Tibetan
ན་ཆགས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དངོས་བྲལ་འདི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གཉིས་མེད་དགོངས་པའི་མཆོག །སོ་སོར་རྟོག་དང་མཚན་མ་ཚིག་གི་ལམ། །བྱ་རྩོལ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་སར་དག །འུབ་ཆུབ་ཏིང་འཛིན་ཆོས་ཉིད་ཡུལ་ལ་འཇུག །དག་དང་མ་དག་ཐ་སྙད་ཆོས་སུ་མེད། །གཅིག་དང་གཉིས་ལས་འདས་པའི་ཡེ་གནས་དོན། །རང་ལུས་ངང་དུ་ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་འུབ། །དུས་མེད་རྟོགས་པས་ཏིང་འཛིན་མ་ཡེངས་གསལ། །མཐའ་དབུས་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་མིང་དང་བྲལ། །འགྱུར་བ་མ་ཡིན་དྲང་པོར་ཡོངས་ལ་ཁྱབ། །བྱས་པ་མ་ཡིན་བྱུང་སར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་དེའི་ངང་ལ་བསྐྱང་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལྟ་སྒོམ་ཡུལ་འདས་ཆེན་པོར་བསྐྱང་བ། ཏིང་འཛིན་རང་བབས་ཆེན་པོར་བསྐྱང་བ། དགོངས་པ་བློ་འདས་ཆེན་པོར་བསྐྱང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ངོ་སྤྲད་པའི་ངང་དེ་ལ་བློའི་འཛིན་རྩོལ་དང་ཆེད་དུ་བསྒོམ་པའི་གཉེན་པོ་མ་ཞུགས་པར་རིག་པ་རྒྱ་ཡན་ཡེ་བཞག་དཔངས་བསྟོད་ལ་ཕྱལ་པ་བར་མེད་རང་སངས་སུ་བཞག་པ་སྟེ། ནོར་བུ་འཕྲ་བཀོད་ལས། ཡངས་སོ་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་དག །ཆེའོ་ལྟ་བ་རྨད་པོ་ཆེ། །སྣང་ངོ་རང་སྣང་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད། །ཡུལ་དང་ཡུལ་མེད་རྣམ་པར་དག །ཕྱི་དང་ནང་མེད་རྣམ་པར་སྣང་། །སྟོང་དང་མི་སྟོང་ཚིག་ལས་འདས། །ཞེས་པ་དང་། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། དང་པོའི་གནས་ས་གང་ཡིན་པར། །ཐ་མ་དེ་ཡི་གནས་སུ་འགྲོ། །ད་ལྟ་དེ་ཡི་དོན་ལ་གནས། །ཞེས་པ་དང་། ཡང་། འཛིན་རྟོག་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལ། །རྣམ་ཤེས་ཡིད་མ་འགྱུས་པ་ནི། །ཡེངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་མཆོག །སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་གནས་ལུགས་ཡིན། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་གནས་ཅོག་གཞག་ནི། ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ལ་འཛིན་པའི་བཟོ་རྒྱ་མི་བྱེད་པར་ཕྱི་ནང་བར་མེད་ཧར་སངས་སུ་ཕྱལ་ལེ་བཞག་ནས། གཉིད་དུ་འགྲོ་ཁར་ཡང་དེའི་ངང་ལ་ཉལ་བས་རྨི་ལམ་འོད་གསལ་དུ་འཆར་བའོ། །ཐོག་བབས་ཆེན་པོ་ནི། སྒོ་གསུམ་ལྷུག་པར་གློད་ལ་གང་ཤར་ཅར་ཕོག་ཏུ་རང་སངས་ལ་ཕྱལ་ཕྱལ་སོང་བའི་ངང་ངོས་གཟུང་བའོ། །སྣང་བ་རྒྱས་འདེབས་ནི། ལུས་སྐྱིལ་ཀྲུང་དང་མིག་བར་སྣང་ལ་ཧྲིག་གེ་བལྟས་ཏེ། སེམས་འཕྲོ་འདུ་བཅད་ནས་རིག་པ་དང་སངས་ཕྱེད་པའི་ངང་ངོས་ བཟུང་བས་རླུང་ལྔ་དབྱིངས་སུ་འཆིངས་ཏེ། རང་སྣང་དག་པའི་འོད་གསལ་ཕྱི་དུ་བ་སྨིག་རྒྱུ་འཇའ་འོད་ལ་སོགས་པ་དང་། ནང་ཆོས་ཉིད་སྟོང་གསལ་བར་སྣང་དག་པ་ལྟར་འཆར་ཏེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཏིང་འཛིན་གསུམ་ལ་འདི་ལྟར་བསླབ། །རང་གནས་ཅོག་གཞག་ཏིང་འཛིན་ནི། །དབང
Chinese
无有染污之法性，远离实有此。 诸佛无二密意之殊胜。 个别分别与相，言词之路。 无有造作之法性，自处清净。 融入禅定，法性入于境。 清净与不清净，名言非为法。 超越一与二，本有之义。 自身任运，融入一明点。 无时之觉悟，禅定不散明。 无有边与中，法性离于名。 非为转变，正直遍一切。 非为所作，生处任运成。 如是说。第二，于彼之境中修习有三： 于离境之大见修行，于任运之大禅定修行，于超心之大意修行。 第一者，于所指示之境中，不加入心之执取造作与特意修习之对治，而是觉性宽坦任运，高高竖立而放松，无有间隔地安住于自解脱中。如《宝箧经》云：广大啊，法性极清净！伟大啊，见地极稀有！显现啊，自显坛城自性！境与无境极清净！外与内无有极显现！空与不空超言词！如是说。又如《狮子力圆满经》云：最初之住处为何，最终即往彼处去，如今安住于彼之义。如是说。又，于无有执取分别之虚空中，若意识未曾动摇，即是无有散乱之殊胜禅定，是唯一佛陀之住处。如是说。第二有三，安住自处：不于六聚境之显现上作执取之造作，而是内外无有间隔，坦然放松，于清明中安住。临睡之时亦于此境中而眠，故梦境将显现为光明。如陨石般降临：三门放松，任随何者显现，皆任其自然消融，于此境中安住。增长显现：身体跏趺坐，双眼凝视虚空，断除心之散乱，于觉性与明觉一半之境中安住，五气即收摄于虚空中，自显清净之光明，外如烟雾、阳焰、彩虹等，内如法性空明般显现清净。如《六界经》云：如是修习三种禅定，安住自处之禅定是，感
English
This nature of reality, free from defilement, devoid of substantiality, is the supreme, non-dual intention of all Buddhas. It transcends the path of individual discrimination, signs, and words. The nature of reality, free from effort, is pure in its own place. Immersed in samadhi, the nature of reality engages with objects. In the nature of reality, there are no terms like pure and impure. It is the primordial state of being, beyond one and two. Spontaneously, the self-existing essence merges into a single bindu. Through timeless realization, the samadhi is clear and unwavering. Without beginning or end, the nature of reality is beyond names. It is unchanging, directly pervading all. Unfabricated, it is spontaneously accomplished in its place of origin. Thus it is said. Secondly, cultivating within that state has three aspects: Cultivating the great view that transcends objects, cultivating the great self-abiding samadhi, and cultivating the great intention that transcends mind. Firstly, in the state of introduction, without engaging the grasping and fabrication of the mind, nor the antidote of deliberate meditation, the awareness is left wide open, naturally relaxed, and unobstructed, abiding in self-liberation without interruption. As it is said in the Jeweled Casket: "Vast is the nature of reality, utterly pure! Great is the view, most wondrous! Appearing is the self-appearing mandala itself! Object and non-object are utterly pure! Outer and inner are without, utterly manifest! Empty and not empty, beyond words!" And as it is said in the Lion's Perfected Strength: "Wherever the first place is, the last goes to that place. Now abide in the meaning of that." And again: "In the sky free from grasping and thought, when consciousness and mind do not waver, that is the supreme samadhi without distraction, the sole abiding place of the Buddhas." Thus it is said. Secondly, there are three aspects: Abiding in one's own place: without making any effort to grasp the appearances of the six aggregates of objects, but rather leaving it wide open, relaxed, and clear, without any separation between inner and outer. Even when going to sleep, one sleeps in that state, so that dreams will appear as clear light. Like a falling meteorite: releasing the three doors freely, whatever arises is allowed to strike directly, abiding in the state of self-liberation, naturally dissolving. Expanding appearances: sitting in the vajra posture, gazing steadily into space, cutting off the mind's distractions, and abiding in the state of awareness and half-awakening. The five winds are then gathered into space, and the clear light of pure self-appearance arises, outwardly like smoke, mirages, rainbows, and so on, and inwardly like the pure appearance of the emptiness and clarity of the nature of reality. As it is said in the Sixth Sphere: "Thus train in the three samadhis. The samadhi of abiding in one's own place is the power of the senses."