Tibetan
་འགྲོ་བ་ལས། །སོ་སོའི་བྱེད་པའི་རྒྱུ་འགགས་པ། །རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་དུ་བྱས་ཏེ། །ལུས་སྦྱངས་སེམས་ལ་ཕན་པའོ། །ངག་ནི་ཧཱུྃ་ཞེས་གནས་པ་ལ། །རྒྱས་གདབ་པ་དང་རྩལ་ཉིད་སྦྱང་། །མཉེན་རྩལ་ལམ་དུ་གཞུག་པ་ཡིས། །དེ་ལྟར་ངག་སྦྱངས་སེམས་ལ་ཕན། །སེམས་ནི་ཐོག་མ་བྱུང་ས་དང་། །བར་དུ་གནས་ས་ཐ་མ་འགྲོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལ་བརྟགས་དཔྱད་ན། །སེམས་སྦྱངས་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས། །ཞེས་པ་དང་། རྣལ་དུ་དབབ་པའི་ཆོ་ག་ཡང་། །འདི་དུས་ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་གནད། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པས་རྣལ་དབབ་བྱ། ། ཞེས་སོ། །དེ་དག་གི་དགོས་པ་ལ་གཉིས་ལས། ཐུན་མོང་གི་དགོས་པ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བར་ཆད་ཞི་སྡིག་སྒྲིབ་འདག་གོ། །མཆོག་གི་དགོས་པ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་དུ་གྲོལ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། འདི་ལ་དགོས་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཐུན་མོང་མཆོག་གི་དབྱེ་བས་བསྟན། །ཅེས་སོ། །དོན་གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་བསྟན་པའི་ཐབས་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲ་བཤད་པ་དང་། དོན་གྱི་འགྲོས་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་ཚིག་གིས་མཐའ་བཅད་པ་དང་། དོན་གྱི་ཐོག་ཏུ་དབབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དངོས་གཞི་ཞེས་པ་ལ་མུ་བཞི་ལས། གཞི་ཡིན་ལ་དངོས་མ་ཡིན་པ་ཕོ་བྲང་མཐོང་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་མཐོང་བ་ལྟར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཁ་ཅིག་གི་ཆོས་གཞི་ལ་ལས་ནས་ལག་ཏུ་བླང་དུ་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་ཁ་འབྱམས་སུ་སོང་བས་འཆི་ཁར་ཐ་མལ་དུ་འཆི་བ་རྣམས་སོ། །དངོས་ཡིན་ལ་གཞི་མ་ཡིན་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་མཐོང་ཡང་དེའི་མཚན་ཉིད་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པ་ལྟར། མན་ངག་ཁ་ཅིག་ཐོག་མ་གནད་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་ཀྱང་ཐ་མ་ཚིག་གིས་མཐའ་མ་ཆོད་པས་རྗེས་ལ་དེའི་ཐོག་ཏུ་མི་གནས་པར་པྲ་ཡས་པ་རྣམས་སོ། །དངོས་དང་གཞི་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ནི། རྒྱལ་པོ་དང་ཕོ་བྲང་གང་ཡང་མ་མཐོང་བ་ལྟར། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་སྤྱིས་ཚིག་གི་ལྟ་སྒོམ་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་ལམ་དུ་བྱས་ནས། དོན་ངོ་མ་འཕྲོད་པས་ཐ་མ་གར་འགྲོ་ངོ་མི་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །དངོས་དང་གཞི་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་ཡང་མཐོང་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ལེགས་ པར་ཤེས་པ་འདྲ་བར། མངོན་སུམ་སྙིང་ཏིག་གི་གནད་རིག་པ་དངོས་སུ་མཐོང་བས། ལྟ་སྒོམ་ཡིན་སྙམ་ལ་རག་མ་ལས། གཞི་མཐོང་བས་ལྡོག་པའི་ས་མེད་པར་འཁོར་འདས་དུས་གཅིག་ལ་ཆོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་གནད་བླ་མས་བསྟན་པ་མཐོང་ནས་ཡིད་ཆེས་ཀྱང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མ་བླངས་ན་འདི་ཉིད་ལ་ཟག་བཅས་མི་སྣང་བར་སངས་མི་རྒྱ་ལ། ཕྱི་མ་ལའང་འདི་དང་ཕྲད་དཀའ་བས་འཇིག་རྟེན་རྒྱབ་ཏུ་བོར་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གལ་ཆེའོ། །གལ་ཏེ་གནད་ཡོད་ཀྱང་ཉམས་སུ་མ་བླངས་ན་ས་འོག་གི་གཏེར་དང་འདྲ་བས་ཕན་ཐོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དོན་གྱི་ཐོག་ཏུ་དབབ་པ་ནི། རིག་པ་རང་ཐོག་ཏུ་ཕབ་ནས་དངོས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་སྣང་བ་མཐོང་བ་ལ་ཟེར་རོ། །དེའང་དངོས་སུ་བསྟན་དུ་མེད་པར་རིག་པ་ཞེས་ཐུན་མོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་ཀྱང་ཐོག་ཏུ་མི་ཕེབས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གདན་མ་མཐོང་བར་དེའི་ལོ་རྒྱུས་བཤད་པའམ། དམུས་ལོང་བཤད་བཟང་པོས་ཁ་དོག་གཞན་ལ་འཆད་པ་དང་འདྲའོ། །རེས་རིག་པ་སྐྱེ་མེད་སྟོང་པ་ཡིན་སྙམ། རེས་སྣ་ཚོགས་འཆར་བ་ཡིན་སྙམ། དེ་གཉིས་ཚིག་གི་ཁྲིད་ཁ་ལེགས་ལེགས་པོས་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ནམ་མཁའ་འདྲ་ལ་འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་པ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་འདྲའོ་ཞེས་འཆད་ཀྱང་། ད་ལྟ་ཡོད་ཡོད་པོ། ཕུགས་ན་སྟོང་ཕྱམ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཅིག་ཁོ་ན་ལ་གདེང་འཆའ་བས། ཐེག་པ་རིམ་དགུའི་ ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པས་སངས་མི་རྒྱ་སྟེ། ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གི་འགྲོ་ལྡོག་གིས་ཉམས་རེའི་སྐྱེ་འགྲིབ་ཅུང་ཟད་རེ་བྱུང་དུས། རེས་ཡིན་སྙམ་གྱི་སྟེང་དུ་རྩལ་སྦྱོང་རྟོགས་པ་སོ་མ་ཞིག་འཁྲུངས་སྙམ་ནས་ཡིད་སོས། རེས་མིན་སྙམ་གྱི་དོང་དུ་སེམས་ལྷུང་། མི་དགའ་གདུང་བའི་ལྐོག་གནོགས་ཀྱིས་འཚེར་ཞིང་། ངེས་པར་ཅི་ཡིན། ད་ལྟ་ཤི་ན་ཅི་བྱ་སྙམ་དུ་ཆོས་མེད་པོ་འཁོར་བའི་བཤལ་ཐག་བྱེད་པས་རིག་པའི་དོན་ལ་མཐོང་དུས་མེད་དེ། སློབ་དཔོན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་ཉོན་རེ་མོངས། །དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སྒོམ་པ་ཡི་རེ་མུག །དེ་ལས་བྱུང་བའི་སྤྱོད་པ་ཐང་རེ་ཆད། །དེ་ལ་འབྲས་བུ་རེ་བ་ཡོང་རེ་འཁྲུལ། །ཅེས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཐོག་ཏུ་བབས་སོ། །འདིར་རིག་པ་ལུ་གུ་རྒྱུད་མཐོང་བ་ན་རིག་པའི་རང་བཞིན་ལ་བཟང་ངན་དང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་ཐམས་ཅད་དེའི་ངང་ལས་འགྲོ་ས་གཞན་མེད་པས་གཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་འཆོར་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ཡང་རིག་པ་དེ་རླུང་གནད་གཅུན་པས་གྲོལ་བའི་རྟགས་སུ་འགྲོ་འོང་དུ་ཡོད་ལ། ཐིག་ལེ་ལ་བརྟེན་ནས་གྲོལ་བའི་རྟགས་སུ་ཐིག་ལེ་ཕྲ་མོའི་སྦྲེལ་དུ་ཡོད་ལ། རིག་པ་དེ་རྩའི་གནད་ལ་བརྟེན་ནས་གྲོལ་བའི་རྟགས་སུ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཕྲ་ཞིང་འཁྱོག་པའི་འབྲེལ་ཡོད་པའོ། །དེ་གསུམ་ནི་རིག་པ་དངོས་མ་ཡིན་ཡང་། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་བཙན་ཐབས་ཀྱི་གནད་ཀྱིས་གྲོལ་བའོ། །རིག་པ་དེ་མཐོང་བས་མི་ཆོག་གོམས་དགོས
Chinese
从众生中，各自行为之因断绝时，结跏趺坐金刚座，身调柔而利益心。语安住于“吽”（ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，增长加持并修习力量，以柔软之力引入道，如是语调柔而利益心。心者，最初生起之处，中间安住之处，最终去往之处。如是考察分析三者，心调柔则知心之实相。如是。安置于本性之仪轨亦是，此时身语意之要点，具瑜伽者作安置。如是。彼等之必要有二，共同之必要是身语意三之障碍寂灭，罪障清净。殊胜之必要是解脱于身语意三，如彼经云：此有必要二种，以共同殊胜之差别而宣说。如是。第二义，正行于相续中开示无漏智慧之方便有二，正行之词义解释，与意义之次第分别。初者，以词句限定，与安立于意义之上二者，初者是，所谓正行有四句，是基而非实者，如见王宫而未见国王般，某些大圆满之法，于法基上无法实际取用，以致法性散漫，临终时如常人般死去者。是实而非基者，如见国王而未确定其特征般，某些口诀最初切中要点，然最终未以词句限定，以致之后无法安住于其上而成为空谈者。非实亦非基者，如国王与王宫皆未见般，共同乘一般以词句之见修行于思辨之路上，因未契合真实意义，最终不知去往何处者。既是实又是基者，如既见国王又善知其特征般，以现量心髓之要诀亲见实相，不依赖于视其为见修行，因见基而无退转之地，于轮回涅槃一时解脱之瑜伽士。彼亦是，虽见上师开示之法性现量要诀而生信，若不以精进修持，则于此不显现有漏，不得成佛，
English
From sentient beings, when the causes of individual actions are severed, sitting in the vajra posture, the body is tamed and benefits the mind. Speech abides in the syllable "Hūṃ" (ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), increasing blessings and cultivating strength, leading with gentle force onto the path, thus speech is tamed and benefits the mind. The mind is where it first arises, where it dwells in the middle, and where it ultimately goes. Thus, examining and analyzing these three, the mind is tamed, and one knows the true nature of the mind. Thus it is. The ritual of settling into the natural state is also, at this time, the key points of body, speech, and mind, the yogi performs the settling. Thus it is. The necessity of these is twofold, the common necessity is the pacification of obstacles of body, speech, and mind, and the purification of sins and obscurations. The supreme necessity is liberation into the three kayas, as it says in the text: Here there are two kinds of necessity, shown by the distinction of common and supreme. Thus it is. The second meaning, the actual method of showing the uncontaminated wisdom in the continuum, has two aspects: explaining the meaning of the term "actual," and distinguishing the order of meaning. The first has two aspects: delimiting with words, and establishing on the basis of meaning. The first is: the term "actual basis" has four possibilities. Being a basis but not actual is like seeing the palace but not seeing the king; some Dzogchen teachings are based on the Dharma but cannot be practically applied, so the nature of Dharma becomes scattered, and they die like ordinary people at the time of death. Being actual but not a basis is like seeing the king but not determining his characteristics; some instructions initially hit the key point, but ultimately are not delimited by words, so they cannot remain on that point and become mere talk. Being neither actual nor a basis is like not seeing either the king or the palace; common vehicles generally take the view and practice of words as a path of intellectual speculation, and because they do not meet the real meaning, they do not know where to go in the end. Being both actual and a basis is like seeing the king and knowing his characteristics well; by directly seeing the essence of the heart through manifest awareness, one does not rely on viewing it as view and practice, and because one sees the basis, there is no place to retreat, and one is called a yogi who is liberated from samsara and nirvana at once. That is, even if one sees the master's teaching of the key points of manifest Dharma nature and has faith, if one does not practice with diligence, one will not see the contaminated aspects of this, and one will not attain Buddhahood.
Chinese
即使是畜生也很难遇到这个，所以把世间抛在脑后而修持非常重要。如果窍诀存在却不去修持，就如同地下的宝藏一样没有用处。第二，在意义上落实，就是将觉性落到实处，并实际进行认识，这被称为见到金刚链的景象。虽然无法实际指示，但共同的人们只是口头上说“觉性”，却无法真正领会。这就像没有见过金刚座（菩提伽耶）就讲述它的历史，或者盲人演说家向他人描述颜色一样。有时认为觉性是无生空性，有时认为显现各种各样的东西。虽然用词语的引导，很好地解释说本体是空性如同虚空，显现的方式是不间断的如同镜中的影像。但现在只是执着于某种存在的东西，最终却认为什么都没有，因此，用九乘的见修行并不能成佛。因为心智的思辨和言语的来回，每次在体验上产生微小的生灭时，有时认为“是这样”，就在此基础上进行修习，认为产生了某种新的证悟，于是心生欢喜；有时又陷入“不是这样”的深渊，内心沮丧，被不悦和悲伤的隐忧所折磨，心里想着“到底是什么？现在死了该怎么办？”这样进行没有佛法的轮回散乱，因此没有见到觉性的意义的时候。导师嘎饶多吉曾说过：心智执着的见解真是令人厌烦，依赖于此的修行真是令人疲惫，由此产生的行为真是令人沮丧，对此的期望真是令人迷惑。这些话完全应验了。在这里，当见到觉性金刚链时，觉性的自性没有好坏和变化，一切都在它的状态中，没有其他去处，所以被称为“基”，不会迷失到其他地方。而且，觉性通过调伏气脉而显现解脱的征象，表现为来回流动；依靠明点而显现解脱的征象，表现为细微明点的连接；觉性依靠脉的要点而显现解脱的征象，表现为细微弯曲的金刚链的连接。这三者虽然不是真正的觉性，但依靠于它的功德，通过强力手段的要点而获得解脱。仅仅见到觉性是不够的，还需要习惯。
English
Even animals rarely encounter this, so it is very important to abandon the world and practice. If the key point exists but is not practiced, it is like a treasure under the ground and is of no use. Secondly, to bring it down to the point of meaning is to bring awareness down to oneself and to actually introduce it, which is called seeing the appearance of the Vajra Chain. Although it cannot be actually shown, common people only verbally say "awareness" but cannot really understand it. This is like telling the history of Vajrasana (Bodh Gaya) without having seen it, or like a blind orator describing colors to others. Sometimes one thinks that awareness is unborn emptiness, and sometimes one thinks that various things appear. Although the words of guidance explain well that the essence is emptiness like the sky, and the way of appearance is uninterrupted like the image in a mirror, one now clings only to something that exists, and ultimately thinks that there is nothing at all. Therefore, one cannot attain Buddhahood by the view, meditation, and conduct of the nine vehicles. Because of the speculation of the mind and the back and forth of words, each time a slight arising and ceasing occurs in experience, sometimes one thinks "it is so" and cultivates on this basis, thinking that a new realization has arisen, and one is delighted; sometimes one falls into the abyss of "it is not so" and the mind is depressed, tormented by the hidden worries of displeasure and sorrow, thinking "what is it really? What should I do if I die now?" Thus, one engages in the scattered talk of samsara without Dharma, and therefore there is no time to see the meaning of awareness. The teacher Garab Dorje once said: The view of clinging to the mind is truly annoying, the meditation that relies on it is truly tiring, the conduct that arises from it is truly frustrating, and the expectation of the fruit from it is truly confusing. These words have come true. Here, when the Vajra Chain of awareness is seen, the nature of awareness has no good or bad and no change, and everything is in its state, with no other place to go, so it is called the "basis," and it cannot be lost to other places. Moreover, awareness manifests the signs of liberation by subduing the winds, appearing as flowing back and forth; relying on bindus, it manifests the signs of liberation, appearing as a connection of subtle bindus; awareness relies on the key points of the channels and manifests the signs of liberation, appearing as a connection of subtle and curved Vajra Chains. These three are not the real awareness, but by relying on its qualities, liberation is attained through the key points of forceful means. It is not enough to just see awareness, one must also become accustomed to it.