Tibetan
སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཡེ་སྟོང་ཆེན་པོ་ལ་ལྟོས་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གཡང་སར་འདུག་པ་ངོ་མཚར། བྱ་བྱེད་བསྒོམ་པས་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་ཧ་ཧ། ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། མི་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་སྟོང་པ་དངོས་ཅན་ལ་ལྟོས་དང་། མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཐེག་པ་ངོ་མཚར། སྐྱེས་པས་སྐྱེ་མེད་ཐོབ་པ་ཧ་ཧ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་གི་རིག་པ་ནན་ཏར་བལྟས་ན་གཤིས་ལ་གད་མོ་བཅུ་གཉིས་སུ་གནས་པས་འབད་རྩོལ་རང་ཞིག །ཆོས་ཟད་བློ་འདས་ཆེན་པོར་ལ་ བཟླ་བར་བྱའོ། །དེའང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རང་སྐད་གཤིས་ལ་ཐད་དྲང་དུ་བཤད་ནས་བློའི་གཏིང་དུ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངོ་མཚར་གྱི་ཚིག་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཀྱང་འཁོར་འདས་ཆོས་ཟད་ཡུལ་མེད་ཀྱི་དགོངས་པར་ལ་བཟླ་བར་བྱ་སྟེ། ཡང་རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། ཨེ་མ་ཧོ། གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག །རང་གི་རིག་པ་ཉིད་སྐྱེ་ཤི་དང་བྲལ་བའི་གནད་ཀྱིས། སེམས་ཅན་བྱེ་བའི་སྲོག་བཅད་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་རྟག་ཏུ་སྤྱད་པའི་གང་ཟག་ལ། ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། ཆོས་ཉིད་ལ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས། རྟག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གོམས་པར་བསྒོམ་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཅིག་མ་བྱས་པའི་གང་ཟག་གཉིས་སངས་རྒྱ་བ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། རིག་པ་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་པའི་གནད་ཀྱིས། འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱས་པའི་དད་པ་ཅན་དང་། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་རྟག་ཏུ་དགའ་བའི་མི་གཉིས་ལ། ཚོགས་རྫོགས་པའི་སྒོ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་སྣ་ཚོགས་ལུས་ངག་ལ་བྱུང་བའི་སྐྱེས་བུ་དང་། ཐོས་བསམ་ལ་བློ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་སྦྱངས་པའི་གང་ཟག་གཉིས། དངོས་པོ་མཐོང་བ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་ པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། ཆོས་ཉིད་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས། དམྱལ་བ་ཚ་གྲང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྐྱེས་བུ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྐྱེས་བུ་གཉིས་ལ། རྟོགས་པའི་སྒོ་ཐོབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། རིག་པ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་གནད་
Chinese
观视空性之空性，广大本空之境！ 诸佛皆处悬崖，甚为稀有！ 以作为和修习，将堕落，哈哈！ 嗟，语之金刚！ 观视非空之空性，空性之实有！ 执著于无有为我之宗乘，甚为稀有！ 已生者获得不生，哈哈！ 如是说，若精勤观视自之觉性，则安住于本性之十二笑中，故努力自息。 于法尽、意绝之广大中，当勤修！ 彼亦当于大圆满自语，于本性中直截了当宣说，于意之深处生起信解。 如是亦当以八大稀有之语，于轮涅法尽、无境之意中勤修。 又于《宝积经》中云： 唉玛吙！ 语之金刚心髓，汝谛听！ 以自之觉性远离生死之要诀故，于断绝百千有情生命者，与恒常修持十度之补特伽罗，全无丝毫差别，普贤我如是开示。 诸佛之语之金刚，以法性无戏论之要诀故，于恒常串习空性之士夫，与刹那亦未作意空性之补特伽罗二者，于成佛亦无丝毫差别，普贤我如是开示。 嗟，语之金刚！ 以觉性非造作之要诀故，于造作无量功德之具信者，与恒常喜好杀生之二人，于圆满资粮之门，亦无丝毫差别，普贤我如是开示。 嗟，语之金刚！ 以觉性之智慧无有来去之要诀故，于身语生起种种法性之相之士夫，与刹那亦未修习闻思之补特伽罗二者，于见物亦无丝毫差别，普贤我如是开示。 嗟，语之金刚！ 以法性无有生灭之要诀故，于感受地狱寒热之士夫，与感受诸佛安乐之士夫二者，于获得证悟之门，亦无丝毫差别，普贤我如是开示。 嗟，语之金刚！ 以觉性无有迁变之要诀
English
Look upon the emptiness of emptiness, the vast expanse of original emptiness! It is wondrous that all Buddhas dwell on a precipice! By doing and meditating, one will fall, haha! O Vajra of Speech! Look upon the non-emptiness of emptiness, the substantiality of emptiness! It is wondrous to grasp at non-existence as self! The born attains the unborn, haha! Thus it is said, if one intently observes one's own awareness, one abides in the twelve laughs of one's nature, so effort ceases on its own. In the vastness of the exhaustion of phenomena and the transcendence of mind, one should practice diligently! Moreover, in the Great Perfection, one should speak directly and honestly in one's own language about one's nature, and generate conviction in the depths of one's mind. Likewise, one should also diligently practice the meaning of the eight great wondrous words in the exhaustion of samsara and nirvana, phenomena, and the absence of a place. Furthermore, from the Heap of Jewels: Emaho! Essence of the Vajra of Speech, listen to me! Because the essence of one's own awareness is free from birth and death, for the person who has cut off the lives of hundreds of thousands of sentient beings, and the person who constantly practices the ten perfections, there is not even a speck of difference, Samantabhadra has taught. Vajra of Speech of all the Buddhas, because the essence of dharmata is without elaboration, for the person who constantly cultivates emptiness, and the person who does not even think of emptiness for a moment, there is not even a speck of difference in attaining Buddhahood, Samantabhadra has taught. O Vajra of Speech! Because the essence of awareness is uncompounded, for the faithful one who has done immeasurable compounded virtues, and the two people who always delight in killing, there is not even a speck of difference in the gate of perfecting the accumulations, Samantabhadra has taught. O Vajra of Speech! Because the wisdom of awareness has no coming and going, for the person in whose body and speech various signs of dharmata have arisen, and the two people who have not even cultivated listening and thinking for a moment, there is not even a speck of difference in seeing objects, Samantabhadra has taught. O Vajra of Speech! Because the essence of dharmata has no arising and ceasing, for the person who experiences the heat and cold of hell, and the two people who experience the bliss of all the Buddhas, there is not even a speck of difference in obtaining the gate of realization, Samantabhadra has taught. O Vajra of Speech! Because the essence of awareness has no change
Tibetan
ཀྱིས། ཡིད་ཆོས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཆོད་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་། བདག་རྟག་པར་ལྟ་བ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། ཆོས་སྐུ་རང་ལ་ཡོད་པའི་གནད་ཀྱིས། ཕྱི་རོལ་ཏུ་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་གསོལ་བ་སྣ་ཚོགས་བཏབ་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་། ལས་སུ་བྱ་བྱེད་དང་བྲལ་བར་འདུག་པ་གཉིས་ལ། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། དེའི་ཕྱིར་ན་རང་བྱུང་ཆེན་པོའི་ཚིག་འདི་དག་ལ་སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི་འབད་པ་མེད་པར་ཉམས་སུ་ལོངས་པའི་གདེང་རྙེད་ནས། སྣང་བ་དང་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཚིག་གི་རྒྱལ་པོ་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་མི་འགྱུར་བ་དོན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་གྲུབ་པས། བློ་ཡང་རབ་རྣམས་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རིག་པའི་གཤིས་དེ་ཁོ་ནར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམན་པ་རྣམས་ལ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་བཤད་པས་སླད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་ཀྱི། ཐད་དྲང་དུ་བཤད་ན་སྔངས་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་ཤར་ལས། སེང་གེས་རང་ སྐད་བཏོན་པས་གཅན་གཟན་ཐམས་ཅད་བརྒྱལ་ཞིང་སྐྲག །རྫོགས་ཆེན་རང་སྐད་སྨྲས་པས་ཐེག་དམན་ཐམས་ཅད་བརྒྱལ་ཅེས་སོ། །དེས་ན་སྐལ་མེད་རྒྱུ་འབྲས་ངེས་དོན་དུ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་གསང་བར་གདམས་པ་ནི། སྔ་མ་དེ་ལས། ཚིག་འདི་དག་ནི་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་བརྗོད་པར་མ་བྱེད་ཅིག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་ཚིག་འདི་ཀུན་ཐོས་པས། སྐྲག་པ་དང་། སྔངས་པ་དང་། བརྒྱལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གསང་སྔགས་རྣམས་ལ་མི་མོས་ཏེ་ཡིད་བྱུང་ནས། དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བས་ན། བསྟན་ཅིང་ཐོས་པར་ཡང་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། རླུང་ཕྱོགས་ཙམ་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །གསང་སྔགས་ཐུན་མོང་ལས་ཀྱང་། ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་སེམས་ཅན་ལ། །གསང་བ་སྒྲོགས་པ་བདུན་པ་ཡིན། །ཅེས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་ཀྱང་། བློ་མ་སྦྱངས་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པ་དང་ཞེས་རྩ་ལྟུང་དུ་བཤད་པས་གསང་ངོ་། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དག་པར་བྱེད་པ་ངོ་མཚར་གྱི་ཚིག་ཆེན་པོ་བརྒྱད་དང་། མི་འགྱུར་བའི་གཟེར་ཡིག་ཆེན་པོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་ཟད་བྱར་མེད་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བའི་ཆིངས་སུ་སྙིང་ཁམས་མ་ཆུང་བར་བཤད་ལ། རེ་དོགས་འཆིང་ཞེན་མེད་པས་འཁོར་
Chinese
因此，对于断绝意念法之戏论的修行者，与执着于“我”为常有的两种人，普贤王如来我宣说，他们之间没有丝毫差别。 嘿，语金刚！ 凭借法身自有的要点，对于向外进行各种供养、赞颂和祈祷的修行者，与远离一切作为而安住的两种人，普贤王如来我宣说，他们在获得果位上没有丝毫差别。 嘿，语金刚！ 因此，对于修习这些自生大词句的修行者，生起毫不费力就能体验的把握，显现与三身无别而证得佛果，如是宣说。 这八句词语之王，由不改变意义的八大理证所组成，因此，对于智慧超群者，应当如实宣说，因为这是对觉性自性的确定。 对于根器较差者，分为二谛而宣说，以便逐渐领悟，如果直接宣说，则会惊吓。 如《自显现》中所说： 狮子发出自己的声音，所有野兽都昏厥而恐惧。 大圆满说出自己的语言，所有小乘都昏厥。 因此，对于无缘分且将因果视为究竟意义的人，秘密教诫是： 如前所说： 这些词句，对于声闻和独觉等，一丝一毫也不要提及。 为什么呢？ 因为他们听到这些词句，会感到恐惧、惊吓和昏厥，对密咒失去信心而产生邪见，由于这种异熟果报，众生将体验巨大的地狱之苦。 因此，更不用说宣讲和听闻了，甚至连在风的方向也不要提及。 如是说。 在共同密咒中也说： 对于尚未成熟的众生，宣说秘密是第七条根本堕罪。 《菩萨地论》中也说： 对未经调伏者宣说空性，是根本堕罪，因此要保密。 也就是说，为了清净八识聚，用八句奇妙的大词句和十二个不变的金刚橛大字，将法界无尽大乐作为誓言，宣说不要灰心丧气，因为没有希望、恐惧、束缚和执着。
English
Therefore, for the practitioner who has severed the play of mind-dharmas, and for the two types of people who cling to "I" as permanent, Samantabhadra, I declare that there is not the slightest difference between them. Hey, Vajra of Speech! By the key point of the Dharmakaya itself, for the practitioner who makes various offerings, praises, and prayers outwardly, and for the two types of people who abide free from actions, Samantabhadra, I declare that there is not the slightest difference in obtaining the result. Hey, Vajra of Speech! Therefore, for the practitioner who practices these great self-arisen words, having found the confidence to experience effortlessly, appearance and the three kayas are inseparable, and Buddhahood is attained, so it is said. These eight royal words are composed of eight great reasons that do not change their meaning. Therefore, for those of superior intelligence, they should be explained as they are, because it is the certainty of the nature of awareness. For those of lesser capacity, they should be explained by dividing them into the two truths, so that they can gradually understand. If they are explained directly, they will be frightened. As it is said in the Self-Arisen: When the lion roars its own sound, all the beasts faint and are afraid. When Dzogchen speaks its own language, all the lesser vehicles faint. Therefore, the secret instruction for those who are without fortune and who consider cause and effect to be the ultimate meaning is: As mentioned earlier: These words should not be mentioned even a little to the Shravakas and Pratyekabuddhas, etc. Why? Because when they hear these words, they will be frightened, terrified, and faint. They will lose faith in the secret mantras and develop wrong views. Due to this ripening result, beings will experience great hellish suffering. Therefore, not to mention teaching and hearing, it should not even be mentioned in the direction of the wind. So it is said. In the common mantra, it is also said: Proclaiming secrets to immature beings is the seventh root downfall. In the Bodhisattva Bhumi Sutra, it is also said: Teaching emptiness to those who have not trained their minds is a root downfall, so keep it secret. That is, in order to purify the eight aggregates of consciousness, with eight wonderful great words and twelve unchanging great nail letters, the great bliss of the inexhaustible Dharmadhatu is declared as a vow, without losing heart, because there is no hope, fear, bondage, or attachment.