Tibetan
ང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་ལྡན་ན་དགའ་བ་དང་། གཞན་ཕམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་འདུ་ཤེས་མཐུན་པར་འོང་བ་མི་རིགས་པ་དང་། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ནི། འགྲོ་བ་མང་པོ་ཡོད་པས། འགའ་ཞིག་ལ་གཞན་དང་མཐུན་པར་རང་འཕམ་པར་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་འོང་བར་རིགས་པ་དང་། གཅིག་ཁོ་ནར་སེམས་པ་ཡིན་ན་ནི་གཅིག་ཤི་བས་ཀུན་ཤི་བའམ། གཅིག་སྐྱེས་པས་ཀུན་སྐྱེ་བར་རིགས་པའམ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་རང་གི་སེམས་ལ་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་རྒལ་བས་བརྟགས་ཏེ་བཙལ་བས། གང་ཡང་མ་རྙེད་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀ་ནས་དག་པའི་དོན་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོས་རྟོགས་པ་སྟེ། སེམས་ལ་རྒྱུ་མེད་དེ་ལྡོག་མི་སྲིད་པས་ལས་ཀྱི་བསགས་པ་ལ་མཐའ་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་པ་དང་། སེམས་ལ་རྒྱུ་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་འོང་དགོས་ཏེ། འབྲས་བུ་འཁོར་བ་ཡིན་ན་མ་དག་པས་གྲོལ་མི་སྲིད། འདས་པ་ཡིན་ན་འཁོར་བ་འོང་བར་མི་རིགས། གཉིས་ཀ་ཡིན་ན། འཁོར་འདས་ཐ་དད་པ་ལྟར་སེམས་ཀྱང་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་ཐ་དད་ན། ལུས་སེམས་ཐ་དད་པ་བཞིན་དུ་དྲན་བསམ་གྱི་རིགས་གཅིག་ཏུ་འདུ་བའི་འདོད་པའང་ཐ་དད་དུ་མར་འགྱུར་བ་ལས། རིགས་གཅིག་ཏུ་འདུ་བས་ཤེས་སོ། །ཡང་སེམས་ལ་རྒྱུ་མེད་ན་སེམས་འདི་དག་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། འདི་དག་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་མེད་དེ་བློ་མ་ཡིན་པས། སེམས་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ན་སེམས་འདི་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཙམ་ལ་མ་རྟོགས་པ་མེད་དེ། འདི་དག་ནི་སྐྱེ་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། གནས་པ་ལ་སོགས་པ་ཟད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། འཕེལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པས་ན། ལུང་ལས། མ་རིག་འཁྲུལ་འཁོར་འདི་ལ་ཟད་ མེད་འཕེལ་བ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། ཡང་། སེམས་ཅན་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་ཕ་མཐའ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་མེད་པས་སེམས་ལ་འཕེལ་བ་མེད་པར་ཤེས། འཕེལ་བ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཤེས། སྐྱེ་བ་མེད་པས་འཆི་བ་མེད་པར་ཤེས། དེ་ཤེས་པས་ལས་ལ་བཟང་ངན་མེད་པར་ཤེས་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། ཡོད་དང་མེད་པ་འདི་གཉིས་མེད་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡེ་གདོད་མ་ནས་རང་དག་མེད་པར་ཤེས་པས་ན། གཟོད་ནས་དག་པས་སེམས་ཅན་སྐྱེ་བར་ག་ལ་འགྱུར། །ཅེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སེམས་ལ་རྐྱེན་མེད་པ་སྟེ། ཡོད་ན་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱང་རྐྱེན་གྱིས་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་ལ། སེམས་ཐ་དད་དུ་སོང་བས་དྲན་བསམ་གཅིག་ཏུ་མི་རིགས་ལ། སེམས་ལ་རྐྱེན་ཡོད་ན་གཏན་འཇིག་པར་འགྱུར་བས། སེམས་ཀྱི་ལས་འབྲས་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། སེམས་ཞིག་ཀྱང་དེའི་ལས་ཡོད་ན། ཧ་ཅང་འགལ་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ཁ་དོག་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལེགས་ཉེས་ཀུན་ལུས་ཞིག་ཀྱང་གནས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དང་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་སྒྱུ་མ་ལྟར་གནས་པ་ཙམ་གྱིས་གསལ་ལོ། །རྐྱེན་མེད་ན་ད་ལྟ་དྲན་བསམ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་ཅི་ལས་བྱུང་ཞེ་ན། ད་ལྟའི་དྲན་བསམ་འདི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གློ་བུར་བ་མདང་གི་རྨི་ལམ་གྱི་ནོར་བུ་རྙེད་པ་ལ་དགའ་བ་དང་བདེན་པར་འཛིན་པ་ལས། སད་དུས་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལྟར། ད་ལྟའི་དྲན་བསམ་ཡང་བདེན་པར་བཟུང་ནས་ཞེན་རུང་དེའི་རྗེས་ལ་ཅི་ ཡང་མེད་པས་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེན་བརྫུན་ལྟར་སྣང་བ་ལས་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་སྤྲིན་སྣ་ཚོགས་གློ་བུར་དུ་འཁྲིགས་པ་དེ་གར་སོང་ཆ་མེད་གློ་བུར་དུ་ཡལ་བ་དང་འདྲ་བར། སྤྲིན་དེ་ནམ་མཁའ་ལ་མེད་ཀྱང་དེའི་ངང་ན་སྣང་བ་ལྟར། རྐྱེན་དང་རྒྱུ་སེམས་ལ་མེད་ཀྱང་སྣང་སྣང་འདྲ་དུས་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་དེ་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་དུས་གསུམ་གྱི་བརྟགས་པས་མེད་པར་ངེས་ཏེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། ས་བོན་ཞིག་དང་མ་ཞིག་ལས། །མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །སྒྱུ་མ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་བསྟན། །ཅེས་པ་དང་། རྐྱེན་ལྔ་པ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཅེས་པས་སོ། །ཀུན་བྱེད་ལས་ཀྱང་། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མེད་ཞི་བ་མཆོག་གི་ལམ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཡོད་ན། དངོས་པོ་གཟུགས་ཅན་དུ་ཡོད་དམ། གཟུགས་མེད་དུ་ཡོད། གཟུགས་ཅན་དུ་མེད་དེ་ཡོད་ན་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ལ་བལྟར་རུང་བ་ལས་བལྟར་རུང་མ་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་ཚད་མས་གསལ་ལོ། །གཟུགས་མེད་དུ་ཡོད་ན་ཅིས་ཤེས། འགྱུ་བས་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། འགྱུ་བ་དེ་ཁ་དོག་དང་ཕྱོགས་ཆ་དང་། འདས་མ་འོངས་ད་ལྟ་གསུམ་ཕྲད་པ་བརྟགས་པས་མ་གྲུབ་སྟེ། འགྱུ་བ་སྔ་མ་དང་ད་ལྟའི་འགྱུ་བ་ཕྲད་ན་ཕྲད་ཚེའི་དྲན་བསམ་སྔ་མ་དེ་ད་ལྟ་མ་འགགས་པར་ཡོད་དགོས་ལ། ཡོད་ན་སྔ་མ་ཡིན་པར་འགལ་ཞིང་། ད་ལྟའི་སྔ་མ་དང་ཕྲད་ཆ་དེ་འགགས་པར་ཐལ་ཞིང་མ་ཕྲད་ན་ད་ལྟའི་དྲན་བསམ་རྒྱུ་མེད་འགྱུ་བར་མི་རིགས་པར་ཐལ་བས་ ཁེགས་སོ། །འགྱུ་བ་ནི་གཅིག་ཡིན་ནམ་ཐ་དད་ཡིན། གཅིག་ན་སྣ་ཚོགས་པར་འགྱུ་བ་ཉམས་ལ། ཐ་དད་ན་འགྱུ་བྱེད་གཅིག་ཡིན་པ་ཉམས་སོ། །དེས་ན་སེམས་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། རྩ་བྲལ་ནམ་མཁའ་འདྲ་བར་རྟོགས་པས། སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་གཞི་མེད་པས་ལྡོག་པའི་ས་མེད་དོ། །ནམ་མེད་ན་དྲན་བསམ་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་ངོ་སྤྲད་པས་དེར་ཡལ་བས་སེམས་ལ་གཞི་མེད་པར་ངོ་ཤེས། དེ་ཤེས་པས་ལྡོག་ས་མེད་པར་ཡིད་ཆེས། དེ་ཤེས་པས་ཁམས་གསུམ་མིང་མེད་ཆེན་པོར་ཐག་ཆོད། དེ་ཆོད་པས་ལས་དགེ་སྡིག་གི་ཕན་གནོད་མེད་པར་བློ་བདེ་བའོ། །ཡང་སྣང་ཤེས་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་ངོ་སྤྲད་པས། སེམས་ལ་རྒྱུ་དང་མཚན་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པར་ངོ་ཤེས། དེ་ཤེས་པས་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་ལ་ངོས་གཟུང་མེད་པར་ཡིད་ཆེས། དེ་ཆེས་པས་སེམས་ཞེས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་མ་བྱུང་བར་ཐག་ཆོད། དེ་ཆོད་པས་དྲན་བསམ་གློ་བུར་གྱི་རྟོག་པས་ཕན་གནོད་མེད་པར་བློ་བདེ་བའོ། །ཡང་བློ་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་ངོ་སྤྲད་པས། སེམས་ལ་རྩ་བ་མེད་པར་ངོ་ཤེས། དེ་ཤེས་པས་སེམས་ཉིད་གཅིག་གི་འཁོར་ལོ་ལ་སྤྲོས་པ་ཐ་དད་མེད་པར་ཡིད་ཆེས། དེ་ཆེས་པས་བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སངས་མི་རྒྱ་བར་ཐག་ཆོད། དེ་ཆོད་པས་སེམས་མེད་པའི་དོན་ལས་མ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལོགས་པ་མེད་པས་བློ་བདེ་བའོ། །ཡང་ཆོས་ཉིད་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་ངོ་སྤྲད་པས། སེམས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ངོ་ཤེས། དེ་ཤེས་པས་བག་ཆགས་ལུས་ཀྱི་ཀུན་གཞིས་མི་གནོད་པར་ཡིད་ཆེས། དེ་ཆེས་པས་ད་སེམས་སྐྱེ་མི་སྲིད་པར་ ཐག་ཆོད། དེ་ཆོད་པས་དེ་སེམས་ཀྱི་ཁང་བུ་ཞིག་སྟེ་ལྡོག་པ་དང་ལྡོག་རྟེན་མེད་པར་བློ་བདེ་བའོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཡས་པའི་དུས་བཞི་པོའི་ཚད་ཟིན་པས། སངས་རྒྱས་མེད་པས་སངས་རྒྱས་མིང་ཙམ་དུ་ཡང་མེད་དེ། འབྲས་བུ་ལ་རེ་བར་འཛིན་པའི་བློ་ལྡོག །དེ་ལོག་པས་ལམ་འབད་རྩོལ་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་མེད་དོ། །དེས་ན་མེད་པའི་ཆོས་ལ་ཅི་ཡང་མེད་པས་འཁོར་འདས་སུ་བཏགས་པ་མིང་ཙམ་ལས་དོན་ལ་མ་རྙེད་པ་ལ་གྲོལ་བའི་ཚད་ཅེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཉིད་མེད་པ་ལ་ཅི་ཡང་མེད་པས། སེམས་ལ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པས་བལྟར་མེད་ལ། དེ་ལྟར་མེད་པའི་ངོ་སྤྲད་པ་བཞི་བསྐོར་ལ། ཆོས་ཚན་བཅུ་དྲུག་ཏུ་རིག་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་ཁང་བུ་བཤིག་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བྱིས་པའི་ཁང་བུ་བརྩིགས་ཀྱིན་འཇིག་པ་དང་འདྲའོ། །དེ་ཡང་བྱ་བས་བྱ་བ་འཇིག་པ་ལྕགས་ཀྱིས་ལྕགས་འཇིག་པ་དང་འདྲ་ལ། མི་རྟག་པས་མི་རྟག་པ་འཇིག་པ་སྒྱུ་མའི་མིས་སྒྱུ་མའི་གྲོང་ཁྱེར་བཅོམ་པ་ལྟ་བུ་དང་། བྱས་པས་མི་རྟག་པ་འཇིག་པ་རོ་ལ་རོ་བརྩེགས་པ་ལྟ་བུ་དང་། མི་རྟག་པས་བྱས་པ་འཇིག་པ་རིག་པ་ད་ལྟར་བས་མ་རིག་པ་སྔ་མ་འཇིག་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཀྱིས་སེམས་བཤིག་པས་གཉིས་ཀ་རྗེས་མེད་དུ་ཞིག་པ་ཆུ་ལ་ཡི་གེ་བྲིས་པ་ལྟ་བུ་དང་། མེད་པས་མེད་པ་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད་པ་དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་ན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་མེད་པར་བཙལ་ཀྱང་རྙེད་པའི་གནས་མེད་པ་དང་འ
Chinese
我拥有受用等感到高兴，他人失败等都认知一致是不合理的。如果各自不同，因为众生众多，有些人和他人一样喜欢自己失败等是合理的。如果认为只有一个心，那么一人死亡则全部死亡，或一人出生则全部出生是合理的。这样通过多种方式，用一和多的争论来观察寻找自己的心，什么也找不到，这是以智慧的力量领悟到法性本来清净的意义。心没有原因，因为不可能逆转，所以相信业的积累没有尽头。心若有原因，则必须有结果。如果结果是轮回，则因为不净而不可能解脱。如果是已逝的，则轮回是不合理的。如果两者都是，则像轮回和涅槃是不同的，心也变成不同的。如果不同，就像身心不同一样，记忆和思考的种类汇集成一的想法也会变成多种多样，因此知道它们不会汇集成一。如果又说心没有原因，这些心是不合理的，那么这些不是从心的原因产生的，因为它们不是智慧。如果不是从心产生的，仅仅停留在心本身上就没有不明白的，因为这些既不是生、死、住等耗尽，也不是增长。如经中所说：“无明轮转此，无尽亦无增。”又说：“众生界的自性，也是没有边际的。”因此，因为没有原因，所以知道心没有增长。没有增长，所以知道没有出生。没有出生，所以知道没有死亡。知道了这些，就知道业没有好坏，如《摄论》中所说：“有和没有，这二者是没有的法。”这样，因为知道从原始以来就是自性清净的，所以“从一开始就是清净的，众生怎么会出生呢？”是这样说的。而且心没有条件，如果有条件，就像显现显现为多种多样一样，心也会因为条件而变成颜色等多种多样。心变得不同，记忆和思考就不可能统一。如果心有条件，就会变成永久的毁灭，这样心就没有业果，而且心也会
English
I am happy to have enjoyment and so on, and it is unreasonable for others' failures and so on to be understood in the same way. If they are different, since there are many beings, it is reasonable for some to be happy to fail themselves in accordance with others. If one thinks of only one mind, then it is reasonable that if one dies, all die, or if one is born, all are born. In this way, through various means, one examines and searches for one's own mind with the argument of one and many, and finds nothing. This is the understanding of the meaning of the nature of reality being pure from the beginning by the power of wisdom. The mind has no cause, because it is impossible to reverse, so one believes that the accumulation of karma has no end. If the mind has a cause, then there must be a result. If the result is samsara, then it is impossible to be liberated because it is impure. If it is past, then it is unreasonable for samsara to arise. If it is both, then just as samsara and nirvana are different, the mind also becomes different. If they are different, just as body and mind are different, the idea of the kinds of memory and thought gathering into one will also become many different things, so one knows that they will not gather into one. If one says again that the mind has no cause, then these minds are unreasonable, then these are not produced from the cause of the mind, because they are not wisdom. If they are not produced from the mind, then there is nothing that is not understood by merely remaining in the mind itself, because these are neither exhausted by birth, death, dwelling, etc., nor do they increase. As it says in the scriptures: "In this wheel of ignorance, there is no end and no increase." And again: "The nature of the realm of sentient beings is also without limit." Therefore, because there is no cause, one knows that the mind has no increase. Because there is no increase, one knows that there is no birth. Because there is no birth, one knows that there is no death. Knowing these, one knows that there is no good or bad in karma, as it says in the Compendium: "These two, existence and non-existence, are dharmas that do not exist." In this way, because one knows that it is self-purified from the very beginning, therefore, "Since it is pure from the beginning, how can sentient beings be born?" That is what it says. Moreover, the mind has no conditions, for if it had conditions, just as appearances appear in various ways, the mind would also become various, such as colors, due to conditions. The mind becomes different, and memory and thought cannot be unified. If the mind has conditions, it will become permanently destroyed, so the mind will have no karmic results, and the mind will also
Chinese
如果存在这样的作用，那就非常矛盾了。如同说身体的颜色和好坏等所有生处，即使身体坏了也仍然存在一样。因此，仅仅像幻觉一样存在就清楚了。如果没有因，那么现在各种各样的念头是从哪里产生的呢？现在的念头不是从因产生的。就像突然间高兴于在昨晚的梦里得到宝物，并且执着认为是真实的一样，醒来时什么也没有。现在的念头也是，即使执着认为是真实的，但之后什么也没有，所以只是像暂时的真假一样显现，实际上并不存在。例如，就像天空中的各种云彩突然聚集，然后不知去向地突然消失一样。云彩虽然不在天空中，但却显现在天空之中。因和缘虽然不在心中，但在显现的时候，因缘是不存在的。通过对一和多以及三时的考察，可以确定它是不存在的。如《根本慧论》中说：“从已坏和未坏的种子中，苗芽不会产生。你已经显示，一切法都如幻觉般产生。”以及“第五种缘是不存在的。”。《一切造作之源》中也说：“无因无缘，寂静是至上的道路。”等等。因此，如果心存在，那么它是有实体的有色之物吗？还是无色的？不是有色的，如果是有色的，那么应该可以用感官的现量来观察，但因为无法观察到可以观察的，所以现量量可以清楚地证明它不存在。如果是无色的，那么怎么知道呢？如果说是通过流动知道的，那么流动与颜色、方向以及过去、未来、现在三者相遇，经过考察是无法成立的。如果先前的流动和现在的流动相遇，那么相遇时的先前念头必须仍然存在而没有停止。如果存在，那么就与先前相矛盾。现在的先前和相遇的部分已经停止，如果不相遇，那么现在的念头就不应该无因地流动，因此被驳斥了。流动是一个还是多个？如果是一个，那么流动就会失去多样性。如果是多个，那么流动的主体是一个就会消失。因此，心是不存在的。通过认识到它像没有根的天空一样，因为没有生和生的基础，所以没有返回的地方。如果天空不存在，那么通过辨认先前和之后的念头，它们在那里消失，从而认识到心没有基础。认识到这一点，就
English
If there is such a function, it is very contradictory. It is like saying that the color and good or bad qualities of the body, and all places of birth, still exist even when the body is destroyed. Therefore, it is clear that it only exists like an illusion. If there is no cause, then where do all these various thoughts come from now? These present thoughts do not arise from causes. It is like suddenly being happy to find a jewel in last night's dream and clinging to it as real, but when you wake up, there is nothing. Similarly, even if you cling to present thoughts as real, there is nothing after them, so they only appear as temporary truths and falsehoods, but they do not actually exist. For example, just as various clouds in the sky suddenly gather and then disappear without a trace, even though the clouds are not in the sky, they appear within it. Although causes and conditions are not in the mind, when appearances arise, causes and conditions are absent. It is determined that they do not exist through examining one and many, and the three times. As it says in the *Root Wisdom*: "From seeds that are destroyed and not destroyed, sprouts do not arise. You have shown that all phenomena arise like illusions." And, "The fifth condition does not exist." Also, in the *All-Creating King*: "Without cause and condition, peace is the supreme path." And so on. Therefore, if the mind exists, is it a substantial, colored object? Or is it formless? It is not colored, because if it were, it should be observable by sensory perception, but since what is observable is not perceived, valid cognition through direct perception clearly proves that it does not exist. If it is formless, then how do you know? If you say it is known through movement, then that movement, when examined in relation to color, direction, and the meeting of the past, future, and present, cannot be established. If the previous movement and the present movement meet, then the previous thought at the time of meeting must still exist without ceasing. If it exists, then it contradicts being previous. The previous part of the present and the meeting point have already ceased, and if they do not meet, then the present thought should not move without a cause, and therefore it is refuted. Is movement one or many? If it is one, then the movement loses its diversity. If it is many, then the subject of movement being one disappears. Therefore, the existence of the mind is not established. By realizing that it is like a rootless sky, there is no place to return because there is no birth or basis for birth. If the sky does not exist, then by recognizing the previous and subsequent thoughts, they disappear there, thereby recognizing that the mind has no basis. By recognizing this,