Tibetan
་ལེའི་ནང་དུ་སྐུ་དང་བཅས། །ཕྱེད་སྐུ་དག་ཏུ་ཡུན་འགའ་གནས། །དེ་ལས་ལྔ་ལྔ་ཟུང་དུ་བཅས། །རབ་ཏུ་གསལ་བའི་ཐིག་ལེས་འབྲེལ། །ཡབ་ཡུམ་སྐུ་ཡི་སྣང་བ་ཅན། །འཁྲུལ་སྣང་ཟད་ནས་ཞིང་ཁམས་སོ། །ཞེས་སོ། །འདི་དག་གི་དུས་སུ་སྔར་བསྟན་པའི་ཚད་དང་རྟགས་ཀྱི་རིམ་པ་རྣམས་འཆར་ཞིང་། ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པའི་སྣང་བ་དབྱིངས་དང་། ཆོས་ཉིད་དག་པའི་སྣང་བ་རིག་པ་དང་། ཐིག་ལེ་སྨིན་པའི་སྣང་བ་སྐུ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཚད་ལ་ཕེབས་ནས། སླར་ཆོས་ཉིད་ཟད་ པའི་སྣང་བ་ལ་སྤྱོད་དེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པའི་སྣང་བ་དང་། །ཆོས་ཉིད་དག་པའི་སྣང་བ་ལས། །སྣང་གསུམ་རྫོགས་ནས་ཟད་པར་འགྱུར། །ཅེས་པ་དང་། འདི་དུས་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ཚད། །སོ་སོའི་སྣང་བ་མཐོང་དུས་ཀྱི། །རང་ལ་སྨིན་པས་རྟགས་རྫོགས་ཏེ། །ཟད་པའི་ཚད་རྣམས་མངོན་པར་སྣང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་བརྩོན་འགྲུས་རབ་རྣམས་ལོ་གསུམ། འབྲིང་རྣམས་ལོ་ལྔ། ཐ་མ་རྣམས་ལོ་བདུན་ཟླ་བ་བཅུ་གཅིག །ཞག་དྲུག་ན་ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བ་མཐོང་ནས་འོད་ལུས་སུ་གྲོལ་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། འདི་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་ཆུང་གིས། །ཞག་དང་ཟླ་བ་ལོ་རྣམས་ཀྱིས། །སོ་སོའི་དུས་ལ་ངེས་པར་འགྲུབ། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་དུས་དག་ལས། །སོ་སོའི་ཚད་ལ་ཕེབས་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གསང་བའི་གནད་གལ་པོ་ཆེའོ། །གསུམ་པ་ཉིན་མཚན་ཁོར་ཡུག་གི་ཚུལ་ངེས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྲོད་ལ་དབང་པོ་གནད་དུ་བསྡུ་བས་དྲན་པའི་སྒོ་བཅད། ནམ་ཕྱེད་ཤེས་བྱ་བུམ་པར་བཅུག་པས་ཤེས་པ་རང་ཐོག་ན་གསལ། ཐོ་རངས་ཡེ་ཤེས་གསལ་ལ་སྟོན་པས་བྱུང་ཚོར་རྣམས་རང་སར་དག །ཉིན་པར་སྣང་བ་རྒྱ་ཡིས་བཏབ་པས། མཚན་མ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའོ། །འདི་དག་སྔར་ཡང་བཤད་མོད། འདིར་ཡང་ཐོད་རྒལ་གྱི་གྲོགས་སུ་བཤད་པས་མདོར་བསྡུས་ཏེ་ཉམས་སུ་བླངས་ན། ཅུང་ཟད་སྔར་དང་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་ཡོད་དེ། ཉིན་དུས་གླང་པོའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་ལ་ལྟ་ཞིང་། འཁྲུལ་སྣང་རང་འགགས་ལ་བཏང་བས་མཚན་མ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ཡིན་ནོ། །མཚན་དུས་ཐིག་ལེ་སྟོང་པའི་སྒྲོན་མ་ལ་ཤེས་པ་གཏད་དེ། ཐིག་ལེ་དེ་འཕེལ་དུས་ཤེས་པའང་གསལ་ཆ་འཕེལ་ལ། འགྲིབ་དུས་ཤེས་པ་ཇེ་ཕྲ་ལ་སོང་བས་མཐར་དམིགས་མེད་དུ་སོང་བའི་ངང་ལ་བློ་དམིགས་བསམ་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པར་མཉམ་པར་གཞག་གོ། །གཉིད་དུ་འགྲོ་ཁར་དུང་ཁང་ན་ཐིག་ལེ་སྟོང་པ་ཡལ་བའི་ངང་ལ་སེམས་གཏད་ནས། གཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ་ངོས་བཟུང་ལ། ནམ་ཕྱེད་ན་སྙིང་ནང་གི་འོད
Chinese
于莲花之中身相俱全，半身之相亦住留片刻。彼等五五成双，与极明之明点相连。具有父尊母尊身之显现，错觉耗尽即是净土。如是说。于此等之时，先前所示之量与征兆之次第皆会显现。智慧圆满之显现于法界，法性清净之显现于觉性，明点成熟之显现从身至坛城达到量之顶点。复又行于法性耗尽之显现中。于超越之理中说：智慧圆满之显现与，法性清净之显现中，三显现圆满后转为耗尽。如是说。此时身语意之量，各自之显现显现之时，于自身成熟故征兆圆满，耗尽之量皆会显现。如是说。如是修持后，上等精进者三年，中等者五年，下等者七年十一个月零六日，便会见到法性耗尽之显现，从而解脱为光身。彼经中说：于此依精进之大小，以日与月及年等，于各自之时必定成就。于不变之时间中，到达各自之量。如是说。此乃修持之秘密要诀，至关重要。第三，确定昼夜循环之方式有四：傍晚将诸根收摄于要点，从而关闭忆念之门。半夜将所知放入瓶中，从而使觉性于自身之上清晰。黎明时，智慧于清晰中显现，从而使生起之感受皆回归本位。白天以幻相覆盖显现，从而使表相皆被压制。此等先前亦已说过，然此处亦作为妥噶之助伴而说，故若能简略修持，则会具有些许与先前不同之差别。白天以大象之姿态观看显现， 任由错觉自行止息，从而压制表相。夜晚将觉性交付于空性明点之灯，当明点增长之时，觉性之清晰度亦会增长，当明点减弱之时，觉性则会变得微弱，最终于无所缘之状态中，不作意、不散乱、不收摄地安住。入睡之前，于空性明点消融于梵穴之状态中专注，从而辨认出睡眠之光明，半夜时，于心间之光
English
Within the lotus, with the complete form, the half-form also remains for a while. These, five by five, in pairs, are connected by the extremely clear bindu. Possessing the appearance of the father and mother deities, illusion is exhausted, and it is the pure land. Thus it is said. At these times, the previously shown sequence of measures and signs will appear. The appearance of the completion of wisdom in the expanse, the appearance of the purity of dharmata in rigpa, and the appearance of the maturation of bindus, from the body to the mandala, reach the peak of measurement. Again, one engages in the appearance of the exhaustion of dharmata. In the Transcendent View, it says: The appearance of the completion of wisdom and, from the appearance of the purity of dharmata, the three appearances are completed and turn into exhaustion. Thus it is said. At this time, the measure of body, speech, and mind, when the appearances of each are seen, the signs are completed as they mature within oneself, and the measures of exhaustion will all appear. Thus it is said. Having practiced in this way, those of superior diligence will take three years, those of intermediate diligence five years, and those of inferior diligence seven years, eleven months, and six days, to see the appearance of the exhaustion of dharmata, and thus be liberated into the light body. In that very text, it says: Here, according to the size of diligence, with days, months, and years, one will definitely accomplish at their respective times. Within the unchanging times, one will reach their respective measures. Thus it is said. This is the secret key to practice, of utmost importance. Third, determining the manner of the cycle of day and night has four aspects: In the evening, gather the senses to the essential point, thereby closing the door of mindfulness. At midnight, put the knowable into the vase, thereby making awareness clear on its own ground. At dawn, wisdom appears in clarity, thereby making all arising feelings return to their own place. During the day, cover appearances with illusion, thereby suppressing all signs. These have been said before, but here they are also spoken of as an aid to tögal, so if practiced concisely, there will be a slight difference from before. During the day, look at appearances with the gaze of an elephant, letting illusion cease on its own, thereby suppressing signs. At night, entrust awareness to the lamp of the empty bindu. When that bindu increases, the clarity of awareness also increases, and when it decreases, awareness becomes fainter, until finally, in a state of no object of focus, one rests in equipoise without intention, distraction, or gathering. Before going to sleep, focus the mind on the state of the empty bindu dissolving in the Brahma's cave, thereby recognizing the clear light of sleep, and at midnight, the light in the heart
Tibetan
་གསལ་ལ་སེམས་བཟུང་ནས་ཉལ་བས། རྨི་ལམ་འོད་གསལ་དུ་གྲོལ་ནས་བག་ཆགས་རྒྱུན་འཆད་པའོ། །དེ་ནས་ཐོ་རངས་སེང་གེའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་གཞུ་གང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་ཨ་དཀར་པོ་གཅིག་ལ་ཤེས་པ་གཏད་པས། གསལ་སྟོང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ཁོང་ནས་འཆར་ཏེ། དེའི་ངང་ལ་ཇི་ཙམ་གནས་པར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ལུས་ཀྱི་འདུག་སྟངས་གཟིར་བྱས་ནས། །ཤེས་པ་ནམ་མཁའི་མཐོངས་སུ་འཕང་། །དེ་བཞིན་མིག་ནི་བར་སྣང་ལ། །གླང་པོ་ཆེ་ཡི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། །དྲན་མེད་རྒྱས་འདེབས་ཆེན་པོར་བཞག །དེ་ལྟར་རིག་པ་ནམ་མཁར་གཏད། །འདི་དང་འབྲལ་བ་མེད་པར་ནི། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུན་དུ་གང་སྒོམ་པ། །ཉིན་དུས་སྣང་བ་རྒྱས་འདེབས་སོ། །མཚན་དུས་རང་གི་གནས་ཁང་དུ། །དུས་བཞི་མཉམ་པའི་ཚད་གཟུང་ཕྱིར། །དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་རང་བསྡུས་ནས། །ཐིག་ལེ་སྟོང་པའི་སྒྲོན་མ་ལ། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པས་སེམས་བཞག་པས། །ཐིག་ལེ་ཉིད་ནི་ འཕེལ་བ་ན། །ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་འཕེལ་བར་གཏད། །དེ་བཞིན་ཐིག་ལེ་ཕྲར་གྱུར་ཚེ། །ཐིག་ལེ་ཇེ་ཕྲ་ཇེ་ཕྲ་ལ། །ཤེས་པ་ཇེ་ཕྲ་ཇེ་ཕྲར་གཞག །གཉིད་དང་རྨི་ལམ་གནད་ཀྱིས་ནི། །སྔར་ཞེན་བག་ཆགས་རྩད་ནས་དབྱུང་། །འདི་ལྟར་མཚན་མོའི་དུས་རྣམས་སུ། །རྣལ་འབྱོར་སྐལ་དང་ལྡན་པས་སྤྱོད། །འདིས་ནི་སྣང་བ་རང་རྒྱས་ཐེབས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཉིན་མཚན་འཁོར་ཡུག་ཏུ་ཉམས་སུ་བླངས་པས། འཁྲུལ་སྣང་རང་འགགས་ཏེ་འོད་གསལ་དུ་གྲོལ་བ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ལུས་དང་ཡུལ་དང་རིག་པ་ཡིས། །རང་སྣང་དག་པའི་ཚད་རྣམས་བཟུང་། །དེ་ལྟར་རང་སྣང་ཚད་ཟིན་ནས། །འགྲོ་དྲུག་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་འགག །དེ་ཉིད་འགགས་པའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། །རིག་པ་སྲང་ལ་ཐེབས་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་སྲང་ལ་ནམ་ཐེབས་ཚེ། །རང་གི་ལུས་ཀྱང་མི་སྣང་སྟེ། །འབྱུང་བས་བསྐྱེད་པའི་ཤ་ཁྲག་ལུས། །འབྱུང་བ་རང་སར་དག་པའི་ཕྱིར། །འདི་ནི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། །འཁྲུལ་པས་གཟུང་བའི་ཡིད་ཀྱི་ལུས། །འབྱུང་བ་རང་སར་སངས་པའི་ཕྱིར། །འདི་ཡང་མི་སྣང་རང་སར་ཡལ། །རིག་པས་གཟུང་བའི་འོད་ཀྱི་ལུས། །ཆུ་ཟླའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིན་དུའོ། །འདི་ཚེ་ཆོས་ཉིད་ཟད་དང་ཉེ། །འདི་ལ་གང་གོམས་སངས་རྒྱས་ཞིང་། །དེ་ནས་ལུས་གསུམ་མཐའ་ཟད་ནས། །བྱ་བྲལ་རྫོགས་པའི་ལུས་ཐོབ་སྟེ། །འདི་ཚེ་ལུས་ཀྱི་མཐའ་རྣམས་དང་། །བྲལ་བ་ལ་ནི་ཉེ་བ་ཡིན། །གཞི་ལ་གོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རང་གི་གནས་ཀྱང་སྟོངས་པར་ འགྱུར། །ལམ་ལ་གོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །འབྱུང་བ་རགས་པའི་དྲི་མ་ཟད། །
Chinese
在光明中摄持心而睡，梦境解脱为光明，断绝习气之流。然后黎明时分，以狮子的姿势，将觉知投向如满弓般的天空中一个白色的ཨ་（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：A，汉语字面意思：阿）。清明空性，远离戏论之义从内心显现，安住于此境界中尽力修习。在《六界》中说：身体的坐姿要端正，觉知投向天空的广阔之处。同样，眼睛注视虚空，以大象的姿势，置于广大的无念状态中。如此这般，将觉知投向天空，与此不分离，瑜伽士恒常修习，白天时显现增长。夜晚时，在自己的住所中，为了衡量四时平等，收摄诸根之门，在空性明点的灯上，具瑜伽者安住心，当明点增长时，觉知也随之增长。同样，当明点变小时，明点越来越小，觉知也越来越小。以睡眠和梦境的关键，从根源上拔除之前的执着习气。像这样在夜晚的所有时间里，具足瑜伽福分者行持。这会使显现自然增长。如是说。像这样在日夜循环中修持，错觉自然止息，解脱为光明，正如其所说：以身体、处所和觉知，把握自显清净的尺度。像这样自显的尺度被把握，六道众生的错觉显现止息。当其止息之时，觉知便会达到平衡。像这样何时达到平衡，自己的身体也会消失不见，由五大产生的血肉之躯，因为五大回归本位而清净。这是因为显现为处所的缘故，被错觉所执着的心之身，因为五大在本位中清净，所以这也会消失，回归本位。觉知所执着的光明之身，如同水月之坛城。此时接近法性穷尽。对此若能习惯，便能成佛。之后，三身走到尽头，获得无为圆满之身，此时接近与身体的边际分离。习惯于基础的瑜伽士，自己的住所也会变得空虚。习惯于道路的瑜伽士，粗大五大的垢染也会消失。
English
By holding the mind in clarity while sleeping, dreams dissolve into luminosity, cutting off the stream of habitual patterns. Then, at dawn, with the posture of a lion, direct awareness towards a single white ཨ་（Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: A, Literal meaning: A） in the sky like a fully drawn bow. The meaning of clear emptiness, free from elaboration, arises from within, and one meditates on remaining in that state as much as possible. From the Sixth Sphere: 'Having afflicted the body's posture, project awareness into the expanse of the sky. Likewise, the eyes are in the intermediate space, with the posture of an elephant, placed in a vast state of unconsciousness. Thus, direct awareness towards the sky, without separating from this, whatever the yogi continuously meditates on, the appearance increases during the day. At night, in one's own dwelling, in order to measure the equality of the four times, having gathered the doors of the senses, the yogi endowed with yoga places the mind on the lamp of the empty bindu. When the bindu itself increases, awareness itself is also directed to increase. Likewise, when the bindu becomes small, the bindu becomes smaller and smaller, and awareness is placed smaller and smaller. By the key points of sleep and dreams, the habitual patterns of previous attachments are uprooted from the root. In this way, in all the times of the night, one endowed with the fortune of yoga practices. This causes appearances to naturally increase.' Thus it is said. Having practiced in this way in the cycle of day and night, mistaken appearances naturally cease and dissolve into luminosity, as it says: 'With body, place, and awareness, hold the measures of self-appearing purity. In this way, the measure of self-appearance is held, and the appearance of the delusion of the six realms ceases. At the time when that ceases, awareness will be balanced. In this way, when it is balanced, one's own body will also disappear, the body of flesh and blood produced by the elements, because the elements are purified in their own place. This is because it appears as a place, the body of mind grasped by delusion, because the elements are purified in their own place, so this also disappears, returning to its own place. The body of light grasped by awareness, like a mandala of water moons. At this time, one is close to the exhaustion of dharmata. Whichever one is accustomed to, one becomes a Buddha. Then, after the three bodies come to an end, one obtains the body of effortless perfection, at this time one is close to being separated from all the limits of the body. The yogi who is accustomed to the base, one's own place also becomes empty. The yogi who is accustomed to the path, the impurities of the gross elements also disappear.'