Tibetan
བ་འབྱམས། གྲུབ་མཐའ་རང་གཞུང་དུ་སྨྲ་བ་ནང་གི་རབ་འབྱམས། གེགས་བསལ་བ་གསང་བའི་རབ་འབྱམས། གནད་བཀྲོལ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རབ་འབྱམས་སོ། །དང་པོའི་ངོ་བོ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྒྱུ་མེད་པས་ལྡོག་པ་མེད་པའི་གནད། རྐྱེན་མེད་པས་སྣ་ཚོགས་ སུ་སྣང་བས་མི་གནོད་པའི་གནད། རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་ཀ་མེད་པས་འཁོར་འདས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་གནད་དང་གསུམ་གྱིས་སྤང་བླང་བྱ་རྩོལ་ལས་འདས་པར་འདོད་དོ། །དེའང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བྱར་མེད་པས་བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སངས་མི་རྒྱ་བའི་གནད། སེམས་ལ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པས་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལས་འདས་པར་ཡེ་ནས་ཤར་བའོ། །གཉིས་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཐེག་པ་བརྒྱད་ལ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མི་ལྟོས་པས་རིམ་རྩོལ་བློར་གོལ་ཞིང་རྒྱུ་འབྲས་འཁོར་བའི་གཟེབ་ལས་མ་འདས་པར་བསལ་ཏེ། གཤིས་བྱར་མེད་ཕྱོགས་འབྱམས་ལ། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་གནས་ལུགས་གཅིག་ཏུ་གྲོལ་བས། རང་བྱུང་རྩོལ་སྒྲུབ་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དཔེར་ན་ཤིང་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གྲིབ་མ་སྣ་ཚོགས་མེད་པའམ། ཤིང་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་མེ་གཅིག་བསྐྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའང་གནས་ལུགས་ཡེ་རྫོགས་ཀྱི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ། སྣ་ཚོགས་ཕྱོགས་མེད་ཀུན་ཁྱབ་ཏུ་ཤར་ཡང་། ཡེ་ནས་ཡེ་གྲོལ་ཅོག་གཞག་གི་དགོངས་པ་སྟེ། རྒྱ་ཆད་དང་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་དོ། །གསུམ་པའི་ངོ་བོ་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྣང་སེམས་གང་ཡང་ཡོད་མ་མྱོང་བ་ལ། ཕྱོགས་འཛིན་གྱི་བློས་སྣང་བ་སེམས་སུ་གོལ་བའི་གེགས་རང་ངོ་ཡེ་དག་ཏུ་གསལ་བས། སྣང་སེམས་མ་སྤངས་རང་གྲོལ་ཆེན་པོར་རྫོགས་ཏེ་གཉིས་མེད་མཁའ་མཉམ་གཅིག་ཏུ་འུབ་ཆུབ། འགྱུ་བ་བློའི་གེགས་དྲན་བསམ་རང་ངོ་ནས་དག་པ་ཅེར་མཐོང་དུ་ གསལ་བས་འཕྲོ་འདུ་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤར་ཏེ་འགྱུ་བ་སྟོང་དག་ཆེན་པོར་འུབ་ཆུབ། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཕར་ཆད། བློ་དེར་འཛིན་དུ་རིག་པ་ཚུར་ཆད། གཅིག་ལ་གཅིག་མ་རེག་མ་འབྲེལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་ཡོད་པ་ལ། ངོ་མ་ཤེས་པས་གཉིས་བཅས་གཟུང་འཛིན་དུ་ཞེན་པ་རང་དག་ཅོག་གཞག་ཆེན་པོར་འུབ་ཆུབ་བོ། །དེའང་ལྟ་བ་ལ་ཡིན་པ་མེད་པས་ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ལས་འདས། བསྒོམ་པ་ལ་མིན་པ་མེད་པས་བླང་དོར་དང་དགག་སྒྲུབ་མེད། སྤྱོད་པ་ལ་ཡིན་མིན་མེད་པས་བྱས་ཆོས་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ། འབྲས་བུ་ལ་སྤང་ཐོབ་མེད་པས་རང་གཞག་ལྟོས་པ་དང་བྲལ་བར་འདོད་དོ། །བཞི་པའི་ངོ་བོ་ནི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སྣང་ཤེས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་བས་འཁོར་འདས་གང་དུའང་མ་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཆེ
Chinese
哇扬（哇扬）。 在自宗中宣说的宗义之殊胜。 遣除障碍的秘密殊胜。 解开要义的真实性殊胜。 第一种的体性，对于自生智慧没有因，所以是无有退转的要义。 没有缘，所以显现为多种多样，是不损害的要义。 因缘二者都没有，所以在轮回和涅槃中都不成立的要义，以这三者认为超越了取舍、作为和勤作。 也就是，心的体性是无为的，所以以作为之法不能成佛的要义。 心没有理由，所以超越了一和多，本来就显现了。 第二种的体性是不依赖八乘的自生智慧，所以次第勤作迷乱于心，没有超出因果轮回的牢笼而被遣除。 在体性无为、无有边际中，虽然显现为多种多样，却在一个本性中解脱，所以称为超越自生勤作。 例如，各种各样的树木没有各种各样的影子，或者各种各样的树木生起一个火。 也就是，本性本来圆满的大圆满，虽然在多种多样、无有偏颇、普遍中显现，却是本来就本来解脱、任运安住的密意。 认为是无有局限和偏袒的自性。 第三种的体性是自生智慧从来没有显现和心，以执著的分别念将显现迷乱为心，障碍在自性本来清净中显现，所以显现和心不舍弃而圆满为自解脱大圆满，在无二虚空般的一个中融汇。 流动是心的障碍，念头和思虑从自性中清净，在赤裸觉性中显现，所以显现和融入在本性中显现，融汇为流动空性大清净。 境显现为多种多样是外断，心执著于彼是觉性内断。 本来就存在于一个不触及、不相关的本性中，因为不认识，所以执著于二取能取所取，融汇为自净任运大安住。 也就是，见没有是，所以超越了语言和词句。 修没有非，所以没有取舍和遮立。 行没有亦是亦非，所以作为之法在本性中解脱。 果没有断证，所以认为是自住无有依赖。 第四种的体性是轮回和涅槃的诸法显现为显现、觉性、身和智慧，所以是不分轮回和涅槃的本性大
English
Vayam (Vayam). The excellence of tenets proclaimed in one's own tradition. The secret excellence of dispelling obstacles. The excellence of the suchness that unlocks the essential point. The nature of the first is that, since self-originated wisdom has no cause, it is the essential point of non-reversal. Since there is no condition, it appears in various ways, and it is the essential point of non-harm. Since there is neither cause nor condition, it is the essential point of not being established in either samsara or nirvana, and it is believed that these three transcend acceptance, rejection, action, and effort. That is, the nature of mind is inaction, so it is the essential point that one cannot attain Buddhahood through contrived dharmas. Since the mind has no reason, it dawns primordially beyond one and many. The nature of the second is that it does not rely on the self-originated wisdom of the eight vehicles, so gradual effort is confused in the mind and is not liberated from the trap of cause and effect samsara. In the nature of inaction and boundlessness, although it appears in various ways, it is liberated into one state, so it is called transcendence of self-originated effort. For example, various trees do not have various shadows, or various trees produce one fire. That is, the Great Perfection of the primordially complete nature, although it dawns in various, impartial, and universal ways, is the intention of primordially liberated, naturally abiding. It is believed to be the nature of being without limitation and partiality. The nature of the third is that self-originated wisdom has never experienced appearance and mind. The obstacle of confusing appearance into mind with clinging thoughts is cleared in the self-nature's primordially pure state. Therefore, appearance and mind are not abandoned but perfected as the Great Self-Liberation, merging into one indivisible space. Movement is the obstacle of the mind, and thoughts and concepts are purified from self-nature, appearing in naked awareness. Therefore, appearance and absorption dawn in the nature of reality, merging into the Great Purity of Moving Emptiness. Objects appear in various ways as external severance, and the mind's clinging to them is the internal severance of awareness. It has always existed in the nature of not touching or relating to each other. Because it is not recognized, clinging to duality and grasping is purified as the Great Natural Abiding. That is, the view has no "is", so it transcends words and terms. Meditation has no "is not", so there is no acceptance or rejection, affirmation or negation. Action has no "is and is not", so contrived dharmas are liberated into the nature of reality. The result has no abandonment or attainment, so it is believed to be self-abiding and independent. The nature of the fourth is that all phenomena of samsara and nirvana dawn as appearance, awareness, body, and wisdom, so it is the great nature of not separating samsara and nirvana.
Tibetan
ན་པོར་ད་ལྟའི་དུས་ནས་ཕྲི་བསྣན་མེད་པར་ཡུལ་སེམས་གང་སྣང་དེ་ཀར་འདོད་ལ། དེ་ལའང་ཡིན་ཐོག་ངོས་ཟིན་པ་དེར་ཅེར་རེ་ལྷན་ནེར་ཡེང་མེད་ཆེན་པོར་གློད་པས། མི་འགྱུར་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའི་གཟེར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཐེབས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཁོར་བ་འཁྲུལ་པར་སྣང་བ་མ་བསྒྱུར་མ་སྤངས་པར་ཆོས་ཉིད་བྱ་རྩོལ་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པར་ལ་ཟློ་སྟེ། རང་ངོ་ཅེར་མཐོང་གི་གནད་དྲན་སེམས་རང་སར་གཞག་པས་སྤྲོས་པས་བསམ་པ་ཁོང་དག་གི་ངོ་བོ་ཕྱི་ནང་ཡུལ་མེད་དུ་གྲོལ་ནས་རྟེན་མེད་ཡོངས་གྲོལ་ཆེན་པོར་ སངས་རྒྱ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དྲན་བསམ་ཚོལ་ཁྲོ་མེད་པས་བློ་ལས་འདས་པ། གང་སྣང་རྟེན་མེད་དུ་ཤར་བས་ཡུལ་ལས་འདས་པ། གང་ཤར་དེ་ཉིད་དུ་ཞིག་པས་སྤང་གཉེན་ལས་འདས་པ། སྣང་བཏགས་རོ་མཉམ་དུ་ཤར་བས་བྱ་རྩོལ་རྒྱུ་འབྲས་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་བསྡུ་ན་རོལ་པ་རྒྱན་ཆོས་ཉིད་བྱ་བྲལ་གྱི་ཀློང་བཞིར་འདུས་པ་ལས། རོལ་པའི་ཀློང་ནི་ཡིན་ཕྱོགས་མེད་ཀྱི་རོལ་པ་འགག་མེད་དུ་ཤར་བའི་ངང་ནས་འཁོར་འདས་མི་གཡོ་འཕོ་འགྱུར་མེད་ལ། མིན་ངོས་མེད་ཀྱི་རོལ་པ་མཐར་འཛིན་དུ་མ་གྲུབ་པས། ཕྱོགས་ཡན་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའི་དགོངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱན་གྱི་ཀློང་ནི་སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ཡེ་ཤར། སེམས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་རྒྱན་དུ་ཡེ་ཤར། རང་བྱུང་བཅོས་བསླད་མེད་པའི་རྒྱན་དུ་ཡེ་ཤར་ཏེ། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངང་ལས་འགག་མེད་དུ་ཤར་བས་སྣང་སེམས་མི་དགག་མི་བསྒྲུབ། རང་འགྲོས་རང་གཞག་རང་གསལ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་ནི་ཐམས་ཅད་གང་ནས་ཀྱང་མ་འོངས། གང་དུ་ཡང་མི་གནས། གར་ཡང་མི་འགག་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བའམ་རོལ་པའམ་རྩལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་མཚར་ཆེ། འབྱུང་བཞིའི་འཕོ་འགྱུར་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སམ་ངང་ལས་མ་གཡོས་པ་ལྟར། ཆོས་ཉིད་ཡེ་སྟོང་ཡེ་གྲོལ། ཡེ་གཞག་ཆེན་པོའི་ངང་དུ། བློ་འབྱུང་འཇུག་རེ་དོགས་དང་ བྲལ་བར་ཕྱམ་གདལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཀློང་ནི་ཆོས་གང་ལའང་ཆེད་དུ་འབད་རྩོལ་གྱིས་བླང་དོར་མི་དགོས་ཏེ། མ་བྱས་ཡེ་ཟིན། མ་གྲོལ་ཡེ་གྲོལ། མ་སྦྱངས་ཡེ་དག །མ་བསྒྲུབས་ཡེ་གྲུབ་ཏུ་འདུག་པས། ནམ་མཁའ་འཕོ་འགྱུར་དང་བཅོས་བསླད་མེད་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཀློང་གི་སྡེ་རྣམས་བསྡུས་ན་དགུར་འདུས་ཏེ། ལྟ་བ་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཀློང་། སྒོམ་པ་ལ་ཡིན་མིན་མེད་པའི་ཀློང་།
Chinese
因此，从现在的时刻开始，不要增减，就安住在任何显现的境和心中。并且，对于已经认识到的实相，要专注、坦然、毫不动摇地放松。这被称为处于不可改变、自然成就的巨大钉子的执取和能执之间。不要改变或放弃轮回的虚幻显现，而是在法性中，无为地融入普贤王如来的境界。通过直接看到自性的要点，将觉知安住在本位，所有念头和想法的本质，就会在外内无处可得中解脱，从而在无所依的完全解脱中证悟成佛。没有追忆、思考、寻找和愤怒，超越了心智。任何显现都无所依地生起，超越了对境。任何生起的都在当下消逝，超越了取舍。显现和执着平等地生起，超越了行为、因果。如果将这些归纳起来，就包括在游戏、庄严、法性、无为这四个境界中。游戏的境界是指，在没有任何确定方向的游戏中，不间断地生起，轮回和涅槃都不会动摇或改变。由于没有确定非的方面，所以没有执着于极端。要知道这是像虚空一样超越一切方向的境界。庄严的境界是指，显现是心的庄严而自然生起，心性是自生的庄严而自然生起，自生是无有造作的庄严而自然生起。从无生的状态中不间断地生起，因此不对显现和心进行否定或肯定。要知道这是自发、自立、自明的伟大境界。法性的境界是指，一切都无从而来，无处可住，无处可灭，这是法性的状态。法性的显现、游戏或各种能力显现都非常奇妙。就像四大元素的变迁不会动摇虚空的界限或状态一样，法性是本初空性、本初解脱、本初安住的伟大状态。据说，要远离心智的生起、进入、希望和恐惧，而完全敞开。无为的境界是指，对于任何法，都不需要特意努力去取舍。因为无作而本已获得，无解脱而本已解脱，无修持而本已清净，无成就而本已成就。要知道这就像虚空没有变迁和造作一样。因此，如果将这些境界的类别归纳起来，就归纳为九个：见地上没有变迁的境界，修行上没有是非的境界。
English
Therefore, from this very moment, without adding or subtracting, settle into whatever appears as the environment and mind. Furthermore, in that which has been recognized as the reality, stare intently, relax openly, and remain unwavering. This is said to be situated between the grasping and the grasper of the great, unchanging, spontaneously accomplished nail. Without transforming or abandoning the illusory appearances of samsara, effortlessly merge into the state of Samantabhadra within the nature of reality. By directly seeing the key point of one's own face, settling awareness in its own place, the essence of all thoughts and ideas dissolves into a state where there is no inside, outside, or location, thereby awakening into complete liberation without support. This is called enlightenment. Without recollection, thought, search, or anger, it transcends the intellect. Whatever appears arises without support, transcending objects. Whatever arises vanishes in that very moment, transcending acceptance and rejection. Appearances and attachments arise equally, transcending action, cause, and effect. If these are summarized, they are included within the four realms of play, adornment, reality, and non-action. The realm of play refers to the uninterrupted arising of play without any fixed direction, where samsara and nirvana neither waver nor change. Since there is no fixed aspect of non-being, there is no clinging to extremes. Know that this is a state like space, transcending all directions. The realm of adornment refers to appearances arising naturally as the adornment of mind, the nature of mind arising naturally as self-born adornment, and self-birth arising naturally as adornment without fabrication. Since it arises uninterruptedly from the state of non-birth, appearances and mind are neither negated nor affirmed. Know that this is the great state of self-spontaneity, self-establishment, and self-illumination. The realm of reality refers to everything not coming from anywhere, not abiding anywhere, and not ceasing anywhere; this is the state of reality. The appearances, play, or various abilities of reality are all wondrous. Just as the changes of the four elements do not shake the expanse or state of space, reality is the great state of primordial emptiness, primordial liberation, and primordial abiding. It is said that one should be completely open, free from the arising, entering, hope, and fear of the mind. The realm of non-action refers to not needing to deliberately exert effort to accept or reject any dharma. Because it is already attained without effort, already liberated without liberation, already purified without practice, and already accomplished without accomplishment. Know that this is like space, without change or fabrication. Therefore, if these categories of realms are summarized, they are summarized into nine: the realm of unchanging view, the realm of non-being and being in meditation.