Tibetan
་བས་སངས་རྒྱས་དོན་མ་རྟོགས། །དགེ་བས་སངས་རྒྱས་དོན་རྟོགས་ན། །རྫོགས་ཆེན་གནས་ལུགས་བརྫུན་པར་འགྱུར། །སྡིག་པས་འཁོར་བར་ལྟུང་མི་འགྱུར། །སྡིག་པས་འཁོར་བར་ལྟུང་འགྱུར་ན། །སྐད་ཅིག་རྣམ་གསུམ་བརྫུན་པར་འགྱུར། །སྟོང་པས་ཡང་དག་དོན་མི་མཐོང་། །སྟོང་པས་ཡང་དག་དོན་མཐོང་ན། །ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་བརྫུན་པར་འགྱུར། །མཚན་མས་རང་རིག་དོན་མི་མཐོང་། །མཚན་མས་རང་རིག་དོན་མཐོང་ན། །རང་སངས་ཆོས་ཉིད་བརྫུན་པར་འགྱུར། །བྱས་པས་ལྷུན་རྫོགས་དོན་མི་རྙེད། །བྱས་པས་ལྷུན་རྫོགས་དོན་རྙེད་ན། །ངོ་བོ་འགྱུར་མེད་བརྫུན་པར་འགྱུར། །གཟུང་བས་སྣང་བ་མཐོང་མི་འགྱུར། །གཟུང་བས་སྣང་བ་མཐོང་གྱུར་ན། །རང་བཞིན་འགག་མེད་བརྫུན་པར་འགྱུར། །དཔྱད་པས་ཕ་རོལ་སྒྲོལ་མི་འགྱུར། །དཔྱད་པས་ཕ་རོལ་སྒྲོལ་གྱུར་ན། །ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་བརྫུན་པར་འགྱུར། །འཁྲུལ་པའི་སྣང་བས་ང་མི་བསྒྲིབ། །འཁྲུལ་པའི་སྣང་བས་ང་བསྒྲིབས་ན། །སྒྲོན་མ་རྣམ་གཉིས་བརྫུན་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་གསང་སྔགས་དགོངས་པར་བསྟན། །ཅེས་སོ། །འདི་ནི་གསང་དོན་དབྱིངས་ཀྱི་ལ་བཟླ་གལ་པོ་ཆེ་ལ་རྔམ་པོ་ཆེ་ཡིན་པས་ཐད་དྲང་དུ་བཤད་པ་ལ་མི་སྐྲག་པར་བྱའོ། །སྤྱི་དོན་གསུམ་པ་གདེང་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་བཅའ་བས་འཕྲང་བསལ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་གྲོལ་གྱི་གོ་དོན་སྤྱིར་བསྟན་པ། ཡེ་གྲོལ་གྱི་གནས་ལུགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། རང་གྲོལ་གྱི་ དགོངས་པ་རྒྱས་པར་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ལམ་རྒྱལ་ཨ་ཏི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་འདིར། ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་གནས་སུ་དག་པས། ཉན་རང་ལྟར་སྤོང་བ་དང་། སེམས་དཔའ་ལྟར་སྤོང་བ་དང་། སྔགས་འོག་མ་བསྐྱེད་རིམ་ལྟར་བསྒྱུར་བ་དང་། རྫོགས་རིམ་ལྟར་རང་ཞིར་གཏོང་བ་དང་། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་སྤྱི་ལྟར་གཉེན་པོས་གདུལ་བ་དང་། སེམས་སྡེ་ལྟར་རང་ལུགས་སུ་འཇོག་པ་དང་། ཀློང་སྡེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་དུ་བྱེད་པས་དག་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཡེ་ཇི་བཞིན་ཡོད་མ་མྱོང་དུ་མ་ཤེས་ན། སྤངས་པས་མི་སྤོང་སྟེ། ཉོན་མོངས་དེ་སེམས་ཀྱིས་སྤོང་ན། སྤང་བྱ་སྤོང་བྱེད་གཉིས་རྫས་གཅིག་པས་དག་པར་མི་རུང་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྤོང་ན་སེམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་མ་མཐོང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་མ་མཐོང་བས་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་དངོས་འགལ་ལ་སྤང་བྱ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་མི་རུང་ལ། སྔ་མ་ཕྱི་མས་སྤངས་པ་མེད་དེ་འདས་མ་འོངས་རྫས་འགལ་བས། གཅིག་ཡོད་དུས་གཅིག་འགགས་ལ།
Chinese
恶业不领悟成佛之义，善业若领悟成佛之义，大圆满之实相便成虚妄。罪恶不堕轮回，罪恶若堕轮回，刹那三相便成虚妄。空性不见真实义，空性若见真实义，智慧光明便成虚妄。相不见自明之义，相若见自明之义，自成法性便成虚妄。造作不获任运成就之义，造作若获任运成就之义，本体不变便成虚妄。能取不见显现，能取若见显现，自性无灭便成虚妄。分别不度他众，分别若度他众，大悲普周便成虚妄。错觉之显现不障蔽我，错觉之显现若障蔽我，二灯便成虚妄。此乃密咒之意旨所示。如是说。此乃秘密深义界之甚深口诀，极为重要，故应直截了当宣说，勿生畏惧。第三总义，安住于信解脱之位，遣除障碍，共有三：总说自解脱之意义，分别解说本解脱之实相，广说自解脱之意旨。第一，能从烦恼中决定解脱之道，胜妙阿底金刚藏此中，不舍烦恼，于其位清净，不像声闻缘觉般舍弃，不像菩萨般舍弃，不像下部密咒生起次第般转变，不像圆满次第般令自寂灭，不像共同乘般以对治调伏，不像心部般安住于自宗，不像界部般令其成为法性般清净。为何如此？若未了知烦恼本来如是存在，则无法以舍弃而舍弃，若以心舍弃烦恼，则所舍与能舍二者本体相同，故不可能清净，若以智慧舍弃，则心未见智慧，智慧未见心，故对于不共存之相违，不能安立所舍与能舍之名言，前后二者亦无舍弃，因过去未来本体相违，一者存在时，另一者则已灭。
English
Evil deeds do not realize the meaning of Buddhahood; if virtuous deeds realize the meaning of Buddhahood, then the reality of Dzogchen would become false. Sins will not cause one to fall into samsara; if sins were to cause one to fall into samsara, then the three aspects of a moment would become false. Emptiness does not see the true meaning; if emptiness were to see the true meaning, then the clear light of wisdom would become false. Characteristics do not see the meaning of self-awareness; if characteristics were to see the meaning of self-awareness, then self-enlightened dharmata would become false. Effort does not find the meaning of spontaneous perfection; if effort were to find the meaning of spontaneous perfection, then unchanging essence would become false. Grasping will not see appearances; if grasping were to see appearances, then unceasing nature would become false. Discrimination will not liberate others; if discrimination were to liberate others, then all-pervasive compassion would become false. The appearance of delusion does not obscure me; if the appearance of delusion were to obscure me, then the two lamps would become false. This is what is shown as the intent of secret mantra. Thus it is said. This is a very important and profound instruction on the secret meaning of the expanse, so one should speak directly and without fear. The third general meaning, establishing oneself in the position of confidence and liberation, clearing away obstacles, has three aspects: generally explaining the meaning of self-liberation, specifically explaining the reality of primordial liberation, and extensively explaining the intent of self-liberation. The first is: In this supreme Ati Vajra Essence, the path that definitely liberates from afflictions, afflictions are purified in their own place without being abandoned. It is not like abandoning them as a Shravaka or Pratyekabuddha does, or abandoning them as a Bodhisattva does, or transforming them as in the generation stage of lower mantras, or letting them subside into self-pacification as in the completion stage, or taming them with antidotes as in the common vehicle, or settling them in their own way as in the Mind Series, or making them into dharmata as in the Space Series. Why is that? If one does not know that afflictions have always existed as they are, then they cannot be abandoned by abandoning them. If afflictions are abandoned by the mind, then the object to be abandoned and the agent of abandonment are of the same substance, so it is impossible to purify them. If they are abandoned by wisdom, then the mind does not see wisdom, and wisdom does not see the mind, so for mutually exclusive opposites that do not coexist, the terms "object to be abandoned" and "agent of abandonment" are not applicable. There is no abandonment by the former or the latter, because the past and future are contradictory in substance. When one exists, the other has ceased.
Tibetan
དུས་མཉམ་ན་ཕན་ཚུན་འཆོལ་བས་སྤང་བྱ་གཉེན་པོར་ཐལ་ལ། གཉེན་པོ་སྤང་བྱར་ཐལ་ཏེ། སེམས་རྒྱུན་གཅིག་ལ་དུས་མཉམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་སེམས་དེ་ཉིད་ལས་ཉོན་མོངས་འབྱུང་བ་ལུས་དང་གྲིབ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སྤངས་པས་སྤོང་བའི་དུས་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱོར་ཏེ། ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མ་ རྟོགས་ན། །རྣལ་འབྱོར་ལུས་དང་གྲིབ་མ་བཞིན། །དེ་ལས་དེ་ཉིད་རང་འབྱུང་བས། །སྤངས་པས་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་སྦྱངས་པས་ཀྱང་ནི་མིན། །བསྒྱུར་བས་ཡང་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །འགྱུར་མེད་སྙིང་པོ་མ་རྟོགས་པར། །ཤེལ་གྱི་བྲག་གམ་གཡུ་རྡོ་བཞིན། །སྦྱང་ཞིང་བཞུ་བར་ནུས་པ་མིན། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་གནས་དག་ཏུ། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པ་ཡིས་ནི་བརྟག །དེ་བཞིན་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱང་མིན། །མངོན་སུམ་ལྷག་མཐོང་མ་ཤེས་པར། །རི་རབ་རི་ཡི་རྒྱལ་པོ་བཞིན། །སུས་ཀྱང་གཞིག་པར་ནུས་པ་མིན། །གཉེན་པོ་ཡིས་ནི་གྲོལ་བ་མིན། །མ་བཙལ་རང་དག་མ་ཤེས་པར། །རྙོག་མ་སངས་འདོད་ཆུ་རྙོག་བཞིན། །ཕྱི་ཕྱིར་སངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་དྭངས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་མིན། །རང་སྣང་ལྷུག་པ་མ་ཤེས་པར། །ཐ་མལ་བླུན་པོའི་སྣང་བ་བཞིན། །མངོན་ཞེན་བཟློག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་ཆུའི་རི་མོ་ལྟར་རང་གིས་རང་གྲོལ་བའི་གནད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ལའང་བློ་རིམ་པ་གཉིས་ལས། འབད་བཅས་རང་གྲོལ་ནི། ཉོན་མོངས་གང་སྐྱེས་ངོས་བཟུང་ལ་རང་སར་བཞག་པས་རང་སངས་སུ་ཁྲོལ་ཁྲོལ་སོང་བའི་ངང་ལ་འགྱུ་བ་གནས་དག་གི་དགོངས་པ་རང་གྲོལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ཡེང་མེད་དུ་རྩལ་སྦྱང་ངོ་། །འབད་མེད་ནི། གང་སྐྱེས་དེས་ཚུགས་མི་ཐུབ་པར་རང་སངས་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས། དེ་ལ་ལྟ་བའི་ཐབས་དེ་སྤང་མི་དགོས་པར་རང་བཞིན་ངང་ངམ་ཤུགས་ཀྱིས་གྲོལ་བ་སྟེ། བློ་རིམ་ འདི་གཉིས་དབང་པོའི་ཁྱད་དང་། སྔ་ཕྱི་ལྟ་བུར་གནས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། འདི་དག་བློ་རིམ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །འབད་བཅས་རྣམས་དང་འབད་མེད་དོ། །འབད་བཅས་རྣམས་ནི་རང་སར་གཞག །སྣང་བ་གོམས་པའི་ཚད་རྣམས་ཀྱིས། །ཡེ་ཤེས་དག་པའི་སྣང་བ་ཉིད། །ཕྱི་ནང་ཀུན་ལ་རང་ཤར་ཚེ། །རྐྱེན་དེས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྲིད་དེ་དག་སྐྱེ་འགྱུར་ཡང་། །རང་གཞག་རང་ས་ཉིད་དུ་གྲོལ། །དེ་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་སྣང་བའོ། །འབད་མེད་རྣམས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། །རང་གིས་རང་གྲོལ་རང་ཉིད་ལ། །རང་ཀ་མ་ནི་རང་གྲོལ་བས། །ལྕགས་ཀྱིས་ལྕགས་རྣམས་གཤོག་པ་དང་། །རྡོ་ཡིས་རྡོ་རྣམས་གཅོག་པ་བཞིན། །ར
Chinese
同时，由于相互混淆，应舍弃的成为对治，对治成为应舍弃的，因为在同一心续中是同时的。而且，从那个心本身产生烦恼，就像身体和影子一样，舍弃了就没有舍弃的时候了。同样，也应将其应用于净化等方面。《日月和合经》中说：“如果未证悟如是性，瑜伽如身与影。从彼彼者自生故，舍弃非是真舍弃。如是净化亦非真，转变亦复不能转。未悟不变之精髓，如玻璃岩或绿松石，不能净化亦不能融。自性清净之处所，具瑜伽者乃能见。如是寂止亦非真，未识现观胜观前，如须弥山王一般，无人能够摧毁之。对治亦非真解脱，未寻自净未识前，如欲澄清之浊水，外外澄清实不然。彼虽清澈非法性，未识自显任运时，如凡夫愚人之显现，显现执着不能止。”因此，应知如水纹般自解脱之要诀。对此也有两种次第的智慧：有勤自解脱，即对所生的烦恼进行识别，并将其置于自身位置，从而在自然消散的状态中流动，毫不动摇地修持安住于清净之意、自解脱、大平等之中。无勤自解脱，即任何生起之物都无法停留，自然消散是法性，因此，观看它的方法是不需要舍弃的，而是自然而然地、毫不费力地解脱。这两种智慧次第存在着根器的差异，并且像是先后顺序一样。如经中所说：“此等智慧次第二，有勤之者与无勤。有勤之者置自位，以串习显现之量，智慧清净之显现，内外一切自现时，非由因缘而生起。纵然彼等生起时，自置自位即解脱，是故瑜伽乃显现。无勤之者如下示，自之自解脱于自，自之自性自解脱，如铁以铁来削割，如石以石来击碎。”
English
At the same time, due to mutual confusion, what should be abandoned becomes the antidote, and the antidote becomes what should be abandoned, because they are simultaneous in the same mind stream. Moreover, afflictions arise from that very mind, just like the body and its shadow, there is no time to abandon them once they are abandoned. Similarly, it should also be applied to purification and so on. The "Sun and Moon Union Sutra" says: "If one does not realize suchness, yoga is like body and shadow. Since that arises from that, abandonment is not true abandonment. Likewise, purification is not true, transformation cannot transform either. Without realizing the essence of immutability, like a crystal rock or turquoise, one cannot purify or melt it. The place of self-purification, only those with yoga can see. Likewise, cessation is not true either, before knowing direct perception and superior seeing, like Mount Sumeru, the king of mountains, no one can destroy it. Antidote is not true liberation either, without seeking self-purification and without knowing, like turbid water that wants to be clarified, it is not truly clarified by external means. Although it is clear, it is not the nature of Dharma, without knowing self-appearance and spontaneity, like the appearance of ordinary fools, manifest clinging cannot be stopped." Therefore, one should know the key to self-liberation like water ripples. There are also two levels of wisdom in this: Effortful self-liberation is to identify the afflictions that arise and place them in their own position, thereby flowing in a state of natural dissipation, practicing without wavering for even a moment in the intention of abiding in purity, self-liberation, and great equality. Effortless self-liberation is that whatever arises cannot be sustained, and natural dissipation is the nature of Dharma, therefore, the method of looking at it does not need to be abandoned, but is naturally and effortlessly liberated. These two levels of wisdom have differences in faculties and exist like a sequence. As the sutra says: "These are two levels of wisdom, those with effort and those without effort. Those with effort place themselves in their own position, with the measure of habituation of appearances, when the appearance of pure wisdom, arises spontaneously in everything inside and outside, it does not arise from causes and conditions. Even if they arise, they are liberated by placing themselves in their own position, therefore yoga is appearance. Those without effort are shown as follows, self-liberation of oneself in oneself, the self-nature of oneself is self-liberated, like iron cutting iron, like stone breaking stone."