Tibetan
ས་པའི་ཆོས་སྐུ་རང་མལ་ཉིད་ཡིན་པས། །མ་འཁྲུལ་བཙན་ས་འཛིན་པར་འདོད་པ་སུ་ཡོད་ཀུན། །མ་ནོར་མ་འཁྲུལ་མི་ཡེངས་བྱེད་པ་གནད་ཡིན་པས། །དགོངས་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་ བུར་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་ཤེས་པར་མཛོད། །ཅེས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངོ་སྤྲོད་འདི་ཀུན་གྱི་དུས་ན་སོས་གདལ་ནས་རང་གིས་ཀྱང་གསར་དུ་ཡིད་ཆེས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བསྐྱེད་ནས་གཞན་ལ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་འཇིག་རྟེན་ཉི་མ་ཆོས་རྗེ་བླ་མའི་ཞལ་ནས། ངོ་སྤྲོད་རྣམས་རིམ་པས་ངོ་སྤྲད་ཅིང་ལེགས་པར་གཟབ་ལ་བྱའོ། །འལ་ལེ། འོལ་ལེ། ཅི་ཡིན་ཆ་མེད། ངོ་སྤྲད་མིན། མ་སྤྲད་མིན་མ་བྱེད། ཆོས་མིན་གྱི་བྱ་བ་རིས་སུ་མ་འདོན། འཁྲུལ་ཕྱིར་མ་འབྲང་། བླ་མ་ལ་སོགས་ཀྱི་མིང་ཐོགས་ནས་ཆོས་མིན་གྱི་བྱ་བ་ངན་པ་རྣམས་མ་བྱེད། མིང་དོན་འཛོམ་པར་བྱེད་དགོས་པ་ལགས་སོ་ཞེས་གདམས་པར་མཛད་པས། ཕྱི་རབས་ཀྱི་དུས་ནའང་ཆོས་འདི་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཐུགས་ལ་བཞག་འཚལ་ལོ། །དོན་གཉིས་པ་དེའི་བྱེ་བྲག་ངེས་པས་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚོན་དཔེ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩ་བ་རིག་པ་ལས་འཁྲུལ་པས་ལྡོག་ཚུལ་སེམས་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་དང་། རིག་པ་རང་སྣང་དང་བཅས་པ་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་དོ། །དང་པོ་ནི། ངོ་སྤྲོད་སྤྲས་པ་ལས། ཨེ་མ་ཧོ། སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པས་སེམས་ལ་བྱན་ཚུད། སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་པས་སྟོང་པ་བདེ་བར་རྒྱས་ཐེབས། སྟོང་པ་རིག་པར་ངོ་སྤྲད་པས། རིག་པ་ཉིད་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པས། འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕྱི་ཡུལ་གྱི་གནད་ཀྱིས་ནང་སེམས་གཏན་ལ་དབབ་པ། ནང་སེམས་ཀྱི་གནད་ཀྱིས་གསང་ བ་དབྱིངས་གཏན་ལ་དབབ་པ། གསང་བ་དབྱིངས་ཀྱི་གནད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་རིག་པ་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་སྣང་ཡུལ་གཞི་མེད་འཁྲུལ་པར་བསྟན་པ་དང་། སྣང་འཛིན་རང་སེམས་སྟོང་པར་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ཕྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་དཀར་དམར་གྱི་སྣང་བ་སྣོད་བཅུད་འབྱུང་བ་ལྔས་བསྡུས་ཀྱི་ཀློང་ན་གསལ་བ་འདི་དག །རང་སེམས་འཁྲུལ་པའི་ངོ་ལ་སྣང་བ་མ་གཏོགས་པ་ཕྱི་དོན་གྱི་དངོས་པོ་དང་། ནང་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་གཉིས་ཀར་མ་གྲུབ་པས། གཞི་མེད་སྟོང་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་མེད་པ་གསལ་སྣང་གི་རང་བཞིན་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་སྐྲ་ཤད་དང་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་འམ། །རྨི་ལམ་དང་ནི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །ཅེས་པ་དང་། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་སྒྱུ་མ་བཞིན། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ཇི་བཞིན་དུ། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་དང་དེ་བཞིན་གནས། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་འཇིག་པའང་གསུངས། །ཞེས་སོ། །གང་ལ་སྣང་ན་སེམས་ལ་སྣང་སྟེ། རབ་རིབ་ཀྱི་སྐྲ་ཤད་མིག་སྐྱོན་ཅན་གྱི་དབང་པོ་མ་དག་པ་ལ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ལས། དམིགས་སུ་ཡོད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་རང་ཤར་ཏེ། །མིང་དང་ཁ་དོག་སོ་སོར་ནི། །གཟུགས་སུ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །སེམས་ལ་སྣང་ཡང་སྣང་ཚུལ་ཕྱིར་གསལ་བ་འདི་རྣམས་རང་གི་སེམས་མ་ཡིན་ཏེ། རང་མེད་ཀྱང་ཡོད་པ་དང། ཡུལ་དུ་གནས་པ་དང་། ཁ་དོག་དང་། དབྱིབས་ལ་སོགས་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ལ་དེ་དག་མེད་པས་ སེམས་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྣང་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ཕྱི་ན་སྣང་བ་འདི་དག་མེད་པ་གསལ་སྣང་འཁྲུལ་པ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ངོ་སྤྲད་ལ། འདི་ནི་གཟུགས་སོ། །ཁ་དོག་གོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཤར་ཤར་དང་པོར་འཆར་བའི་སྣང་ཡུལ་འཛིན་པ་དེ་སྣང་བའི་སེམས་ཞེས་བྱ། གཟུང་བའི་སེམས་ཞེས་བྱ། ཡུལ་གྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་ངོས་བཟུང་ནས། སྣང་བའི་སེམས་དེ་ཡོད་དམ་སྙམ་ན་ཡུལ་མེད་པ་གསལ་སྣང་འཛིན་པས་ཀྱང་མི་བདེན་ལ། ཁ་དོག་ངོས་གཟུང་དུ་མ་གྲུབ་པས་ཀྱང་མེད་ལ། སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དུ་བརྟགས་པས་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རང་ཡལ་གཏད་མེད་ཡེ་སངས་སུ་ངོ་སྤྲད་དོ། །དེས་ན་ཆོས་ཕལ་དང་། རྫོགས་ཆེན་པ་ཕལ་གྱིས་སྣང་བ་དང་། སྣང་ཡུལ་མ་ཕྱེད་པས། ཕྱི་སྣང་ཡུལ་རང་མཚན་སེམས་སུ་འདོད་པ་ནི། སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་དྲི་བཅས་སུ་གོལ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲོད་དུས་སྣང་མི་སྣང་དུ་སེམས་ཀྱིས་འཛིན་པས། ཡུལ་དང་པོར་མཇལ་བའི་སེམས་ལ་སྣང་བའི་སེམས་དང་། རྗེས་ལ་དེའི་ཁྱད་པར་སེམས་བྱུང་དུ་དཔྱོད་པ་ལ་འཛིན་པའི་སེམས་ཞེས་འདོད་པས། སྤང་བྱ་དག་བྱ་འཁྲུལ་སྣང་འཁྲུལ་འཛིན་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བདེན་གཉིས་སུ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པའི། །སྒྲོ་བཏགས་རྣམ་པ་ཅན་རྟོག་ཡིན། །ཅེས་པ་དང་། མཛོད་ལས། རྟོག་དང་དཔྱོད་པ་རྩིང་ཞིབ་ཉིད། །ཅེས་སྤང་བྱར་བཤད་པ་ཀུན་གོང་མཐུན་པར་འཇོག་པས་གནད་གལ་པོ་ཆེ་འདི་ བློ་མཆོག་དམ་པ་ཤེས་རབ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེའང་ཕྱི་ནང་གཞི་མེད་དུ་མཇལ་བ་ལ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ནང་སེམས་ཀྱི་གནད་ཀྱིས་གསང་བ་དབྱིངས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། སེམས་ལ་བརྟགས་པས་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་མེད་དུས། བེམ་པོ་
Chinese
因为地之法身本自安住，所以想要获得不谬误的稳固地位的人们，不犯错、不迷惑、不散乱是关键，愿有智慧者如理解大海般理解此意。如是善说。在所有这些介绍的时候，要焕然一新，自己也要新产生非同寻常的信心，并向他人展示。此外，世间日法王上师说：介绍要循序渐进地介绍，并好好谨慎。啊啦啦，哦啦啦，不知是什么，不是介绍。不要不介绍，不要做。不要挑出非佛法之事，不要追随谬误。不要以上师等的名义做恶劣的非佛法之事，必须做到名副其实。如是教诲。所以在后世，此法被刊印者，也应如是铭记于心。第二义，以确定其差别的方式，广泛展示心与智慧的譬喻，分为二：从根本觉性中，以迷乱而返回的方式，心的介绍；以及觉性及其自显，自显智慧的介绍。第一，介绍的装饰中说：唉玛吙！将显现介绍为心，从而熟悉心。将心性介绍为空性，从而空性增长为安乐。将空性介绍为觉性，从而觉性本身无二于法界与智慧。如是说。这有三：以外境的关键来确定内心的根本，以内心的关键来确定秘密法界的根本，以秘密法界的关键来确定无上觉性本身。第一，展示显现之境无基而迷乱，以及展示显现之执著，自心为空性，分为二。第一，外在显现的各种白色、红色的显现，包含器情五大之界的显现，这些在自心迷乱的面孔上显现，除了显现之外，既不是外境的实物，也不是内心的实物，因此，要知道这是无基空性的幻化，是无有，是显现的自性，类似于模糊的毛发和梦幻、幻术的显现。如《界六法》中所说：一切显现皆如幻，如梦及影像。以及《根本慧论》中说：
English
Since the Dharmakaya of the ground is naturally abiding, therefore, all who wish to attain an unerroneous and firm ground, the key is to be without mistake, without confusion, and without distraction. May the wise understand this like understanding the ocean. Thus it was well said. During all these introductions, one should be refreshed and newly generate extraordinary faith, and show it to others. Furthermore, Jigten Sumgön (འཇིག་རྟེན་གསུམ་མགོན།) , the Dharma Lord Lama, said: The introductions should be introduced sequentially and done with great care. Ala la, ola la, not knowing what it is, is not an introduction. Do not not introduce, do not do. Do not single out non-Dharma activities, do not follow delusion. Do not do evil non-Dharma activities in the name of lamas, etc. One must make the name and meaning coincide. Thus he advised. Therefore, in later generations, those who have this Dharma printed should keep this in mind. The second meaning, by determining its distinctions, extensively shows the metaphors of mind and wisdom, divided into two: from the root of rigpa, the introduction of mind as the way to reverse delusion, and rigpa with its self-appearance, the introduction of self-appearing wisdom. First, in the adornment of introduction, it says: Emaho! Introducing appearance as mind, thereby becoming familiar with mind. Introducing mind itself as emptiness, thereby emptiness expands into bliss. Introducing emptiness as rigpa, thereby rigpa itself is non-dual with dharmadhatu and wisdom. Thus it is said. This has three: determining the root of inner mind by the key of outer objects, determining the root of secret dharmadhatu by the key of inner mind, and determining the ultimate rigpa itself by the key of secret dharmadhatu. First, showing that the object of appearance is baseless and deluded, and showing that the grasping of appearance, one's own mind, is empty, divided into two. First, the various white and red appearances of outer appearance, the appearances of the container and contents gathered by the five elements, these that appear in the expanse of the face of one's own mind's delusion, other than appearance, are neither external objects nor internal objects, therefore, know that this is the magic of baseless emptiness, is non-existent, is the nature of appearance, like blurred hairs and dreamlike, illusory appearances. As it says in the Sixth Expanse: All appearances are like illusion, like dreams and reflections. And as it says in the Root Wisdom:
Chinese
如梦如幻，如乾闼婆城一般。 如是生，如是住，如是亦说灭。 如是说。显现于何处，则显现于心，如眼花缭乱的毛发，显现于眼疾患者不净的根识一般。 彼经中又说：于所缘存在的自心上，显现种种自生之相，名与色各自，圆满为二种形象。 如是说。虽显现于心，然显现之方式外在明显之诸法并非自心，虽无自性却存在，安住于外境，且见为颜色与形状等。 心中无彼等，故非心也。此处将显现之境，如色等外在显现之诸法，以无有而明亮显现之错觉，如梦境般认知。此乃色。以为是颜色等最初生起之显现境执着，称为显现之心。称为所取之心。于境之心而认知后，若思彼显现之心是否存在，则以无境而执着明亮显现亦不真实，且以颜色无法确定亦不存在，又以生住灭三者观察亦无有之故。称为认知心性为空性，认知为自灭无依之原始清净。因此，一般佛法与大圆满者，未能区分显现与显现之境，认为外在显现境之自相为心，是堕入唯识宗之真实现象染污中。此处于认知显现为心之时，以心执着显现与不显现。于最初相遇境之心，称为显现之心，其后于分别彼差别之随心所生而思择，称为执着之心。称为应断除之当修，错觉显现错觉执着轮回。于二谛中：心与随心所生三界之，虚假安立之相即是分别。如是说。于俱舍论中：粗细之分别与思择。如是所说应断除之法，皆能一致而安立，故此乃重要之关键。 愿诸殊胜智慧者能领悟。彼亦需于内外无基而相遇，故需如此。二、以内心之关键，以秘密之方式确定胜义法性，即是于观察心之时，若无有认知之自性，则物质
English
Like a dream, like an illusion, like a city of Gandharvas. Thus it is born, thus it abides, thus it is also said to perish. Thus it is said. Where does it appear? It appears in the mind, like the hair in a cataract, appearing to the impure sense faculty of one with an eye disease. From that very text: On the mind itself, which exists as an object, various appearances arise spontaneously. Names and colors, each separately, are perfected into two forms as objects. Thus it is said. Although they appear in the mind, these things that appear outwardly are not one's own mind, because they exist even without self, abide in objects, and are seen as colors and shapes, etc. Since these are not in the mind, they are not the mind. Here, the objects of appearance, such as forms, etc., which appear outwardly, are introduced as illusions of clear appearance, like dreams, as if they do not exist. This is form. The grasping of the object of appearance that arises first, thinking it is color, etc., is called the mind of appearance. It is called the mind of the grasped. After recognizing it as the mind of the object, if one wonders whether that mind of appearance exists, it is not true that one grasps the clear appearance without an object, and it does not exist because color cannot be determined, and it does not exist because it is examined in the three aspects of arising, abiding, and ceasing. It is called recognizing the nature of mind as emptiness, recognizing it as self-extinguishing, without reliance, and primordially pure. Therefore, ordinary Dharma and most Dzogchen practitioners do not distinguish between appearance and the object of appearance, and consider the self-character of the external object of appearance to be the mind. This is falling into the contaminated true appearance of the Mind-Only school. Here, when recognizing appearance as mind, the mind grasps appearance and non-appearance. The mind that first encounters the object is called the mind of appearance, and the subsequent consideration of its differences as mental events is called the grasping mind. It is called what should be abandoned and purified, mistaken appearance, mistaken grasping, and samsara. In the Two Truths: Mind and mental events are conceptualizations with imputed aspects of the three realms. Thus it is said. In the Treasury of Knowledge: Coarse and subtle discrimination and analysis. All the things that are said to be abandoned are established in agreement, so this is a very important point. May those with supreme intelligence and wisdom realize it. This kind of thing is necessary to encounter the outer and inner as without basis. Second, to establish the secret essence of the inner mind through the key points, that is, when the essence is not recognized by examining the mind, then matter.