Tibetan
ང་ནི་སྒྲ་ཚིག་མིང་བྲལ་ནས། །བརྗོད་ཅིང་གླེང་བ་ཉིད་བྲལ་ལོ། །ཐུགས་ནི་བསམ་དང་འགྱུ་མེད་པས། །འཕྲོ་ཞིང་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལས་འདས། །ཡོན་ཏན་ཕྱིར་འོང་ལྡོག་པ་མེད། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཁྱབ་པ་དང་། །རང་བཞིན་བཅོས་པ་མེད་པའོ། །འཕྲིན་ལས་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་པ། །ཤུགས་འབྱུང་འགག་པ་མེད་པ་དང་། །མ་བྱས་བྱས་པ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལོངས་སྐུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལའང་། ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །དབྱེ་བ། རྣམ་གྲངས་དང་བཞི་ལས། ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་རང་གསལ་ཆེན་པོ་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ངོ་བོ་བཞུགས་ཚུལ་རང་བཞིན་མི་གཡོ་བའི་སྐུ་མཚན་དཔེ་དང་རིགས་སུ་གསལ་ལ་མི་གཡོ་བའོ། །ལོངས་སྐུའི་ངེས་ཚིག་ལོངས་སྐུར་སྣང་བ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་མཁྱེན་པ་མ་འགགས་པར་སྤྱོད་པ། སྐུ་ནི་སྣང་བ་རང་གསལ་བཀོད་པ་ཆེན་པོའོ། །ལོངས་སྐུའི་དབྱེ་བ་ལ་བཞི་སྟེ། འབྱུང་ཆེན་ངོ་བོའི་སྐུ། གནས་པ་ཁྱབ་ཚུལ་གྱི་སྐུ། སྣང་བ་ལམ་གྱི་སྐུ། གདུལ་བྱ་སྣང་ཚུལ་གྱི་སྐུའོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་སྐུའི་འཆར་གཞི་ལས་རང་ཤར་ཏེ་འོད་གསལ་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྐུར་རྫོགས་པ་ ནི། གཞི་སྣང་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གསལ་བ་དྲོ་བ། བསིལ་བ། ཡངས་པ། ཁྱབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འོད་དང་འོད་ཁྱིམ་གྱིས་ཁྱབ་པའི་ཆ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། ཀུན་ལ་འོད་ཀྱི་སྙིང་པོར་གནས། །རྟོག་མེད་རྣམ་དག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །འགྲན་ཟླ་མེད་པའི་ཉག་གཅིག་པོ། །དཀྱིལ་དང་འཁོར་དང་ཕོ་བྲང་དང་། །རིག་དང་སྟོང་དང་གསལ་བའོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། གཞི་སྣང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་སེམས་ཅན་ལ་བར་དོར་ལམ་དུ་སྣང་བ་དེ་སྐབས་འདིར་གདུལ་བྱ་འདྲེན་པའི་ལམ་དུ་ཆོས་སྐུའི་ནང་དབྱིངས་ལས་རང་ཤར་ཏེ། འོད་དང་། ཁ་དོག་གི་ཀློང་ན། དཀྱིལ་དང་། འཁོར་དང་། སོ་སོའི་ཚོམ་བུ་དང་། སྐུ་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་། ཡབ་དང་། ཡུམ་དང་། སྐུ་མདོག་དང་། ཕྱག་མཚན་ལ་སོགས་པར་གསལ་བ་སྟེ། གསང་བ་ས་བོན་གྱི་རྒྱུད་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ལ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཤར་བ། །དཔེར་ན་རང་དང་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །སྐུ་གསུམ་འོད་གསལ་སྟོང་པ་ཉིད། །རྟག་པ་མ་ཡིན་དངོས་པོར་མེད། །ཆད་པ་མ་ཡིན་འོད་གསལ་སྐུ། །ཐ་དད་མ་ཡིན་ཕྱི་ནང་མེད། །ཅེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ལོངས་སྐུས་འདུལ་བའི་གདུལ་བྱ་སོ་སོ་ལ་རིགས་དང་དཀྱིལ་འཁོར་སོ་སོར་སྣང་བ་སྟེ། རྣམ་པར་འཕྲུལ་པས་ཕྱེ་ནས་གདུལ་བྱའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ལོངས་སྐུའི་ཆོས་སྐུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ གངས་ཆེན་མཚོ། དེའི་བཞུགས་ཚུལ་ཕྱི་ནས་བལྟས་ན་ནང་གསལ་བ། ནང་ནས་བལྟས་ན་ཕྱི་གསལ་བ། ཟང་ཐལ་བས་མདུན་རྒྱབ་ཏུ་མེད་པ། གང་ནས་བལྟས་ཀྱང་དེ་ལ་ཞལ་སྟོན་པ་ལྟར་སྣང་བ་ཞལ་ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་ཏུ་ཐལ་ལེ་བའོ། །དེའི་ཞིང་ཁམས་རྒྱན་ཡོངས་སུ་བཀོད་པ་སྟེ། ཕྱག་གི་མཐིལ་ན་པདྨའི་སྟེང་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལ་མངའ་མཛད་པའོ། །གནས་རྣམ་དག་སྟུག་པོ་བཀོད་པ། འཁོར་ཉིད་ལས་མི་ཞན་པ། བསྟན་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་བ། དུས་རྟོགས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །འདི་རང་སྣང་གདོད་མ་ལ་ལྟོས་ནས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ཡང་། གདུལ་བྱ་འོད་གསལ་ལ་ལྟོས་ནས་མཚན་དཔེ་རྫོགས་པས་ལོངས་སྐུར་བཞག་པའོ། །ལོངས་སྐུའི་ལོངས་སྐུ་རིགས་ལྔའི་གཙོ་བོ་ལྔར་སྣང་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་ལ་རང་བཞིན་གཅིག་ལ། ཞིང་ཁམས་སོ་སོའི་རིགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྲངས་མེད་པ། གནས་འོག་མིན་ཆེན་པོ་འཁོར་སོ་སོའི་རིགས་ལྔ། བསྟན་པ་མཁྱེན་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །དུས་ནི་སྣང་བ་འདུ་བ་མཆེད་པའོ། །ལོངས་སྐུའི་སྤྲུལ་སྐུ་ནི། རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་དང་སོ་སོའི་གཙོ་འཁོར་རོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་སྣང་བ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ། གསལ་བ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །དེའི་ཞིང་ཁམས་ལྷ་དང་ལྷ་མོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྣང་བ་དག་པའོ། །གནས་ལྕང་ལོ་ཅན་ཡེ་ཤེས་བཀོད་པའི་གཞིའོ། །འཁོར་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །དུས་རིག་པ་རང་སྣང་བའི་ དུས་སོ། །དེའང་གནོད་སྦྱིན་གནས་པའི་ལྕང་ལོ་ཅན་མ་ཡིན་གྱི། རིགས་ལྔའི་ཞིང་སྣང་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་དག་ཅིང་། འོད་ལྔའི་སྣང་བ་རང་གསལ་བ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རྣམ་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་། ཉོན་མོངས་པའི་ཟུག་རྔུ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང་རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། རང་གསལ་དག་པའི་ལོངས་སྐུ་ཡིས། །འོད་ལྔ་རྣམ་དག་གཞལ་ཡས་ན། །སྤྲོས་མེད་བདེ་ཆེན་གསུང་གིས་ནི། །སྐུ་ལྔའི་རིགས་ཀྱི་འཁོར་རྣམས་ལ། །དངོས་མེད་དག་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་འདུས་ཐུགས་ནས་ཕྱུང་། །རྣམ་དག་འོད་ཟེར་ལྗགས་ལས་བཀྲམ། །རང་བྱུང་ཡི་གེ་དྲུག་ཏུ་ཡང་། །མ་གསུངས་རང་བྱུང་ཆེན་པོར་བསྟན། །ཅེས་སོ། །ལོངས་སྐུ་ནི། ངོ་བོས་ཆོས་བརྡར་སྟོན་གྱི་ཚིག་ཏུ་མེད་པས་མ་གསུངས་ཞེས་བྱ་ལ། ཡི་གེ་དྲུག་གི་རང་སྒྲ་གདུལ་བྱས་ཐོས་པ་ནི། གསུངས་པ་ལྟར་སྣང་བ་རྨི་ལམ་གྱི་ཚིག་བཞིན་ཏེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས།
Chinese
我已远离声音、词语和名称，也已远离言说和谈论。心识没有思虑和动摇，超越了散发和行为。功德没有往返，法界和智慧遍布，自性没有造作。事业没有生起和出生，自然显现没有止息，没有造作也没有作为。如此说。第二，详细阐述报身，有体性、词义、分类、名称四种。体性的特征是圆满具足于自明大之中。体性的安住方式是不动摇的自性之身，在相好和种姓中显现而不动摇。报身的词义是，在显现为报身时，行持之时智慧不间断地行持。身是显现自明的大庄严。报身的分类有四种：大种体性的身、安住遍布方式的身、显现道的身、所化众生显现方式的身。第一种是：从法身的规划中自然显现，圆满为五光明具足之身，是地相大种的自性，显明、温暖、清凉、宽广、遍布的自性。第二种是：在所有佛和众生中，光明和光蕴遍布的部分显现出来，即从自显现中说：于一切中住光明之精华，无分别清净法界，无与伦比之唯一者，坛城和眷属及宫殿，明和空及光明也。如此说。第三种是：地相法性的报身在众生中于中阴显现为道，此时为了引导所化众生，从法身之内界自然显现，在光明和颜色的空间中，坛城和眷属，以及各自的聚 समूह，身和智慧，父和母，身色和手印等等显现，即秘密种子续中说：本体之显现中，本体之身显现，譬如自身与影像，三身光明空性，非为常有非实物，非断光明之身，非异内外皆无。如此说。第四种是：报身所调伏的所化众生各自显现为种姓和坛城，以种种变化来区分，成为所化众生的自主，报身的
English
I am free from sound, words, and names, and also free from speaking and talking. The mind has no thoughts or movements, transcending emanation and action. Qualities have no coming and going, the expanse and wisdom pervade, and the nature is without fabrication. Activity is without arising or birth, spontaneously appearing without cessation, without making or doing. Thus it is said. Secondly, the detailed explanation of the Sambhogakaya has four aspects: essence, definition, classification, and names. The characteristic of the essence is being completely perfect in the great self-clarity. The way the essence abides is the unmoving nature of the body, appearing clearly in the marks and signs and lineage without wavering. The definition of the Sambhogakaya is that when appearing as the Sambhogakaya, the wisdom acts without interruption. The body is the great splendor of self-clear appearance. The classifications of the Sambhogakaya are four: the body of the essence of the great elements, the body of the abiding pervasive manner, the body of the appearing path, and the body of the way sentient beings appear. The first is: naturally arising from the plan of the Dharmakaya, perfected as the body endowed with five lights, which is the nature of the ground appearance of the great elements, the nature of clarity, warmth, coolness, vastness, and pervasiveness. The second is: the part pervaded by light and light-essence manifests in all Buddhas and sentient beings, that is, from self-arising it says: In all dwells the essence of light, the non-conceptual pure Dharmadhatu, the single one without rival, mandala and retinue and palace, clarity and emptiness and luminosity. Thus it is said. The third is: the Sambhogakaya of the ground appearance of Dharmata appears as the path in the Bardo for sentient beings, at this time, in order to guide the disciples, it naturally arises from the inner space of the Dharmakaya, in the space of light and color, mandala and retinue, and the respective groups, body and wisdom, father and mother, body color and hand implements, etc., appear clearly, that is, in the Secret Seed Tantra it says: In the appearance of the essence, the body of the essence appears, like oneself and an image, the three bodies are light and clear emptiness, not permanent, not an object, not annihilation, the body of clear light, not different, no inside or outside. Thus it is said. The fourth is: the disciples to be tamed by the Sambhogakaya each appear as lineage and mandala, distinguished by various transformations, becoming the autonomy of the disciples, the Sambhogakaya's
Chinese
化身显现 岗钦措。 其安住之方式，从外看则内明，从内看则外明，通彻故无前后，无论从何处看，都像是向其示现一般，面朝十方坦然。 其净土庄严圆满，手掌心中，于莲花之上，拥有二十五世界。 处所清净稠密庄严，眷属不逊于自身，教法自生之智慧自显现，时证悟现前。 此虽是相对于自显原始而言的化身，但相对于所化有情光明而言，因具足相好，故安立为报身。 报身的报身显现为五部主尊。 其体性，本体各异而自性为一，净土各自的部之坛城无数，处所大乐土，眷属各自的五部，教法行于五智。 时间是显现、聚集、增长。 报身的化身是五部佛陀和各自的主眷。 其体性是显现而无自性，明了而无分别。 其净土是天人和天女无法思议的受用清净显现。 处所是柳林，智慧庄严之基。 眷属是不可思议的佛和菩萨。 时间是觉性自显现之时。 此也并非是夜叉所住的柳林，而是五部的净土显现，自性清净，五光之显现自明，受用广大，行于五智之相，远离一切烦恼之苦。 彼等亦是从珍宝堆积中，以自明清净的报身，于五光清净的宫殿中，以无戏大乐之语，为五部之眷属们，从无实清净之法中，取出五智汇聚之心，从清净光芒之舌中散布，也未曾以自生六字而说，而是显示为自生大者。 如是。 报身是，本体无有以法表示之词，故说未曾说，而所化听到六字之自声，如同所说一般，如梦中之语，于空六法中。
English
The Manifestation of Nirmanakaya Gangchen Tso. The way it abides is that when viewed from the outside, the inside is clear; when viewed from the inside, the outside is clear. Being transparent, it has no front or back. No matter where you look from, it appears as if it is showing its face, its face openly facing all ten directions. Its pure realm is completely adorned, and in the palm of its hand, upon a lotus, it possesses twenty-five world realms. The place is purely and densely arranged, the retinue is no less than itself, the teaching is self-arisen wisdom, self-manifesting, and the time is the realization that has become manifest. Although this is a Nirmanakaya in relation to the primordial self-manifestation, it is established as a Sambhogakaya because it possesses complete marks and signs in relation to the disciples who are to be tamed by light. The Sambhogakaya of the Sambhogakaya appears as the five principal ones of the five families. Its characteristics are that its essence is different but its nature is one, the mandalas of the families of each pure realm are countless, the place is the great Akanishta, the retinue is the five families of each, the teaching is practiced in the five knowledges. Time is the appearance, gathering, and expansion. The Nirmanakaya of the Sambhogakaya is the Buddhas of the five families and their respective principal retinues. Its characteristics are that appearance has no nature, and clarity has no conceptualization. Its pure realm is the pure appearance of enjoyment by gods and goddesses beyond comprehension. The place is the grove of sandal trees, the basis for the arrangement of wisdom. The retinue is immeasurable Buddhas and Bodhisattvas. Time is the time of self-manifesting awareness. This is not the grove of sandal trees where yakshas dwell, but the pure realm appearance of the five families, naturally pure, the appearance of five lights self-illuminating, enjoying great enjoyment, practicing in the aspect of the five wisdoms, and free from all the thorns of afflictions. These are also from a pile of jewels, by the self-illuminating pure Sambhogakaya, in the pure palace of five lights, with the speech of non-elaboration and great bliss, to the retinues of the five families, from the unreal pure dharmas, extracting the mind of the five wisdoms combined, spreading from the tongue of pure light, and also not spoken in the six self-arisen letters, but shown as the great self-arisen one. Thus it is. The Sambhogakaya is, because in essence there are no words to indicate the Dharma, it is said that it has not spoken, but the disciples hearing the self-sound of the six letters is like something spoken, like words in a dream, in the six spaces.