Tibetan
ཁའ་ཉིད་དང་མཚུངས། །དེ་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་ཐུགས་རྗེའི་ཆ་ལ་སྣང་། །འདི་ཀུན་དྲན་པས་བཟུང་བ་མིན། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལས། །གཟུང་འཛིན་རགས་པར་མི་གནས་སོ། །གཏིང་གསལ་ཕྲ་བའི་ཆར་སྣང་བས། །འདི་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལམ། །གོང་དུ་ས་བོན་བཞིན་དུ་འཕེལ། །འདི་ཡི་སྣང་བ་མ་འགགས་པར། །རང་མཐུན་སྨན་གྱི་ནུས་པ་བཞིན། །རིགས་དྲུག་རྣམས་ལ་མཐུན་པར་སྣང་། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ཐུགས་རྗེའོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་འཆར་གཞིའི་ཆ་ལས་སྤྲུལ་སྐུར་ཤར་དུས་ཡེ་ ཤེས་གཉིས་ཀྱང་དངོས་སུ་གདུལ་བྱ་རིགས་དྲུག་གི་དོན་བྱེད་ལ། ཀ་དག་གི་དུས་འདིར་དངོས་སུ་མེད། ཆ་ལ་ས་བོན་གྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པའོ། །ཀློང་དྲུག་པ་ལས་ཀྱང་། ངོ་བོ་ཉིད་དང་རང་བཞིན་དང་། །ཐུགས་རྗེ་ཡི་ནི་སྣང་བ་དག །བློ་ཅན་རྣམས་ལ་སྣང་བའོ། །ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས། །རང་བཞིན་སྣང་ཆ་གསལ་བར་སྣང་། །ཐུགས་རྗེའི་ཆ་ལས་ཡེ་ཤེས་གཉིས། །བྱ་དང་བྱེད་པ་མེད་པར་ཤར། །ཤར་སྣང་བློ་རིམ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་མཛད་པ་འདི་ལྟ་བུ། །རྩོལ་སྒྲུབ་རྣམས་དང་བྲལ་བར་སྣང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །གཞི་ནས་འདི་ལྟར་སྣང་བའོ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་མཐར་ཐུག་ནི་ཀ་དག་དང་ལྷུན་གྲུབ་གཉིས་མེད་ཀྱི་གྲོལ་ས་ཀ་དག་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་འཆར་གཞིར་གནས་ཀྱང་། ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཉག་གཅིག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ནི། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ། ནང་དབྱིངས་ཆེན་པོ། གྲོལ་ས་བླ་ན་མེད་པ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་གསང་བ་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་སྦུབས་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་བཞེངས་པ་དང་བཞུགས་པ་མི་མངའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐུ་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ལ་སྒྱུར་བ་དང་མི་བསྒྱུར་བ་མི་ མངའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་ལ་དགོངས་པ་དང་མི་དགོངས་པ་མི་མངའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་ལ་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་དང་། སྙིང་པོའི་མདོ་སྡེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས་ཀྱང་། གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་། །གང་དག
Chinese
与空性相同。因此，在一切智者的智慧和慈悲的显现中，这一切并非由忆念所持，而是安住于自性之中，粗重的能取和所取并不存在。在清澈微细的显现中，这是众生的道路，如种子般向上生长。此显现未止息时，如自相符顺的药物之效力，与六道众生相符顺地显现。因此是慈悲。如是说。又，从显现的方面，化身显现之时，二种智慧也真实地利益所化六道众生。但在本初清净之时，实际上并不存在，只是以种子的方式存在。从《六界》中也说：自性、自性与，慈悲之显现，显现于具慧者。自性于何处也不成立，自性显现分明亮地显现。从慈悲的方面，二种智慧，无作与作者而显现。显现是二种智慧次第之故，此等智慧之事业，显现为远离勤作与修持。诸佛之智慧，从基始如是显现。如是说。如是，远离界与智慧二者的法身究竟是本初清净与任运成就二者无别的解脱处，名为大本初清净。虽安住于自性显现，然于何处自性也不成立，因此究竟的真谛，圆满大，超越身与智慧之法性如虚空般，是究竟的果，内大界，无上解脱处，身语意二者无别的金刚秘密任运成就珍宝之藏。如《普贤王如来心镜》所说：如来之身无起立与安坐。为何如此？因如来之身无实物之故。如来之语无转变与不转变。为何如此？因如来之语是空性之故。如来之意无思与非思。为何如此？因如来之意无分别之故。以及《心经》般若波罗蜜多金刚经中也说：凡以色身见我，凡以
English
It is the same as emptiness. Therefore, in the manifestation of the wisdom and compassion of the all-knowing ones, all this is not held by remembrance, but abides in its own nature, and the gross grasper and grasped do not exist. In the clear and subtle manifestation, this is the path of sentient beings, growing upwards like a seed. When this manifestation does not cease, like the power of a medicine that is in harmony with itself, it appears in harmony with the six realms of beings. Therefore, it is compassion. Thus it is said. Moreover, from the aspect of manifestation, when the emanation body appears, the two wisdoms also truly benefit the sentient beings of the six realms to be tamed. But in the time of primordial purity, it does not actually exist, but exists as a seed. From the "Six Realms" it is also said: Essence, nature, and, the manifestation of compassion, appear to the wise. Since essence is not established anywhere, the manifestation of nature appears clearly. From the aspect of compassion, the two wisdoms, appear without action and agent. Since manifestation is the order of two wisdoms, such activities of wisdom, appear to be free from effort and practice. The wisdom of the Buddhas, appears like this from the beginning. Thus it is said. Thus, the ultimate Dharmakaya, which is inseparable from the realm and wisdom, is the place of liberation where primordial purity and spontaneous accomplishment are inseparable, called the Great Primordial Purity. Although it abides in the manifestation of its own nature, since its essence is not established anywhere, the ultimate truth, the Great Perfection, the Dharma nature that transcends body and wisdom, like the sky, is the ultimate fruit, the great inner realm, the unsurpassed place of liberation, the vajra secret, the spontaneously accomplished jewel, the essence of which is inseparable from body, speech, and mind. As it is said in "The Mirror of the Mind of Samantabhadra": The Tathagata's body has no standing or sitting. Why is that? Because the Tathagata's body has no substance. The Tathagata's speech has no transformation or non-transformation. Why is that? Because the Tathagata's speech is emptiness. The Tathagata's mind has no thought or non-thought. Why is that? Because the Tathagata's mind has no conceptualization. And also in the "Heart Sutra" Prajnaparamita Vajra Cutter: Whoever sees me in form, whoever