Tibetan
དེ་ཉིད་ལས། ལུས་དང་ཡུལ་དང་རིག་པ་ཡིས། །རང་སྣང་དག་པའི་ཚད་རྣམས་བཟུང་། །དེ་ལྟར་རང་སྣང་ཚད་ཟིན་ནས། །འགྲོ་དྲུག་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་འགག །དེ་ཉིད་འགགས་པའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། །རིག་པ་སྲང་ལ་ཐེབས་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་སྲང་ལ་ནམ་ཐེབས་ཚེ། །རང་གི་ལུས་ཀྱང་མི་སྣང་སྟེ། །འབྱུང་བས་བསྐྱེད་པའི་ཤ་ཁྲག་ལུས། །འབྱུང་བ་རང་སར་དག་པའི་ཕྱིར། །འདི་ནི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། །འཁྲུལ་པས་གཟུང་བའི་ཡིད་ཀྱི་ལུས། །འབྱུང་བ་རང་སར་སངས་པའི་ཕྱིར། །འདི་ཡང་མི་སྣང་རང་སར་ཡལ། །རིག་པས་གཟུང་བའི་འོད་ཀྱི་ལུས། །ཆུ་ཟླའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིན་དུའོ། །འདི་ཚེ་ཆོས་ཉིད་ཟད་དང་ཉེ། །འདི་ལ་གང་གོམས་སངས་རྒྱས་ཞིང་། །དེ་ནས་ལུས་གསུམ་མཐའ་ཟད་ནས། །བྱ་བྲལ་རྫོགས་པའི་ལུས་ཐོབ་སྟེ། །འདི་ཚེ་ལུས་ཀྱི་མཐའ་རྣམས་དང་། །བྲལ་བ་ལ་ནི་ཉེ་བ་ཡིན། །གཞི་ལ་གོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རང་གི་གནས་ཀྱང་སྟོངས་པར་ འགྱུར། །ལམ་ལ་གོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །འབྱུང་བ་རགས་པའི་དྲི་མ་ཟད། །འབྲས་བུ་ལ་ནི་སུ་གོམས་པ། །མི་ལྡོག་ས་ལ་འདི་ཡིས་ཕྱིན། །ཞེས་སོ། །དེའང་འོད་ལུས་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ལུས་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་ནི་འོད་ལུས་རིག་པའི་རང་འོད་དྲི་མ་མེད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱི་ཡུལ་ལས་སེམས་ཅན་གྱིས་བལྟར་མེད་ལ། བསམ་གཏན་ལྷའི་ལུས་ནི་རྣམ་སྨིན་བག་ཆགས་སྐྱེས་འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་ཤིན་ཏུ་དྭངས་པ་འགྱེས་ཆོས་ཅན་སེམས་ཅན་ལྷའི་མིག་ཡོད་པ་ལ་སྣང་བའི་ཁྱད་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དོན་གསུམ་པ་དགོངས་ཀློང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ་མདོར་བསྟན། རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད། རྣམ་པས་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། དེ་ཡང་དགོངས་པ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། རི་བོ་སྤྱི་ཆིངས་ཀྱི་དགོངས་པས་ལྟ་བས་ལ་བཟླ་བར་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་སྤྱི་བླུགས་ཀྱི་དགོངས་པས་ས་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཐིག་ལེ་མཐོངས་རྟོལ་གྱི་དགོངས་པས་སྣང་བའི་འཆར་ཚུལ་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཉི་ཟླ་ཁད་མཉམ་གྱི་དགོངས་པས་དོན་མཐའ་ལ་བསྐྱལ་བར་བྱའོ། །རྒྱ་མཚོ་ཀློང་རྟོལ་གྱི་དགོངས་པས་རིག་པ་དབྱིངས་ལ་བསྐྱལ་བར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ་ལས། དང་པོ་རི་བོ་སྤྱི་ཆིངས་ཀྱི་དགོངས་པའི་ངོ་བོ་ནི་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འོད་གསལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་རིག་པ་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་དབང་པོས་རྟོགས་དུས། དབྱིངས་རིག་ཡུལ་ལ་སྣང་བ་ན་གང་ ཟག་གི་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གསུམ
Chinese
彼论中说：以身、境、识，执持自显清净之量。如是自显量已定，六道错乱之显现止息。彼息灭之时，识置于秤上。如是何时置于秤上，自身亦不显现，由五大所生之血肉身，五大自性清净之故。此乃显现于境之故，错乱所执之心身，五大自性解脱之故，此亦不显现，自性消失。识所执之光身，如水中月之坛城。此时法性近于穷尽，于此若熟习，则成佛刹。其后三身穷尽后，获得无为圆满之身，此时近于脱离诸身之边际。于基熟习之瑜伽士，自身之住处亦将空。于道熟习之瑜伽士，粗大五大之垢染尽除。于果熟习者，以此行至不退转地。如是说。又，光明身与禅定身二者之差别为，光明身乃识之自光无垢，为佛之眼境，众生不能见。禅定天身乃异熟习气所生，四大之极细微尘，具变异性，有天眼之众生可见，有此差别，应知。第三，广说意界智慧之轮，有三：本体略说，自性广说，以相摄义。初者，《狮子圆满力》中说：彼五种意为何？以山王总持之意，以见而遮止。以智慧总倾之意，以地而执持。以明点虚空穿透之意，当观察显现之生起方式。以日月等距之意，当将义推至究竟。以大海虚空穿透之意，当将识送至法界。如是说。二者分五，初者，山王总持之意之本体为，自性大圆满光明，不变之识界与智慧无二。彼以根识证悟时，界智显现于境时，有情之根识有上中下三品。
English
It says in that very text: With body, environment, and consciousness, hold the measures of pure self-appearance. When self-appearance is thus measured, the appearance of delusion in the six realms ceases. At the time when that ceases, consciousness is placed on the scale. When it is thus placed on the scale, one's own body also does not appear, because the body of flesh and blood born of the elements is pure in its own nature. This is because it appears as an object. The body of mind grasped by delusion, because the elements are purified in their own nature, this also does not appear, it vanishes into its own nature. The body of light grasped by consciousness is like a mandala of a reflection of the moon in water. At this time, the nature of reality is close to exhaustion. Whoever is accustomed to this becomes a Buddhafield. Then, after the three bodies are exhausted, one obtains the body of actionless perfection. At this time, one is close to being separated from all the limits of the body. The yogi who is accustomed to the ground will also make his own place empty. The yogi who is accustomed to the path will exhaust the impurities of the gross elements. Whoever is accustomed to the fruit will go to the irreversible ground with this. Thus it is said. Moreover, the difference between the light body and the meditative body is that the light body is the self-light of consciousness, without impurity, the object of the Buddha's eye, which sentient beings cannot see. The meditative divine body is born from the ripening habitual patterns, the extremely subtle particles of the four elements, which have the nature of change, and can be seen by sentient beings with divine eyes. This difference should be known. The third point is the extensive explanation of the wheel of the wisdom of the expanse of intention, which has three parts: a brief statement of the essence, an extensive explanation of the nature, and a collection of the meaning by aspects. The first is: In the Lion's Complete Power, it says: What are those five intentions? With the intention of the mountain king's general holding, one should avert with the view. With the intention of the general pouring of wisdom, one should hold with the earth. With the intention of the thigle piercing the expanse, one should examine the way appearances arise. With the intention of the equal distance of the sun and moon, one should push the meaning to the end. With the intention of the ocean piercing the expanse, one should send consciousness to the dharmadhatu. Thus it is said. The second has five parts. The first, the essence of the intention of the mountain king's general holding, is the nature of great perfection, clear light, the unchanging consciousness, the indivisibility of dharmadhatu and wisdom. When that is realized by the senses, when the dharmadhatu and wisdom appear as objects, the senses of beings have three grades: superior, middling, and inferior.
Tibetan
་ལ་ལྟ་དགོངས་སྤྱོད་འབྲས་བཞི་བཞིར་འཆར་བས་ཆ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། རྩལ་རྫོགས་ལས། རི་བོ་སྤྱི་ཆིངས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཤར་བའི་དུས་ན། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་མཐར་ཕྱིན་ཏེ། དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གསུམ་ལ་ལྟ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་འཆར་ཏེ། དབང་པོ་རབ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ལྷུག་པར་འཆར་བའི་ལྟ་བ་ནི། རང་གི་ཡེ་ཤེས་རྟོག་མེད་ཀྱི་རིག་པ་སྐུ་དང་བཅས་པར་རྟོགས་པའོ། །དེའི་ཚེ་དགོངས་པ་ནི་གསལ་བ་ལ་མི་གཡོ་བ་རྒྱ་མཚོ་ལ་གཟའ་སྐར་ཤར་བ་ལྟ་བུའོ། །སྤྱོད་པ་ནི་འགག་མེད་ཤུགས་བྱུང་གི་སྤྱོད་པ་ནམ་མཁའི་མདུང་བསྐོར་ལྟ་བུའོ། །འབྲས་བུ་ནི་སྐྱེ་མེད་རང་བྱུང་གི་སྣང་བ་མཐོང་བའོ། །དབང་པོ་འབྲིང་གི་ལྟ་བ་ནི། རང་གི་རིག་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་སོ། །དགོངས་པ་ནི་རྒྱ་མཚོ་ལ་དར་ཆགས་པ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་གི་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བའོ། །སྤྱོད་པ་ནི་མ་བཀག་ལྷུག་པ་སྨྱོན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྣང་བ་གང་ལ་ཡང་ཐོགས་རྡུགས་མེད་པར་སྤྱོད་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི། མཚན་མ་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པས་རང་གནས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དབང་པོ་ཐ་མའི་ལྟ་བ་ནི་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ལ་སྒྱུ་མའམ་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པའོ། །དགོངས་པ་ནི་རང་གི་སྣང་བ་ངོ་སྤྲད་པས་བར་མ་དོ་ལ་ཡེ་ཤེས་འཆར་བར་ཤེས་པ་སེང་ཕྲུག་མངལ་རྒྱ་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྦུབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བསྒྲིབས་པར་མཐོང་བའོ། །སྤྱོད་པ་ནི། འཁོར་འདས་གཉིས་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི། ལུས་བོར་ནས་རང་བཞིན་སྤྲུལ་པ་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་སུ་དབུགས་ ཕྱིན་པའོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་སྤྱི་བླུགས་ཀྱི་དགོངས་པའི་ངོ་བོ་ནི། རིག་པའི་རྩལ་དབང་ཡེ་ནས་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། དབང་པོ་གསུམ་གྱིས་རྟོགས་ཚུལ་ཐ་དད་པ་ནི། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཡེ་ཤེས་སྤྱི་བླུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་སྐྱེས་པའི་དུས་ན། ཡང་གང་ཟག་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གསུམ་གྱིས་ལྟ་སྟངས་གསུམ་དུ་བྱུང་སྟེ། དབང་པོ་རབ་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བ་དེ་ཉིད་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་རང་ཆས་སུ་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་སོ། །དགོངས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྦྱོར་བས་ཐིག་ལེ་ལ་རྒྱས་བཏབ་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཁའ་མཉམ་གྱི་དགོངས་པ་ལས་མ་གཡོས་པའོ། །སྤྱོད་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དཀར་དམར་ལ་གཙང་སྨེ་མེད་པར་སྤྱོད་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི། རིགས་ཀྱི་སའི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་བའོ། །དབང་པོ་འབྲིང་གི་ལྟ་བ་ནི། སྣང་བ་རིག་པའི་སྟོབས་སུ་གྱུར་པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པའོ། །དགོངས་པ་ནི། གསལ་ལ་མ་ཡེངས་པ་ཉི་ཟླ་ཟུ
Chinese
因此，观、见、行、果四者显现为四，共有十二部分。在《才宗》中说：当里沃协钦的见解生起时，大圆满的见达到了究竟。对于上、中、下三种根器，会显现三种不同的见。对于上等根器，会清晰地显现智慧的光明，其见是：证悟自己的无分别智慧之觉性与身无二无别。那时，见解就像明亮而不动摇的海洋中显现的日月星辰。行持就像无碍自然生起的行为，如同天空中的旗帜飘扬。结果是见到无生自生的显现。中等根器的见是：仅仅证悟自己的觉性是无生的。见解就像大海中升起的旗帜，远离了分别念。行持就像不加约束的疯子一样，对任何显现都没有阻碍地行持。结果是：征服了相，具有安住于自性的见解。下等根器的见是：证悟到这个显现本身就像幻觉或化身一样。见解是：通过认识自己的显现，知道在中阴时会显现智慧，就像小狮子脱离母胎一样，看到了被遮蔽的空性智慧。行持是：具有轮回和涅槃二取之行。结果是：舍弃身体后，呼吸进入自性化身佛的刹土。以上所述。第二，智慧总集之见解的体性是：证悟到觉性的力量本来就已圆满。三种根器证悟的方式各不相同。还是在那个（《才宗》）中说：当智慧总集的见解生起时，同样，上、中、下三种根器的人会产生三种不同的见解。上等根器的人仅仅通过上师指示，就证悟到灌顶本身就是无生之果的自性。见解是：通过智慧的结合，在明点上加以扩展，从而安住于大乐空性之见解中不动摇。行持是：对清净无染的白、红菩提心进行行持。结果是：见到种姓之地的如来藏。中等根器的见是：仅仅证悟到显现转为觉性的力量。见解是：明亮而不散乱，如同日月相
English
Thus, the four views, contemplations, conducts, and results appear as four, making twelve parts in total. In the Tsal Dzog it says: When the view of Riwo Chiyi arises, the view of Dzogchen is perfected. For the three faculties of superior, middling, and inferior, three kinds of views arise. For the superior faculty, the view in which the appearance of wisdom arises freely is: realizing one's own non-conceptual wisdom awareness as inseparable from the body. At that time, the contemplation is like the sun and stars appearing in a clear and unwavering ocean. The conduct is like the unobstructed, spontaneous conduct, like a banner waving in the sky. The result is seeing the unborn, self-arisen appearance. The view of the middling faculty is: merely realizing one's own awareness as unborn. The contemplation is like a banner rising in the ocean, free from the side of conceptual thought. The conduct is like an unrestrained, free madman, acting without hindrance on any appearance. The result is: overpowering the signs, possessing the contemplation of abiding in one's own state. The view of the inferior faculty is: realizing this appearance itself as like an illusion or emanation. The contemplation is: through recognizing one's own appearance, knowing that wisdom will arise in the bardo, like a lion cub separating from its mother's womb, seeing the obscured wisdom of the womb. The conduct is: possessing the conduct of grasping at samsara and nirvana. The result is: after abandoning the body, the breath goes forth into the realm of the self-nature emanation body. This is what was said. Secondly, the nature of the contemplation of the all-encompassing wisdom is: realizing that the power of awareness is primordially perfected. The ways in which the three faculties realize it are different. Again, in that same text it says: When the contemplation of the all-encompassing wisdom arises, again, the three faculties of superior, middling, and inferior persons have three different ways of viewing it. The superior faculty realizes it merely by the guru showing that the empowerment itself is the self-nature of the unborn result. The contemplation is: through the union of wisdom, expanding on the bindu, thereby remaining unwavering from the contemplation of great bliss and emptiness. The conduct is: acting with pure and stainless white and red bodhicitta. The result is: seeing the thusness of the ground of the lineage. The view of the middling faculty is: merely realizing that appearance has become the power of awareness. The contemplation is: clear and unscattered, like the sun and moon