Tibetan
ས། འདོད་ཆགས་མ་དག་པ་ལས་གཟུགས་སུ་སྨིན་པ་ནི། བྱའི་གཟུགས་སུ་བྱུང་བས་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ངག་གཙོ་ཆེ་བ་ལས་གྲུབ་སྟེ། ལུས་ སུ་སྨིན་པའི་དུས་ན་ཡང་སྨྲ་བ་ལ་དགའ་ཞིང་། བརྗོད་བྱ་ལ་གཙོར་བྱེད་ཅིང་འདོད་པ་ཆེ་ལ། འདོད་ཆགས་ལ་དགའ་བ་ཅིག་འོང་། དེ་ཉིད་རྣམ་དག་གི་ལམ་དུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར། ལོངས་སྐུའི་བཞུགས་སྟངས་བསྟན་ཏེ། འགྲོ་བ་དེ་ལྟ་བུས་ནི་མཆོག་ཏུ་ལོངས་སྐུའི་བཞུགས་སྟངས་རྟག་ཏུ་བྱས་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་མཆོག་ཏུ་མཁས་པའོ། །ཡང་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་ལས་གཏི་མུག་མ་དག་པ་ལས་གཟུགས་སུ་སྨིན་པ་ནི་ཕག་ཏུ་བྱུང་བས། དེ་ཉིད་བག་ལ་ཉལ་སློང་བར་བྱེད་པ་འགྲོ་བའི་ཡིད་གཙོ་ཆེ་བའི་གཟུགས་སུ་སྨིན་པས། འདི་ནི་གཟུགས་སུ་སྨིན་པའི་དུས་ན་སེམས་ཀྱི་འགྱུར་བ་མང་ཞིང་བློ་འགྱུར་ལ་རྣམ་རྟོག་ཆེ། བརྗོད་པ་ལ་མི་དགའ་ལ། རྟག་ཏུ་གཉིད་ལ་དགའ་བ་འོང་། དེས་ནི་ཆོས་སྐུའི་བཞུགས་སྟངས་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་ན། ཆོས་ཉིད་ལ་དུས་གསུམ་དུ་གནས་པར་ངེས་སོ། །ཡང་ཐོག་མ་ཞེ་སྡང་མ་དག་པ་ལས་གཟུགས་སུ་སྨིན་པ་ན། སྦྲུལ་དུ་སྨིན་པའི་ལུས་ཀྱི་བྱེད་པ་གཙོ་ཆེ་བའི་གཟུགས་སུ་བྱུང་བ་སྟེ། འདི་ཉིད་ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་དགའ་ཞིང་འགྲོ་འདོད། ལུས་སྟོབས་ཆེ་ལ་ལུས་བོང་རགས། ལུས་ཀྱི་བྱི་དོར་ལ་དགའ་བའི་ལུས་སུ་བྱུང་སྟེ། འདིས་ནི་སྤྲུལ་པ་སྐུའི་བཞུགས་སྟངས་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་ན་སངས་རྒྱ་བར་ངེས་སོ། །དེས་ན་བཞུགས་སྟངས་གསུམ་དུ་ངེས་སོ། །འགྲོ་བའི་སྨིན་སོ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དུ་བྱུང་ནས། དེ་དག་གི་བཅིངས་པ་ལས་གྲོལ་བར་བྱེད་པས་ན་ གསུམ་ཁོ་ནར་ངེས་ལ། དེ་ལས་མང་ན་མི་དགོས། ཉུང་ན་མ་ཚང་བས་གསུམ་ཁོ་ནར་ངེས་སོ། །འདིའི་དུས་ངག་གི་གནད་སྨྲ་བ་བཅད་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ངག་ནི་བསླབ་དང་གནས་པ་དང་། །ལ་བཟླ་བརྟན་པར་བྱ་བའོ། །ཞེས་པས། དང་པོ་ངག་བསླབ་པ་ནི། སྨྲ་བ་ཇེ་ཉུང་ཐ་མལ་གྱི་གཏམ་སྨྲ་བ་བཅད་པ་ལ་ཐུན་ཆུང་ངུ་བསླབ། དེ་ནས་རིང་དུ་བསླབ། སྐབས་སུ་སྨྲ་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་གཅིག་པུ་སྨྲའོ། །གནས་པ་ནི་སྔགས་དང་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་བརྗོད་པ་མི་དགག །གཞན་དང་ཚིག་འབྲུ་གཅིག་ཀྱང་མི་འདྲེའོ། །འདིའི་དུས་ན་ལུས་ཀྱི་བརྡས་དོན་གོ་བར་བྱེད་པའོ། །ལ་བཟླ་བ་ནི་སྔགས་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་མི་བྱའོ། །བརྟན་པ་ནི་ཅི་ཡང་མི་བརྗོད་པའི་ངང་ལས་མི་འདའ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་བརྡ་ཙམ་ཡང་མི་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ས་བོན་གྱི་རྒྱུད་ལས། ངག་ནི་ཇི་ལྟར་ལྐུགས་པ་བཞིན། །སུ་དང་བ
Chinese
萨。由不净贪欲成熟为形体，显现为鸟的形体，其行为和作用主要由语言构成。即使在身体成熟时，也喜欢说话，重视所说之内容，欲望强烈，且喜好贪欲。为了将此转化为清净之道，示现报身坐姿。如此行者若能恒常保持报身坐姿，则能精通法性之义。又，从轮回之轮中，由不净愚痴成熟为形体，显现为猪。其能唤醒潜在习气，成熟为以心为主的众生形体。此形体成熟之时，内心变化多端，思绪变幻莫测，多有妄念，不喜言语，且常喜睡眠。若能安住于法身坐姿，则必能于三时安住于法性。又，最初由不净嗔恨成熟为形体，显现为蛇，其身体行为是主要特征。此形体喜好身体活动，渴望行动，体格强壮，身躯庞大，喜好身体清洁。若能恒常安住于化身坐姿，则必能成佛。因此，坐姿可确定为三种。众生的成熟显现为身、语、意三种，从这些束缚中解脱出来，因此必定只有三种。多了则无益，少了则不完整，故必定只有三种。此时，语言的关键在于断绝言说。在《中观根本慧论》中说：“语是学习和安住，以及重复和坚定。”因此，首先学习语言，就是逐渐减少说话，断绝闲谈，先学习短时间不说话，然后学习长时间不说话。即使在没有说话的必要时，也要独自说话。安住，是指不禁止咒语和念诵等善妙之语，但不要与其他言语混杂。此时，通过身体的姿势来理解意义。重复，是指不做任何念诵等言语。坚定，是指不离开什么也不说的状态，甚至不做任何身体的姿势。在《种子续》中说：“语如哑巴一般，与谁...
English
Sa. Maturing into form from impure desire, it appears as the form of a bird, its actions and functions mainly composed of speech. Even when the body matures, it likes to speak, values what is said, has strong desires, and enjoys lust. In order to transform this into the path of purity, the Sambhogakaya posture is shown. If such a practitioner constantly maintains the Sambhogakaya posture, they will become highly skilled in the meaning of Dharmata. Furthermore, from the wheel of existence, maturing into form from impure ignorance, it appears as a pig. It awakens latent habits, maturing into the form of a sentient being with mind as its primary focus. When this form matures, the mind undergoes many changes, thoughts are unpredictable, there are many delusions, it dislikes speech, and often enjoys sleep. If one abides in the Dharmakaya posture, one will surely abide in Dharmata in the three times. Moreover, initially maturing into form from impure hatred, it appears as a snake, its bodily actions being the main characteristic. This form enjoys physical activity and desires to move, is physically strong, and has a large body, enjoying bodily cleanliness. If one constantly abides in the Nirmanakaya posture, one will surely attain Buddhahood. Therefore, the postures can be determined as three. The maturation of beings manifests as body, speech, and mind, and liberation comes from the bonds of these, so there must only be three. More is unnecessary, and less is incomplete, so there must only be three. At this time, the key to speech is to cut off speaking. In the Mulamadhyamakakarika it says, "Speech is to be learned and to abide, as well as to repeat and to be firm." Therefore, first learning speech is to gradually reduce speaking, cut off idle talk, first learning to not speak for a short time, and then learning to not speak for a long time. Even when there is no need to speak, one should speak alone. Abiding refers to not prohibiting virtuous speech such as mantras and recitations, but not mixing it with other speech. At this time, meaning is understood through bodily gestures. Repeating refers to not doing any speech such as recitations. Being firm refers to not departing from the state of saying nothing, and not even making any bodily gestures. In the Seed Tantra it says, "Speech is like a mute, with whom...
Tibetan
རྡ་ཙམ་ཉིད་མི་བྱ། །འདི་ལྟར་སུ་ཡིས་བྱས་པའི་མི། །སེམས་ཀྱི་འཕྲོ་འདུ་རང་ཆོད་དོ། །ཞེས་སོ། །ངག་གི་སྨྲ་བ་བཅད་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་སྟེ། འགྲོ་བ་གཞན་དང་ངག་མ་འདྲེས་པས་ལུས་འབྱོངས་པའི་དགོས་པ་ཡོད། ལུས་འབྱོངས་པས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། མཁའ་སྤྱོད་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལུས་སྒྱུ་མའི་སྐུར་གྲོལ་བའོ། །དེ་ནས་བརྗོད་བྱ་བཀག་པས་ངག་འབྱོངས་ཏེ་རྟགས་ སུ་མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་དང་བརྡ་ཕྲད་ཅིང་གཏམ་ཟེར་བ་དག་འོང་། ངག་གི་བརྗོད་པ་བཀག་པས་ཡིད་འབྱོངས་ཏེ། དེའི་རྟགས་སུ་སྔོན་དུ་མི་མ་ཡིན་གྱི་གཟུགས་མཐོང་བ་དང་། དེ་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པ་དུམ་བུ་བ་འཆར་རོ། །དེ་ལྟར་ངག་གི་གནད་ཀྱིས་ལུས་སེམས་ཀྱི་མཚམས་ཀྱི་འབྲེལ་གཅོད་པའི་གནད་ཀྱི་གདམས་པའོ། །སེམས་ཀྱི་གནད་དུ་ནམ་མཁའི་མཐོངས་སུ་མིག་ལྟ་བ་ལས་རྟོག་པ་ཅི་ཡང་མ་བསམ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སེམས་ནི་དབྱིངས་ལ་གཏད་པས་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་གཙོ་བོ་ལུས་ངག་གཉིས་གཅུན་པས་སེམས་ཞོར་ལ་འཆུན་ནས་དབྱིངས་རིག་འཆར་ཞིང་ཁམས་གསུམ་གྱི་འཆིང་བ་གཅོད་དེ། ས་བོན་གྱི་རྒྱུད་ལས། འདི་ལྟར་ལུས་ངག་སུས་གཅུན་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ། །འདི་ཡིས་གོམས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཅེས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་བཀོད་པ་ལས། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་གནད། །ཤེས་ཤིང་བསྟུན་པས་འཁོར་ལས་གྲོལ། །ཅེས་སོ། །དོན་གཉིས་པ་གནད་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་སུམ་རང་ཐོག་ཏུ་དབབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གནད་གསུམ་རྡོ་རྗེའི་ཆིངས་སུ་བསྡམ་པ། མངོན་སུམ་རིག་པའི་རང་ངོ་སྤྲོད་པ། དེ་ལས་སྣང་བའི་འཆར་ཚུལ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གནད་གསུམ་སྤྱིའི་ཆིངས་བསྟན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་རང་གི་གནད་ཐོག་ཏུ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྒོ་དང་ཡུལ་དང་རླུང་རིག་གི་གནད་གསུམ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། གནད་གསུམ་མན་ངག་འབྲལ་མི་བྱ། །དེ་ཡང་སྒོ་དང་ཡུལ་ ཉིད་དང་། །རླུང་དང་རིག་པའི་གནད་ཉིད་གཏེམ། །ཞེས་པས། དཔེར་ན་གནད་ལ་ཟིན་པའི་མཚོན་དང་འདྲ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་རྩ་རྒྱུས་སམ་དོན་སྙིང་ལ་སོགས་པའི་གནད་ལ་ཕོག་ན་ཅི་བྱས་ཀྱང་མི་འཚོ་བར་འཆི་བ་དང་འདྲ་བར། གནད་གསུམ་གྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ལ་འགྱུར་བའི་ས་མེད་དེ། སྒོའི་གནད་ཀྱིས་མཐོང་བར་བྱེད། ཡུལ་གྱི་གནད་ཀྱིས་མི་འགྱུར་བར་བྱེད། རླུང་རིག་གི་གནད་ཀྱིས་རྟགས་ཚད་ལ་འབེབས་པའོ། །དེ་ཡང་སྒོའི་གནད་སོ་པ་དང་འདྲ། ཡུལ་གྱི་གནད་འགྲོན་པོ་དང
Chinese
不要做一点点的事情。像这样是谁做的人，心的散乱自然停止。就这样。断绝语言的说话，不可言说的意义在相续中产生，不与其他的众生混杂语言，有身体成就的必要。身体成就了，受到佛和菩萨，以及空行之地的空行母们的加持，身体解脱为幻化的身。之后，遮止所说之物，语言就成就了，作为征兆，会和非人相遇，并且会说出话语。遮止语言的述说，心意就成就了，作为那个征兆，首先会见到非人的形象，之后，间断性的神通就会显现。像这样，语言的要点是切断身心之间的联系的要点诀窍。心的要点是，向天空的广阔之处看，什么念头也不要想。在《泰久》中说：心安住于法界就能成就。就这样，主要依靠调伏身语二者，心也随之调伏，法界智慧显现，切断三界的束缚。在《种子续》中说：像这样谁调伏了身语，对于法界的光明，就会因此而习惯。以及在《金刚庄严》中说：身语意的要点，知晓并且随顺就能从轮回中解脱。第二个意义是依靠三个要点而将显现直接带到自身上，有三点：将三个要点束缚为金刚的誓言，介绍显现觉性的自性，以及从那之中显示出显现的出现方式。第一个方面有两点：宣说三个要点共同的誓言，以及特别地将自己的要点带到自身上。第一个是门、境和气脉明觉的三个要点。在《泰久》中说：三个要点，口诀不可分离。也就是门和境本身，气和明觉的要点本身要充满。这样，比如像是击中要害的武器一样，如果击中身体的脉络或者心脏等等的要害，无论做什么也不会活而死去一样，三个要点也没有转变为法性的余地。门的要点使之能够见到，境的要点使之不会改变，气脉明觉的要点使之落到征兆的程度。那个门的要点像是哨兵一样，境的要点像是客人一样。
English
Do not do just a little bit. Like this, the person who does it, the scattering of the mind naturally ceases. Thus it is. By cutting off the speech of language, unspeakable meaning arises in the continuum, and by not mixing language with other beings, there is a need for the accomplishment of the body. When the body is accomplished, it is blessed by the Buddhas and Bodhisattvas, and the Dakinis of the sky-faring, and the body is liberated into an illusory body. After that, by blocking what is to be said, speech is accomplished, and as a sign, one will meet with non-humans and will speak words. By blocking the expression of speech, the mind is accomplished, and as a sign of that, one will first see the form of non-humans, and then intermittent clairvoyance will appear. Like this, the key point of speech is the key instruction for cutting off the connection between body and mind. The key point of the mind is to look at the vastness of the sky and not think of any thoughts. In the Thalgyur, it says: The mind is accomplished by entrusting it to the Dharmadhatu. Thus, mainly by subduing the body and speech, the mind is also subdued, and Dharmadhatu wisdom arises, cutting off the bonds of the three realms. In the Seed Tantra, it says: Like this, whoever subdues the body and speech, for the appearance of the Dharmadhatu, will become accustomed to it. And in the Vajra Arrangement, it says: The key points of body, speech, and mind, knowing and conforming to them, one is liberated from samsara. The second meaning is that relying on the three key points to bring the direct experience to oneself, there are three points: binding the three key points into a Vajra bond, introducing the self-nature of direct awareness, and showing the way in which appearances arise from that. The first aspect has two points: explaining the common bond of the three key points, and especially bringing one's own key point to oneself. The first is the three key points of the door, object, and wind-mind. In the Thalgyur, it says: The three key points, the oral instructions, should not be separated. That is, the door and the object themselves, the key points of wind and mind themselves should be filled. Thus, for example, like a weapon that hits the vital point, if it hits the vital point of the body's channels or the heart, etc., no matter what is done, one will not live but die, the three key points also have no room to transform into Dharmata. The key point of the door enables one to see, the key point of the object makes it unchangeable, and the key point of wind-mind causes it to fall to the level of a sign. That key point of the door is like a sentry, the key point of the object is like a guest.