Tibetan
ད་ཁ་འབྱམས་སུ་སོང་བས་འཆི་ཁར་ཐ་མལ་དུ་འཆི་བ་རྣམས་སོ། །དངོས་ཡིན་ལ་གཞི་མ་ཡིན་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་མཐོང་ཡང་དེའི་མཚན་ཉིད་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པ་ལྟར། མན་ངག་ཁ་ཅིག་ཐོག་མ་གནད་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་ཀྱང་ཐ་མ་ཚིག་གིས་མཐའ་མ་ཆོད་པས་རྗེས་ལ་དེའི་ཐོག་ཏུ་མི་གནས་པར་པྲ་ཡས་པ་རྣམས་སོ། །དངོས་དང་གཞི་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ནི། རྒྱལ་པོ་དང་ཕོ་བྲང་གང་ཡང་མ་མཐོང་བ་ལྟར། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་སྤྱིས་ཚིག་གི་ལྟ་སྒོམ་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་ལམ་དུ་བྱས་ནས། དོན་ངོ་མ་འཕྲོད་པས་ཐ་མ་གར་འགྲོ་ངོ་མི་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །དངོས་དང་གཞི་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་ཡང་མཐོང་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ལེགས་ པར་ཤེས་པ་འདྲ་བར། མངོན་སུམ་སྙིང་ཏིག་གི་གནད་རིག་པ་དངོས་སུ་མཐོང་བས། ལྟ་སྒོམ་ཡིན་སྙམ་ལ་རག་མ་ལས། གཞི་མཐོང་བས་ལྡོག་པའི་ས་མེད་པར་འཁོར་འདས་དུས་གཅིག་ལ་ཆོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་གནད་བླ་མས་བསྟན་པ་མཐོང་ནས་ཡིད་ཆེས་ཀྱང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མ་བླངས་ན་འདི་ཉིད་ལ་ཟག་བཅས་མི་སྣང་བར་སངས་མི་རྒྱ་ལ། ཕྱི་མ་ལའང་འདི་དང་ཕྲད་དཀའ་བས་འཇིག་རྟེན་རྒྱབ་ཏུ་བོར་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གལ་ཆེའོ། །གལ་ཏེ་གནད་ཡོད་ཀྱང་ཉམས་སུ་མ་བླངས་ན་ས་འོག་གི་གཏེར་དང་འདྲ་བས་ཕན་ཐོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དོན་གྱི་ཐོག་ཏུ་དབབ་པ་ནི། རིག་པ་རང་ཐོག་ཏུ་ཕབ་ནས་དངོས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་སྣང་བ་མཐོང་བ་ལ་ཟེར་རོ། །དེའང་དངོས་སུ་བསྟན་དུ་མེད་པར་རིག་པ་ཞེས་ཐུན་མོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་ཀྱང་ཐོག་ཏུ་མི་ཕེབས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གདན་མ་མཐོང་བར་དེའི་ལོ་རྒྱུས་བཤད་པའམ། དམུས་ལོང་བཤད་བཟང་པོས་ཁ་དོག་གཞན་ལ་འཆད་པ་དང་འདྲའོ། །རེས་རིག་པ་སྐྱེ་མེད་སྟོང་པ་ཡིན་སྙམ། རེས་སྣ་ཚོགས་འཆར་བ་ཡིན་སྙམ། དེ་གཉིས་ཚིག་གི་ཁྲིད་ཁ་ལེགས་ལེགས་པོས་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ནམ་མཁའ་འདྲ་ལ་འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་པ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་འདྲའོ་ཞེས་འཆད་ཀྱང་། ད་ལྟ་ཡོད་ཡོད་པོ། ཕུགས་ན་སྟོང་ཕྱམ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཅིག་ཁོ་ན་ལ་གདེང་འཆའ་བས། ཐེག་པ་རིམ་དགུའི་ ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པས་སངས་མི་རྒྱ་སྟེ། ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གི་འགྲོ་ལྡོག་གིས་ཉམས་རེའི་སྐྱེ་འགྲིབ་ཅུང་ཟད་རེ་བྱུང་དུས། རེས་ཡིན་སྙམ་གྱི་སྟེང་དུ་རྩལ་སྦྱོང་རྟོགས་པ་སོ་མ་ཞིག་འཁྲུངས་སྙམ་ནས་ཡིད་སོས། རེས་མིན་སྙམ་གྱི་དོང་དུ་སེམས་ལྷུང་། མི་དགའ་གདུང་བའི་ལྐོག་གནོགས་ཀྱིས་འཚེར་ཞིང་། ངེས་པར་ཅི་ཡིན། ད་ལྟ་ཤི
Chinese
现在心已散乱，以至于临终时如普通人般死去。如同见到国王却始终无法确定其特征一样，有些口诀最初切中要害，但最终却无法用言语来确定，以至于后来无法安住于此，这些人就是如此。如同既未见到国王也未见到王宫一样，有些人普遍将共同乘的词句见修行作为思维的途径，由于没有真正理解其含义，以至于最终不知去向。如同既见到国王，又清楚地了解其特征一样，直接见到现量心髓的要诀，不依赖于见修行，由于见到了根本，没有退转的余地，因此被称为在轮回与涅槃中同时做出决断的瑜伽士。然而，即使见到了上师所指的法性现量的要诀而生起信心，如果不通过精进加以修持，那么即使不显现有漏之法，也无法成佛。来世也很难遇到这样的机缘，因此必须抛弃世俗，努力修持。如果掌握了要诀却不加以修持，就如同地下的宝藏一样，毫无用处。第二，将意义落实到实处，就是将觉性安住于自身，并直接进行认识，这被称为见到金刚链的景象。虽然无法直接指示，但共同乘的人们也称之为觉性，却无法切中要害。这就像没有见过金刚座（梵文：Vajrāsana，藏文：རྡོ་རྗེ་གདན།），却在讲述它的历史，或者像盲人向他人描述颜色一样。有时认为觉性是无生空性的，有时又认为会显现各种各样的景象。虽然用优美的词句来讲解这两者，说本体是空性的，如同虚空一般，而显现的方式是无碍的，如同镜中的影像一般。但现在却只执着于那个实实在在存在，最终却空无一物的状态，因此无法通过九乘的见修行而获得解脱。由于思维和言语的来回变动，导致每次修持时都会产生微小的生灭变化。有时认为是对的，于是努力修习，认为产生了一种全新的证悟而感到高兴。有时又陷入错误的深渊，内心充满不悦和痛苦。到底什么是正确的呢？现在死
English
Now, the mind is scattered, so that at the time of death, one dies like an ordinary person. Like seeing a king but never being able to ascertain his characteristics, some pith instructions initially hit the mark, but ultimately cannot be determined by words, so that later one cannot abide in them, these are such people. Like not seeing either the king or the palace, some people universally take the words of the common vehicle's view, meditation, and conduct as a means of thought. Because they do not truly understand their meaning, they ultimately do not know where to go. Like seeing the king and clearly understanding his characteristics, directly seeing the key points of manifest heart essence, one does not rely on view, meditation, and conduct. Because one sees the basis, there is no room for turning back, therefore one is called a yogi who simultaneously makes decisions in samsara and nirvana. However, even if one sees the key point of the nature of reality, which the lama has pointed out, and generates faith, if one does not cultivate it through diligence, then even if contaminated phenomena do not appear, one will not attain Buddhahood. It will also be difficult to encounter such an opportunity in the future, so one must abandon worldly affairs and strive to cultivate. If one possesses the key points but does not cultivate them, it is like a treasure buried underground, which is of no benefit. Second, to bring the meaning down to reality is to settle awareness in oneself and directly recognize it, which is called seeing the appearance of the Vajra Chain. Although it cannot be directly indicated, common people call it awareness, but they cannot hit the mark. This is like telling the history of Vajrasana (Sanskrit: Vajrāsana, Tibetan: རྡོ་རྗེ་གདན།) without having seen it, or like a blind person describing colors to others. Sometimes one thinks that awareness is unborn and empty, and sometimes one thinks that various appearances arise. Although these two are explained with beautiful words, saying that the essence is empty, like the sky, and the way of appearance is unceasing, like reflections in a mirror, one now only clings to that which is truly existent, but ultimately empty and devoid of anything. Therefore, one cannot attain liberation through the view, meditation, and conduct of the nine vehicles. Due to the back and forth movement of thought and words, each time one practices, there will be slight arising and ceasing changes. Sometimes one thinks it is right, so one strives to practice, thinking that a new realization has arisen and feeling happy. Sometimes one falls into the pit of wrongness, and the mind is filled with displeasure and suffering. What is definitely right? Now die.
Tibetan
་ན་ཅི་བྱ་སྙམ་དུ་ཆོས་མེད་པོ་འཁོར་བའི་བཤལ་ཐག་བྱེད་པས་རིག་པའི་དོན་ལ་མཐོང་དུས་མེད་དེ། སློབ་དཔོན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་ཉོན་རེ་མོངས། །དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སྒོམ་པ་ཡི་རེ་མུག །དེ་ལས་བྱུང་བའི་སྤྱོད་པ་ཐང་རེ་ཆད། །དེ་ལ་འབྲས་བུ་རེ་བ་ཡོང་རེ་འཁྲུལ། །ཅེས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཐོག་ཏུ་བབས་སོ། །འདིར་རིག་པ་ལུ་གུ་རྒྱུད་མཐོང་བ་ན་རིག་པའི་རང་བཞིན་ལ་བཟང་ངན་དང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་ཐམས་ཅད་དེའི་ངང་ལས་འགྲོ་ས་གཞན་མེད་པས་གཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་འཆོར་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ཡང་རིག་པ་དེ་རླུང་གནད་གཅུན་པས་གྲོལ་བའི་རྟགས་སུ་འགྲོ་འོང་དུ་ཡོད་ལ། ཐིག་ལེ་ལ་བརྟེན་ནས་གྲོལ་བའི་རྟགས་སུ་ཐིག་ལེ་ཕྲ་མོའི་སྦྲེལ་དུ་ཡོད་ལ། རིག་པ་དེ་རྩའི་གནད་ལ་བརྟེན་ནས་གྲོལ་བའི་རྟགས་སུ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཕྲ་ཞིང་འཁྱོག་པའི་འབྲེལ་ཡོད་པའོ། །དེ་གསུམ་ནི་རིག་པ་དངོས་མ་ཡིན་ཡང་། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་བཙན་ཐབས་ཀྱི་གནད་ཀྱིས་གྲོལ་བའོ། །རིག་པ་དེ་མཐོང་བས་མི་ཆོག་གོམས་དགོས་པའི་རྟགས་སུ་ ལུ་གུ་རྒྱུད་གཅིག་ལ་གཅིག་འབྲེལ་དུ་ཡོད་པའོ། །དེ་ཡང་མངོན་སུམ་དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་མིག་གིས་མཐོང་ན་མཐོང་བའི་དུས་དེར་གྲོལ་བ་སྐྱེས་བུའི་སྙིང་ལ་མདས་ཟིན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཐོང་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་མིག་གིས་མཐོང་ན། སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་དེའི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད། གཉིས་པ་ལ་དེ་ཉིད་རྟོགས་ནས་གྲོལ་བ། ལྡིང་འཐག་གི་མདུད་པ་བསླབས་པས་ཤེས་ལ། ཤེས་པས་གྲོལ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་མཐོང་ན་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་ཚིག་ལ་རྟོག་པའི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད། གཉིས་པ་ལ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མངོན་པར་རྟོགས། གསུམ་པ་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱའོ། །རྡོ་རྗེའི་མིག་གིས་མཐོང་ན་ཡེ་ཤེས་དག་པའི་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེར་མཐོང་ནས་དེ་ཉིད་ལ་ཅུང་ཞིག་གོམས་ནས་གྲོལ་བར་ངེས་སོ། །ཆུ་བུར་གྱི་མིག་གིས་མཐོང་ན་སྣང་བ་བཞི་མཐར་ཕྱིན་དགོས་སོ། །མིག་དེ་དག་ཀྱང་། ལྷུན་གྲུབ་སར་གནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཚེ་དབང་མི་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན། །ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཉིད་ཤེས་རབ་དང་། །རྡོ་རྗེ་ཆུ་བུར་མིག་ཤེས་བྱ། །དེའང་ཆུ་བུར་གྱི་མིག་གིས་མཐོང་བའི་ཚེ་ཕྲ་བ་དང་། འཁྱུག་པ་དང་། འགྲོ་བ་དང་། འོང་བ་དང་། འབྱེད་པ་དང་། འདུ་བ་དང་། འགུལ་འཕྲིག་ཏུ་སྣང་བས། ཉི་མ་དང་། ཟླ་བ་དང་། སྒྲོན་མེའི་རྟེན་གསུམ་གྱི་ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་ཁྲིད་པའི་ག
Chinese
如果思考该怎么办，就会被无有佛法的轮回绳索所束缚，因此没有见到觉性的意义之时。导师噶饶多吉曾说：‘以分别念执著的见解，徒增烦恼；依此而修的禅定，令人疲惫；由此产生的行为，令人沮丧；对此期盼的结果，完全是错乱。’这番话完全应验了。在此，当见到明觉如缕线时，明觉的自性没有好坏和变化，一切都从它的状态中产生，没有其他去处，因此称为“基”，不可能迷失到其他地方。而且，明觉通过控制气脉而解脱的标志是具有来去；依靠明点而解脱的标志是具有细微明点的连接；明觉依靠脉结而解脱的标志是具有细微弯曲的缕线连接。这三者虽然不是真正的明觉，但依靠它们所具有的功德，通过强制性的要点而解脱。仅仅见到明觉是不够的，作为需要习惯的标志，缕线之间彼此相连。而且，如果以清净的智慧之眼见到显现，那么在见到的那一刻解脱，就像箭射中人的心脏一样。如果以清净的法性之眼见到，第一刹那辨别出它的差别，第二刹那证悟它本身而解脱，就像学会了解开缠绕的结，通过了解而解脱一样。如果以智慧之眼见到，第一刹那辨别出对词句的分别念，第二刹那如实证悟缕线的特征，第三刹那现证圆满正觉。如果以金刚之眼见到，广大地见到清净智慧的显现，稍稍习惯于此就能确定解脱。如果以水泡之眼见到，必须穷尽四种显现。这些眼睛是：任运成就之地的手印，有权势的人们依次是：智慧、法性、智慧和金刚、水泡之眼。而且，当以水泡之眼见到时，会显现出微小、闪烁、行走、到来、分开、聚集、颤动等现象，因此需要依靠太阳、月亮和灯盏这三种所依之法来引导。
English
If one thinks about what to do, one will be bound by the ropes of samsara devoid of Dharma, and therefore there is no time to see the meaning of awareness. The master Garab Dorje once said: 'The view that clings to conceptual mind only increases afflictions; the meditation that relies on it is exhausting; the conduct that arises from it is frustrating; the result hoped for from it is completely confused.' These words have come true. Here, when seeing awareness as a continuous thread, the nature of awareness has no good or bad and no change, everything arises from its state, and there is no other place to go, therefore it is called the 'basis,' and it is impossible to stray elsewhere. Moreover, the sign of liberation through controlling the vital points of the winds is having coming and going; the sign of liberation through relying on bindus is having a connection of subtle bindus; the sign of liberation through relying on the vital points of the channels is having a connection of subtle and curved continuous threads. Although these three are not the actual awareness, they are liberated through the forceful key points by the qualities that rely on them. It is not enough to merely see awareness, as a sign that one needs to become accustomed to it, the continuous threads are connected to each other. Moreover, if one sees the manifest with the pure eye of wisdom, then liberation occurs at the moment of seeing, like an arrow hitting a person's heart. If one sees with the pure eye of dharmata, in the first instant one distinguishes its differences, in the second instant one realizes it itself and is liberated, like learning to untie a tangled knot, and being liberated through understanding. If one sees with the eye of wisdom, in the first instant one distinguishes the conceptual thoughts on words, in the second instant one truly realizes the characteristics of the continuous threads, and in the third instant one attains perfect enlightenment. If one sees with the vajra eye, one sees the vast appearance of pure wisdom, and one can be certain of liberation by becoming slightly accustomed to it. If one sees with the bubble eye, one must exhaust the four appearances. These eyes are: the great mudra of the spontaneously accomplished ground, the powerful people in order are: wisdom, dharmata, wisdom, vajra, and the bubble eye. Moreover, when seeing with the bubble eye, phenomena such as smallness, flickering, going, coming, separating, gathering, and trembling will appear, therefore it is necessary to rely on the three supports of the sun, moon, and lamp to guide.