Tibetan
ད་ཀྱིས་སེམས་ཉིད་བྱ་བྲལ་དུ་གཞག་པའི་གདམས་ངག །ཆོས་ཉིད་རང་ཐོག་ཏུ་སྤྲད་པའི་གནད་ཀྱིས་རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བའི་མན་ངག །ཆོས་ཉིད་རང་ས་ནས་གྲོལ་བའི་གནད་ཀྱིས་སྣང་བ་ལ་དགག་སྒྲུབ་མེད་པའི་གདམས་ངག་གོ། །དང་པོ་ནི། གཤིས་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་དེ་བྱས་པས་མི་རྟོགས་མ་བྱས་བཞག་ན་རྟོགས་པས་སྒོ་གསུམ་རང་བབས་ཕྱལ་པར་ གཞག་པ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། གཞན་ཡང་བྱ་བྲལ་ཆོས་ཉིད་ནི། །བྱ་བ་མེད་པས་གྲོལ་བར་གྲོལ། །ཅེས་པ་དང་། ཁྱུང་ཆེན་མཁའ་ལྡིང་ལས། དེ་ཕྱིར་འཁོར་འདས་བྱ་བྱེད་ཉིད་བྲལ་ནི། །རྫོགས་ཆེན་ཉིད་ལས་གཞན་པ་ཅི་བྱར་ཡོད། །ཅེས་པ་དང་། དམིགས་དྲུག་ལས། བྱ་བ་དང་བྲལ་བས་གཞི་གཞག་གོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་རོལ་པར་ངོ་སྤྲད། རོལ་པ་གཞི་མེད་གསལ་སྣང་དུ་ངོ་སྤྲད། གསལ་སྣང་བཟུང་ན་འཁྲུལ་པར་ངོ་སྤྲད། མ་བཟུང་རང་གསལ་མེད་སྣང་དུ་ངོ་སྤྲད་པས། ཕྱི་ཡུལ་སྣང་སེམས་དང་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་པར་ཐག་ཆོད་པས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་སྟོངས་པའོ། །ཡང་སྣང་འཛིན་སེམས་དེ་གཞི་མེད་དུ་ངོ་སྤྲད། གཞི་མེད་སྟོང་པའི་རང་འགྲོས་སུ་ངོ་སྤྲད། རང་འགྲོས་རྗེས་མེད་ཡེ་སངས་སུ་ངོ་སྤྲད་པས། འཁོར་མཁན་རང་སེམས་གཞི་མེད་དུ་སངས་ནས་ཁམས་གསུམ་མིང་མེད་ཆོས་ཉིད་དུ་ལ་ཟློས་པ་སྟེ། རྩལ་རྫོགས་ལས། འདུ་ཤེས་ཡུལ་དུ་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་ཞི་བའི་ངང་། །སྣང་བ་རང་ལ་ཡས་པའི་རང་སྣང་དངོས་མེད་ཉིད། །སྣང་བའི་སེམས་བྲལ་ཆོས་ཉིད་རང་གི་དོན། །སྤྲོ་བསྡུ་མ་བྱེད་རང་གི་ཡུལ་ལ་ལྟོས། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད། སེམས་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲོད་ཅིང་། ངོ་སྤྲོད་སྤྲས་པ་ལས། ཨེ་མ་ཧོ་སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པས་སེམས་ལ་བྱན་ཚུད། སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་པས་སྟོང་པ་བདེ་བའི་རྒྱས་གདབ། སྟོང་པ་རིག་པར་ངོ་སྤྲད་པས། རིག་པ་ཉིད་དབྱིངས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ དེ་ཁོ་ན་ཆོས་སྐུའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་ལ་དོན་རང་མཚན་དུ་ཞེན་པར་སྣང་སྟེ། འདི་ལ་དགོངས་གཞི། དགོས་ཆེད། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་དང་གསུམ་ཡོད་པས་སྙིང་ཏིག་གི་དགོངས་པའི་ཕྱོགས་ལ་མི་ཉེ་བ་ཡིན་ནོ། །དགོངས་གཞི་ནི། ཕྱི་ཡུལ་ལ་དོན་གཞན་དུ་བདེན་པར་འཛིན་པ་རྣམས་དྲང་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་གསུངས་ཏེ། རང་ཤར་ལས། ལ་ལར་སྣང་བ་སེམས་སུ་བསྟན། །ཅེས་སོ། །དེའང་སྣང་བ་གཞན་དུ་མེད་སེམས་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་པ་ཙམ་ནས་བཏགས་སོ། །དགོས་ཆེད་ནི་ཕྱི་དོན་དུ་ཞེན་པ་སྤང་བ་ཙམ་མོ། །དངོས་ལ་གནོད་བྱེ
Chinese
现在将心性安住在无为（བྱ་བྲལ་）中的诀窍。以法性（ཆོས་ཉིད་）自现的关键，使分别念显现为智慧（ཡེ་ཤེས་）的口诀。以法性从自地解脱的关键，对于显现没有取舍的诀窍。第一，本性（གཤིས་）是无为的，如果去做就不能证悟，不作而安住就能证悟，因此三门安住在自然状态中。 如《泰语》（ཐལ་འགྱུར་）中所说：“此外，无为的法性，以无为而解脱。”又如《琼钦卡丁》（ཁྱུང་ཆེན་མཁའ་ལྡིང་）中所说：“因此，轮回涅槃的所作所为皆已脱离，除了大圆满之外，还有什么可做的？”又如《六处》（དམིགས་དྲུག་）中所说：“以无为而安住于基础。”第二，将显现认知为心的游戏，将游戏认知为无根的明亮显现，如果执着明亮显现，就认知为错觉，如果不执着，就认知为自明无相，因此，断定外境并非与心异体，从而使轮回的处所空无。又将能执的自心认知为无根，将无根认知为空性的自性运行，将自性运行认知为无迹的原始清净，因此，能转的自心从无根中清净，三界在无名法性中消融，如《功德圆满》（རྩལ་རྫོགས་）中所说：“意识不在境中，法性寂静之状态，显现自在于自身，自显无实性，显现离心，法性自身之义，不作收放，观照自身之境。”此处有些人将显现认知为心，将心认知为空性，在认知之上又加以修饰，说：“唉玛吙，将显现认知为心，因此心得以调伏，将心认知为空性，因此空性增长安乐，将空性认知为觉性，觉性与法界无二无别，那才是法身。”似乎执着于这些词句的自相。对此有观点、必要和对实际的损害之量三重原因，因此不接近心髓的观点。观点是，为了纠正那些执着外境为真实存在的人，所以才这样说，如《自显》（རང་ཤར་）中所说：“有些人将显现显示为心。”这也是因为显现并非他物，只是心对错觉的显现而已。必要是仅仅为了舍弃对外境的执着。对实际的损害
English
Now, the instruction on settling the mind itself in non-action (བྱ་བྲལ་). The key to the spontaneous arising of dharmata (ཆོས་ཉིད་) is the instruction on how conceptual thoughts arise as wisdom (ཡེ་ཤེས་). The key to dharmata being liberated from its own ground is the instruction on how appearances are free from acceptance and rejection. First, the nature (གཤིས་) is free from action; if you act, you will not realize it; if you remain without acting, you will realize it. Therefore, the three doors are placed in their natural state. As it is said in the *Transcendence* (ཐལ་འགྱུར་): "Furthermore, the dharmata of non-action is liberated by non-action." And as it is said in the *Great Garuda Soaring in the Sky* (ཁྱུང་ཆེན་མཁའ་ལྡིང་): "Therefore, samsara and nirvana are free from action; what else is there to do other than Dzogchen itself?" And as it is said in the *Six Objects* (དམིགས་དྲུག་): "The ground is established by non-action." Second, appearances are recognized as the play of mind. The play is recognized as the groundless, clear appearance. If the clear appearance is grasped, it is recognized as delusion. If it is not grasped, it is recognized as self-luminous, non-existent appearance. Therefore, it is determined that external objects are not different from mind, and the place of rebirth in samsara is emptied. Again, the mind that grasps appearances is recognized as groundless. The groundless is recognized as the self-motion of emptiness. The self-motion is recognized as the traceless, primordial purity. Therefore, the mind that wanders is purified from the groundless, and the three realms dissolve into the nameless dharmata. As it is said in the *Perfection of Skill* (རྩལ་རྫོགས་): "Consciousness is not in the object, the dharmata is in a state of peace. Appearances are self-arising in oneself, self-appearance is without substance. Appearances are free from mind, the meaning of dharmata itself. Do not contract or expand, look at your own object." Here, some people recognize appearances as mind, and recognize mind as emptiness. On top of this recognition, they embellish it, saying: "Emaho, appearances are recognized as mind, therefore the mind is subdued. Mind itself is recognized as emptiness, therefore emptiness increases bliss. Emptiness is recognized as awareness, awareness itself is inseparable from the expanse; that alone is the dharmakaya." It seems that they are attached to the self-character of these words. There are three reasons for this: viewpoint, purpose, and the measure of what harms reality. Therefore, it is not close to the view of the Heart Essence. The viewpoint is that these words are spoken to correct those who grasp external objects as truly existent. As it is said in the *Self-Arisen* (རང་ཤར་): "For some, appearances are shown as mind." This is because appearances are not other than mind; they are merely appearances of delusion. The purpose is simply to abandon attachment to external objects. The harm to reality
Tibetan
ད་ནི། སྣང་བ་སེམས་ཡིན་ན་སེམས་ལ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པར་མིག་སོགས་དབང་པོས་ངེས་པར་ཐལ་ཏེ་སྣང་བ་ལ་གཟུགས་སོགས་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྣང་བ་སེམས། སེམས་སྟོང་པ། སྟོང་པ་རིག་པ་ཡིན་ན་དེ་གསུམ་ཕན་ཚུན་འཆོལ་བས། རིག་པ་འཁྲུལ་པར་ཐལ་བ་དང་། སྣང་བ་མིག་ལ་སོགས་པས་མི་མཐོང་བར་ཐལ་བ་དང་། སེམས་མ་འཁྲུལ་བར་ཐལ་བ་སྟེ། དེ་གསུམ་ངོ་བོ་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་ཁྱད་སྔར་ཞིབ་ཏུ་བཤད་ལ། སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་མི་གྲོལ་བར། རང་ཤར་ལས། སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །ཐམས་ཅད་ང་ཡི་སེམས་ལས་བྱུང་། །སེམས་ཉིད་རྟོགས་ན་ཅི་བྱར་ཡོད། །དེ་སྐད་ཀུན་ཏུ་རྗོད་བྱེད་པ། །ང་ཡིས་གྲོལ་བར་མ་བཤད་དོ། །ཞེས་པའི་ལུང་གིས་ཀྱང་གནོད་ ལ། སེམས་མེད་པར་རྟོགས་དུས་སྣང་བ་མེད་པར་ཐལ་ལ། སེམས་འགགས་དུས་སྣང་བ་དུས་དེར་འགག་པར་ཐལ་བ་ལས། སེམས་མེད་པའི་སྐབས་སུ་སྣང་བ་འདུག་པས་ཀྱང་གནོད་དོ། །སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ལྔ་ཡོད་དེ། དབུས་མཐའ་ལས། སེམས་མེད་གཉིད་དང་བརྒྱལ་བ་དང་། །སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམ་གཉིས་དང་། །རྟག་ཏུ་འདུ་ཤེས་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །མདོར་བསྡུ་ན། སྣང་བ་སེམས་སུ་འདོད་པ་འདི་ལོག་རྟོག་གི་མུན་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་བསལ་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་ཆོས་ཉིད་རང་ས་ནས་གྲོལ་བའི་གནད་ཀྱིས་སྣང་བ་ལ་དགག་སྒྲུབ་མེད་པའི་གདམས་ངག་ནི། ཕྱི་ཡུལ་ལྔ་མེད་སྣང་སྟོང་པ་རང་དག་ཆུའི་ཟླ་བ་འདྲ་བས་སྦྱང་མི་དགོས། ནང་ཡིད་ཀྱི་དྲན་རྟོག་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་ཡིན་པས་འབད་རྩོལ་གཉེན་པོས་འཇིག་མི་དགོས། སྣང་སེམས་ཡེ་གྲོལ་ལྷུག་པ་ལ་སྤང་བླང་གི་སྒྲོ་མི་འདོགས། རིག་པ་ཟང་ཀ་གཅེར་བུ་ལ་སྤྲོས་པའི་གོས་མི་བསྐོན་པར་ཤིགས་སེ་བུན་ནེ་ཁྲེས་སེ་རྗེས་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་ཁོང་གློད་ནས། སྒོ་ལྔ་རང་བྱུང་ཡེ་གདངས་སུ་འཁྲོལ་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། དེའང་ནང་རང་གསལ་གྱི་ངོ་བོ་རིག་པ་རྗེན་ལ་བུད་ནས། དེའི་ངང་ནས་དྲན་བསམ་བཟང་ངན་ཅི་ཤར་ཡང་རིས་མེད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་གདངས་སུ་ཤེས་པས་རྗེས་མི་བསྙེག་པར། སྣང་སེམས་ཁྲལ་མ་ཁྲོལ། སང་མ་སེང་། འལ་མ་འོལ་གྱི་ཡོ་ལང་དུ་རྒྱ་ཕྱམ་ལ་བཏང་ན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པ་ཀློང་དུ་རང་ཤར་བ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་རང་སྣང་ཆེ། །གཞན་ནས་བཙལ་བའི་གནས་ མེད་དོ། །རང་གི་མཐུ་ཡིས་རང་རིག་པས། །སྟོང་གསུམ་འཇིག་རྟེན་གང་ནས་ཀྱང་། །དེ་ཉིད་བཙལ་ཀྱང་རྙེད་གནས་མེད། །
Chinese
现在，如果显现是心，那么心必然会有颜色和形状等，被眼等根识所确定，因为显现被确定为色等形状和颜色。显现是心，心是空性，空性是觉性，如果这三者互相混淆，那么觉性就会变成错乱，显现就会变成眼等无法看见，心就会变成不错乱，因为这三者本体是同一实体的缘故。这个差别之前已经详细解释过了。把显现作为心的瑜伽不会解脱。《自显》中说：“显现是心的瑜伽，一切都从我的心而生，如果证悟心性，还有什么可做的？总是这样说的人，我没有说他解脱。”这样的教证也相违背。 而且，证悟无心的时候，显现就会变成不存在，心停止的时候，显现就会变成在那个时候停止，但是，在无心的时候，显现仍然存在，这也相违背。有五种无心的状态，如《中边分别论》所说：“无心是睡眠和昏厥，以及两种等持，还有恒常的无想。”总之，认为显现是心，这是邪见的巨大黑暗，所以必须消除。 第三，以法性自地解脱的关键，对显现没有扬弃和建立的窍诀是：外境五根没有，显现空性，自性清净，像水中的月亮一样，所以不需要净化。内在的意的念头和分别自然消散，没有痕迹，所以不需要努力用对治来摧毁。显现和心本来解脱，放松，不要加上取舍的束缚。觉性像裸体的铜锣一样，不要穿上戏论的衣服，而是松开身心，让它自然而然地、无拘无束地、毫无痕迹地安住在广大的平等性中。让五根自然生起，自由地展现其本来的状态。也就是说，内在自明的体性觉性显露出来，在这种状态中，无论生起好坏的念头和想法，都要认识到它们是无分别的、自然生起的智慧的自然流露，不要追逐它们。不要让显现和心变得紧张，不要让它们变得沉重，不要让它们变得模糊，而是让它们在自然的起伏中自由自在，这样，普贤王如来的意趣就会在心中自然显现。如《虚空藏第六品》所说：“一切有情众生的自显现是伟大的，没有从他处寻找的处所。以自己的力量，自己的觉性，在三千世界中，无论从何处寻找，也找不到它存在的处所。”
English
Now, if appearance is mind, then the mind must have color and shape, etc., and be determined by the senses such as the eyes, because appearance is determined as form, etc., shape and color. If appearance is mind, mind is emptiness, and emptiness is awareness, then these three will be confused with each other. Awareness will become confused, appearance will become invisible to the eyes, etc., and the mind will become unconfused, because these three are of the same essence. This difference has been explained in detail before. Taking appearance as the yoga of mind will not liberate. As it says in Rangshar: "Appearance is the yoga of mind. Everything arises from my mind. If the mind itself is realized, what is there to do? Those who always say this, I have not said that they are liberated." This quote also contradicts. Moreover, when realizing no-mind, appearance will become non-existent, and when the mind ceases, appearance will cease at that time. However, in the state of no-mind, appearance remains, which also contradicts. There are five states of no-mind, as stated in the Madhyāntavibhāga: "No-mind is sleep and fainting, and the two samādhis, and constant non-perception." In short, the idea that appearance is mind is a great darkness of wrong thought, so it must be eliminated. Third, the key to the liberation of dharmata from its own ground is the instruction that there is no affirmation or negation of appearance: The five external objects are absent, appearance is empty, self-purified, like the moon in water, so there is no need to purify it. Internal thoughts and concepts of the mind naturally dissolve, leaving no trace, so there is no need to destroy them with effort and antidotes. Appearance and mind are primordially liberated, relaxed, and do not attach the shackles of acceptance and rejection. Awareness is like a naked copper gong, do not put on the clothes of elaboration, but loosen the body and mind, let it naturally, freely, and without trace abide in great equality. Let the five senses arise naturally and freely display their original state. That is, the intrinsic nature of inner self-luminosity, awareness, is revealed, and in this state, whatever good or bad thoughts and ideas arise, recognize them as the natural expression of non-discriminating, spontaneously arising wisdom, and do not chase after them. Do not make appearance and mind tense, do not make them heavy, do not make them obscure, but let them be free in the natural ups and downs, so that the intention of Samantabhadra will naturally appear in the heart. As it says in the Sixth Chapter of the Klong Drugpa: "The self-appearance of all sentient beings is great, there is no place to seek it from elsewhere. By one's own power, one's own awareness, in the three thousand worlds, no matter where one seeks it, one cannot find a place where it exists."