Tibetan
ར་སྣང་ལ་ཡོད་པར་ཕལ་དུ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་ན་ཡོད་སྙམ་དུ་འཛིན་ཏེ། གླིང་ས་ལོག་པས་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། ནང་ལུས་ཀྱི་འོད་རྩ་དྭངས་པ་ན་ཡོད་པ་ཀུན། མིག་གི་འོད་རྩ་དྭངས་པས་ཚུར་ནང་དུ་སྟོང་གཟུགས་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའང་སྙིང་གའི་གདངས་རྩ་ཀུན་ཁྱབ་པར་འཕྲོ་བ་ནི། ད་ལྟ་གཞི་སྣང་ཤར་བའི་དུས་ཡིན་ལ། རང་ངོ་ཤེས་ནས་རང་གདངས་ལ་ས་ལེ་བཞག་པས། ཇེ་དག་ལ་སོང་སྟེ། རླུང་སེམས་དག་དུས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྣང་བ་ཅི་ཡིན་པ་ལུས་ནང་དུ་མཐོང་ནས་རྩལ་གཞི་ཐིམ་ལ་ནང་དུ་འཇུག་དུས། ཚད་ཕེབས་ནས་ཟད་པར་འགྲོ་བ་སྟེ། སླར་ནུབ་དུས་གཞི་སྣང་གཞི་ལ་ཐིམ་པས་ཀ་དག་ཏུ་གྲོལ་བ་ལས། སྣང་བ་དེ་ཀུན་འཕེལ་བར་སྣང་དུས་འཕེལ་བ་རང་མཚན་དུ་མེད་ལ། ནང་དུ་རང་ལོག་པ་ལས་འགྲིབས་པ་མེད་དོ། །འདིར་རྒྱུད་དང་མན་ངག་ལས་ཕྱིའི་ནམ་མཁའ་ན་ཡོད་པར་གསུངས་པ་དེ། རེ་ཞིག་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ནི་རྐྱེན་ཕྱིའི་ནམ་མཁར་མིག་གཏད་ན་མཐོང་བའི་ཆ་དང་དེ་ན་ཡོད་ཡོད་འདྲ་བས་སོ། །རང་བཞིན་དུ་ཕྱི་ན་ཡོད་ན་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མཐོང་དུ་རུང་བ་ལས། ཕྱི་ན་མེད་པར་ཤེས་ལ། གཞན་གྱིས་རང་གི་སྟོང་གཟུགས་མི་མཐོང་བ་དེ་ལུས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པས་སོ། །རང་གིས་མཐོང་བ་ནི་འོད་རྩ་དག་པའི་གསེང་ལས་ནང་དུ་ཤར་བ་མཐོངས་ཁུང་ལས་ནང་ན་ཉི་མ་ཤར་བའི་སྣང་བ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་ནི་མིག་བཙུམས་ནས་སྟོང་གཟུགས་མཐོང་བ་འདིས་ཀྱང་ནང་ན་ཡོད་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་ཕྱིའི་ཡུལ་ན་མེད་ཀྱང་ཡོད་ཡོད་ལྟར་སྣང་ བ། མེ་ལོང་ལ་བལྟས་དུས་བྱད་ཤར་བ་ལྟར། ནང་འོད་རྩ་དྭངས་པའི་མེ་ལོང་ན། སྙིང་གའི་རིག་པ་བྱད་ལྟ་བུའི་གདངས་སྣང་བ་དེ། ཡུལ་ལ་མེད་ཀྱང་ནང་དུ་མཐོང་བ་དམིགས་པ་དག་པའི་འོད་རྩའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ལས་ཤར་བའོ། །ཕྱི་ནང་གཉིས་ཆ་འཛོལ་བ་སྣང་བ་ཙམ་ལ་འཁྲུལ་པའང་ཕལ་པ་རྣམས་རེ་བདེན། ཚུལ་འདི་ལྟར་གོ་ན་སྐྱེས་བུ་ཤེས་རབ་ཅན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཀློང་ནས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་རང་གྲོལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཁོ་བོ་བཞིན་ནོ། །ཚུལ་འདི་དག་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་དང་སྦྱར་བ་ནི། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། སྐུ་ཡི་སྣང་བ་དེ་དག་ཀུན། །ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །དཔེར་ན་ན་ཆུང་གཞོན་པ་ཡིས། །མེ་ལོང་མཚན་ཉིད་གསལ་བ་ལ། །རང་གི་བཞིན་སྣང་མཐོང་བ་ལྟར། །ཆོས་ཉིད་ཡུལ་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ། །རིག་པའི་སྣང་བ་སྐུ་རུ་ཤར། །རང་གི་གནས་ལུགས་མཐོང་བ་ནི། །ཡུལ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དམིག
Chinese
一般说来，认为（这些现象）存在于外在显现中，并执着地认为它们就在那里。但事实并非如此，因为世界已经颠倒。所有存在的事物都存在于内在身体的清净光脉中。由于眼睛的光脉清净，所以向内看到空性之相。而且，心间的明点脉普遍放射，这正是现在基础显现生起之时。认识自性，安住于自明的状态，逐渐变得清净。当气和心清净时，自然成就的显现是什么，在身体内看到，当力量的基础融入并进入内在时，就达到了顶点并走向终结。当再次消退时，基础显现融入基础，从而在原始清净中解脱。当所有这些显现看起来都在增长时，增长本身并没有固有的自性。由于向内回溯，所以没有减少。这里，在续部和窍诀中说存在于外在虚空中，这只是暂时的说法，因为当眼睛注视外在虚空时，会看到一些东西，感觉好像在那里。如果自性上存在于外在，那么其他人也应该能看到。因此，要知道它并不在外在。其他人看不到自己的空性之相，是因为身体遮蔽了它。自己能看到，是因为从清净的光脉中向内显现，就像从窗口看到内在升起的太阳一样。理由是，闭上眼睛也能看到空性之相，这表明它存在于内在。因此，诸如身像之类的显现，虽然不在外在的境中，但看起来好像存在。就像照镜子时显现出面容一样。在内在清净光脉的镜子中，心间的觉性就像面容一样显现出来。虽然它不在境中，但能在内在看到，这是由于专注清净的光脉的功德而显现的。普通人会错误地认为外在和内在的两个方面是混淆的显现。如果能理解这种方式，那么这个人就被称为从大圆满的虚空中诞生，就像我，各种自解脱的瑜伽士一样。将这些方式与可信的教证结合起来，如《狮子吼圆满大圆满续》中所说：所有这些身之显现，并非境之显现。例如，年轻的少年，在明亮的镜子上，看到自己面容的显现一样。法性境的虚空中，觉性的显现生起为身。见到自己的实相，并非存在于境中，而是专注。
English
Generally, it is said that (these phenomena) exist in the outer appearances, and they are held to be there. But this is not the case, because the world has been turned upside down. All that exists is in the clear light channels of the inner body. Because the light channels of the eyes are clear, one sees the empty forms inwardly. Moreover, the radiant channels of the heart spread everywhere, which is the time when the ground appearance arises. Recognizing one's own nature and resting in one's own radiance, one becomes more and more purified. When the winds and mind are purified, one sees within the body what the spontaneously accomplished appearance is, and when the basis of power dissolves and enters within, one reaches the peak and goes to exhaustion. When it subsides again, the ground appearance dissolves into the ground, and one is liberated in primordial purity. When all these appearances seem to increase, the increase itself has no inherent nature. Because of reverting inwardly, there is no decrease. Here, in the tantras and instructions, it is said that it exists in the outer sky, but this is only a temporary statement, because when the eyes are fixed on the outer sky, one sees something and feels as if it is there. If it existed outwardly by its own nature, then others should also be able to see it. Therefore, know that it does not exist outwardly. Others cannot see one's own empty forms because the body obscures it. One can see oneself because it arises inwardly from the clear light channels, like seeing the appearance of the sun rising within from a window. The reason is that one can see the empty forms even with one's eyes closed, which shows that it exists within. Therefore, appearances such as the body, although they do not exist in the outer realm, appear as if they do. Just as a face appears when looking in a mirror. In the mirror of the inner clear light channels, the radiance of the heart's awareness appears like a face. Although it does not exist in the realm, it can be seen inwardly, which arises from the qualities of the clear light channels of pure focus. Ordinary people mistakenly believe that the two aspects of outer and inner are confused appearances. If one can understand in this way, then that person is said to be born from the expanse of the Great Perfection, like me, the yogi of various self-liberations. These ways are combined with credible teachings, as it says in the Tantra of the Great Perfection of the Lion's Roar: All these appearances of the body are not appearances of the realm. For example, a young boy sees the appearance of his own face in a bright mirror. In the sky of the dharmata realm, the appearance of awareness arises as the body. Seeing one's own true nature is not existing in the realm, but is focus.
Tibetan
ས་པ་དག་པས་མངོན་དུ་གསལ། །རང་གི་དཀྱིལ་དང་འཁོར་དུ་བཅས། །ཡེ་ཤེས་དོན་ལ་ཡུལ་མེད་ཀྱང་། །སེམས་ཅན་དུས་ན་ཡུལ་ལྟར་སྣང་། །མཐོང་བའི་ཡུལ་ལ་རྟོགས་པ་ཆེ། །གོ་བའི་ཡུལ་ན་བདེ་བ་ཆེ། །སྣང་བ་མཐོང་ན་ཉམས་མྱོང་ཆེ། །རང་རིག་གཅིག་པུ་གྲོགས་ཀྱི་མཆོག །སྣང་བའི་ཡུལ་དུ་མེད་པས་ན། །རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཉིད་ལས། །ཆ་ཤས་སྐུ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་སོ། །འདི་ནི་གོ་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་པས་བློ་གྲོས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་སླ་བས་ཡུལ་སྣང་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་པས། ཕྱིའི་ནམ་མཁའ་ལ་དབྱིངས་རིག་དང་སྒྲོན་མ་སྣང་ཞེས་རྨོངས་པ་རྣམས་ལ་རྟོགས་སླ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པར་བྱའོ། །རང་གི་ནང་དུ་གོ་རྒྱུ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལྔ་པ་ཁྱད་པར་ངེས་ཚུལ་ནི། རིག་པ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས། དང་པོ་གཞི་ནས་འཕགས་ཏེ་འཁོར་བར་འཁྲུལ་ཡང་རིག་པ་ངན་དུ་སོང་བ་མེད། དེ་ནས་བླ་མས་ངོ་སྤྲད་དེ་སྟོར་ནས་འཁྱམས་པ་དེ་ཕྱིས་རྩད་ཆོད་དུས་དགའ་བ་དང་། དང་པོ་སྟོར་དུས་འཁྲུལ་པའི་དུས་ཀྱི་རིག་པ་གཉིས་ལ་བཟང་ངན་ཁྱད་མེད། མ་བསྒོམས་པའི་རིག་པ་དང་། བསྒོམས་དུས་ལ་ཁྱད་མེད་པ་དང་། འཁོར་དུས་དང་། འདས་དུས་ཀྱི་རིག་པ་ལ་བཟང་ངན་མེད་དེ། གཉིད་དུ་སོང་དུས་དང་། སད་དུས་དང་། འགྲོ་ཁའི་རིག་པ་ལ་བཟང་ངན་ཁྱད་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་བཟང་ངན་རྨི་ལམ་བདེ་སྡུག་ཙམ་ཡོད་པས། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ལམ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ། ངོ་བོ་བཟང་དུ་འགྲོ་བར་རེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུའང་རང་ཤར་ལས། ཨེ་མ་ཧོ། ནོར་བུ་རིན་ཆེན་བདུད་རྩི་འདི། །ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། །ང་ཡི་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་སྟོར། །དེ་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ལོག་པར་འཁྱམས། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་བདུད་རྩི་དེ། །བཙལ་བས་རྙེད་པའི་གནས་མེད་དེ། །རང་ལས་རང་བྱུང་རང་གིས་རྟོགས། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་བདུད་རྩི་དེ། །སྟོར་བ་མ་ཚོར་རྙེད་པ་ཚོར། །སྟོར་བས་དངོས་པོ་མཚན་མ་མེད། །རྙེད་པས་དགའ་བའི་མདངས་དང་ལྡན། །རྙེད་པའི་དུས་དང་སྟོར་བའི་དུས། །ཁྱད་མེད་གཅིག་གི་ ངང་དུ་རྟོགས། །ཞེས་སོ། །དེའང་རང་རིག་གི་ངང་དུ་སྟོར་བ་དེ་རང་གི་ངང་ནས་རྙེད་ཀྱང་། རང་རིག་གཅིག་གི་འཁོར་ལོ་ལས། གཞན་དུ་འཆུགས་པ་མེད་དེ། རྒྱལ་པོའི་བང་མཛོད་དུ་ནོར་བུ་སྟོར་ནས་ནོར་བུ་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་བྱེད་པ་ཉིད། བང་མཛོད་ནས་རྙེད་པས་དགའ་བདེ་རྒྱས་ཀྱང་གཉིས་ཀ་བང་མཛོད་གཅིག་ལས་མ་ག
Chinese
地清净故显现明。 自己的坛城及眷属。 智慧义上虽无处。 然于有情时如处显。 见之境上觉悟大。 知之境上安乐大。 显现见时经验大。 自明一者友之胜。 以无显现境之故。 金刚鬘续自身中。 分支身者不可思。 如是说。 此有可解之义故，具慧者当知。 以自性易于证悟故，说境显现无有相违。 于外虚空，说为界智与灯显现，乃为令愚者易于证悟而说。 于自之内，可解之义如前。 第五、差别决定之理者：以觉性无有变动之要点故。 最初从地而起，虽迷于轮回，然觉性未变坏。 其后，上师指示，迷失游荡者，后于寻获之时生喜悦。 最初迷失时与迷乱时之觉性二者，无有好坏之别。 未修习之觉性与修习之时无有差别。 轮回时与解脱时之觉性无有好坏，如睡眠时、醒来时、临行时之觉性无有好坏之别。 然则显现方式有好坏，如梦之苦乐一般。 故依于彼而修道，非是期望本体变好，以觉性无有变动之故。 如是亦于自显中云：唉玛伙！ 珍宝如意宝甘露此。 无始以来之时际。 我之珍宝如意宝失。 彼时痛苦迷乱而行。 珍宝如意宝甘露彼。 寻觅无有可得之处。 自生自成自证悟。 珍宝如意宝甘露彼。 失而未觉得而觉。 失时无有事物之相。 得时具有喜悦之光彩。 得之时与失之时。 无别于一之 状态中证悟。 如是说。 彼亦于自明之状态中，失坏者亦从自之状态中获得，然从自明一者之轮中，未曾错乱于他处。 如同于国王之宝库中，遗失珍宝，因无珍宝而生痛苦。 从宝库中寻获，喜乐增长，然二者皆未离于同一宝库。
English
Manifestly clear through pure grounds. With its own mandala and retinue. Although there is no place in the meaning of wisdom. It appears like a place in the time of sentient beings. Great realization in the field of seeing. Great bliss in the field of understanding. Great experience when seeing appearances. Self-awareness alone is the best of friends. Since it is not in the field of appearances. From the Vajra Garland itself. The part of the body is inconceivable. So it is said. This has something to be understood, so the wise should understand it. Since it is easy to realize in its own nature, there is no contradiction in saying that the field appears. It is said that the space of the outer world, the realm of awareness and the lamp appear, for the sake of easy understanding for the confused. The meaning to be understood within oneself is the same as before. Fifth, the way to determine the difference is: Because of the key point that awareness does not change. At first, it arises from the ground, and although it is confused in samsara, awareness has not become bad. Then, the lama introduces it, and the one who is lost and wandering is happy when he finds it later. There is no difference between good and bad between the awareness at the time of the first loss and the time of confusion. There is no difference between the awareness that has not been cultivated and the time of cultivation. There is no good or bad in the awareness of the time of samsara and the time of liberation, just as there is no difference between good and bad in the awareness of the time of sleep, the time of awakening, and the time of going. However, there are good and bad appearances, just like the happiness and suffering of dreams. Therefore, one cultivates the path in dependence on that, and it is not hoped that the essence will become good, because awareness does not change. As it is also said in Rangshar: Emaho! This precious jewel nectar. At the time of beginninglessness. I lost my precious jewel. At that time, I wandered in pain and confusion. That precious jewel nectar. There is no place to be found by searching. Self-born, self-made, self-realized. That precious jewel nectar. I felt the loss without feeling it, and I felt the gain. There is no sign of things in loss. When you get it, you have the radiance of joy. The time of getting and the time of losing. No difference in one Realize in the state. So it is said. He also lost in the state of self-awareness, but he also obtained it from his own state, but from the wheel of self-awareness alone, he never went astray elsewhere. It is like losing a jewel in the king's treasury, and suffering because there is no jewel. When you find it in the treasury, joy and happiness increase, but both are not separated from the same treasury.