Tibetan
གས་ཕྱག་དང་། མཐོང་ཕྱག་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། །དེའང་གཟིགས་པ་ནི་བླ་མས་རང་ལ་གཟིགས་པའི་དུས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །མཐོང་བ་ནི་རང་གིས་བླ་མ་མཐོང་བའི་དུས་ལའོ། །ངག་གི་བརྗོད་པས་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི། བླ་མའི་སྐྱོན་མ་ཡིན་པ། ཡོན་ཏན་ལ་དམིགས་ཤིང་། ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡི་དམ་ཤེས་པས་མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི། བླ་མའི་མཛད་སྤྱོད་བསྟེན་པས། བླ་མ་མཉེས་ཏེ་གཞན་འཇུག་པ་ལ་དགོངས་པ་དང་། གཞན་ཅི་ནས་ཀྱང་བླ་མ་ལ་དད་པས་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །བླ་མའི་གསུང་སྒྲོས་ལ་མཁས་པས། ཚིག་ལ་ལྷག་ཆད་མེད་པར་འགྲོ་བ་གཞན་ལ་བརྗོད་པར་ནུས་པ་དང་། བླ་མའི་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལས་མི་འདའ་བའོ། །དམ་ཚིག་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། ཇི་ལྟར་བླ་མའི་བྱ་བ་ལ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དག་གིས། །བླ་མ་མཆོག་ལ་གུས་པའི་མིས། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཅེས་པ་དང་། ཡང་། དངོས་གྲུབ་འདོད་པའི་དད་པ་ཅན། ། བླ་མ་མཉེས་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་བླ་མ་མ་མཉེས་ན། །རྟག་ཏུ་འཁོར་བའི་ཁ་མཐའ་བརྒྱུད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་སུ་ཡོན་དབུལ་བ་དང་། དགའ་སྟོན་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བླ་མ་མཉེས་པ་དང་། རྡོ་རྗེའི་སྤུན་སྲིང་དང་། འགྲོ་བ་གཞན་ཡང་མགུ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་གསང་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཏུ་འགྲོ་ཞིང་། བྱིན་རླབས་འཇུག་པའི་རྟེན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྲོ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དགའ་སྟོན་ཆེ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དབང་བསྟེན་པའི་དམ་ཚིག་གི་རིམ་པ་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་བསྲུང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྨིན་པ་དེ་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་གདམས་ངག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གདམས་ངག་སྤྱིའི་འབྲེལ་དགོད་པ་དང་། ལག་ལེན་ཉམས་སུ་བླང་བའོ། །དང་པོ་ནི་སྤྱིར་གདམས་ངག་གི་འདེབས་ལུགས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ན་གསུམ་སྟེ། ཁྲིད་ཀྱི་ལུགས་སུ་གདབ་པ། ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་ལུགས་སུ་གདབ་པ། མགྲོན་པོ་ལ་བརྒལ་བ་ལ་ཚང་སྤྲུགས་སུ་གདབ་པའོ། །དང་པོའི་ནང་དུ་ཕྱི་མ་གཉིས་འདུ་སྟེ། ངོ་སྤྲོད་ཅར་ཕོག་ཏུ་གདབ་པ་ཁྲེགས་ཆོད་ཐོད་རྒལ་ཡིན་ལ། ཚང་སྤྲུགས་སུ་གདབ་པ་བར་དོའི་གདམས་ངག་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལག་ལེན་ཉམས་སུ་བླང་བ་ལ། སྔོན་འགྲོ་དང་། དངོས་གཞི་ཉམས་སུ་བླང་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྔོན་འགྲོའི་འཐད་པ་དང་། སྔོན་འགྲོ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། སྔོན་འགྲོ་ནི་དཔེར་ན་འཇིགས་བཅས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སྔོན་ དུ་འཇིགས་པའི་སྐུང་ས་ཉུལ་ནས་ལམ་དུ་བློ་བདེ་བར་འགྲོ་བ་དང་འདྲ་བར། དངོས་གཞི་ལ་ཡ་ང་དང་བག་ཚ་མེད་པར་འགྲོ་བར་བྱེད་པའོ། །སྔོན་འགྲོ་ནི་དཔེར་ན་སོ་མཚམས་ཀྱི་གྲོང་ལ་འོབས་དང་འཇིགས་ཟོན་བྱས་པས་བཙན་པོར་སོང་ནས་གང་གིས་ཀྱང་གླགས་མི་རྙེད་པ་དང་འདྲ་ལ། དངོས་གཞི་དེ་ལྟར་བྱས་པས་ནང་གི་མི་བློ་བདེ་ཞིང་ཉམ་ང་མེད་པ་དང་འདྲ་བས་ན་སྔོན་འགྲོ་དང་། དངོས་གཞི་གཉིས་སུ་ངེས་ལ། སྔོན་འགྲོ་ནི་འཇིགས་པའི་སྐྱེལ་མ་བཟང་པོ་དང་འདྲ་ལ། དངོས་གཞི་རང་ལ་རྫས་དང་ལྡན་པ་མཐར་ཐོན་པ་དང་འདྲའོ། །དེ་ཡང་སྔོན་འགྲོ་མེད་ན་དངོས་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གནད་ཡོད་ཀྱང་། སྐྱེལ་མ་མེད་པར་འཇིགས་བཅས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྲོ་མི་ནུས་པ་དང་འདྲ་ལ། དངོས་གཞིའི་གནད་མེད་པས་སྔོན་འགྲོའི་མན་ངག་སྤྱད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བས་ན། དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བས་དོན་འགྲུབ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སོ་ནམ་ལ་སོགས་བྱེད་པ་ལ་ཕོ་མོ་ཟུང་སྦྲེལ་གྱིས་འགྲུབ་པ་དང་འདྲའོ། །གཉིས་པ་སྔོན་འགྲོ་དངོས་ལ། གང་གི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ། སྔོན་འགྲོ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ། དཔེ་ཅི་དང་འདྲ་བ། སྔོན་འགྲོའི་དགོས་པ། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་གང་གི་སྔོན་དུ་འགྲོ་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་སྟེ། ཐབས་དེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཞེན་པ་མ་གྲོལ་ན་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའ་བས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བཅིངས་པ་ལས་གྲོལ་བས་སྲིད་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་འདས་པའི་སྔོན་འགྲོ་དམ་པའོ། ། གཉིས་པ་སྔོན་འགྲོ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ན། སྔོན་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནས་བསགས་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྡིག་པ་ལས་གྲོལ་བར་བྱེད་པས་ན་སྔོན་ཞེས་བྱའོ། །དུ་ཞེས་པ་ལ་སྔོན་བར་སྲིད་ཆགས་དུས་ལུས་ལ་གནས་པའི་སྲོག་ཆགས་འབུམ་ཕྲག་མང་པོའི་ལས་དང་བག་ཆགས་སྦྱོང་བར་བྱེད་པས་ན་སྔོན་དུ་ཞེས་བྱ་ལ། ངག་གི་སྒྲ་སྐད་མ་དག་པ་རྣམས་སྦྱོང་བར་བྱེད་པས་ཀྱང་སྔོན་དུ་ཞེས་བྱ་ལ། ཡིད་ཅན་ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་ན་གནས་པའི་སྲིན་བུ་འབུམ་ཕྲག་བཞིའི་ཡིད་ཀྱི་འགྱུ་བ་མ་དག་པ་རྣམས་སྦྱོང་བར་བྱེད་པས་ན་སྔོན་དུ་ཞེས་བྱའོ། །འགྲོ་བ་ནི་དངོས་གཞིའི་གོང་ངམ་ཐོག་མར་མན་ངག་དེ་ལ་སློབ་དགོས་པས་ན་འགྲོ་ལ། སྔོན་ལ་སོང་བ་དེས་དངོས་གཞིའི་དོན་འབད་མེད་དུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མྱང་འདས་སུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པས་ཀྱང་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་དཔེ་ནི་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པས་གཞན་བསྐུལ་ན་བྱ་བ་གང་བྱེད་ཀྱི་སྔོན་དུ་མི་འགྲོ་བའི་
Chinese
敬礼和瞻仰等都要做。其中，瞻仰是指上师看自己的时候行礼。瞻仰是自己看到上师的时候。用语言的表达使上师欢喜，不是上师的过失，而是专注于功德，并说出特别的词语。用了解本尊使上师欢喜，是依止上师的行为，上师欢喜而考虑让别人进入，以及无论如何都要让别人以信心进入上师。精通上师的言辞，能够毫无遗漏地向他人讲述，并且不违背如上师心中所想的那样去修持。在《大誓言续》中说： “如何上师之事业， 身语意三悉皆奉， 恭敬上师胜士夫， 即成金刚持之身。” 又说： “欲得成就具信心， 上师欢喜即能生。 若令上师不欢喜， 恒时流转轮回边。” 也就是在灌顶的时候，供养财物和举行欢宴等使上师欢喜，也要使金刚兄弟姐妹和其他众生满意。这样做就进入了密咒的誓言，成为加持进入的特殊所依，即“大悲大欢宴”。如是，灌顶依止的誓言次第要如前所述守护。第二，使成熟解脱，安立为窍诀之相有二：窍诀总的关联和实际修持。第一是总的窍诀安立方式，总的来说可以归纳为三种：以引导的方式安立，以介绍的方式安立，以及对于客人以辩论的方式安立。第一种包含后两种，直接介绍的安立是顿超脱噶，以辩论的方式安立是中阴的窍诀。第二，实际修持分为前行和正行修持的次第。第一有二：前行的合理性和前行正行。第一有三，前行比如在有恐惧的道路上行走，先
English
Respectful prostrations and gazing, etc., should be performed. Among these, gazing refers to prostrating when the lama looks at oneself. Seeing refers to when one sees the lama. To please the lama with verbal expressions, one should not focus on the lama's faults, but rather on their qualities, and speak words of distinction. To please the lama with knowledge of the yidam, one should rely on the lama's actions, with the lama being pleased and considering allowing others to enter, and in any case, making others enter with faith in the lama. Being skilled in the lama's words means being able to relate them to others without omission, and not deviating from practicing exactly as the lama intends in their heart. In the Great Samaya Tantra, it says: "How the lama's actions, With body, speech, and mind all, Respectful people to the supreme lama, Will become Vajradhara themselves." And again: "Those with faith desiring accomplishment, Arise from the lama's pleasure. If the lama is not pleased, They will always wander the edge of samsara." That is, at the time of empowerment, pleasing the lama by offering wealth and holding feasts, etc., and also satisfying the vajra brothers and sisters and other beings. By doing so, one enters the samaya of secret mantra and becomes a special support for the entry of blessings, namely, "Great compassion, great feast." Thus, the order of vows for relying on empowerment should be guarded as previously stated. Second, to liberate that which has matured, there are two aspects to establishing it as the nature of pith instructions: the general connection of pith instructions and the actual practice. The first is the general way of establishing pith instructions, which can be summarized into three: establishing it in the manner of guidance, establishing it in the manner of introduction, and establishing it in the manner of debate with a guest. The first includes the latter two, the direct introduction is Trekchö Tögal, and establishing it in the manner of debate is the pith instruction of the bardo. Second, the actual practice is divided into the order of preliminary practices and main practice. The first has two: the validity of the preliminary practices and the actual preliminary practices. The first has three, the preliminary practices are like walking on a fearful path, first
Chinese
就像内心安乐地行走一样，使得对于正行没有畏惧和顾虑地进行。前行就像在边境村庄挖掘壕沟和设置警戒，变得坚固，任何人都无法找到破绽一样。像这样做了正行，就像里面的人内心安乐且没有恐惧一样，因此确定有前行和正行两种。前行就像是良好的护送者，正行就像自身具备实质且达到最终完成。也就是说，如果没有前行，即使有特殊的正行的要点，也像没有护送者就无法在充满危险的道路上行走一样。如果没有正行的要点，即使运用前行的诀窍也不会产生结果。因此，这两者结合才能成就事业，就像世间的农耕等活动需要男女结合才能完成一样。第二，关于真实的前行，有五个方面：前行于何者之前？前行是如何的？譬如什么？前行的必要性？以及详细的分类。第一，前行于何者之前呢？前行于超越世间之前，因为这种方法是为了与涅槃相结合。如果三门（身语意）的执着没有解脱，就无法超越轮回。因此，从束缚身语意三者中解脱出来，必定能从有寂中解脱出来，所以这是殊胜的超越的前行。 第二，前行是如何的呢？因为能从过去无数劫以来积累的身语意的罪业中解脱出来，所以称为“前”。“于”字，指的是在先前、中间、存在、形成时期，净化存在于身体中的成千上万生命的有为和习气，所以称为“前于”。也因为能净化语言的不纯正声音，所以也称为“前于”。也因为能净化存在于有情身体内外四百万昆虫的意念的不纯净流动，所以称为“前于”。“行”指的是必须在正行之前或首先学习这个诀窍，所以称为“行”。因为先前所行之事能使正行的意义毫不费力地产生，所以也称为“行于涅槃”。第三，譬如说，拥有福德的国王在他人劝说下，不会在做任何事情之前
English
Just as one walks with ease of mind, it enables one to proceed without fear or apprehension towards the main practice. The preliminary practice is like digging trenches and setting up guards in a border village, making it impregnable so that no one can find a weakness. Having done the main practice in this way is like the people inside being at ease and without fear, so it is certain that there are two: preliminary practice and main practice. The preliminary practice is like a good escort, and the main practice is like having substance in oneself and reaching the ultimate completion. That is to say, without the preliminary practice, even if there is a special key point of the main practice, it is like not being able to walk on a dangerous road without an escort. If there is no key point of the main practice, even if the instructions of the preliminary practice are applied, no result will occur. Therefore, the accomplishment of the goal through the union of these two is like the accomplishment of worldly activities such as agriculture through the union of male and female. Second, regarding the actual preliminary practice, there are five aspects: What does it precede? What is the nature of the preliminary practice? What is it like as an example? What is the necessity of the preliminary practice? And a detailed classification. First, what does it precede? It precedes transcendence of the world, because this method is for combining with Nirvana. If the attachment to the three doors (body, speech, and mind) is not liberated, one cannot transcend samsara. Therefore, by liberating from the bonds of body, speech, and mind, one will surely be liberated from existence, so this is the supreme preliminary practice of transcendence. Second, what is the nature of the preliminary practice? Because it liberates from the sins of body, speech, and mind accumulated from countless eons in the past, it is called "preliminary." The word "to" refers to purifying the actions and imprints of the hundreds of thousands of living beings residing in the body during the previous, intermediate, existing, and forming times, so it is called "pre-to." It is also called "pre-to" because it purifies the impure sounds of speech. It is also called "pre-to" because it purifies the impure movements of the minds of the four million insects residing inside and outside the bodies of sentient beings. "Going" refers to the fact that one must learn this instruction before or at the beginning of the main practice, so it is called "going." Because the previously done thing causes the meaning of the main practice to arise effortlessly, it is also called "going to Nirvana." Third, for example, a king endowed with merit, when urged by others, will not go before doing anything.