Tibetan
རྟག་ཏུ་འཁོར་བར་འཁྱམ། །ཞེས་སོ། །དེའང་གཙོ་བོའི་རྣམ་འགྱུར་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པོ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བ་ལ། བདག་ཏུ་ཞེན་ནས་བདེན་པར་བཟུང་བས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ལ། བདག་གི་རང་བཞིན་བྱ་བྱེད་དང་བྲལ་བ་རྟག་པ་ཁྱབ་པ་གཡོ་བ་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ་ཤེས་ནས་དེའི་ངང་ལས་མི་གཡོ་བ་དག་གྲོལ་བར་འདོད་པའོ། །དོན་དེ་དག་ཤེས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་གྲོལ་བ་འགྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཙམ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཤེས་ན། རལ་བའམ་སྤྱི་བོ་གཙུག་ཕུད་དམ། །ཆ་ལུགས་གང་གིས་གནས་ཀྱང་རུང་། །བསྟི་གནས་གང་དུ་དགའ་བ་དེར། །གྲོལ་འགྱུར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་དབང་ཕྱུག་པ་ནི། ལྷ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས་རྒྱུད་སྡེ་མང་དུ་གསུངས་པ་ལས། སློབ་མ་རྐང་མིག་པ་དང་། གཟེགས་ ཟན་པ་གཉིས་སོ། །དེའང་དྲང་སྲོང་གཅིག་ཨུ་མ་བསྲུང་དུ་བཅུག་པ་དེས། ཆགས་པ་སྐྱེས་ནས་དཀའ་ཐུབ་ལས་ཉམས་ཀྱིས་དོགས་ནས། ཨུ་མའི་རྐང་པ་ལ་མིག་བལྟས་ནས་རང་གི་དཀའ་ཐུབ་བསྒྲུབས་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྐང་མིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་བརྩམས་པའི་རིག་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ལ་རིག་པ་ཅན་པ་ཟེར། འབྲས་ཀྱི་ཟེ་ཁ་རེ་ཟོས་ནས་དཀའ་ཐུབ་བྱས་པས། གཟེགས་ཟན་པ་ཞེས་བྱ་བས་བརྩམས་པའི་བྱེ་བྲག་གསལ་བའི་བསྟན་བཅོས་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ལ་བྱེ་བྲག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་དག་འགྲོ་བའི་བདེ་སྡུག་དང་། འཁོར་བ་དང་གྲོལ་བ་ཐམས་ཅད་དབང་ཕྱུག་མ་མཉེས་པ་དང་མཉེས་པས་བྱས་པར་འདོད་དེ། འགྲོ་བ་པོ་འདི་ཤེས་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །བདག་གི་བདེ་སྡུག་བདག་ལ་རང་དབང་མེད། །དབང་ཕྱུག་གིས་བཏང་ཡང་ན་གཡང་སའམ། །མཐོ་རིས་དག་ཏུ་འགྲོ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར། །ཅེས་སོ། །དེའང་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཚེ་གང་ཕུལ་བ་དེ་ཚེ་འདིར་ཐོབ་ལ། དེ་དག་ཕྱི་མར་བདག་གི་འཁོར་དུ་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བར་འདོད་དེ། བྲམ་ཟེ་འདོད་ལ་བྲམ་ཟེ་དང་། །རྒྱལ་རིགས་འདོད་ལ་རྒྱལ་རིགས་དང་། །ནོར་རྣམས་འདོད་ལ་ནོར་རྣམས་ཀྱི། །མཆོད་སྦྱིན་དམ་པ་ཡང་དག་བརྩམ། །ཞེས་སོ། །ལྷ་མཉེས་པའི་དོན་དུ་རང་གི་ལུས་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་པས་གྲོལ་བར་སྨྲའོ། །འདི་དག་གི་གཞུང་འཛིན་པ་དག་ལ། དབང་ཕྱུག་པ། འུག་ཕྲུག་པ། དོན་དྲུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་དག་ ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དོན་དྲུག་ཏུ་རིག་པས་དཔྱད་དེ་འདུས་པར་འདོད་པས། རིག་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་ལ་དོན་དྲུག་ནི། རྫས་དང་ཡོན་ཏན་ལས་དང་སྤྱི། །བྱེ་བྲག་འདུ་བ་རྣམ་པ་དྲུག །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་རྫས་ནི་ད
Chinese
总是漂泊于轮回中。如是说。也就是说，主尊的二十四种变化，如幻象般在世俗中显现，执着于自我并认为是真实的，因此漂泊于轮回中。自我的本性是远离作为和行动的，恒常、遍在、不动摇，这是胜义谛的真理，知晓后不从其状态中动摇的人们，渴望解脱。了解这些意义的利益是成就解脱。仅仅了解这二十五，无论是发髻还是头顶的肉髻，以任何装束安住都可以，在任何喜欢的地方安住，都会获得解脱，对此没有疑惑。如是说。第二是自在天派。大自在天神说了许多续部，其中有两个弟子，足目派和碎食派。从前，一位仙人让乌玛守护，他生起了贪恋，担心失去苦行，于是看着乌玛的脚修行，因此成就。足目派著述的名为理性的见解的论典，依赖此论者被称为理性派。仅仅吃一些稻穗的残渣而修行，碎食派著述的名为辨别差别的论典，依赖此论者被称为差别派。这些派别认为，众生的苦乐、轮回和解脱，全部由自在天神不悦或喜悦所致。行者不了解这些道理，我的苦乐我没有自主权，被自在天神抛弃，要么坠入悬崖，要么升入天界。如是说。也就是说，在祭祀时，无论献上什么，今生都能获得，那些在来世会成为我的眷属，转生到天界。婆罗门想要什么就变成婆罗门，刹帝利想要什么就变成刹帝利，想要财富就变成财富，如法进行殊胜的祭祀。如是说。为了让天神喜悦，焚烧自己的身体，他们说这样可以获得解脱。这些派别的持宗者被称为自在天派、猫头鹰派、六义派。这些派别认为，所有的宗义都以理智分析为六义而聚集，因此依赖于理性方面。其中的六义是：实体、 गुण（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）， कर्म（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）， सामान्य（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）， विशेष（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）， समवाय（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）六种。如是说。其中的实体是...
English
Always wandering in samsara. Thus it is said. That is to say, the twenty-four transformations of the chief one appear as illusions in the relative truth. By clinging to the self and considering it to be true, one wanders in samsara. The nature of the self, being free from action and activity, is constant, pervasive, and unwavering, which is the truth of the ultimate truth. Those who know this and do not waver from that state desire liberation. The benefit of understanding these meanings is the accomplishment of liberation. Just by knowing these twenty-five, whether with matted hair or a topknot on the head, one can abide in any style, and one will attain liberation by abiding in any place one likes, without any doubt. Thus it is said. The second is the Ishvara school. The great god Ishvara spoke many tantras, from which there are two disciples: the Foot-Eyed and the Grain-Eater. Once, a sage entrusted Uma to guard, and he developed attachment. Fearing that he would lose his asceticism, he looked at Uma's foot and practiced his asceticism, thus achieving accomplishment. Those who rely on the treatise called "The View of Reason," composed by the Foot-Eyed one, are called Rationalists. By eating only the chaff of rice and practicing asceticism, those who rely on the treatise called "Discriminating the Particulars," composed by the Grain-Eater, are called Particularists. These schools believe that all the happiness and suffering of beings, samsara and liberation, are caused by Ishvara's displeasure or pleasure. The practitioner does not understand these reasons: "My happiness and suffering are not under my own control. If Ishvara casts me away, I will either fall into a precipice or ascend to the heavens." Thus it is said. That is to say, whatever is offered during a sacrifice is obtained in this life, and in the next life, those will become my retinue and be reborn in the heavens. Brahmins become Brahmins according to their desires, Kshatriyas become Kshatriyas according to their desires, and wealth becomes wealth according to their desires. One should properly perform excellent sacrifices. Thus it is said. They say that liberation is attained by burning one's own body as an offering to please the gods. Those who uphold the tenets of these schools are called Ishvaras, Owl-Children, and Six-Meaningists. These schools believe that all philosophical tenets are gathered by analyzing them into six meanings with reason, and therefore they rely on the aspect of reason. The six meanings are: substance, गुण (Tibetan, Devanagari, guṇa, quality), कर्म (Tibetan, Devanagari, karma, action), सामान्य (Tibetan, Devanagari, sāmānya, generality), विशेष (Tibetan, Devanagari, viśeṣa, particularity), समवाय (Tibetan, Devanagari, samavāya, inherence). Thus it is said. Among these, substance is...
Tibetan
གུ་སྟེ། བདག །དུས། ཕྱོགས། ཡིད། ནམ་མཁའ་སྟེ་རྟག་པའི་རྫས་ལྔ་དང་། ས་ཆུ་མེ་རླུང་སྟེ། མི་རྟག་པའི་རྫས་བཞིའོ། །རྫས་ལ་བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལས། བདག་གི་རྫས་ལ་བརྟེན་པ་བཅུ་གསུམ་ནི། བདེ་བ། སྡུག་བསྔལ། བར་མ། ཆོས། ཆོས་མ་ཡིན་པ། འདུས་བྱས་པ། འབད་པའི་ཤུགས། རྣམ་ཤེས་དྲུག་གོ། །དུས་དང་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པ་བདུན་ནི། གྲངས་དང་བོངས་ཚོད་གཉིས། ཕྲད་པ་དང་བྱེད་པ་གཉིས། གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་གཉིས། སོ་སོ་བའོ། །ཡོན་ཏན་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན། དྲི་སའི། རོ་ཆུའི། རེག་བྱ་རླུང་གི། ཁ་དོག་མེའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ལས་ནི་ལྔ་སྟེ། འདེགས་འཇོག་གཉིས། བརྐྱང་བསྐུམ་གཉིས། འགྲོ་བའོ། །སྤྱི་ནི་གཉིས་ཏེ། ཁྱབ་པ་དང་། ཉི་ཚེ་བའོ། །བྱེ་བྲག་ནི་ཕན་ཚུན་འདྲེ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཆོས་སོ། །འདུ་བ་ནི་རྫས་དང་ཡོན་ཏན་འབྲེལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེའང་བདག་ནི་རྟག་པ་གཅིག་པུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ། སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ། ཟ་བ་པོ་ཡིན་པས། བེམས་པོ་སྟེ་ཁྱད་པར་ལྔ་ལྡན་དུ་འདོད་པ་ཉིད། གཞན་བདག་ཀྱང་ནི་འདིར་བདག་ཉིད། །འདོད་དང་སྡང་སོགས་ཡོན་ ཏན་ཅན། །རྟེན་དང་ཀུན་འཇུག་ཟ་བ་པོ། །རང་ཉིད་བེམས་པོའི་ངོ་བོར་འདོད། །ཅེས་སོ། །བདག་དེ་བེམས་པོ་ཡིན་ཡང་། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཡོན་ཏན་དུ་འདོད་པས་ཡུལ་འཛིན་པར་ནུས་ལ། ངོ་བོ་རྟག་པ་ཡིན་ཡང་འབད་པ་དང་འདུ་བ་ཡོན་ཏན་དུ་བལྟས་པས་ལུས་ལེན་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་དུ་འདོད་དེ། བདག་ཉིད་རྟག་ཀྱང་བྱེད་པོར་འགྱུར། །རྫ་ཆག་བྱེ་འཕུར་ཇི་བཞིན་དུ། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་ཕ་རོལ་དུ། །འཕོ་ཞིང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ན། །བདག་ཅེས་བྱ་བ་དེས་ལེན་ཏོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ཁྱབ་འཇུག་པ་ནི། ལྷ་ཁྱབ་འཇུག་གིས་བསྟན་བཅོས་འབུམ་སྡེ་བརྩམས་ཤིང་། ལྟེ་བ་པད་མོའི་སྐྱེ་གནས་ལས་ཚངས་པ་གདོང་བཞི་པ་བྱུང་སྟེ། སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཚངས་པ་དེས་སྤྲུལ་པས་འཇིག་རྟེན་མེས་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་གདོང་བཞི་ལས་སྙན་ངག་དང་། སྲིད་སྲུངས། མཆོད་སྦྱིན། ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིགས་བྱེད་ཆེན་པོ་བཞི་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱང་། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྟག་པར་ཡོད་པ། ཚངས་པས་དྲན་ནས་བརྗོད་པས་རིགས་བྱེད་རྟག་པར་འདོད་པའོ། །ཕྱིས་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུས་ཏེ་རང་རང་གི་གཞུང་སྨྲ་བའི་ནང་ཚན་ལ། ཁྱབ་འཇུག་གི་བསྟན་བཅོས་བརྡ་སྤྲོད་ངག་གི་འོད་ཟེར་ལ་བརྟེན་པ་བརྡ་སྤྲོད་པ་དང་། དྲང་སྲོང་ཨག་ནེའི་སྨྲ་བའི་མཚོན་ཆ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚ
Chinese
因此，我和时间、方向、意识、虚空是五种常住的物质，以及地、水、火、风是四种无常的物质。依赖于物质的性质有二十五种，其中依赖于我的物质有十三种，即快乐、痛苦、中庸、法、非法、有为、努力的力量、六种识。依赖于时间和方向的有七种，即数字和体积两种，相遇和作用两种，是其他和不是其他两种，以及个别。性质有五种，即声音是虚空的性质，气味是地的性质，味道是水的性质，触觉是风的性质，颜色是火的性质。作用有五种，即举起和放下两种，伸展和收缩两种，以及行走。一般分为两种，即普遍的和有限的。特殊是指互不混淆的法。结合是指物质和性质相互关联。因此，我是一个常住的、唯一的、遍及一切的，属于有情众生的相续，是享用者，因此被认为是具有五种特性的实体。其他宗派也认为我是自身，具有欲望和憎恨等性质，是所依和普遍存在者，是享用者，并且认为自身是实体的自性。如是说。即使我是实体，但由于将五根的识视为性质，因此能够执持对境。虽然自性是常住的，但由于将努力和结合视为性质，因此认为取身等是我的性质。即使我自身是常住的，也会成为作者。就像陶器破碎、沙子飞扬一样，从这个世界到另一个世界，在转移和连接相续时，被称为我的东西会取走。如是说。第三个是遍入派，遍入天神创作了十万颂的论典，从脐部的莲花中生出了四面梵天，因此一切容器和精华都是由梵天所化现，所以被称为世界之父。从他的四面口中说出了诗歌、统治、祭祀、决定论四种伟大的知识，这些都是从无始以来就常住存在的，梵天忆念后说出，因此认为知识是常住的。后来，由仙人们收集，成为各自宗派的论述内容，其中依赖于遍入派的论典，即依赖于语法言语的光芒的语法学家，以及依赖于仙人阿耆尼的言语武器的...
English
Therefore, I, time, direction, consciousness, and space are the five permanent substances, and earth, water, fire, and wind are the four impermanent substances. The qualities that depend on substances are twenty-five. Among them, the thirteen that depend on my substance are: happiness, suffering, neutrality, dharma, non-dharma, conditioned phenomena, the force of effort, and the six consciousnesses. The seven that depend on time and direction are: number and volume (two), conjunction and action (two), otherness and non-otherness (two), and individuality. Qualities are of five types: sound is the quality of space, smell is the quality of earth, taste is the quality of water, tactile sensation is the quality of wind, and color is the quality of fire. Actions are five: lifting and placing (two), stretching and contracting (two), and moving. Generality is of two types: pervasive and limited. Particularity is the characteristic of not intermingling with each other. Combination is what connects substances and qualities. Therefore, I am permanent, one, all-pervasive, belonging to the continuum of sentient beings, and the enjoyer. Therefore, it is considered to be a substance with five characteristics. Other schools also consider me to be the self, possessing qualities such as desire and hatred, being the support and all-pervading, being the enjoyer, and consider the self to be the nature of substance. Thus it is said. Even though I am a substance, because the consciousnesses of the five senses are considered qualities, I am able to apprehend objects. Although the nature is permanent, because effort and combination are regarded as qualities, taking a body and so on are considered my qualities. Even though I myself am permanent, I become an agent. Just as a pot breaks and sand scatters, from this world to another, in transferring and connecting the continuum, what is called 'I' takes it. Thus it is said. The third is the Pervader school. The god Vishnu composed a treatise of one hundred thousand verses, and from the lotus in the navel arose the four-faced Brahma. Therefore, all containers and essences are emanated by Brahma, so he is called the father of the world. From his four faces, he spoke the four great kinds of knowledge: poetry, governance, sacrifice, and determinism. These are permanently existent from beginningless time. Brahma remembers and speaks them, so knowledge is considered permanent. Later, they were collected by the sages and became the content of their respective doctrines. Among them, relying on the treatise of the Pervader school, namely the grammarians who rely on the light of grammatical speech, and relying on the weapon of speech of the sage Agni...