད་མ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། པད་མོའི་གེ་སར་སུ་ཡིས་བྱས། །རྨ་བྱའི་རི་མོ་སུ་ཡིས་བྲིས། །ཚེར་མ་རྣོན་པོ་སུ་ཡིས་བརྡར། །ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་ངོ་བོས་བྱུང་། །ཞེས་པ་དང་། ཉི་ཤར་ཆུ་བོ་ཐུར་དུ་འབབ་པ་དང་། །སྲན་ཟླུམ་ཚེར་མ་གཟེང་རིང་རྣོ་བ་དང་། །རྨ་བྱའི་མདོངས་བཀྲ་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་དང་། །རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་བལྟ་ན་སྡུག་པ་རྣམས། །སུས་ཀྱང་མ་བྱས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱུང་། །ཞེས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་ཤིང་། ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་སྨྲ་བས་སྤང་ལ་ཤ་མོ་ལྟར་སྐྱེ་བ་འཕྲལ་བྱུང་དུ་འདོད་ཅིང་། བདག་དང་བདེ་སྡུག་མ་ཤིའི་བར་ལ་ཡོད་ལ། ཤི་ནས་རྒྱུན་ཆད་པར་འདོད་དེ། འདི་དག་ལ། ཕུར་བུ་པ། རྒྱང་འཕེན་པ། ཚུ་རོལ་མཛེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་པའི་གཞུང་ལུགས་ལ། དབྱེ་ན་ལྟ་བ་ལོག་པ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ལ། རྟག་པ་དང་། ཆད་པ་དང་། གཉིས་ཀར་ལྟ་བའི་མུ་ལ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ཉི་ཤུ་སྟེ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའོ། །བསྡུ་ན་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དེའང་བསྡུ་ན། རྟག་ཆད་གཉིས་ཏེ་སྡུད་པ་ལས། འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བར་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་གཉིས་འདུས་ལྟར། །ཅེས་སོ། །དེའང་རྟག་པར་ལྟ་བ་ལ་ཉི་ཤུ། ཆད་པ་ལ་ཉི་ཤུ། གཉིས་ཀར་ལྟ་བ་ལ་ཉེར་གཉིས་ཏེ། རྒྱས་པར་ནི་མདོ་སྡེ་ཚངས་པའི་དྲ་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །འདིར་དེ་དག་གི་དབྱེ་བ་བཤད་པས། ལམ་ངན་པར་རྟོགས་ནས་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དགག་པ་ཡང་དོན་གྱིས་བྱས་པར་བསམ་སྟེ། ཡི་གེས་འཇིགས་ནས་མ་སྤྲོས་སོ། །ད་ནི་ནང་པའི་གཞུང་ལུགས་རྒྱ་ཆེར་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་པ་ལས་འཕགས་ཚུལ་དང་། རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི་ལྷ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་སྐྱབས་གནས་སུ་འཛིན་ཅིང་། ཆོས་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཁས་ལེན་ན་ནང་པ་ཡིན་ལ། མི་ལེན་ན་ཕྱི་རོལ་པའོ། །དེ་ལ་སྐྱབས་གནས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ངོས་གཟུང་བ་ནི། ཐེག་པ་ཆུང་ངུས་སངས་རྒྱས་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པ་ཤཱཀྱ
Chinese
说“除了我所见的众生之外，没有其他众生”，这是对众生的诽谤。唉，博学之士所说的话，就像狡猾的豺狼的足迹一样。这是对所有宗派的诽谤。心是身体的本质，身体是身体的果实和功德。像这样依靠三种方式，通过修行是不可能有存在的。这是对没有修行的果实——佛的诽谤。因为执着于虚构，所以不是量。这是对量（ प्रमाण ）的诽谤。谁创造了莲花的雄蕊？谁画了孔雀的图案？谁磨砺了尖锐的荆棘？一切都是无因而生的。就像太阳升起，河流向下流，扁豆是圆的，荆棘是长而尖锐的，孔雀的羽毛非常美丽，国王的女儿看起来很迷人。这些都不是任何人所为，而是自然而生的。这是对所生和能生的因果的诽谤，说自性是因，认为像草地上蘑菇一样生长是突然产生的。认为我和苦乐在未死之前存在，死后就断灭了。这些被称为：富兰那·迦叶（Purana Kashyapa），阿夷陀·翅舍钦婆罗（Ajita Kesakambalin），末伽梨·瞿舍梨子（Makkhali Gosala）。因此，外道的宗派，如果细分，有三百六十种邪见，即常、断、亦常亦断三种见地的分支，每种一百二十种，共三百六十种。如果概括，有六十二种见地。如果再概括，就是常断二见。就像《集论》中说，六十二见都包含在坏聚见中。其中，执常见有二十种，执断见有二十种，执亦常亦断见有二十二种。详细内容见《梵网经》和《耶舍广经》。这里解释这些分类，是为了让人们认识到邪道而不误入歧途。我认为驳斥已经通过意义完成了，因为害怕文字而没有详细阐述。现在，佛教宗派的广泛分类有两种：胜于外道的方式和详细分类。第一种是，如果信仰神和三宝为皈依处，并承认四法印为佛教的标志，那就是佛教徒，否则就是外道。其中，皈依处的确认是：小乘认为佛是至尊的化身释迦
English
Saying "There are no sentient beings other than those seen by me" is a slander against beings. Alas, what the learned say is like the footprints of a cunning jackal. This is a slander against all doctrines. The mind is the nature of the body, and the body is the fruit and merit of the body. Relying on these three ways, existence is impossible through practice. This is a slander against the Buddha, the fruit of not practicing the path. Because of clinging to fabrications, it is not valid cognition. This is a slander against valid cognition (Pramana). Who made the stamens of the lotus? Who painted the patterns of the peacock? Who sharpened the sharp thorns? Everything arises from nature without cause. Just as the sun rises, rivers flow downwards, lentils are round, thorns are long and sharp, peacock feathers are very beautiful, and the king's daughter looks charming. None of these were made by anyone, but arose from nature itself. This is a slander against the cause and effect of what is produced and what produces, saying that nature is the cause, and thinking that growth like mushrooms on the grass is sudden. It is believed that self and happiness and suffering exist until death, and that they cease after death. These are called: Purana Kashyapa, Ajita Kesakambalin, Makkhali Gosala. Therefore, the doctrines of the outsiders, if divided, have three hundred and sixty wrong views, namely, the branches of the three views of permanence, annihilation, and both permanence and annihilation, each with one hundred and twenty, totaling three hundred and sixty. If summarized, there are sixty-two views. If further summarized, there are the two views of permanence and annihilation. Just as it is said in the Samgraha, the sixty-two views are all contained in the view of the aggregation of destruction. Among them, there are twenty kinds of clinging to permanence, twenty kinds of clinging to annihilation, and twenty-two kinds of clinging to both permanence and annihilation. For details, see the Brahma-jala Sutra and the Yashogata Sutra. Here, these classifications are explained so that people recognize the wrong path and do not go astray. I think that the refutation has been done through meaning, and I have not elaborated in detail for fear of words. Now, there are two broad classifications of Buddhist doctrines: the way of being superior to outsiders and detailed classification. The first is that if one believes in the gods and the Three Jewels as refuge and accepts the four seals of Dharma as the mark of Buddhism, then one is a Buddhist; otherwise, one is an outsider. Among them, the recognition of the Three Jewels of refuge is: the Hinayana considers the Buddha to be the supreme manifestation of Shakya