Tibetan
ས་ཉིད་དུ་ལ་ཟློས་པ་སྟེ། རྩལ་རྫོགས་ལས། འདུ་ཤེས་ཡུལ་དུ་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་ཞི་བའི་ངང་། །སྣང་བ་རང་ལ་ཡས་པའི་རང་སྣང་དངོས་མེད་ཉིད། །སྣང་བའི་སེམས་བྲལ་ཆོས་ཉིད་རང་གི་དོན། །སྤྲོ་བསྡུ་མ་བྱེད་རང་གི་ཡུལ་ལ་ལྟོས། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད། སེམས་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲོད་ཅིང་། ངོ་སྤྲོད་སྤྲས་པ་ལས། ཨེ་མ་ཧོ་སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པས་སེམས་ལ་བྱན་ཚུད། སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་པས་སྟོང་པ་བདེ་བའི་རྒྱས་གདབ། སྟོང་པ་རིག་པར་ངོ་སྤྲད་པས། རིག་པ་ཉིད་དབྱིངས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ དེ་ཁོ་ན་ཆོས་སྐུའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་ལ་དོན་རང་མཚན་དུ་ཞེན་པར་སྣང་སྟེ། འདི་ལ་དགོངས་གཞི། དགོས་ཆེད། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་དང་གསུམ་ཡོད་པས་སྙིང་ཏིག་གི་དགོངས་པའི་ཕྱོགས་ལ་མི་ཉེ་བ་ཡིན་ནོ། །དགོངས་གཞི་ནི། ཕྱི་ཡུལ་ལ་དོན་གཞན་དུ་བདེན་པར་འཛིན་པ་རྣམས་དྲང་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་གསུངས་ཏེ། རང་ཤར་ལས། ལ་ལར་སྣང་བ་སེམས་སུ་བསྟན། །ཅེས་སོ། །དེའང་སྣང་བ་གཞན་དུ་མེད་སེམས་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་པ་ཙམ་ནས་བཏགས་སོ། །དགོས་ཆེད་ནི་ཕྱི་དོན་དུ་ཞེན་པ་སྤང་བ་ཙམ་མོ། །དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ནི། སྣང་བ་སེམས་ཡིན་ན་སེམས་ལ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པར་མིག་སོགས་དབང་པོས་ངེས་པར་ཐལ་ཏེ་སྣང་བ་ལ་གཟུགས་སོགས་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྣང་བ་སེམས། སེམས་སྟོང་པ། སྟོང་པ་རིག་པ་ཡིན་ན་དེ་གསུམ་ཕན་ཚུན་འཆོལ་བས། རིག་པ་འཁྲུལ་པར་ཐལ་བ་དང་། སྣང་བ་མིག་ལ་སོགས་པས་མི་མཐོང་བར་ཐལ་བ་དང་། སེམས་མ་འཁྲུལ་བར་ཐལ་བ་སྟེ། དེ་གསུམ་ངོ་བོ་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་ཁྱད་སྔར་ཞིབ་ཏུ་བཤད་ལ། སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་མི་གྲོལ་བར། རང་ཤར་ལས། སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །ཐམས་ཅད་ང་ཡི་སེམས་ལས་བྱུང་། །སེམས་ཉིད་རྟོགས་ན་ཅི་བྱར་ཡོད། །དེ་སྐད་ཀུན་ཏུ་རྗོད་བྱེད་པ། །ང་ཡིས་གྲོལ་བར་མ་བཤད་དོ། །ཞེས་པའི་ལུང་གིས་ཀྱང་གནོད་ ལ། སེམས་མེད་པར་རྟོགས་དུས་སྣང་བ་མེད་པར་ཐལ་ལ། སེམས་འགགས་དུས་སྣང་བ་དུས་དེར་འགག་པར་ཐལ་བ་ལས། སེམས་མེད་པའི་སྐབས་སུ་སྣང་བ་འདུག་པས་ཀྱང་གནོད་དོ། །སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ལྔ་ཡོད་དེ། དབུས་མཐའ་ལས། སེམས་མེད་གཉིད་དང་བརྒྱལ་བ་དང་། །སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམ་གཉིས་དང་། །རྟག་ཏུ་འདུ་ཤེས་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །མདོར་བསྡུ་ན། སྣང་བ་སེམས་སུ་འདོད་པ་འདི་ལོག་རྟོག་གི་
Chinese
此地重复讲述，出自《功德圆满》： “念头于境中无有，法性寂静之状态， 显现于自性，自显现无实性， 离显现之心，法性自之义， 不作舒缩，观自之境。” 如是说。 此处一些人将显现认知为心， 将心认知为空性， 从认知装饰中， 唉玛吙，将显现认知为心，心已熟悉， 将心认知为空性，空性安乐增长， 将空性认知为觉性， 觉性本身与法界无二， 彼即是法身。 似乎执着于此词句之自相意义。 对此有观点、 目的、 以及对实事有损害之量，共三者，因此不接近心髓之观点。 观点是： 为了纠正那些执持外境为真实存在者，如是说。出自《自显现》： “于某些情况，显现示为心。” 如是说。 彼亦是显现不异于心，仅从心之错乱而显现而安立。 目的仅是舍弃对外境之执着。 对实事之损害是： 若显现是心，则心有颜色和形状等，眼等根识应定知，因为显现对色等形状和颜色是确定的。 若显现是心，心是空性，空性是觉性，则彼三者互相混淆， 觉性应成错乱， 显现应成眼等不能见， 心应成不错乱， 因为彼三者体性一。 此之差别先前已详述。 将显现作为心之瑜伽不能解脱。 出自《自显现》： “显现心之瑜伽， 一切皆从我心生， 若证心性有何用？ 如是恒常述说者， 我未说为解脱。” 此教证亦有损害。 并且，若证悟无心之时，应成无显现， 心止息之时，应成显现于彼时止息， 然而，于无心之时显现存在，因此亦有损害。 无心之状态有五种，出自《中边分别论》： “无心睡眠与昏厥， 以及二种等持， 恒时无想。” 如是说。 简而言之， 认为显现是心，此乃颠倒分别。
English
Here, there is repetition, from "Accomplishment of Skill": "When awareness is absent in the realm, in the peaceful state of dharmata, The self-appearing, self-manifestation is devoid of reality. Separated from the mind of appearance, the meaning of dharmata itself, Without expanding or contracting, look at your own realm." Thus it is said. Here, some identify appearance as mind, identify mind as emptiness, and from the adornment of identification: "Emaho, by identifying appearance as mind, the mind becomes familiar. By identifying mind as emptiness, emptiness increases bliss. By identifying emptiness as awareness, awareness itself is inseparable from the expanse—that is indeed the dharmakaya." It seems that they cling to the self-characterized meaning of these words. Regarding this, there are three things: the basis of intention, the purpose, and the valid cognition that harms the reality, so it is not close to the view of the Heart Essence. The basis of intention is: In order to guide those who hold external objects as truly existent, it is said thus. From "Self-Arisen": "In some cases, appearance is shown as mind." Thus it is said. That is, appearance is not other than mind, it is merely labeled as appearance due to the delusion of mind. The purpose is merely to abandon clinging to external objects. The harm to reality is: If appearance is mind, then mind should necessarily be perceived by the senses such as the eye, with colors and shapes, because appearance is definite in shapes and colors such as form. If appearance is mind, mind is emptiness, and emptiness is awareness, then these three become confused with each other, awareness would become deluded, appearance would become invisible to the eye and other senses, and mind would become non-deluded, because these three are of one essence. The difference of this has been explained in detail before. Engaging in the yoga of appearance as mind does not lead to liberation. From "Self-Arisen": "The yoga of appearance as mind, all arises from my mind. If mind itself is realized, what is the use? Those who constantly say such things, I have not said to be liberated." This scripture also harms it. Furthermore, if one realizes no-mind, then there should be no appearance, and when mind ceases, appearance should cease at that time. However, appearance remains in the state of no-mind, so it also harms it. There are five states of no-mind, from "Madhyantavibhaga": "No-mind is sleep and fainting, and the two samadhis, and perpetual non-perception." Thus it is said. In short, to consider appearance as mind is a distorted thought.
Tibetan
མུན་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་བསལ་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་ཆོས་ཉིད་རང་ས་ནས་གྲོལ་བའི་གནད་ཀྱིས་སྣང་བ་ལ་དགག་སྒྲུབ་མེད་པའི་གདམས་ངག་ནི། ཕྱི་ཡུལ་ལྔ་མེད་སྣང་སྟོང་པ་རང་དག་ཆུའི་ཟླ་བ་འདྲ་བས་སྦྱང་མི་དགོས། ནང་ཡིད་ཀྱི་དྲན་རྟོག་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་ཡིན་པས་འབད་རྩོལ་གཉེན་པོས་འཇིག་མི་དགོས། སྣང་སེམས་ཡེ་གྲོལ་ལྷུག་པ་ལ་སྤང་བླང་གི་སྒྲོ་མི་འདོགས། རིག་པ་ཟང་ཀ་གཅེར་བུ་ལ་སྤྲོས་པའི་གོས་མི་བསྐོན་པར་ཤིགས་སེ་བུན་ནེ་ཁྲེས་སེ་རྗེས་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་ཁོང་གློད་ནས། སྒོ་ལྔ་རང་བྱུང་ཡེ་གདངས་སུ་འཁྲོལ་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། དེའང་ནང་རང་གསལ་གྱི་ངོ་བོ་རིག་པ་རྗེན་ལ་བུད་ནས། དེའི་ངང་ནས་དྲན་བསམ་བཟང་ངན་ཅི་ཤར་ཡང་རིས་མེད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་གདངས་སུ་ཤེས་པས་རྗེས་མི་བསྙེག་པར། སྣང་སེམས་ཁྲལ་མ་ཁྲོལ། སང་མ་སེང་། འལ་མ་འོལ་གྱི་ཡོ་ལང་དུ་རྒྱ་ཕྱམ་ལ་བཏང་ན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པ་ཀློང་དུ་རང་ཤར་བ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་རང་སྣང་ཆེ། །གཞན་ནས་བཙལ་བའི་གནས་ མེད་དོ། །རང་གི་མཐུ་ཡིས་རང་རིག་པས། །སྟོང་གསུམ་འཇིག་རྟེན་གང་ནས་ཀྱང་། །དེ་ཉིད་བཙལ་ཀྱང་རྙེད་གནས་མེད། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །དེ་ཉིད་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ལ། །སུས་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་པ་ཡི། །སྣང་བ་རང་རིག་བདེ་བའི་ཞིང་། །འདི་ལ་གོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡི་སྐུ། །སྐལ་དང་ལྡན་པ་འདི་ཡིས་མཐོང་། །ཞེས་པ་དང་། ཡང་། ཡུལ་ལ་རྐྱེན་རྟོག་རང་ཤར་ཚེ། །འདི་ཀུན་རང་བཞིན་མེད་ཤེས་ན། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་འམ། །རྨི་ལམ་དང་ནི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར། །མི་རྟོག་གཟུགས་བརྙན་ཆེན་པོའི་ཉམས། །སུ་ཡི་རྒྱུད་ལ་ཤར་བ་དེ། །སྣང་བ་རྣམས་ནི་ཐོག་བབས་སུ། །སྣང་རྐྱེན་རྒྱུད་ལ་མི་འཆར་བར། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཏིང་འཛིན་ཐོབ། །ཅེས་པ་དང་། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། ཐམས་ཅད་འབྱུང་ཞིང་འཁྲུལ་སྣང་ང་ཡི་སེམས། །ཐམས་ཅད་གནས་པ་འཁྲུལ་སྣང་ང་ཡི་ཐུགས། །ཐམས་ཅད་སྣང་བ་འཁྲུལ་སྣང་ང་ཡི་སྐུ། །ཐམས་ཅད་གྲག་པ་འཁྲུལ་སྣང་ང་ཡི་གསུང་། །མཐོང་བ་མ་འགགས་ང་ཡི་གཟུགས་ལྟར་སྣང་། །ཐོས་པ་མ་འགགས་ང་ཡི་སྒྲ་ལྟར་གྲག །སྣོམ་བྱེད་མ་འགགས་ང་ཡི་དྲི་ལྟར་ཚོར། །མྱོང་བྱེད་མ་འགགས་ང་ཡི་རོ་ལྟར་གདངས། །ཚོར་བྱེད་མ་འགགས་ང་ཡི་ཡིད་ལྟར་མགྱོགས། །གསང་བའི་ཉོན་མོངས་ང་ཡི་ཆོ་འཕྲུལ་ཏེ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ང་ཡི་དུར་ས་ཡིན། །ཀུན་བྱེད་ང་ནི་སྣང་བ་རང་གསལ་ཆེ། །ཞེ
Chinese
因为是大黑暗，所以必须遣除。第三，以法性自地解脱之要诀，对于显现无有取舍之窍诀是：外境五者皆无，显现空性，自性清净，如水中之月，故不需修治。内里意之念头自然消逝，无有痕迹，故不需以勤奋对治而摧毁。显现心识本自解脱，宽坦舒畅，不施加取舍之枷锁。觉性赤裸裸，不穿戴戏论之衣，而是放松身心，达到无有痕迹的大平等境界。让五根门在自生本觉中自由展现。也就是，内在自明的体性，觉性赤裸显现之后，在此状态中，无论生起善念或恶念，都将其视为无别自生本智的自然流露，不追逐过去。显现心识不搅扰，不慌张，不含糊，而是以开阔的心态任其自然，如此则普贤王如来的境界自然显现。如《虚空藏》第六品所说：一切有情之自显，非由他处可寻觅。以自力而自证悟，纵于三千大世界中，寻觅亦无所得处。一切世间之行境，即是彼之显现自性中，无人得见之。显现自明安乐刹，于此串习之瑜伽士，得见普贤我之身，具缘者方能见此。又如：境上因缘念头自生时，若知此等皆无自性，则一切显现如幻术，或如梦境与影像。不思议之大影像之体验，于何者之相续中生起，则显现皆如晴天霹雳般，显现因缘不于相续中显现，获得不退转之禅定。又如《无字经》所说：一切生起及迷乱显现，皆为我之心。一切安住及迷乱显现，皆为我之意。一切显现及迷乱显现，皆为我之身。一切声响及迷乱显现，皆为我之语。所见无碍，如我之色相显现。所闻无碍，如我之音声响彻。所嗅无碍，如我之气味感受。所尝无碍，如我之味道回荡。所觉无碍，如我之意念迅速。秘密烦恼乃我之神变，诸佛众生乃我之墓地。普作我乃显现自明大光明。
English
Since it is great darkness, it must be dispelled. Third, the crucial instruction on how phenomena are liberated from their own ground of Dharmata, and the advice on how there is no acceptance or rejection in appearance: The five external objects are absent, appearance is emptiness, self-purified like the moon in water, so there is no need to purify it. Internal thoughts of the mind naturally vanish without a trace, so there is no need to destroy them with diligent effort. Appearance and mind are primordially liberated, relaxed and free, so do not impose the shackles of acceptance and rejection. Awareness is naked and bare, do not put on the clothes of elaboration, but relax the body and mind, reaching the great equality without a trace. Let the five sense gates freely manifest as the self-arisen primordial sound. That is, the nature of inner self-luminosity, awareness, emerges nakedly. In that state, whatever good or bad thoughts arise, recognize them as the natural expression of the non-dual, self-arisen primordial wisdom, without chasing after the past. Do not disturb appearances and mind. Do not be flustered or confused, but let them be naturally in a vast and open state. In this way, the realization of Samantabhadra will naturally arise in the expanse. As it says in the sixth chapter of the "Vast Expanse": The self-appearance of all sentient beings is great. There is no place to seek it from elsewhere. By one's own power, through one's own awareness, even if you search throughout the three thousand worlds, there is no place to find it. The realm of experience of all the worlds is in the self-nature of that appearance, which no one sees. The field of appearance, self-awareness, and bliss, the yogi who is accustomed to this, sees the body of Samantabhadra, me. Only those with fortune see this. Furthermore: When thoughts of conditions arise in relation to objects, if you know that all these are without self-nature, then all appearances are like illusions, or like dreams and reflections. The experience of the great, inconceivable image, when it arises in someone's continuum, then all appearances are like a thunderbolt. The conditions of appearance do not arise in the continuum, and one attains irreversible samadhi. Furthermore, as it says in the "Wordless Scripture": All arising and deluded appearances are my mind. All abiding and deluded appearances are my heart. All appearances and deluded appearances are my body. All sounds and deluded appearances are my speech. What is seen is unobstructed, appearing like my form. What is heard is unobstructed, resounding like my voice. What is smelled is unobstructed, felt like my scent. What is tasted is unobstructed, resonating like my flavor. What is felt is unobstructed, swift like my mind. Secret afflictions are my magical displays, Buddhas and sentient beings are my graveyard. Primordial Doer, I am the great luminosity of self-arisen appearance.