Tibetan
མས་སུ་མྱོང་ བས་དེའི་ཉམས་གོང་འཕེལ་དུ་བྱུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ཉམས་སྐྱེས་པའི་ཚད་བརྟན་པར་བྱེད་དགོས་ཏེ། མ་བརྟན་ན་ཉམས་ལ་ཐུག་པ་མེད་པས་ཆོས་ལ་ཟིན་པ་མེད་ཅིང་། སངས་ལ་རྒྱ་རྒྱུ་མི་འབྱུང་བ་ལས། ཉམས་བརྟན་པའི་ཚད་ལ་ཕེབས་པས། རིག་པ་ཚད་ཕེབས་ཀྱི་སྣང་བ་བྱུང་བའོ། །རིག་པའི་སྣང་བ་ཚད་ལ་ཕེབས་ཀྱང་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ན་སྐུ་གསུམ་འབྲས་བུར་འདོད་པ་དང་ཁྱད་མེད་ལ། དངོས་སྣང་མཚན་མའི་ཆོས་ལ་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་རེ་བ་ཐུན་མོང་པ་རྣམས་དང་ཁྱད་མེད་པ་ལས། སྣང་ཉམས་གཞི་ལ་ཐིམ་སྟེ། ཕྲ་རགས་ཀྱི་སྣང་འཛིན་ནུབ་ནས། ཀ་དག་ཆོས་ཟད་ལ་སྤྱོད་པས་ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བ་བྱུང་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང་དང་པོ་གཉིས་སྤྲུལ་སྐུ། ཚད་ཕེབས་ལོངས་སྐུ། ཟད་པ་ཆོས་སྐུའི་སྣང་བ་ལམ་དུ་བྱས་པས་སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་དུ་ཤར་བས་འབྲས་བུ་ཆོས་ཟད་ཀ་དག་གི་དབྱིངས་ལ་ཐུག་པའི་ཕྱིར། རང་སྣང་གི་རྩལ་སྐུ་གསུམ་རིག་པའི་ངང་དུ་ཐིམ་པས། རིག་པ་ཀ་དག་གི་འབྲས་བུ། རིག་པའི་དབྱིངས་ནས་གདོད་ཀྱིས་རང་རྩལ་སྐུ་གསུམ་ཤར་བས་དོན་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐེག་པ་གཞན་ནས་མིང་ཡང་མི་གྲག་པའི་སྙིང་པོ། ཐེག་པ་རྒྱལ་པོའི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གནད་འདི་རྟོགས་དཀའ་བ་ཅིག་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སོ་སོའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ། ཉམས་གོང་འཕེལ། རིག་པ་ཚད་ཕེབས། ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མངོན་སུམ་སྤྱིའི་འབྲེལ་དགོད་པ་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་ངོས་གཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི་སྤྱིར་མངོན་སུམ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་ལ་གྲགས་པའི་མངོན་སུམ་དང་། དོན་དམ་དབྱིངས་ལ་མཇལ་བའི་མངོན་སུམ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ལྔ་སྣང་བའི་རང་བཞིན་དང་། ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡུལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་རྒྱུ་མཚན་ངེས་པའི་རྟོག་ཡུལ་ན་སྣང་བ་དང་། རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་ནང་དུ་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་མྱོང་བ་ངེས་པའི་སྣང་བ་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཉེ་བར་མཇལ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་པའི་སོ་སོ་ཡང་དག་པའི་རིག་པ་དང་དེའི་སྣང་ཡུལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངང་ན་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བར་མྱོང་བའི་ངེས་པ་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཐམས་ཅད་ལས་ནི་སེམས་བསྡུས་ནས། །ནང་གི་བདག་ཉིད་གཡོ་མེད་པར། །གནས་ནའང་མིག་གིས་གཟུགས་དག་ནི། །མཐོང་བའི་བློ་དེ་དབང་སྐྱེས་ཡིན། །ཅེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་དབྱིངས་ལ་མཇལ་བའི་
Chinese
因此，通过体验，它的体验得到了提升。因此，必须使这种增长的体验保持稳定。如果不稳定，体验就不会达到极致，因此无法掌握佛法，也不会产生觉悟的增长。当体验达到稳定状态时，就会产生智慧达到极致的显现。即使智慧的显现达到了极致，如果它没有改变成其他状态，那与期望获得三身果位没有区别。如果期望在现象和有相的法中获得究竟的果位，那与普通人没有区别。因此，显现和体验融入基础，细微和粗大的显现执着消失，在原始清净、法尽的状态中修行，就会产生法性穷尽的显现。这些现象，最初两个是化身，达到极致是报身，穷尽是法身的显现，通过将这些显现作为道用，三身就会在道上显现，最终会达到果位——法尽原始清净的境界。自显的光芒融入三身智慧的状态中，智慧就是原始清净的果位。从智慧的境界中，本初自生的光芒显现为三身，这被称为“有意义的行动”。这是其他乘中连名字都听不到的精华，是至尊乘的意图。这个要点很难理解。 第二，详细解释各自的自性，分为四点：法性现量、体验增长、智慧达到极致、法性穷尽的显现的详细解释。第一点分为两部分：建立现量的一般联系和确定其自身的特征。第一，一般来说，现量分为世俗名言中所谓的现量和在胜义界中见到的现量两种。第一种现量又分为：根现量，即显现色等五境的自性；意现量，即在以理由确定的分别念境中显现，接近于所缘境；自证现量，即在内部体验苦乐等感受的确定显现；瑜伽现量，即接近于见到法性之义，进入真如之境的各自正确的智慧，以及在其显现境中，在无二的状态中，无有能取所取地体验的确定性。如《释量论》中所说：“从一切中收摄心，于内自性无动摇，安住然眼见色时，彼见之识乃根生。”就像这样解释的。在胜义界中见到的
English
Therefore, through experiencing, its experience is enhanced. Thus, it is necessary to stabilize the level of experience that has grown. If it is not stable, the experience will not reach its limit, so one cannot grasp the Dharma, and there will be no increase in enlightenment. When the experience reaches a stable state, the appearance of wisdom reaching its limit arises. Even if the appearance of wisdom reaches its limit, if it does not change into another state, it is no different from expecting to attain the fruit of the three bodies. If one expects to attain the ultimate fruit in phenomena and conditioned dharmas, it is no different from ordinary people. Therefore, appearances and experiences dissolve into the ground, the clinging to subtle and coarse appearances disappears, and by practicing in the state of primordial purity and the exhaustion of phenomena, the appearance of the exhaustion of dharmata arises. These appearances, the first two are the nirmanakaya, reaching the limit is the sambhogakaya, and exhaustion is the dharmakaya. By taking these appearances as the path, the three bodies will appear on the path, and ultimately one will reach the fruit—the realm of the exhaustion of phenomena and primordial purity. The radiance of self-appearance dissolves into the state of the wisdom of the three bodies, and wisdom is the fruit of primordial purity. From the realm of wisdom, the self-arisen radiance of the beginning appears as the three bodies, which is called "meaningful action." This is the essence that is not even heard of in other vehicles, and it is the intention of the supreme vehicle. This point is difficult to understand. Second, explaining the individual nature of each in detail, there are four points: the direct perception of dharmata, the increase of experience, the attainment of the limit of wisdom, and the detailed explanation of the appearance of the exhaustion of dharmata. The first point is divided into two parts: establishing the general connection of direct perception and identifying its own characteristics. First, in general, direct perception is divided into two types: the so-called direct perception in conventional terms and the direct perception seen in the ultimate realm. The first type of direct perception is further divided into: sense direct perception, which is the nature of the appearance of the five objects such as form; mental direct perception, which appears in the realm of conceptual thought determined by reason, close to the object; self-awareness direct perception, which is the definite appearance of experiencing happiness and suffering, etc., internally; and yogic direct perception, which is the individual correct wisdom that approaches seeing the meaning of dharmata, enters the realm of suchness, and the certainty of experiencing without grasping and being grasped in the state of non-duality in its appearing object. As it is said in the Pramanavarttika: "Having gathered the mind from all things, in the inner self, without wavering, even when abiding, when the eye sees forms, that seeing consciousness is born of the senses." Just as it is explained. Seen in the ultimate realm
Tibetan
མངོན་སུམ་ནི་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་སྙིང་ག་ན་ཡོད་པར་ངེས་ཏེ། དེའི་རང་གདངས་སྙིང་ནས་མིག་ཏུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཉི་མ་དང་འོད་ཟེར་བཞིན་རྒྱུ་འབྲས་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་པར་མཇལ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འདས་པ་གཉིས་ལས་འདི་ནི་འདས་པའི་མངོན་སུམ་མོ། །འདས་པ་ལ་བརྗོད་བྱ་ཤེས་པ་གཙོ་བ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ངེས་པ་དང་། གནད་གཏེམས་ པ་མཐོང་བ་གཙོ་བ་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གཉིས་ལས། འདི་རིག་པའི་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ངོས་གཟུང་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བ་ཞེས་པ་ལ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་ལ་བཞི་ལས། འཁོར་བ་ལ་ཆོས། མྱང་འདས་ལ་ཆོས་ཉིད་ཅེས་པའི་འདི་ཆོས་ཉིད་དོ། །སྣང་བ་ལ་ཆོས། སྟོང་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའི་འདི་ཆོས་ཉིད་དོ། །གནད་མེད་པས་མི་གྲོལ་བ་ལ་ཆོས། ཡོད་པས་གྲོལ་ངེས་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲགས་པའི་འདི་ཆོས་ཉིད་དོ། །དབྱིངས་ལ་ཆོས། རིག་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲགས་པའི་འདི་གཉིས་ཀ་དབྱེར་མེད་དུ་འདོད་པའོ། །མངོན་པ་ནི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་པ་དངོས་སུ་བལྟར་ཡོད་པའོ། །དེའང་ཡིད་དཔྱོད་ལ་མ་ལྟོས་པ་སྟེ། ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གང་དུ་བཙལ་ཡང་རྙེད་པའི་དུས་མེད་དོ། །ཚོལ་མཁན་མིག་ཅན་མ་ཡིན། འོད་གསལ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བརྟགས་ན་ཕུང་པོའི་གཏིང་མི་རྙེད། །ཅེས་སོ། །འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བ་འདི་ཐ་སྙད་ལ་གྲགས་པའི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྲ་བ་རྡུལ་ཕྲན་དང་རགས་པ་དངོས་པོ་རང་མཚན་དུ་འདི་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བཞིའི་གནོད་པས་གཞིག་ཅིང་གཞོམ་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཅན་ནི་གཞིག་ཅིང་གཞོམ་རུང་དུ་ཡོད་དེ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཏེ་ཕྱིར་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་གནད་གསུམ་གྱིས་གཞི་བཅའ་བ། ནང་དུ་ཆོས་ཉིད་ཡུལ་གྱི་གནད། འཆར་བྱེད་སྒོའི་གནད། རླུང་རིག་གནས་པའི་གནད་གསུམ་གྱིས་ལམ་བསལ་བ་དང་། གསང་བར་གོམས་པ་ཚད་ཀྱི་རིམ་པ། སྨིན་པ་རྟགས་ཀྱི་རིམ་པ། མཐར་ཐུག་ཟད་པའི་རིམ་པ་དང་གསུམ་གྱིས་ཚད་གཟུང་བ་དང་། བླ་ན་མེད་པར་སྣང་བ་འོད། སྨིན་པ་ཐིག་ལེ། རྫོགས་པ་སྐུ་དང་གསུམ་གྱིས་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་ཚན་བཞིར་ངེས་པས་གསུམ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཆོས་ཉིད་ལ་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པའི་རང་གདངས་སྣང་བ་གསུམ་ཕྱིར་ཤར་བའི་གྲངས། ཆོས་སྐུའི་རང་གདངས་ནང་མྱོང་བ་
Chinese
显现是觉性的自性，确信存在于法性的心髓中。因为它的自光从心髓连接到眼睛，就像太阳和光芒一样，通过因果确定的理由而令人信服地见到。因此，在世间和超越世间两者中，这是超越世间的显现。对于超越世间，所说的是知晓为主的心之理由的确定，以及隐藏的关键是见到为主的觉性显现两者中，这被称为觉性的显现。第二，确定自己的体性，称为法性显现的景象。对于法性之语的紧密结合有四种：轮回是法，涅槃是法性，这是法性。显现是法，空性是法性，这是法性。没有关键无法解脱的是法，因为存在而必定解脱的是被称为法性，这是法性。法界是法，觉性是法性，这二者被认为是无二无别的。显现是感官的对境，是真实可见的。而且不依赖于分别念，无论用分别念的智慧在何处寻找，都没有找到的时候。寻找者不是有眼者，因为光明不是有形者。在《摄类学》中说：如果用智慧来观察，就找不到蕴的深处。所以，这种光明的显现不是名言上所说的有形者，因为微细的微尘和粗大的事物本身都没有这种自性，因此不会被四大元素的损害所摧毁和破坏。有形者是可以摧毁和破坏的，因为那就是色的体性。三是类别，即外在以身语意三者的要点为基础。 内在以法性境的要点、显现之门的要点、气脉安住的要点三者开辟道路，以及秘密中习惯的程度次第、成熟的征兆次第、究竟的耗尽次第三者来衡量，以及无上显现的光明、成熟的明点、圆满的佛身三者使果圆满。因为确定了四组三者，所以称为三。或者，法性中有法身等三身任运成就的自光，显现为三种外在显现的数量。法身的自光内在体验
English
Manifestation is the essence of awareness, ascertained to exist within the heart essence of dharmata. Because its own radiance connects from the heart to the eye, like the sun and its rays, it is convincingly seen through the logic of definite cause and effect. Therefore, of the worldly and the transcendent, this is the transcendent manifestation. Regarding the transcendent, of the ascertainment of the mind's reason, where knowing is primary, and the key of concealment, where seeing is primary, these two are the manifestation of awareness, and this is called the manifestation of awareness. Second, identifying its own characteristic is called the appearance of the dharmata manifestation. Regarding the close association of the term dharmata, there are four: Samsara is dharma, nirvana is dharmata, this is dharmata. Appearance is dharma, emptiness is dharmata, this is dharmata. That which cannot be liberated without a key is dharma, that which is certain to be liberated because it exists is known as dharmata, this is dharmata. The expanse is dharma, awareness is dharmata, these two are considered inseparable. Manifestation is the object of the senses, something that can be directly seen. Moreover, it does not depend on mental fabrication; no matter where one searches with the wisdom of mental fabrication, there is no time when it is found. The searcher is not one with eyes, because clear light is not something with form. As it says in the Compendium: If one investigates with wisdom, one will not find the depths of the aggregates. Therefore, this appearance of clear light is not something with form as it is known in terminology, because neither subtle particles nor coarse objects themselves have this nature, and therefore it cannot be destroyed or broken by the harm of the four elements. Something with form can be destroyed and broken, because that is the characteristic of form. Three is a category, which is outwardly based on the three key points of body, speech, and mind. Inwardly, the path is cleared by the three key points of the dharmata realm, the key point of the manifesting door, and the key point of the abiding of prana and awareness, and secretly measured by the stages of familiarity, the stages of ripening signs, and the three stages of ultimate exhaustion, and the result is perfected by the light of supreme appearance, the ripening bindu, and the three kayas of perfect completion. Because the four sets of three are ascertained, it is called three. Or, the self-radiance of the dharmata, in which the three kayas are spontaneously present, is the number of three outward appearances. The self-radiance of the dharmakaya is an inner experience.