Tibetan
ཉིད་ནི་བཅོས་པ་མེད་པ་ལ། །ལྷུག་པར་གནས་པས་རྣལ་མས་ཁྱབ། །སོ་མ་གཉུག་མ་དཀྱུས་མ་ལ། །སྒྲ་ཚིག་མིང་གི་གྲངས་ཟད་པའོ། །ཞེས་སོ། །རང་བཞིན་ནི། ཕྱི་ནང་གི་སྣང་སེམས་ཟད་དེ་ནམ་མཁའ་སྔོ་སྐྱའི་གདངས་ལྟར་ཀ་དག་གི་རང་གདངས་ཙམ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། རྩལ་རྫོགས་ལས། འདི་དུས་ཟད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། །བྱ་བྲལ་ནམ་མཁའ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཉིད་ལ་གཉིས་ལས། སྣང་བའི་ཆོས་ཉིད་ནི། ཕྱི་ནང་གི་རྡོས་བཅས་ཟད་པས་རྩ་རླུང་ཟད། དེ་ཟད་པས་སེམས་ལ་བརྟེན་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཀུན་ནས་ལྡང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དྲི་མ་ཕྲ་བ་ས་བོན་གྱི་ཆ་རྣམས་ཀྱང་ཟད་དེ། རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས་མི་འདའ་ཞིང་། སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་ཆེན་པོ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བས་ཁམས་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་ཐོབ་པ་ལ། ཀུན་གཞི་ཕྲ་མོ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རབས་ཆད་པོ་དར་དཀར་གྱི་ཡོལ་བ་ཙམ་གྱིས་ཆོད་པ་མ་གཏོགས་པ་སྒྲིབ་པ་མེད་པས། ལམ་གྱི་ཆོས་ཟད་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་བསལ་ནས་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ་ནང་དབྱིངས་ཀ་དག་གི་ཆོས་སྐུར་འཇུག་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། རང་སངས་དེངས་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །འབྱུང་བ་དེངས་པས་རྡོས་པ་འགག །རྡུལ་དང་ཕྲ་རབ་མཐར་འགགས་ནས། །ཆ་ཤས་ཙམ་ཡང་གནས་པ་མིན། །ཉོན་མོངས་དེངས་པས་འཁྲུལ་པ་དང་། །རྟོག་བྲལ་ཞེན་པ་མི་གནས་པས། །བག་ལ་ཉལ་དང་ཀུན་ནས་ལྡང་། །རྡུལ་ཆ་ཙམ་ཡང་མི་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྲ་རགས་དེངས་པ་ཡིས། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་མཐར་གྱིས་ཕྲ། །འབྱུང་བ་བཞི་ཡི་ལུས་ཟད་ནས། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་སྐུའོ། །རྟོག་མེད་ཏིང་འཛིན་རང་གནས་ཏེ། །བཅོས་མའི་ཆོས་ལས་འདས་པས་ན། །ཆོས་ཞེས་ཚིག་ཏུ་མི་གནས་སོ། །ཞེས་སོ། །སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། རྩ་རླུང་རགས་པ་ཟད་པས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཟད་དེ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ཆ་ཚད་ཕེབས་ཟླ་བ་ཉ་བ་ལྟ་བུའང་ནང་དབྱིངས་སུ་ནུབ་ནས་ཀ་དག་གི་སྣང་བ་ལ་གནས་པས། ཆོས་སྐུའི་སྣང་བ་སྟེ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཉིད་རང་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་ནི། ཡང་སྔ་མ་ལས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །རྟོག་པ་རགས་པའི་ཁུངས་འགགས་ནས། །དྲན་པ་རང་དག་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། །རྟེན་འབྲེལ་རླུང་ཉིད་རྣམ་དག་པ། །རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཀ་ནས་དག་པའི་རང་བཞིན་ལ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་གྲངས་ཟད་དེ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མེད་པ་དང་། །ཆོས་རྣམས་ཟད་པའི་སར་ཕྱིན་པ། །འབྲས་བུའི་ ཆོ
Chinese
您是无有造作的， 安住于自然之中，遍布于真实。 原始、本初、寻常之境， 言语、词句、名称皆已穷尽。如此说。 自性：内外之显现与心念皆已耗尽，如蔚蓝天空之光辉般，仅以本初清净之自性光辉而行事，此乃圆满之功用。如《功用圆满》中所说：此时耗尽之特征，犹如无为之天空一般。如此说。 法性有二：显现之法性，内外之粗重皆已耗尽，故脉与气亦耗尽。彼耗尽故，依于心之习气，一切皆生起之特征之细微垢染，种子之分亦皆耗尽。安住于恒常之禅定，故不越法性之轮，且能自在地运用眼与大神通，故于三界之中，获得如法王之代理之权位。然阿赖耶识之细微，知识之障蔽如隔绝之白绸帷幕般，除此之外，别无障蔽。故称之为道之法耗尽之果。消除彼之后， 证得佛陀之境地，远离一切障蔽，融入内界本初清净之法身，极为寂静。如《彻底转变》中所说：自生清净之法性，元素清净故，粗重止息。微尘与极微尘彻底止息后，连少许部分亦不存留。烦恼清净故，错乱与，无念执着亦不存留。习气与一切生起，连微尘之分亦不存留。如是细微与粗重清净故，五蕴亦逐渐变细。四大之身耗尽后，一切皆为圆满智慧身。无念禅定安住于自性，超越造作之法故，法亦不存于言语之中。如此说。 空性之法性：粗重之脉与气耗尽故，心与心所亦耗尽。身与智慧之显现，如圆满之月般，亦于内界中隐没，安住于本初清净之显现。故称法身之显现，即果之法性自显现。如前所说：因与果之法性，粗重分别之源头止息后，忆念自净于相续中，然缘起之气自性清净。从因而生之法性。于本初清净之自性中，一与多之数量皆已耗尽。身与智慧皆无，诸法皆已到达耗尽之地。果之
English
You are without fabrication, Abiding freely, pervading with authenticity. In the state of original, innate, and ordinary, The count of sounds, words, and names is exhausted. Thus it is said. Nature: The exhaustion of outer and inner appearances and thoughts, like the radiance of the blue sky, acting solely with the self-radiance of primordial purity (ka-dag). As it is in 'Perfection of Function': The characteristic of exhaustion at this time is, like the unconditioned sky. Thus it is said. Lawfulness has two aspects: The lawfulness of appearance is that the grossness of outer and inner is exhausted, so the channels and winds are exhausted. Because of that exhaustion, the subtle impurities, the seed-like aspects of the habits based on the mind, which have the characteristic of arising from all sides, are also exhausted. By abiding in continuous samadhi, one does not stray from the wheel of lawfulness, and by mastering the eye and great clairvoyance, one gains authority as the representative of the Dharma King in the three realms. However, the subtle alaya, the obscuration of knowledge, is cut off only by a white silk curtain, and there is no other obscuration. Therefore, it is called the fruit of the exhaustion of the Dharma of the path. After eliminating that, Attaining the state of Buddhahood, free from all obscurations, entering the Dharmakaya of primordial purity in the inner space, is utterly peaceful. As it is in 'Total Transformation': The lawfulness of self-arisen purification is that, because the elements are purified, grossness ceases. After dust and minute particles have completely ceased, not even a small part remains. Because afflictions are purified, confusion and, non-conceptual attachment do not remain. Habits and all arising, not even a particle of dust remains. Thus, because subtle and gross are purified, the five aggregates also gradually become subtle. After the body of the four elements is exhausted, everything is the perfect wisdom body. Non-conceptual samadhi abides in its own nature, and because it transcends artificial Dharma, Dharma does not exist in words. Thus it is said. The lawfulness of emptiness: Because the gross channels and winds are exhausted, the mind and mental factors are exhausted. The appearance of body and wisdom, like a full moon, also disappears into the inner space, abiding in the appearance of primordial purity. Therefore, the appearance of Dharmakaya, which is called the self-appearance of the lawfulness of the fruit. As it was said before: The lawfulness of cause and effect is that, after the source of gross conceptualization has ceased, self-purified memory also arises in the continuum, but the nature of interdependent wind is completely pure. The lawfulness arising from the cause. In the self-nature of primordial purity, the numbers of one and many are exhausted. Body and wisdom are absent, and all dharmas have reached the place of exhaustion. The fruit of
Tibetan
ས་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །དེའང་ཚིག་ཕྱི་མ་འདི་གསུམ་ལ་འཁྲུལ་ནས། འབྲས་བུའི་ཀ་དག་ལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་འདོད་པའི་སྙིང་ཏིག་པ་བྱུང་བས། དེ་ནི་ནོར་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཕྱིར་སྣང་གདངས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཤེལ་འོད་ནང་དུ་ལོག་པ་ལྟ་བུའི་ཆ་ལ་དེ་སྐད་གསུངས་པ་དེའི་དགོངས་པ་མ་ལོན་པར་ཟད་དོ། །དོན་ལ་ནང་དབྱིངས་སུ་མེད་ན་ལྷུན་གྲུབ་དང་འགལ་བ་དང་། འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས་ཕྱིས་མེད་གཏན་རླག་ཏུ་སོང་བ་དང་འགལ་བ་དང་། ནང་དབྱིངས་ལས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཆར་གཞི་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འབྱུང་བ་དང་འགལ་བ་དང་། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་གཞིའི་དབྱིངས་དག་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས་སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་ལ་ལམ་སྟོན་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང་མཛད་པ་བསྟན་པ་དང་འགལ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱོན་དུ་མ་ཡོད་པས། ཉེས་ཆ་དེ་ལྟ་བུ་ཁས་བླང་བར་མི་འོས་སོ། །ལྔ་པ་ས་མཚམས་ནི། ཚད་ཕེབས་ཡོལ་ནས་ཟད་པའི་མགོ་རྩོམ་དུས་ན་རང་གི་རྐང་ལག་བཞིའི་སོར་མོ་འོད་ལྔར་གསལ་བ་ཙམ་ཡོད་པས། སྐབས་འདི་ནས་ནང་དབྱིངས་སུ་ཕར་འཇུག་པ་དང་། ཕྱིར་སྣང་དུ་ཚུར་ལྡོག་པའི་ས་མཚམས་ཡོད་དེ། དེའང་སྐུའི་རྣམ་པ་དེས་ད་རེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དངོས་སུ་རྒྱ་ཆེར་མི་འབྱུང་ན། སོར་མོའི་འོད་ལ་རིག་པ་གཏད་པས། ཕྱི་སྣང་དང་། རང་ལུས་ཀྱི་འོད་གསལ་རྣམས་ནང་དབྱིངས་སུ་ཇེ་ཐིམ་ལ་འགྲོ་ཞིང་། ཐད་ཀའི་དངོས་སྣང་མཐིང་ག་དག་པ་ཙམ་ལས། འོད་ལུས་སུ་ཡལ་བ་ཤེལ་འོད་ནང་དུ་ཐིམ་པ་ ལྟར། ལུས་དང་སྣང་བའི་རང་གདངས་ཀྱང་ལོག་སྟེ། ནང་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་སྦུབས་ན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཏིང་གདངས་ཙམ་ལ་རིག་པ་བཞུགས་ནས། ཕྱིར་སྣང་མཐིང་གར་སྣང་བའི་ཆ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཤེལ་གོང་རང་དྭངས་སུ་གྲིབ་མ་ལ་གནས་པ་བཞིན། རིག་པ་ཆོས་སྐུར་སངས་རྒྱས་ཏེ་འཁྱིལ་པའོ། །ཕྱིར་སྣང་དུ་ཚུར་ལོག་ན་སྐུ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་དང་མཚུངས་པ་འགྲུབ་པའི་རྟགས་ཏེ། དེའང་སྐྱེ་བ་དང་འཇུག་པ་ལ་དབང་བ་ལས་རིག་པ་སེམས་ཅན་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཏད་པས་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཀ་དག་གི་སྣང་བ་དེ་རང་ལོག་ནས། འཁྲུལ་སྣང་གི་སྣང་བ་འདི་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་སྣང་ཞིང་། རང་གི་སྐུ་དེ་ཡང་ཆུའི་ཟླ་བ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མའི་སྐུར་རང་སྣང་ལ་ཟང་ཐལ་བས་འབྱུང་བའི་གནོད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཐོབ་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འཕོ་བ་ཆེན་མོའི་སྐུར་བཞེངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་གྱི་མིག་མ་དག་པས་རྡོས་བཅས་ཙམ་ལས་ཟང་ཐལ་དུ་མི་མཐོང་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བི
Chinese
如是认为。如是说。他们也对这后三句产生误解，因此出现了认为果之本来清净中没有身和智慧的宁提派。那是极大的错误。因为（经文）是就外显光明的身和智慧回归到明光中的部分而说的，他们没有领会那个密意。实际上，如果内界中没有，就与任运成就相违背；因为是无为法，就与后来没有、彻底断灭相违背；从内界的身和智慧的显现中产生利益众生之事相违背；与普贤王如来（藏文：ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ།）基界清净圆满后，为众生和佛陀指引道路的慈悲和事业的示现相违背等等，有很多过失。因此，不应承认那样的过失。第五、界限是：当程度超过而开始衰竭时，自己的四肢的指尖显现为五种光芒。从这个时候开始，有进入内界和返回外显的界限。也就是说，如果身体的形象这次不能真实地、广泛地利益众生，就将觉性专注于指尖的光芒。外显和自身的光明逐渐消融于内界，除了直接的真实显现为纯净的蓝色之外，光身消逝，如同融入明光中一样。
English
It is thought to be so. It is said so. They also misunderstood these last three sentences, and therefore the Nyingtikpas arose who believed that there was no body and wisdom in the original purity of the fruit. That is a great mistake. Because (the text) speaks of the part where the body and wisdom of the outward manifestation of light return to the clear light, they did not understand that secret meaning. In reality, if it is not in the inner realm, it contradicts spontaneous accomplishment; because it is an unconditioned dharma, it contradicts the later absence and complete annihilation; it contradicts the emergence of the benefit of sentient beings from the manifestation of body and wisdom from the inner realm; and it contradicts the manifestation of the compassion and activity of Kuntuzangpo (ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ།) who, after the purity of the basic realm is complete, shows the way to sentient beings and Buddhas, etc., there are many faults. Therefore, such faults should not be admitted. Fifth, the boundary is: when the degree is exceeded and the beginning of exhaustion begins, the fingertips of one's four limbs appear as five lights. From this time on, there is a boundary between entering the inner realm and returning to the outer manifestation. That is, if the image of the body cannot truly and widely benefit sentient beings this time, then focus awareness on the light of the fingertips. The outward manifestation and the clear light of one's own body gradually dissolve into the inner realm, and apart from the direct and real manifestation of pure blue, the light body disappears, as if dissolving into the clear light.